Categorie: Tatiana

Vijf jaar Zonen 09: tijd voor een feestje!

Gepubliceerd op door Girls in Uniform2 reacties

Toen ik de aankondiging op Facebook zag verschijnen, was ik meteen door het dolle heen. Zonen 09 bestaat vijf jaar, en Sharon gaf 100 naaisters de kans daarop te toasten in het Walhalla van de patronen! Die kans wilde ik niet aan mij voorbij laten gaan, en ik trommelde de andere Girls meteen op om zich in te schrijven. Margot in het verre Mali liet de beker aan zich voorbij gaan, en ook An had die dag al andere plannen, maar Tatiana wilde graag met me mee.

© Lieve Deduytschaever 170624 17

Zij heeft namelijk twee flinke zonen rondlopen, en maakte eerder al een superleuke Theo voor jongens, dus ook zij is fan van Sharon en haar prachtige ontwerpen. Wat mezelf betreft: ik ben volop moed aan het verzamelen, om zowel voor mijn ventje als voor mijn neef een Theo voor mannen te maken. Maar je kent mij en mijn drempelvrees…

In het Gentse Dok Noord liepen we aarzelend de trap op… en ja hoor, daar was het, het zenuwcentrum van Zonen 09! Voor de gelegenheid had ik me uitgedost in een zelfgemaakt jurkje… ah ja, voor minder gaan we niet hé 😉.

We waren nog vroeg, en konden dus gerust aan Sharon vragen om met haar op de foto te gaan. Ze legde ons ook uit waar en wanneer we de prachtige stoffen van haar nieuwe collectie kunnen kopen. Het verhaal daar achter lees je hier!

We keken onze ogen uit, en Tatiana ging naar huis met niet minder dan zes nieuwe patronen.

Daarmee dingt ze ook mee naar het prachtige pakket dat Sharon verloot, ter ere van haar verjaardag, en van de geboorte van haar nieuwste telg ‘Jack’. De voorwaarden voor een deelname kopieer ik hier schaamteloos uit haar blogtekst:

De laatste week ben ik in feestmodus en feestjes… daar horen cadeautjes bij. Om 5 jaar Zonen 09 én de geboorte van Jack ook nog even hier te vieren, organiseer ik een give-away. In de vorige post stelde ik jullie voor aan de nieuwe Zonen 09 jacquardstoffen, GOTS gecertificeerd én gebreid in België, die verwacht worden in de tweede week van juli. Met die collectie en meer bepaald met de stoffen WAVE en FISH gaan er binnenkort 2 Zonen 09 klanten aan de slag. (Waarom enkel WAVE en FISH vertel ik jullie in een volgende post.)

Koop jij nog vóór 1 juli Jack en/of 1 van de nieuwe tienerpatronen aan in papieren of digitaal formaat? Dan maak je kans op 2 meter WAVE of FISH of een combinatie van beide t.w.v. €100.

Op maandag 3 juli verloten we de 2 x 2 meter stof en vertellen we wie de twee lucky ones zijn!

Het hoeft geen verder betoog. Tatiana en ik zijn fan van het merk, en vonden het heel leuk dat we op het feestje aanwezig mochten zijn. Misschien zie je hier binnenkort wel eens van onze Zonen 09-creaties verschijnen!

Tot snel,
Lieve

 

Het p(l)ofzakje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

In de paasvakantie volgde mijn jongste miniman een klimkamp bij Bleau. Modegevoelig als hij is, wou hij na 1 dag al een pofzakje. Ik had eerlijk gezegd geen idee wat een pofzakje was, maar mijn speurtocht op het wereldwijde web leverde gelukkig snel het antwoord. Een pofzakje is het heuptasje waarin klimmers hun magnesiumpoeder meenemen om hun handen droog te houden tijdens het klimmen.

