Soms kan ik mezelf wel om de oren slaan! In theorie weet ik intussen wel al iets over naaien, maar in de praktijk durf ik wel eens heel domme dingen doen. Zo ook deze keer. Ik zei nog tegen Margot: “Misschien kunnen we onze lezers de tip meegeven, om vormband te gebruiken”.
“Vormband?”, vroeg mijn vriendinnetje. Vormband is een dunne band plakvlies, die je gebruikt bij tricot, opdat de vorm van je hals- en armuitsnijding niet zou veranderen. Tricot heeft wel eens de neiging om uit te rekken bij het dragen, of om meteen al bij het stikken te lobberen. “Nooit vergeten”, zei ik nog tegen Margot, “anders dikke miserie”.
Hoe komt het dan, dat ik mijn stoffen geknipt, klaar om te naaien, toch denk: “Pffff, mijn strijkplank en -ijzer uithalen is me toch te lastig, het zal zo ook wel gaan”. Al snel bleek het niet te gaan, maar toch volhardde ik in de boosheid, want “het zal wel goedkomen”. Laat ik je nu zeggen: dat komt NIET goed!
De hele hals- en armafwerking was uitgerokken, mijn beleg (dat ik ook niet verstevigd had met vlieseline, ah ja…) kwam langs alle kanten naar boven, en de hele bovenkant van de jurk leek wel drie maten te groot. Uithalen, raadde de hele naaigemeenschap op Facebook mij aan. Tja, laat dat nu net geen optie zijn. De witte draad van de tricotsteek was nauwelijks te onderscheiden van de stof. Uithalen was voor mij een zekerheid dat ik de stof kapot zou trekken. Ik moest dus creatief zijn en een lapmiddeltje vinden.
Vooraan de jurk was het snel opgelost. Twee plooitjes in de hals, en er was niets meer te zien van de problemen. Achteraan kon ik vrij makkelijk de diepe V-hals dichtstikken, tot de rek ook daar acceptabel werd. Maar die mouwen, wat moest ik daarmee? Een tunneltje en een elastiek brachten redding. Zo was de jurk toch draagbaar. Oef!
Moraal van het verhaal: liever lui, toch moe!
Haal jij soms ook zo’n stommiteiten uit? Deel je ze met ons?
Tot snel,
Lieve
Soms heb je gewoon zin om eens iets lekker simpels te maken. Iets eenvoudigs en snel klaar. Aan de andere kant zijn er nog zoveel zaken die je als aspirant-naaister wilt uitproberen dat je jezelf steeds uitdagingen stelt. Als goeie Belg vinden we weer een compromis: een simpel T-shirt, maar in tricot te naaien, en mouwen en zoom af te werken met een tweelingnaald.
Resultaat : een fijn leuk T-shirt dat enig staat op een jeans of een donkere broek; sportief en chique tegelijk. De volgende keer maak ik het T-shirt wel iets langer. Met het omzomen vond ik hem net iets te kort Maar het patroon is zeker een blijvertje.
Girls in Uniform 