Pretty in Pink

Ja, roze was voor écht de revelatie van deze zomer! Toen ik bij Toverstof een prachtig zachtroze strechkatoentje ontdekte, kon ik er maar geen genoeg van krijgen. Ik kocht meteen een paar meter, en ging ermee aan de slag. Mijn Odettejurk werd meteen een echte hit voor onze blog. Het tweede jurkje, daar durfde ik de straat niet mee op.

© Moors M - IMG_4618

De rest van de stof deelde ik door twee. Ik maakte twee gelijkaardige maxirokken. Eentje voor mijn vriendinnetje-in-Mali Margot, en eentje voor mezelf.

© Moors M - IMG_4677

Al lijkt zo’n roze maxirok een beetje saai op het eerste gezicht, het zit ‘m in de details. Bij Margot ging ik voor een prachtige elastiek met taupekleurige rozen, voor mezelf gebruikte ik een restje glitterelastiek. Van mijn laatste stukje flexfolie maakte Liesbet opnieuw een vlindertuin, en die beestjes fladderen nu vrolijk rond mijn benen.

© Moors M - IMG_4654

Zo’n maxirok is een snel-klaar-projectje. Foto’s heb ik niet, vandaar dit stappenplan:

  1. Je naait de elastiek dicht op maat van je taille. Goede kant tegen goede kant dichtstikken, de naadwaarde openvouwen, en elk stukje apart met een zigzag vaststikken, zodat alles mooi plat blijft liggen.
  2. Je meet vanaf je taille tot waar je de zoom van je rok wil, rekent naadwaarde bij en knipt die lengte over de volledige breedte van je stof. Ik knipte de lengte tot op de grond, omdat ik een fan ben van het betere hakkenwerk.
  3. Boven- en onderkant werk je af met de overlock of een zigzagsteek.
  4. Je naait de stof dicht aan de zijkant, goede op goede kant. Dit wordt je middenachternaad. De naadwaarde kan je samen overlocken of afwerken met een zigzag.
  5. Dan trek je twee rijgdraden, rimpel je de bovenkant tot hij de omtrek van je elastiek heeft, en zet je elastiek aan rok. Middenachter van de elastiek ligt op middenachter van de rok. Ik koos ervoor, de binnenkant van de elastiek op de goede kant van de stof te leggen, en alles met een onderbroken zigzag vast te stikken. Daarna verwijder je de rimpeldraden.
  6. Omzomen, en klaar!

© Moors M - IMG_4787

De foto’s namen we op vakantie in Gran Canaria. Zelfs op reis zet ik mijn ventje aan het werk… Dankjewel lieve schat!

© Moors M - IMG_4736

Het stappen met zoveel stof rond mijn benen was even wennen, maar ik vind hem zó leuk, dat ik het ervoor over heb. Wat vind jij ervan?

© Moors M - IMG_4689

Tot snel,
Lieve

PS: het bloesje is er eentje van Lola en Liza, gekocht in de solden. Ooit maak ik er zelf zo eentje, maar voorlopig moet ik het hiermee doen…

© Moors M - IMG_4666© Moors M - IMG_4752© Moors M - IMG_4644

Celebrate autumn Blogtour: luchtige maxirok

IMG_1696

Toen Sabrina van De Stoffengalerij mij contacteerde om mee te werken aan haar allereerste blogtour, kon ik dat onmogelijk weigeren. Ik mocht namelijk mijn favoriete stofje kiezen uit haar uitgebreide collectie. Nu moet ik zeggen dat kiezen niet makkelijk was; ze verkoopt zoveel mooie dingen. Uit de vijf stofjes die ik aanduidde, kreeg ik een paar dagen later de Tricot pastel Leaves van Art Gallery toegestuurd.

IMG_1706

Toen ik de stof koos, had ik een jurkje in gedachten. Maar soms vertelt tricot je een heel ander verhaal eens je ze in handen hebt. Ook in dit geval… Ik voelde de zachte, soepele textuur en besloot een lange rok te maken.