Aangezien het klimkamp slecht 1 week duurde en ik geen idee had of dit een bevlieging was, besloot ik overnacht zelf een pofzakje te maken uit gerecycleerde materialen. Ik speurde pinterest af en vond deze supertutorial gemaakt uit de bovenkant van een oude jeansbroek  http://www.instructables.com/id/Make-a- Chalk-Bag.

Mijn naaimachine weigerde echter dienst om door meerdere lagen jeans te naaien, dus ik koos ervoor om de onderkant van de pijpen te gebruiken. De voering maakte ik van een stuk hoeslaken in fleecestof. Aan de binnenkant van de voering kwam een lusje om het sluittouw te begeleiden. Vervolgens maakte ik een opening in de jeansstof om het touw naar buiten te begeleiden. Een C-sluiting maakte het geheel af. Ik recupereerde het touw en de C-sluiting uit een oude kinderjas. Als kers op de taart volgde nog een felroze lus in nylon, vroeger de draagriem van een reiszakje van reisbureau Bosporus.

Mister V. ontdekte ’s morgens mijn maaksel, mét magnesiumbol, en showde het trots als een pauw aan de begeleiding. De trots was echter van korte duur: na amper een half uurtje klimmen was het pofzakje veranderd in een plofzakje. Moeder was vergeten dat nylon uitrafelt en tussen de stiksels wegglipt….

Gelukkig had ik nog een stuk draagriem over. Deze schroeide ik deze keer goed dicht alvorens op te naaien en ja hoor, hij doorstond moeiteloos de test. Beter nog, mijn oudste miniman neemt hem deze vakantie ook mee op klimkamp, dus het was zeker geen verloren moeite!

Ook ooit zo’n gekke vraag gekregen of een gek project gemaakt? Laat het mijn weten!

Tot schrijfs,

Tatiana

Mijn eerste hulplijn: het handboek voor zelfmaakmode

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

Ik ben een fan van naaiboeken. Helaas zijn de Gentse stadsbibliotheken niet dik bezaaid met boeken over dit onderwerp. Eén bijzonder exemplaar heeft echter mijn hart gestolen. Toen ik het vroeger in de rekken aantrof, moest ik het uitlenen: het handboek voor zelfmaakmode van Knipmode. Ik zeg wel moest, want sinds kort ben ik zelf de trotse bezitster van een gloednieuw exemplaar, met dank aan moederdag!

IMG_0751

Wat spreekt mij  nu zo bijzonder aan in dit boek?  Ten eerste is dit een schitterend boek voor beginnende naaisters die niet onmiddellijk een naaiende moeder, tante, vriendin of Wifi (voor Youtube instructies en Pinterest) in de buurt hebben. Gevorderde naaisters zullen er ook nog tips en tricks in aantreffen. Ten tweede is alles gerangschikt volgens thema met een duidelijke inhoudstafel en met bijhorend tabblad, zodat je niet nodeloos moet bladeren. Elk thema (vb. zakken) bevat alle denkbare variaties, met telkens een duidelijke illustratie. Een kleine greep uit het aanbod zakken: opgestikte zak, zakken met klep en klitteband, schuine steekzakken, horizontale gepassepoileerde zak met twee paspelstroken, gepassepoileerde zakingang met zichtbare rits… Je merkt het, de schrijfsters hebben echt de intentie gehad om een zeer volledig naslagwerk te schrijven. Ten derde staat er ook een stukje in, over hoe je allerlei patronen kan aanpassen om tot een goede pasvorm te komen. Als je niet gezegend bent met een doorsnee pasvorm, is dit echt wel handig.

Ik gebruik het boek zelf voor diverse doeleinden: als gids met uitleg, bij een werkbeschrijving die niet duidelijk is (vb. het maken van een mouwsplit met splitbies bij een patroon uit knipmode), als leidraad voor het aankopen van stoffen ,dankzij de stoffenlijst met allerhande benamingen en hun eigenschappen, en als hulplijn om te kijken welke technieken er nog bestaan om mogelijke fouten te camoufleren.

Dit boek krijgt een bijzonder plaatsje bij mijn naaispullen en ik hoop er nog lang van te mogen genieten. Hebben jullie ook zo’n favoriet naaiboek?

