Ingewikkelde Elisa

Enkele maanden geleden besloot ik er dan toch voor te gaan…. het eerste kleedje voor mezelf naaien. Aangezien ik goed voorzien ben van oren en poten, ging ik op zoek naar een patroon dat mijn voller figuur toch op de juiste plaatsen zou accenturen en mijn rondere zones (lees buik en billen) niet teveel in de verf zou zetten. Mijn oog viel op de Elisa jurk van La maison Victor (winter 2014), een mooie wikkeljurk in soepele tricot met speciale schouderstukken.

Bij toverstof in Destelbergen raakte ik instant verliefd op een leuk (kinder-) tricotstofje in zachtgrijs, met gansjes. De eerste uitdaging was het patroon aanpassen aan mijn figuur, en dus het rokgedeelte een maatje groter maken en verlengen. Met de hulp van Katrien van Boho naaiatelier lukte dat vrij gemakkelijk. Vervolgens moest ik goed nakijken hoe ik de stof knipte om de gansjes niet per ongeluk een omgekeerde vlucht te bezorgen. Blijkbaar interpreteerde ik het patroon verkeerd voor de riem, waardoor ik deze te kort knipte en bijgevolg plots geen knoop meer zou kunnen maken, als de delen in elkaar staken. Het naaien ging erg traag, ik was duidelijk bang om fouten te maken, en bij een eerste doorpas bleken de speciale schouderstukken plots meer op gapende openingen. Ik snoerde ze letterlijk de mond. De mouwen moest ik ook versmallen en na  twee maanden was hij dan eindelijk klaar.

Helaas werd het toen herfst en een beetje te koud om mijn wikkeljurk te dragen. Hij verdween in mijn kleerkast, tot ik een baksteenrode sous-pull vond met bijpassende kousen, en mij aan een wintercreatie met gansjes waagde. Met succes want de complimentjes bij de collega’s bleven niet uit en mijn ingewikkelde Elisa vond zo toch haar weg uit mijn kleerkast!

Vond je Elisa ook zo ingewikkeld, laat het mij gerust weten!

 Tot schrijfs,

Tatiana

Onze nieuwjaarsbrief…

2016 heeft zijn kar gekeerd,
en nog snel het nieuwe jaar geïntroduceerd.
Maar voor we daaraan beginnen,
moeten we nog even bezinnen

Over… wat had je gedacht?
Wat 2016 ons heeft gebracht,
aan stoffen, projectjes en dromen,
en welke er nog nog op ons afkomen.

Voor goede voornemens loopt het in januari helemaal storm,
daarom ook deze nieuwjaarsbrief van de Girls In Uniform.

moors-m-6u6a44532017 moet een jaar van monstertjes worden. Allerlei zaken waarvan een klein stemmetje in mijn hoofd zegt: “Dat kan jij toch niet maken, dat mislukt gegarandeerd!”. Zulke monstertjes, zoals allerlei zakken, cirkelrokken en kindermantels, wil ik leren tackelen in 2017. Ik wil vooral het monstertje van warhoofdigheid de nek omwringen, en meer gefocust werken. Ah ja, en liefst nog al mijn projectjes met plezier maken. Als ik dat alles kan, dan zal 2017 al wel om zijn, zekers?

moors-m-6u6a44462016 zal voor mij het jaar blijven, dat drie meiden in uniform elkaar vonden in een gedeelde passie. Ik zie Tatiana, Margot en mezelf nog in de tuin zitten, lachend en grappend, vol ideetjes om van deze blog een ‘hit’ te maken. Het trio klikte wonderwel in elkaar. Sindsdien is elke vergadering, fotoshoot of brainstorm voluit genieten. Mijn voornemens voor 2017? Mijn naaitechnieken blijven verbeteren (want ja, ik heb nog veel te leren), maar vooral: massa’s leuke dingen beleven met die twee prachtige meiden!

moors-m-6u6a44492016 stond in het teken van ontdekken, zowel op naaivlak als op blogvlak. Wat konden we zelf al en hoe konden we elkaar inspireren? Zouden we ook anderen kunnen meenemen in onze naaiavonturen? Ik vind dat we alvast tevreden mogen terugkijken naar onze ontdekkingstocht! Bedankt aan mijn immer geduldige mede-avonturiers Margot en Lieve! Mijn uitdaging voor 2017 is heel eenvoudig: ik ga dit jaar naaien op bestelling. Ik heb in de kerstperiode aan elk van mijn familieleden gevraagd om op een kaartje te noteren welk kledingstuk ze heel graag op maat willen krijgen.De teller staat ondertussen op negen stuks dus ik weet wat gedaan. Uiteraard zal ik af en toe de hulp moeten inroepen van de andere Girls In Uniform, wat ongetwijfeld weer tot heel veel plezier zal leiden!!