© Moors M - 6U6A4486

De rest is geschiedenis. Deze lange rok met tailleband en split is heerlijk om te dragen, en -dankzij de variatie aan pastelkleuren in de stof- ook heel makkelijk te combineren met wit, roze, muntgroen, bruin of grijs. De tricot is ideaal voor dit tussenseizoen: licht en luchtig, maar als je er een truitje bij draagt en een paar stoere laarzen, mag het zelfs een graadje frisser worden.

© Moors M - 6U6A4503

Ook jij kan mee genieten van deze blogtour. Om de herfst te vieren, geeft Sabrina nog tot 8 oktober een mooie korting aan al haar klanten. Ik zou niet aarzelen!

IMG_1697

Wil je meer zien uit de blogtour van de Stoffengalerij? Ook deze dames mochten een stofje kiezen:

Caro (Made by Caro) Tamara (Lunatiek) – Davina (Woohoobydavina)
Majella (madebymazella) – Miss Potting (mamasasewing)

© Moors M - 6U6A4677Tot snel,
Lieve  

PS: Foto’s van Michael Moors

Ik ga op vakantie en neem mee…

Eind september ontvluchtten we het kouder wordende Vlaanderen richting de zon. Een beetje bang voor de sterke wind trokken we naar hotel Lopesan Baobab in het zonnige Gran Canaria, waar de thermometer nog makkelijk temperaturen van 30 graden aangaf.

Voor het eerst sinds ik noodgedwongen een ‘adempauze’ nam op het werk, vond ik er totale rust. De uitputting, de stress, het schuldgevoel en de angst voor wat mij te wachten staat zijn er nog, maar op vakantie kon ik er even afstand van nemen. Even weg van de therapie en het ‘echte leven’ kon ik in dit paradijselijk oord mindful voor mezelf zorgen, mijn nieuw-aangeleerde vaardigheden oefenen en energie opdoen voor wat in het verschiet ligt.

Terugkijkend op het hobbelige parcours van de laatste jaren, weet ik dat mijn creatieve hobby en deze blog twee steunpilaren geweest zijn die ervoor zorgden dat ik recht bleef. Ze boden mij een rustpunt in de ratrace die mijn leven geworden was. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor!

Ik kon dus niet zomaar op vakantie vertrekken zonder deze steunpilaren met mij mee te dragen. Los van het feit dat het superleuk is zelfgemaakte kledij aan te doen, blik ik met deze kleren ook terug op de afgelegde weg…

  • Een jaartje geleden werd ik op slag verliefd op dit heerlijk soepele tricootje met felrode klaprozen. Deze zwierige rok hangt in de zomer nauwelijks in mijn kast, en moest natuurlijk ook mee op vakantie!©Moors M - Sep 1711

 

  • Dit shortje leent zich voor heel wat gelegenheden. Ik maakte het tijdens onze recyclagemaand, en op zonnige dagen grijp ik er steeds naar terug.©Moors M - Sep 1704

 

  • Een twijfelaartje, dit Abby-jurkje.  Gelukkig heb zette ik mijn twijfel opzij, en draag ik het nu geregeld. Heerlijk luchtig, en het voornaamste: wasmachine uit, kapstok op en aandoen! Tijdens de vakantie was het hét ideale avondjurkje.©Moors M - Sep 1703

 

  • Dé revelatie van deze zomer. Toen het viraal ging, was ik verwonderd. Zo’n simpel Odette jurkje, en zoveel leuke commentaren!  Heerlijk om dragen, aan het zwembad op blote voeten of ’s avonds met een hakje onder.©Moors M - Sep 1701
  • Ja hoor, ook aan het zwembad was mijn shortje een welkome gast.©Moors M - Sep 1705

 

  • Last but not least: mijn zilveren Cobalt. Wat een heerlijk shirtje is dit toch!© Moors M - IMG_4487

 

Natuurlijk had ik niet enkel ‘oude’ stukken in mijn valies… We gingen ook een paar keer op stap met nieuwe naaisels, zoals de Cobalt van Blou. Binnenkort zie je hier nog een rok en een shortje verschijnen.

Op vakantie had ik ook mijn derde steunpilaar bij, mijn rots in de branding. Niet alleen blijft hij naast me staan bij elke stap op weg naar genezing, hij zorgt ook keer op keer voor prachtige foto’s van mijn naaisels. Schatje, ik hou van jou!