Tot schrijfs,

Tatiana

 

Leesbeestjes kussen

Gepubliceerd op door Girls in Uniform1 reactie

De leesmicrobe is een vreemd beestje. Als kind ontdekte ik dat al die lettertjes samen een magische wereld voor me openden, vol spannende avonturen en verhalen over verre landen waar ik tot op heden enkel in mijn dromen zou geraken. Ik kon uren verdwijnen in een hoekje van ons huis met een spannend boek. Mijn lievelingsplek was mijn bed, waar ik tot grote wanhoop van mijn moeder ook ’s avonds na bedtijd met de zaklamp onder het dekbed, snakkend naar zuurstof, mijn boeken uitlas omdat ik niet wou wachten tot een nieuwe dag.

Stiekem hoopte ik dat mijn zoontjes deze microbe zouden overerven…. En ja hoor, mijn oudste zoontje is ondertussen een echte boekenverslinder, elke 2 weken moet de voorraad bibliotheekboeken worden aangevuld. Mijn jongste zoontje heeft net leren lezen  en geniet ervan om woorden en zinnen te ontdekken maar vindt het vooral zalig om voorgelezen te worden.

IMG_0716

Omdat mei de maand voor en door moeders is, maakte ik voor hen een cadeautje als moeder aka leesbeestje. Ze kregen van mij allebei een leeskussen cadeau, naar een patroon van handmade Mieke. Mieke maakte een fantastische tutorial met heel veel foto’s en een duidelijke uitleg. Enkel de blinde rits naast de paspel invoegen bleek een huzarenstukje. Bij mijn eerste exemplaar stikte ik te dicht bij de tandjes van de rits waardoor ik deze niet meer open kreeg. Gelukkig kon ik beroep doen op mijn favoriet naai-instrument, het decovitje. Als eyecatcher gebruikte ik een echt vintagestofje, een badkamergordijn van mijn ouders uit de jaren 70 met pauwtjes erop. De gerecupereerde zoom van het pauwtjesgordijn werd een hengsel.

Mijn mama is ook een leesbeestje en via het stofje wordt ook een stukje van de leestraditie in mijn familie doorgegeven aan haar kleinzoontjes. En geef toe, zouden deze kussens jullie ook niet aanzetten tot lezen?

Tot schrijfs,

Tatiana

Gelukkige Moederdag

Gepubliceerd op door Girls in UniformEen reactie plaatsen

Wij wensen alle mama’s een hartverwarmende Moederdag toe, vol mooie zelfmaakcadeautjes, ontbijtjes op bed en dikke knuffels van hun lievelingen!

teddy-1338887_1920

Dikke knuffel van Lieve, Margot, Tatiana en An

Moeder in de spotlights

Gepubliceerd op door Girls in UniformEen reactie plaatsen

Op 14 mei vieren we moederdag… maar de Girls in Uniform willen moeder een hele maand lang in de bloemetjes zetten!

flowers-1951456_1920

In mei stemmen gaan we voluit af op tutorials, kledij, leuke spulletjes en boekreviews, gericht op moeders en hun (b)engeltjes.

Benieuwd wat wij ervan maken? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief, of volg ons op Bloglovin’, en wees de eerste die op maandag en donderdag onze nieuwe teksten en foto’s mag bekijken!

teddy-1338928_1920

Dikke knuffel van de Girls in Uniform

Orde in mijn naaichaos – gebruikte patronen temmen

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

Regelmatig lees ik op facebook in de verschillende naaigroepen vragen over hoe je het best gebruikte patronen bewaart. En ja, ook bij mij borrelde die vraag al regelmatig op, zeker nadat ik voor de 5e keer op zoek moest gaan naar het patroon van mijn laatste jurk. Op mysterieuze wijze verdween mijn patroon steeds weer uit het boekje van La Maison Victor en vond ik de verschillende delen zowat overal in huis verspreid terug: in boodschappentassen, in een doos op mijn bureau, in de kamer van mijn jongste zoon,…. Niet dat ik mijn zoon verdenk van enige interesse in mijn naaiperikelen;-).

c133d78e0cafc39cd9f7f70491f808dc

Tijd voor actie dus en het scheppen van orde in de chaos. Ik kocht 2 verschillende kaften:  een map van Paladin met 20 vaste, doorzichtige insteekhoezen in A3 formaat en een kaft van Exacompta met 13 tabs op A4 formaat.