Dikke kus, en de allerbeste wensen van de Girls In Uniform

PS: Alweer bedankt aan huisfotograaf Michael Moors voor de prachtige foto’s!

Dieu le veut… het nachthemd voor mannen

Ooit al eens van een nachthemd voor mannen gehoord? Ik heb in mijn familie twee mannen rondlopen die ’s nachts liever met een nachthemd slapen dan een pyjama aan te trekken. Eigenlijk is dit niet zo vreemd, nachthemden voor heren bestonden reeds sinds de 14e eeuw, maar zijn eigenlijk sinds het midden van de 20e eeuw stilletjes in onbruik geraakt.  De eerste nachthemden waren lange, witte, zijden hemden, die ook onder de kostuums overdag werden gedragen. De hygiënische normen waren duidelijke niet dezelfde als vandaag 🙂 . In meer puriteinse tijden had het nachthemd een opening, al dan niet voorzien van een opschrift, zodat echtgenoten het liefdesspel konden bedrijven ,zonder te veel van elkaars intieme delen vrij te geven. Eén van de beroemde opschriften die men geborduurd op de antieke nachthemden kan terugvinden, is ‘Dieu le veut’.

dieu-le-veut

Maar terug naar het heden… Mijn stiefvader van 82 jaar zweert bij nachthemden, maar houdt niet van de saaie kleuren en stoffen waarin deze gemaakt zijn. Dat vond ik pas een leuke uitdaging! De patronen voor nachthemden liggen helaas niet dik bezaaid. Ik tornde dus een versleten nachthemd helemaal uit elkaar, na de coupe bestudeerd te hebben, om vervolgens een nieuw patroon te tekenen, en te gebruiken op een leuke stof, gevonden in de uitverkoop van Samira in Gent. Ik maakte voor het eerst met de naaimachine ook mooie knoopsgaten in een contrasterend garen, en werkte het geheel af met een bies in dezelfde kleur. In de zijnaad verwerkte ik mijn naamlabel ‘Noucha’s pride’. En of ik trots was op deze creatie! In mijn onwetendheid was ik echter vergeten de maten van mijn stiefvader op te meten, en kwam ik achteraf tot de conclusie dat de armen te lang waren, en het buikgedeelte wat te breed. Deze Kerst heeft mijn stiefvader mij een nieuw nachthemd gevraagd… deze keer liefst op maat.

Een mooi kerstverhaal

moors-m-6u6a4410Het was de nacht voor Kerstmis en alles was stil…”

Zo begint één van de meest bekende kerstgedichtjes ooit. Ons Girls-kerstverhaal klinkt net iets anders: het was de maand voor Kerstmis en alles was rustig… tot… Lieve met het idee kwam: “Laten we alle drie dezelfde jurk maken en met het resultaat onze kerstshoot doen”. Ha ja leuk, maar drie keer dezelfde jurk, gaat dat niet saai zijn?

We waagden het erop, en spraken af de Evajurk te maken, een leuke asymmetrische tricotjurk met een watervalkraag. Gezien de plooitjes in het midden, kozen we stofjes zonder print, maar voor de rest deed elke Girl haar zin met de stof.

moors-m-6u6a4398Het resultaat staat aan de kersboom. Het is schitterend, hoe we alledrie, met een identiek patroon, drie compleet verschillende Eva’s tevoorschijn toverden. De stofkeuze gaf al een enorm verschil; de donkerblauwe versie kan je stoerder dragen met een paar laarzen. De rode jurk is leuk op een feestje, en Lieve koos voor een glanzende stof, ideaal voor formele gelegenheden. Eva laat zich op vele manieren vertalen naar een leuke jurk.

Blijkbaar bezitten de Girls ook een apart taalgevoel, want hoewel we dezelfde beschrijving volgden, interpreteerden we ze elk anders. De watervalkraag van Lieve en Tatiana is uit één stuk, terwijl ik twee delen aan elkaar naaide, en ook de plooitjes aan de buikstreek en de rug zijn anders uitgevoerd.

Die kleine verschillen en accenten, dat maakt ons zo’n leuk trio. Je patroon als richtlijn gebruiken, om er toch, met je eigen stijl en keuzes, een compleet andere draai aan te geven. Om dan samen een glas te drinken, cadeautjes uit te wisselen, en elkaars creaties te bewonderen en ervaringen te delen. Daar gaat het bij ons drietjes om: samen naaiavonturen beleven, en er vooral veel plezier in hebben.

moors-m-6u6a4467

We hopen dat jullie diezelfde nieuwsgierigheid, spanning, fierheid, maar vooral plezier aan jullie naaisels beleven.