© Moors M 1712

Wil je meer zien van Michael z’n werk, ook buiten de foto’s die hij voor deze blog maakt? Volg hem dan op Instagram.

Tot snel,
Lieve

Stik Belgique: Bart’s Theo

De Theo van Zonen09 (het patroon) lag al maanden te wachten op een ‘model’. Ik zag overal prachtige exemplaren passeren, en wilde er heel graag eentje maken voor mijn ventje, ooit…. Toen kwam Davina met haar sewchallenge, en Mon Depot trakteerde mij op een prachtige glanzende stof, waarmee ik iets moest maken voor iemand anders. Zelfs nadat ik een supergeslaagde lange jurk maakte voor een vriendin, had ik nog een mooie lap over.

Een hemd, daar had mijn neef Bart wel oren naar. De stof vond hij prachtig en hij wilde graag zwarte drukknoppen, maar hoe het hemd er verder uit zou moeten zien (welke kraag, welke mouwsplit, hoekjes of niet… Het patroon heeft superveel mogelijkheden!), daar kreeg ik alle creatieve vrijheid in. En ik die zo moeilijk kan beslissen… slik.

Logo Stik Belgique

Drempelvrees hield mij tegen eraan te beginnen, tot Marjolein op de proppen kwam met ‘Stik Belgique’. De ultieme stok achter de deur om er eindelijk de schaar in te zetten, al bleek het parcours een stuk moeilijker dan gedacht. Mijn frustratieverhaal kan je hier lezen.

Gelukkig ging het zoals alle bevallingen (heb ik van horen zeggen 😊), en was ik de miserie vergeten, eens ik mijn ‘kindje’ kon bewonderen. Tijdens het uurtje dat ik wachtte tot Bart kwam passen, liep ik tien keer de trap op en af, en stond ik te dansen en te springen van de stress.

©Lieve Deduytschaever 170913 13

Alle inspanningen en de zware ‘bevalling’ ten spijt, is het hemd uiteindelijk toch niet perfect. Het is mooi, dat wel, en alle stukken zitten waar ze zitten moeten. Maar ik had een goed passend hemd van Bart als richtlijn genomen voor de lengte, en afgemeten vanaf de oksel naar de zoom toe. Bleek dat hemd net iets hogere schouders te hebben dan de Theo, die nu dus net een paar centimeter te kort is om gemakkelijk in de broek te dragen. En op heuphoogte is-ie nét iets te spannend. Daaraan zie je dus, dat ik nog totaal geen inzicht heb in mannenhemden.

©Lieve Deduytschaever 170913 11

Gelukkig is Bart een ‘makkelijke klant’ en een superattente man. Hij vond het mooi en gaf mij een dikke knuffel als bedankje. Dat het nét iets te kort is, en een beetje om zijn heupen spant, daar heeft hij geen oren naar.

©Lieve Deduytschaever 170913 08

Als ik terugblik op mijn parcours, kan ik niet zeggen dat ik tevreden ben. Maar als ik mild ben voor mezelf, weet ik ook wel dat het mijn eerste hemd was, en dat het van hieruit enkel vooruit kan. Nu mijn schatje overtuigen, mij een tweede kans te geven 😉.

Marjolein geeft elke week van oktober Belgische cadeautjes weg via een rafflecopter. Zeker de moeite om je kans te wagen.

©Lieve Deduytschaever 170913 09

Benieuwd naar wat de andere deelnemers van deze week uit hun mouw getoverd hebben?

FlaflinkoMijn leven met 4 heldenZowiezohandmadeNaaisgeriefQuerida

Deze week verloot  Marjolein een digitaal patroon van Straightgrain en een papieren patroon van Lieveke & Zus via a Rafflecopter giveaway. Zeker de moeite waard om deel te nemen!