IMG_0654

 

De map in A3 formaat is geschikt om grotere patronen in op te bergen:  afprints en het betere knip en plakwerk van digitale patronen, A0 patronen en getekende patronen van jurkjes.

De kaft A4 gebruik ik voor interessante weetjes (maatnamen van de hele familie, soorten stoffen, informatie over gebruik van mijn naaimachine,….) en voor de kleinere patronen. Elke tab heeft een kleur (vb. blauw = beschrijving en patronen van accessoires zoals tasjes, rood= beschrijving en patronen van jongensbroeken, geel = beschrijving en patronen van jongenshemdjes,…).

Aangezien ik zowat 4  patronen voor jongenshemdjes heb, heb ik ze elk in een apart insteekhoes gestoken. Elke insteekhoes is op dezelfde manier opgebouwd:

  • Het gebruikte patroon

Ik heb ondertussen geleerd om op elk getekend patroon de herkomst (Burda, Ottobre, LMV,…), de editie, de getekende maat alsook het nummer tegenover het aantal patroononderdelen te schrijven. Zo wordt patroondeel 1 van 9 patroondelen weergegeven als 1/9). Op die manier kan ik snel controleren of ik alle patroononderdelen samen heb.

  • De werkbeschrijving

Hierbij schrijf ik ook de eventuele wijzigingen die ik heb moeten doorvoeren of verduidelijking in ‘Tatiana’-taal als ik na lang sukkelen, toch eindelijk inzicht kreeg over hoe ik iets moest naaien.

  • Een reepje gebruikte stof en een foto van het afgewerkte product (indien beschikbaar)

 

Het blijft natuurlijk een ‘work-in-progress’ maar ik hoop hiermee de rondwarende patronen toch enigszins te temmen. Als jullie nog goede ideeën hebben, dan hoor ik het graag!

Veel naaiplezier!

Tatiana

 

 

Wanted: Margot

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

Margot vertrok een paar weken terug voor een half jaar naar Mali. Voor ons dé ideale gelegenheid om eens terug te blikken op haar naaisels. Want eigenlijk… kunnen we haast niet wachten tot ze terug is, om te zien, wat ze nog in petto heeft.

aster1Een Aster voor een kieken

De titel alleen al en ik kon er mij al van alles bij voorstellen… Zó typisch Margot ☺ ! Super enthousiast over een ‘makkelijk’ patroon, de drempelvrees al voorbij en erin vliegen… en dan… oeeeeeeeeeps!

Anderzijds, van doorzetten heeft ze kaas gegeten, dat  kan ik jullie verzekeren. Alternatieve oplossingen zoeken is dan ook handelsmerk. En zoals jullie zelf hebben kunnen vaststellen mocht het resultaat er (opnieuw) wezen. And let’s be honest… herkenbaar, toch?!

Maatje, ik zal je missen op de blog… geniet ditmaal maar eens van onze blunders de komende maanden.

Have a safe trip!

An

 

IMG_5835Jumpsuit Iris

Margot en ik… onze eerste kennismaking was niet zo hartelijk. Zij was een super journaliste, maar kon wel eens hard uit de hoek komen, en eerlijk gezegd had ik een beetje schrik van haar. Toen samen een jongerenstage moesten leiden, was ik dus wat terughoudend. Maar in die week hebben we elkaar gevonden. Margot is zoveel meer dan een officier. Ze is warm en lief, zorgzaam, slim en grappig.  We lachen heel wat af samen, en werden door de jaren heen hartsvriendinnen.