Met dank aan Michael Moors voor de leuke shoot!img_7353

Alvast allemaal een vrolijk Kerstfeest gewenst!

De Girls In Uniform

Onze eerste mijlpaal

Vandaag publiceerden we onze vijftigste post. Dat vraagt om een vreugdedansje!

Dikke kus,

Lieve, Margot en Tatiana

Kennismaking met het rolmes

Ik mag dan graag naaien, de voorbereidingen vind ik eigenlijk een kleine verschrikking. Een patroon kiezen (teveel keuze), stof kiezen (hoe weet ik nu hoe die stof gaat vallen?), patroon overnemen (uiteraard de merktekens vergeten) en vervolgens de stof knippen. Om één of andere reden geeft het knippen van de stof mij het meeste stress: ik wil graag zo goed mogelijk knippen en vooral het maximum uit mijn (soms behoorlijk dure) stof halen.  Helaas heb ik nog niet de juiste techniek of juiste schaar ontdekt om mijn stof goed te knippen. Er verschijnen happen in de bochten en door het optillen van de stof zit ik er steeds enkele millimeters naast.

Maar op een dag ontdek ik dankzij Margot, mijn mede-blogster, dit kleine wonder: een rolmes van 45mm. Op Snaply verkrijgbaar met snijmat formaat A1 en een liniaal. Gedaan met mijn snijfrustraties!

20161110_125800

Ok, snijden met een rolmes vraagt wel wat handigheid en concentratie! Gebruik altijd een snijmat, zeker als je geen diepe krassen wil op je tafel, parket, linoleum of andere gebruikelijke ondergrond. Het snijvlak is vlijmscherp, dus hou je vingers en nagels best uit de buurt. Voor de kleine (en grotere)  vingertjes is er trouwens een extra beschermingskap voorzien om na gebruik het rolmes terug op te bergen. Je mag ook enkel voorwaarts snijden, dus niet heen en weer want dat doet je stof samentrekken.. Het rolmes rust perfect op een liniaal, dus rechte stukken zijn nu een makkie. De bochten vragen een soepele hand, maar blijkbaar lukt het mij beter dan met een schaar. En voor mij het allerbelangrijkste,  de resultaten op tricotstoffen zijn even perfect als op katoen!

Ik ben dus heel tevreden met mijn rolmes! En nog een budgetvriendelijke tip: rolmesjes vindt je in verschillende maten in bijna alle doe-het-zelf zaken (GAMMA, Brico,…), de goedkopere snijmatten zijn verkrijgbaar bij Action.

Tot schrijfs,

Tatiana

Het tornmesje: een fantastische uitvinding!

Het tornmesje, in het frans découd-vite en in de volksmond décovit, is één van mijn favoriete naaitools. Niet zozeer omwille van haar functie – het losmaken van stiksels –  want dat betekent dat er weer één van mijn naaiexperimenten mislukt is. Telkens als ik het moet bovenhalen bewonder ik haar vorm, een soort bbqvork met een lange smalle tand en een korte tand met een bolletje. Wie is er ooit op gekomen om dit mesje te ontwerpen als handige naaihulp?

Eigenlijk weet niemand exact wanneer het tornmesje is ontstaan, vermoedelijk ergens op het einde van de 19e eeuw door een slimme naai(st)er. Een van de eerste patenten werd uitgegeven in 1883 aan W. Miller in de VS voor een vingerhoedje met een klein mesje aan. Dit mesje sneed de draden van naaisels op dezelfde manier door als de huidige tornmesjes. Pas in 1898 ontwierp ene John Fisher in Canada een instrumentje dat enkel bedoeld was om draadjes door te snijden.

patent-miller

Patent W.Miller  1883 (www.google.com)

Enkele jaren later, in 1904, ontstond het eerste tornmesje met de bewuste vorkvorm.

patent-minter

Patent Minter 1904 (www.google.com)

Pas in 1973 wordt in de VS een patent voor veertien jaar aangevraagd voor het tornmesje in de huidige vorm. Had mijnheer Ament ooit durven dromen dat zijn mesje 43 jaar later zowat standaard in elke naaidoos zou zitten?

20160805_161639

In mijn naaidoos zitten er alvast drie. Hoeveel exemplaren hebben jullie?