©Lieve Deduytschaever 170913 28

Tot snel,
Lieve

Getest en goedgekeurd: de Cobalt sweater (mét kortingscode)

Toen ik voor het eerst een foto van de Cobalt sweater van Blou zag passeren op Instagram, viel ik uit de lucht… Wat een mooie trui, en ik had er nog nooit van gehoord! Ik nam contact op met de mensen van Blou, en mocht meteen aansluiten bij de lanceringstour van hun allereerste patroontje. Wat een eer!

cobalt_manual_front-600x600

Zelf zou ik het niet mooier kunnen omschrijven, dus ik pik de tekst van hun site: “Cobalt is een heel veelzijdig patroon, met verschillende opties: je kan kiezen tussen een lange of een driekwart-mouw, tussen een bescheiden of een diepere uitsnijding, tussen een V-rug of Y-rug, en tussen omgezoomde mouwen of mouwen met een contrasterende manchet”. Je kunt er dus echt alle kanten mee uit. Bovendien kan je er zowel een t-shirt als een sweater of trui mee maken.

© Moors M - IMG_4472

Het leuke is, dat je dit PDF patroon helemaal naar jouw zin kan aanpassen. Je kiest tussen een A0 en een A4 afdruk (die je dan aan elkaar moet kleven), en kan zelfs kiezen of je het mét of zonder naadwaarde print. Ik ging voor de A0 met naadwaarde, zo hoef ik die al niet meer bij te tekenen op mijn patroon. Handig toch!

© Moors M - IMG_4500

In mijn stoffendoos lag al heel lang een zwierig zilverkeurig tricotje -gekocht bij Toverstof– te wachten op het geschikte project. Te licht voor een truitje, te zwaar voor een t-shirt, leek dit patroon mij ideaal.

© Moors M - IMG_4525© Moors M - IMG_4534© Moors M - IMG_4513

Ik naaide boordjes in dezelfde stof om de elegante Y-hals op de rug af te werken. De draadrichting van de boordjes ligt dwars op die van de rest van de trui, waardoor het licht anders breekt op de stof. Dat maakt het kleurverschil subtiel aanwezig, en zo’n chique stofje heeft niet veel tralala nodig om tot haar recht te komen. Ik koos voor lange mouwen, maar die kan ik makkelijk oprollen tot een driekwart lengte. Zo kan ik het makkelijk aanpassen naargelang de gelegenheid.

cobalt_handleiding-600x600

Het lag zeker niet aan de mooi geïllustreerde handleiding, die mij vlot doorheen het proces leidde, maar het was niet evident alles mooi af te werken De stof leidde haar eigen leven. Na een paar uur zuchten en steunen ben ik wel superblij met het resultaat. Ook mijn ventje is fan, en dat gebeurt niet veel!

© Moors M - IMG_4541

Zin gekregen om zelf aan de slag te gaan met dit prachtige patroon? Je koopt het tijdens de lanceringstour met 15% korting! De code TOUR0917COBALT is geldig tot en met woensdag 4 oktober. Niet twijfelen dus!

© Moors M - IMG_4449

Wil je meer Cobalts zien? Neem dan deze week een kijkje bij:

Tot snel,
Lieve

PS: Foto’s van Michael Moors 😘

 

Gevoerde stropkes

Mijn ventje is een echte waterrat. Als wij op reis zijn, zit ik meestal een boekje te lezen aan het zwembad, en speur ik het water af tot ik een donker kopke boven water zie verschijnen. Mijn ventje zie ik enkel, als hij uit het water komt om iets te drinken, of als we gaan eten.

sea-717487

Zelf ben ik niet zo’n held als het op koud water aankomt. Meestal waag ik mij stap voor stap de trap van het zwembad af, tot het water aan mijn buik komt. Da’s dan het moment dat ik huiverend terugvlucht naar mijn warm plekje op de stoel. Michael vindt dat telkens weer hilarisch. Hij is pas helemaal in zijn element, als we ergens op een pier zitten, vanwaar hij kan snorkelen in zee. Visjes kijken…

©Lieve Deduytschaever 170912 20

Tijdens mijn laatste poging tot snorkelen kreeg ik meer zout water binnen, dan dat ik iets zag onder de waterlijn. Laten we die herinnering dus maar snel vergeten… Toch heb ik mij voorgenomen mijn liefste op de volgende reis tegemoet te komen in zijn passie. Vol goede moed heb ik – net als hij – een snorkel gekocht. Met een stofje dat Margot mij toestuurde vanuit Mali, maakte ik een stropzakje om het ‘onding’ in stijl mee te nemen naar het strand. Ik voerde het met een simpel wit katoentje. Voor Michael geen kleurtjes, maar een zwart zakje, assorti met zijn snorkelset, wit gevoerd.