Een klein jaartje geleden ontdekten we ook nog eens een manier om onze vriendschap en gezamenlijke passies te verdiepen. De blog draait om naaien én schrijven, mooier kan het heus niet worden. Bovendien gaf het ons hét ideale excuus om eens wat vaker af te spreken.

Zo’n afspraakje was de fotoshoot in het park in Mechelen. Het vroor bijna, maar Margot stond daar schaars gekleed in haar prachtige Iris jumpsuit. Ik nam de foto’s, en lachte toen ik (half gemeend) kloeg over mijn bevroren handen. Margot, een doorzetter? Inderdaad!

Meiske, laat ze ginder maar eens zien uit welk hout je gesneden bent. En weet dat ik je mis…

Lieve

 

IMG_4904Abby met een twist

Margot heeft een heel goede smaak…..ook als het op stoffen en mooie patronen aankomt. Ze weet precies wat ze wil en heeft het doorzettingsvermogen om er ook te geraken, zelfs al kost het haar heel wat puzzelwerk, aanpassingen en geduld. Haar Abby jurk heeft alles wat ik zelf in een jurk zoek: een mooie kleurencombinatie en een prachtige fitting. Ik bewonder haar moed, om al doende te leren, en daarbij tot  zo’n fantastisch resultaat te komen.

Vanaf onze eerste kennismaking en brainstorming voor de blog, herinner ik mij dat ze heel direct uit de hoek kan komen. Geen poespas bij haar, je weet wie je voor je hebt staan, hoe ze de dingen ziet en waar ze naartoe wil. Dat vind ik ook terug in haar naaisels.

Dus Margot, ook al hebben we soms een andere visie op de zaken, ik bewonder je omwille van deze kwaliteiten, en ben zeker dat je die ook in Mali goed zal kunnen gebruiken. Hou je taai en proud to be a girl in uniform samen met jou!

Tatiana

Nvdr: Bedankt Michael, voor de leuke poster!

Alweer een mijlpaal voor onze blog!

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

Elke reactie die jullie geven op onze blog, onder welke vorm dan ook, doet deugd! Ineens en totaal onverwachts een bericht krijgen, dat we de kaap van 100 likes bereikt hebben, maakt ons heel trots, m17554950_10155076234023788_466526864_naar vooral dankbaar voor de onaflatende steun en aanmoedigingen van onze trouwe lezers en volgers.

Jullie lezen onze berichtjes, en leven met ons mee. Jullie ervaren onze naaiemoties, en geven complimentjes over wat we gemaakt hebben, zelfs al zijn we soms wat kritisch op onszelf. Jullie geven ons inspiratie, en jullie lieve woorden geven ons weer moed, als het even wat minder goed lukt. Elke reactie, elke view, geeft ons méér zin om er tegenaan te gaan.

Lieve dames, en de occasionele heer die onze blog eens bekijken, DANKJEWEL!!!

Dikke kus van de Girls in Uniform

 

Kant in Vlaanderen – een liefdesgeschiedenis

Gepubliceerd op door Girls in Uniform1 reactie

In een ver verleden deed ik een vakantiejob in een bekende kantwinkel op de Gentse Korenlei. Ik had niet echt een voorliefde voor kant maar ik kon wel uren kijken naar het prachtige oude kanten doopkleed in de etalage. Aangezien geduld niet mijn grootste deugd is, stond ik vol bewondering voor de persoon die zich aan dit prachtige stuk had gewaagd. Hetzelfde gevoel overvalt me trouwens telkens weer wanneer ik oude portretschilderijen van de 16e en 17e eeuw bekijk. De mooie kanten kragen en mouwen vallen meteen op. Soms lijkt het wel alsof ze niet groot genoeg kunnen zijn, alsof het meteen ook een statussymbool is van de rijkdom van de afgebeelde geestelijke of wereldse gezagdragers.