Tot schrijfs,

Tatiana

 

 

Een broekje met een twist

Ooit al eens een naai-uitdaging aangegaan? Ik wel, met Katrien van Boho Atelier, die me overtuigde om met mijn huidige naaiskills een broek te maken. En neen, niet voor mezelf, maar wel voor mijn grootste miniman. Het besef dat dit nog meer prutswerk met zich meebracht, groeide helaas maar achteraf. Ik ging dus op zoek naar een geschikt patroon met een twist. Ik wilde liever geen klassieke snit en ook geen verstelbare tailleband (grote fout gezien de fijne taille van miniman). Uiteindelijk kwam ik terecht bij een patroon uit Ottobre kids 2014, de casual en smart broek, een skinnybroek met gedraaide pijpen.

Leuk op foto, helaas ben ik absoluut geen krak in het lezen van werkbeschrijvingen, en lag ik dus meermaals met mijn eigen naaisel in de knoop. Vooral de inzet van de rits, de tailleband met lusjes en het correct naaien van het kruis waren een gevecht met naald en draad, dat ik steevast kon winnen doordat Katrien of Susie mij de juiste weg wezen. De achterzakken werden gedubbeld met een ander stofje voor een leuk accentje. Het heeft me bloed zweet en tranen gekost, maar ik heb mijn uitdaging toch volbracht!  Het resultaat ligt voorlopig in de kast, wachtend tot miniman aan gewicht en lengte wint. Intussen ben ik op zoek naar een ander model broek (liefst met verstelbare tailleband).

Heeft er iemand een leuke tip voor mij?

Tot schrijfs,
Tatiana

Pyjamamonsters

Rondslingerende of verdwaalde pyjama’s, ik vermoed dat bijna iedereen er wel eens mee geconfronteerd wordt. Mijn oudste zoontje maakt er zelfs een nationale sport van. Mijn vriendin Karen vond hiervoor op Pinterest de ideale oplossing: pyjamamonsters van spoonflower!  We sloten een deal, Karen kocht een set voor haar en mijn kids en ik naaide in ruil de diertjes aan elkaar. Ik maakte me wel zorgen hoe ik die monsters ooit deftig zou kunnen naaien, het zag er toch vrij ingewikkeld uit!

Mijn zorgen waren gelukkig snel over zodra ik het pakje in handen kreeg. De monsters worden immers aangeleverd op een voorgedrukte canvasstof. Het enige wat je zelf nog moet doen is mooi langs de naden knippen en vervolgens stikken. Aan de oortjes bevestig je een strookje velcro om het geheel een mooi plaatsje te geven in de badkamer of de slaapkamer. Als extraatje kan je ook nog een bijhorende knuffel naaien. De kids van Karen raken ondertussen hun pyjama nooit meer kwijt, nu nog tijd vinden om ook mijn jongens van deze lieve monsters te voorzien!

IMG_0397

Heb jij misschien leuke projectjes die je met mij wil delen?

Tot schrijfs,
Tatiana

Fan van Theo

Ik beken, ik ben een jongensmama, en vind het zalig om mijn twee jongens te zien rondhuppelen in een mooi hemdje. Als beginnend naaister ontdekte ik al snel dat sommige patronen in naaitijdschriften wel voor nummertje één pasten, maar te krap zaten voor nummertje twee. Aangezien een patroon aanpassen nog niet tot mijn standaardskills behoort, zocht ik naar een alternatief.

IMG_0380

Mijn zoektocht naar het ideale patroon bracht mij uiteindelijk bij het Theo-hemdje van zonen09. Je  kan kiezen tussen een small- of een standaardversie binnen elke maat. De vormgeving van het patroon en het bijhorende boekje zijn heel zorgvuldig uitgewerkt, en ideaal voor een beginnend naaister zoals ik. Stap voor stap legt Sharon uit hoe je de verschillende onderdelen moet naaien en welke variaties er bij elke stap mogelijk zijn (lange/korte mouwen, kleine accenten, borstzakjes met/zonder paspel, gebiesde zakjes,….). Je kan dus eindeloos variëren naar eigen smaak. Bovendien is er een groot voordeel aan dit patroon, je moet niet overlocken of zigzaggen, en toch zijn alle naden heel mooi weggewerkt. Wat een zaligheid!

IMG_0298

Ik vond een supermooie coupon bij Toverstof in Destelbergen, met pauwtjes op. Nummertje één stond alvast te popelen om het op zijn lentefeest aan te trekken. Hij was dan ook zo fier als een pauw met zijn pauwtjeshemd. In plaats van klassieke knopen, koos ik voor kamsnaps in verschillende kleuren, om het geheel een speelse toets te geven. Nummertje twee hoopt nu dat broerlief er gauw uitgroeit!

IMG_0301

Tot schrijfs!
Tatiana