©Lieve Deduytschaever 170912 09©Lieve Deduytschaever 170912 17©Lieve Deduytschaever 170912 04©Lieve Deduytschaever 170912 18

Benieuwd hoe ik het gemaakt heb? Scrol snel verder naar de fototutorial!

Tot snel,
Lieve


Tutorial gevoerd stropzakje

©Lieve Deduytschaever 170912 27
Meet de lengte en breedte die je nodig hebt voor het zakje, plus 1 cm naadwaarde langs elke zijde. Knip twee maal de buitenstof, twee maal de binnenstof (voering), en twee maal het bovenstukje (breedte van je zakje * 8 cm – dit wordt de tunnel). Knip een stukje koord van drie keer de breedte van je zakje, en een schuivertje waarmee je het zakje stropt.
©Lieve Deduytschaever 170912 28
Stik op 1 cm van de rand, goede op goede kant, drie zijden van binnen- en buitenstof dicht. Laat de bovenkant open. Knip de onderste hoekjes schuin af tot vlak tegen het stiksel.
©Lieve Deduytschaever 170912 29
Leg het bovenstukje met de goede kanten op elkaar, en stik op 1 cm van de rand. Strijk de naadwaarde open.
©Lieve Deduytschaever 170912 30
Stik de naadwaarde langs beide kanten van de naad vast. Zo blijven die flapjes straks mooi op de plaats, als je er met het touwtje moet passeren.
©Lieve Deduytschaever 170912 31
Doe hetzelfde aan de andere rand van het bovenstukje.
©Lieve Deduytschaever 170912 32
Vouw en strijk het bovenstukje dubbel. Duid met kleermakerskrijt een horizontale lijn aan op 1 cm van de bovenrand, en markeer het midden. Daarna meet je langs links en rechts 1 cm af. Dat is waar je ringetjes komen. Verstevig het stukje langs de binnenkant met vlieseline of kleefkatoen.
©Lieve Deduytschaever 170912 33
Plooi het bovenstukje terug open. Gebruik een tang of hulpstukje om de ringetjes stevig in de stof te duwen.
©Lieve Deduytschaever 170912 34
Draai de binnenstof met de goede kant naar buiten. Speld het bovenstukje op de binnenstof, met de ringetjes naar boven en de zijnaden mooi op elkaar. Laat een keergat van 10 cm. Geef een hulpstiksel op 0,5 cm van de rand, zo blijft alles straks mooi op z’n plaats.
©Lieve Deduytschaever 170912 35
Schuif de binnenstof in de buitenstof, met de goede kanten op elkaar. Speld vast en stik door alle lagen heen op 1 cm van de bovenrand. Laat het keergat van ongeveer 10 cm open.
©Lieve Deduytschaever 170912 36
Trek de stoffen door het keergat en duw de voering in de buitenstof. Steek de hoekjes in elkaar.
©Lieve Deduytschaever 170912 37
Steek een veiligheidsspeld door je touwtje, en schuif het geheel, langs het keergat, door de tunnel bovenaan. Steek vervolgens de beide uiteinden door de ringetjes.
©Lieve Deduytschaever 170912 23
Bij het zakje van Michael was de stof te fijn om met ringetjes te werken. Ik koos ervoor om hier de zijnaad een stukje open te maken en het touwtje daardoor naar buiten te laten komen. Maak dan op een cm van boven- en onderrand een dwarsstikel. Zo voorkom je dat de naad verder open gaat.
©Lieve Deduytschaever 170912 38
Plaats het schuivertje over het touw en leg een of twee knoopjes in de uiteinden, zodat het touw er niet terug door schiet. Speld het keergat dicht.
©Lieve Deduytschaever 170912 39
Stik op enkele mm van de rand alles door. Zo sluit je ook het keergat.
©Lieve Deduytschaever 170912 40
Klaar is je gevoerde zakje!