Queen Elisabeth I
Kanten das voor heren (17e eeuw)
kanten doopkleed – Museum Rotterdam

En hoewel kant doorheen de eeuwen ook onderhevig is geweest aan trends, zien we dat het bij ons nog steeds populair is. Mijn mede-blogsters Lieve en Margot hebben dat tijdens de maand van kant zeker bewezen.

Maar waar komt de originele kant vandaan? Niemand weet precies waar en wanneer de kant werd uitgevonden. Verschillende bronnen verwijzen naar het ontstaan van naaldkant en kloskant in de loop van de 15e Eeuw waarbij twee regio’s, (Frans-)Vlaanderen en Italië,  vechten om de eer.

Je leest het al, er bestaan dus twee verschillende manuele kanttechnieken. Naaldkant wordt gemaakt met naald en draad volgens een vast patroon. Dit patroon wordt getekend op een achtergrond die achteraf verwijderd wordt zodat enkel een stukje open kant over blijft. Kloskant ontstaat door een set klosbobijntjes aan een draad die onderling gedraaid worden en vervolgens vastgezet worden met naalden op een kussen. Wanneer het stukje is afgewerkt dan worden de naaldjes verwijderd en blijft er enkel een mooi stukje kant over.

kantklostechniek
naaldkant
kloskant in tafelkleed

Aangezien het maken van een stukje kant zeer arbeidsintensief was, kon enkel de hogere klasse zich deze veroorloven. In de 16e en 17e Eeuw  was kant een aantrekkelijke investering. Het kon van het ene op het andere kledingstuk geplaatst worden, het was duurzaam en de overdracht binnen de familie werd soms zelfs testamentair vastgelegd. In Vlaanderen en Italië waren het vooral kloosterordes die gespecialiseerd waren in het maken van kant, maar door de grote vraag naar kant werden overal in Europa nieuwe kantscholen opgericht. De belangrijkste centra bleven echter in Vlaanderen en Italië.

Koning Lodewijk de veertiende, de zonnekoning, kocht zoveel kant in het buitenland dat zijn minister van financiën besloot om zelf een kantcentrum op te richten in Frankrijk en zo te verhinderen dat er teveel geld naar het buitenland vloeide. Hoewel moeilijk te onderscheiden voor leken zoals ik, heeft elke school zijn eigen stijl en wordt de kant dus genoemd naar de plaats van herkomst (Brugse kant, Mechelse kant, Venetiaanse kant, Aleçon kant, Chantilly kant,….), de gebruikte techniek of het specifieke patroon (duchesse kant, ontwikkeld ter ere van de hertogin Marie-Henriette, later de vrouw van Leopold II). Aan het begin van de  18e eeuw vierde de extravagantie hoogtij en kant werd zelfs verwerkt in de enorme kapsels van de hofdames.

De Franse revolutie maakte echter een einde aan de vraag naar kant en deed de Franse kantnijverheid instorten. Met de opkomst van de industrie in de 19e eeuw, ontstond tenslotte de machinaal geweven kant. Kant werd plots een product dat voor iedereen toegankelijk werd. Toen de Britse Queen Victoria bovendien besloot in een met kant beklede bruidsjurk te huwen, werd dit bijna de standaard voor elk huwelijk. Want geef toe, elke vrouw wil zich toch een romantische prinses voelen op die speciale dag…..

queen_victoria

Vlaanderen is één van de weinige regio’s ter wereld waar de manuele kantnijverheid heeft stand gehouden. Dankzij de uitzonderlijke skills van de maaksters en de kwaliteit van onze vlasdraad is onze kant nog steeds heel erg gegeerd. Iets waar we terecht fier mogen op zijn. En ja, vanaf nu wijs ik met heel veel plezier alle geïnteresseerde toeristen de weg naar de Gentse kantwinkel!

liefs,

Tatiana

PS: wil je meer te weten komen, bezoek dan eens volgende websites

https://owlcation.com/humanities/History-of-Lace-Making

http://www.enjoylace.com/nl/geschiedenis-van-de-kant.html