©Lieve Deduytschaever 170912 21

Trotse toiletzak

Ik kreeg enkele maanden geleden van mijn moeder een vijftal meters pauwenstof. Deze stof was in de jaren ’70 een gordijn in onze olijfgroene badkamer. De stof heeft ondertussen vier verhuizen (weliswaar in dozen) overleefd, en ziet er nog steeds picobello uit: een stille getuige van oerdegelijke kwaliteit. Om mijn moeder toch een stukje verleden mee te geven op haar reis naar haar nieuwe heimat Roemenië, besloot ik een mooie toiletzak te maken met de stof die ze al zovele jaren had gekoesterd.

Ik gebruikte hiervoor een fantastische tutorial van Handmade Mieke. De stappen zijn heel erg duidelijk uitgelegd en het resultaat ziet er echt mooi uit. Ik naaide een grotere toiletzak met een voorvak en een binnenzakje. Om zeker te zijn dat de binnen- en buitenstof  bestand zou zijn tegen uitlopende verzorgingsproducten, behandelde ik deze met ‘HG waterdicht voor textiel’.

En of mijn moeder blij was met haar verrassing! Vlak voor ik deze zomer op reis vertrok naar mijn ouders in Roemenië, vroeg ze me om dezelfde toiletzak nog eens te maken en mee te brengen. Geen probleem want stof genoeg. Groot was echter mijn verbazing, toen mijn moeder mij vertelde dat het eigenlijk een cadeautje was voor zichzelf. Ze was het originele exemplaar immers verloren onderweg naar huis, maar durfde mij dat niet onmiddellijk opbiechten. De gelukkige vinder is nu wel een unieke toilettas rijker!

 

PS: Ik gebruikte hetzelfde patroon om de toilettas voor Margot in Mali te maken, weliswaar in een iets kleinere versie. Hiervoor recycleerde ik een hemd in desertstof uit de Stock Americain, met de nodige leuke accenten op de binnenstof.

Hebben jullie ook al eens een toilettas gemaakt? Ik ben nog op zoek naar een goed mannenmodel, dus tips zijn steeds welkom!

Tot schrijfs,
Tatiana

 

 

 

Rompertjes te geef

Het lijkt wel alsof er in mijn omgeving weer een babyboom aan de gang is. Zwangere kennissen, pas bevallen aangetrouwde nichtjes… Oh, wat zijn die kleintjes toch schattig! Voorlopig hoef ik niet ver te zoeken voor een geboortecadeautje. Een tijdje geleden maakte ik een schattig rompertje voor een klein indiaantje, en dat patroontje (Burda Kids 9384) bestaat in verschillende uitvoeringen.

©Lieve Deduytschaever 170812 27

Met een bevalling en een babybezoek in het vooruitzicht, kroop ik achter mijn naaimachine. Het kleine meisje werd enkele maanden geleden al geboren, dus maakte ik maatje 86 met een restje van een fleurige zomerjurk. Hoe schattig! Ik zou meteen een meisje willen ‘maken’ om dit aan te zien. Ik vermoed echter dat mijn ventje niet zal willen meewerken 😉. Ik liet het zakje op de borst weg, en koos voor kaki in boorstof en kamsnaps. Zo krijgt het girly rompertje toch weer iets stoers.

Geen idee wat de baby-op-komst zal worden. Ik ken mama’s stijl ook niet zo goed, en vond niet meteen een ‘veilig’ stofje in mijn restjesbak. Tot nu toe heb ik vooral voor de neefjes in de familie, of voor mezelf genaaid, en de stofjes zijn dan ook erg jongensachtig of net het tegenovergestelde. Bij de Stoffenknop vond ik een superschattig Disney stofje in een grijs-blauw met zwart. Tenzij het zo’n meisje-meisje wordt, vind ik het pakje wel unisex. Deze keer koos ik voor het model zonder beentjes, in maatje 68. Oei, dat klinkt vreemd. Bon, je begrijpt wel wat ik bedoel. Zwarte boordstof en ijzeren drukknopen maakten het geheel af.

Tja, ik smelt helemaal wanneer ik de kruippakjes zie liggen. Hopelijk zijn de mama’s er ook blij mee.

©Lieve Deduytschaever 170812 22

Zou jij blij zijn met zo’n cadeautje?

Tot snel,
Lieve

 

Versteld… op vakantie (deel 2)

Zoals jullie reeds konden lezen in deel 1, had ik het genoegen om (door omstandigheden) op vakantie een gordijn te kunnen naaien.

De lengte van de panden bedroeg bijna drie meter, dus er was best nog wel wat stof over. Zonde toch, om dat zomaar te laten liggen… De drie kussens in de zetel bleven maar naar mij lachen… die kon ik toch niet zo achterlaten? Als de rechtmatige eigenaars het toch maar niets zouden vinden -wat ik betwijfel- dan kunnen ze de hoesjes er toch gewoon terug afhalen?!

IMG_5682b.jpg

De kussensloopjes waren, in tegenstelling tot de gordijnen, een makkie. Ik maakte ze zoals een klassieke beddengoed-kussensloop met ‘flappen’.

Ondertussen draaide mijn uitgerust naaibrein op volle toeren, want er bleef best wel nog wat stof over… dus ik besloot een oplossing te vinden op de vraag ‘waar ook alweer die afstandsbediening van de tv of dvd is gebleven’.

Het resulteerde in een zelfgemaakt zakje, dat je over de leuning van de zetel kunt hangen, en waar je die afstandsbediening netjes in kwijt kan, samen met je favoriete boek. Want lezen, daar vraagt deze locatie toch om, niet?

Aangezien ik best wel tevreden was met het resultaat van het zakje, heb ik er een tutorial over gemaakt die je hieronder kan terugvinden.

Er is nog een groot stuk over van het andere pand, zo’n 4*0,5m… hebben jullie nog ideetjes wat je er nog zoal zou kunnen van maken? Ik maak jullie voorstellen zeker over aan de eigenaars! Of wie weet, kan ik volgend jaar opnieuw aan de slag…

Groetjes,

Gastblogster
An


Tutorial zetelzakje

Stap 1: Voorbereiding stof

IMG_5685b
1) knip 2x een rechthoek uit van 55×20 cm (exclusief naadwaarde) voor de boven- en onderstof, 2) 2x een trapezium voor de zakjes met korte zijde 20 cm , lange zijde 25cm en hoogte 15 cm (exclusief naadwaarde) en 3) 10 cm velcro

 

Enkel de breedte van de zetelzak is afhankelijk van de zetel. De andere afmetingen heb ik bepaald in functie van de grootte van de afstandsbediening die erin moest kunnen.

Je kan vlieseline tussen de boven- en onderstof strijken. Let er dan wel op, dat het enkelzijdige kleefvlieseline is, aangezien je aan de binnenkant naait en dus het geheel binnenstebuiten moet kunnen keren.

De velcro dient om het geheel op zijn plaats te houden, indien het gewicht langs beide zijden verschilt. De breedte doet er niet zoveel toe. Ik heb er van 1,5 cm gebruikt.

Stap 2: Velcro bevestigen

IMG_5688b
Naai beide velcro’s aan de GOEDE zijde van de onderstof (= de kant die je niet ziet en die over de stoelleuning komt te liggen) op 3cm van de rand in het midden van de korte zijde.

Stap 3: Zakjes voorbereiden

IMG_5690b
Zoom de lange zijde van beide zakjes om.
IMG_5705b
Leg één van de zakjes met de SLECHTE zijde op de GOEDE zijde van de bovenstof (zodat je alleen maar de goede kant ziet van beide stoffen) en stik met een siersteekje het zakje in twee.

Stap 4: Boven- en onderstof verbinden

IMG_5692b
Leg het tweede zakje op dezelfde manier op de bovenstof en leg daarna de onderstof met de GOEDE zijde op de GOEDE zijde van de bovenstof en de GOEDE zijden van de zakjes.
IMG_5694b.jpg
Speld alles zodanig vast dat de naadwaarde van de trapezium-vorm van de zakjes mooi in de naadwaarde van de boven- en onderstof past. Behoudt een keergat van +/- 5cm op een van de lange zijden van de boven-en onderstof tussen beide zakjes.
IMG_5695b.jpg
Start bij het keergat en stik rondom (! Keergat niet dichtstikken !). Hou extra draad over aan het einde om het keergat dicht te naaien. Knip daarna de naadwaarde bij en knip de hoekjes schuin.

Stap 5: Hocus pocus…

IMG_5706b.jpg
Keer het geheel binnenste buiten door het keergat.
IMG_5696b.jpg
Duw de hoekjes zoveel mogelijk uit.
IMG_5697b.jpg
Naai tenslotte met de hand het keergat dicht met een blinde steek en klaar is kees!

 

Sew Challenge part III – een weggevertje

In september vorig jaar gingen Margot en ik de uitdaging al eens aan, in maart ging ik er nogmaals voluit voor, en intussen loopt de derde editie van de Sew Challenge, georganiseerd door Davina.

Aangezien ik niet op haar blogmeet aanwezig was, stuurde Davina mij een verrassingspakket op, met daarin volgende criteria: “Maak iets met het stofje van Mon Depot, gebruik daarbij het garen van de Naaimachine Kliniek en geef de creatie cadeau aan iemand”. Langs haar neus weg vermeldde ze nog, dat het stofje best wel een uitdaging was. Slik.

sew-challenge-accepted

Toen ik de doos opende, hield ik dus mijn hart vast. Wat had het lot voor mij in petto??? Mijn mond viel bijna open, want het eerste wat ik zag, was een prachtige, glanzende stof, heel soepel, en bezaaid met bloemen en vogeltjes. Het deed mij denken aan een dure Japanse kimono. De doos garen die erbij zat, maakte mij helemaal gelukkig. Wat een prachtig pakket! Het duiveltje op mijn schouder fluisterde in mijn oor: “Zoiets moois geef je toch niet zomaar weg?”

Het engeltje op de andere schouder was echter sterker, en ik deed op mijn Facebookpagina en op Instagram een oproep om een ‘slachtoffer’ te vinden. Er was wel wat interesse, en een keuze maken was niet evident. Gelukkig is Mon Depot helemaal niet gierig, en kon ik makkelijk twee mensen gelukkig maken met een cadeautje. Het eerste zie je hier vandaag.

©Lieve Deduytschaever 170710 25

Sylvie heeft mij de laatste maanden meer dan eens een hart onder de riem gestoken. Zij verdient een bloemetje! Bovendien zag ik haar in verbeelding al lopen in een lange soepele jurk uit deze stof. Sylvie is een mooie vrouw (letterlijk én figuurlijk) met een prachtig figuur, dus ik was heel blij dat ze een jurk van mij wilde dragen. Naar het patroontje moest ik niet lang zoeken, want vorige zomer maakte ik een korte versie van de jurk voor mezelf. En ja hoor, een meet- en twee pasbeurten later, stond Sylvie daar, wondermooi in ‘mijn’ jurk uit Burda Classics herfst/winter 2013/14.

Bedankt, Sylvie, voor je vertrouwen in de goede afloop, en omdat je zo overduidelijk blij was met de jurk.

Neem het van me aan, Davina: ik ben superblij dat je mijn grenzen opnieuw verlegd hebt met deze uitdaging. Het is een prachtig stofje, heel makkelijk te verwerken, het garen kwam goed van pas (naast het zwart, heb ik de versteviging boven de splitten in een bijpassend blauw gestikt), en ik werd helemaal gelukkig omdat ik het cadeau mocht geven. Dankjewel!

©Lieve Deduytschaever 170710 04

Wat denk je? Ben ik geslaagd in deze uitdaging?

©Lieve Deduytschaever 170710 14.JPGTot snel,
Lieve

Benieuwd naar de andere uitdagingen? Deze dames vertellen je er vandaag meer over:

patat en kroket mamacreatief   B-naais Maankindjes Katrienette  

Sewblondes Mimaloki De zussen voor Milo   Vlijtig Liesje knutselt