Een mooie weekendtas zoals de Explorer Tote, daar horen attributen bij, toch? Met mijn grote -gekochte- toiletzak zou de tas meteen te vol zitten, dus besloot ik een kleinere te maken. Een compact model, maar wel met onderverdelingen. Enter de Zip ’n Grip van Sew Yours!
Ik zag het leuke tasje voor het eerst passeren bij Kbas, het huidige ZipperZoo. Daar heet het de Magic Pouch, gelijkaardig aan de Zip ’n Grip, al zit hij anders in elkaar en heeft de Magic Pouch geen onderverdelingen binnenin. Voor een toiletzak vind ik dat niet zo handig. Toen Girl in Uniform Tatiana mij een foto toonde van de Zip ’n Grip was ik meteen verkocht.
Het patroon is in het Engels, maar je krijgt er een reeks superduidelijke video tutorials bij. Geen zorgen dus als je niet zo’n grote talenknobbel hebt. Ik naai niet graag aan de hand van video’s, maar de combinatie van een geschreven handleiding en een video vind ik wel super praktisch. Begrijp ik iets niet in de handleiding, dan kijk ik enkel dat stukje video en kan ik weer verder.
Mijn zus Elke weet perfect welke cadeautjes ik graag krijg. Zo staat op dit moment achter mij een bos tulpen in een vaas die ik van haar kreeg en krijgt het luchtplantje op mijn salontafel altijd veel complimenten. In januari ging ze de creatieve toer op en gaf ze me voor mijn verjaardag een doe-het-zelf pakket voor de Explorer Tote van Noodlehead.
In het pakket van ZipperZoo vond ik het papieren patroon van de Explorer Tote, alle metalen fournituren in mat zwart, prachtig blauw Lux kunstleer en een vrolijk opstrijklabel. Als extraatje voegde Mieke nog twee lapjes prachtige voeringstoffen toe uit haar eigen voorraad. Die ga ik houden voor een volgend project. Wat een schat is die Mieke toch, en zo fijn dat zij en mijn zus perfect weten wat ik graag zie!
Een klein rugzakje had ik al jaren niet meer. Telkens als Michael en ik gaan wandelen, bungelt er een crossbody tas rond mijn lijf. Zelfgemaakt, dat wel, maar zou een leuke rugzak niet beter zijn?
De ‘Planetary Backpack‘ van Incomplete Stitches had ik al een tijdje afgeprint klaarliggen, maar iéts stoorde mij aan het ontwerp. Ik kon er niet meteen de vinger op leggen, maar elke keer als ik op zoek ging naar een rugzakpatroon, bekeek ik het patroon, om dan weer weg te zappen. Omdat ik ook niet meteen een beter alternatief had, besloot ik er toch aan te beginnen. Ik haalde alle materialen in huis, maar het bleef wringen…
Door al dat gepingpong in mijn hoofd heb ik intussen een hele mooie voorraad. Het gebeurt wel vaker dat ik alles voor een bepaald patroon in huis haal, en dan toch beslis het anders te doen. Dat mocht mij deze keer niet overkomen. Ik verzamelde moed en begon eraan. Ineens klikte het in mijn hoofd: wat als ik de klep iets minder rond zou maken, iets ovaler? Dan zou die niet zo over de rand van de body heen steken. En ja hoor, dat was het! De drempel in mijn hoofd was ineens nergens meer te bekennen.
In de tweede Knip van 2024 stonden een heleboel toffe patronen. Het probleem is tegenwoordig echter dat mijn garderobe -na een jaar of acht intensief naaien- toch stilaan vol geraakt. Ik moet dus wat selectiever worden… Ik maakte van mijn hart een steen en naaide enkel een leuk tussenseizoen jasje. Er was keuze zat in het nummer en ik koos voor model 13: een tof jasje met een mooi ingewerkte rits en niet te veel tralala.
Bij Editex had een prachtige lichtblauwe jeans -middenzwaar en van 100% katoen- mijn aandacht getrokken. Het stofje is perfect voor een stoere broek of een kloek jasje. Zo mooi dat ik er bijna niet de schaar in durfde zetten. Zeker omdat ik niet zo’n goede ervaring heb met jasjes… Als je iets niet op voorhand kan passen, kan het alle kanten uit. Door zelf te naaien kan je nog wel een paar dingen rechttrekken, maar of het je goed staat, dat weet je pas helemaal op het einde.
Altijd fijn als mensen vragen om iets speciaals te maken als cadeautje voor een dierbare. Niet voor het eerst vroeg een lieve oma mij om heuptasjes te maken voor haar kleinkinderen. Natuurlijk doe ik dat met plezier!
De kerstperiode is niet enkel supergezellig dankzij de lichtjes en kerstbomen overal, de kerstmarkten, de familiefeesten en de vrije dagen… Bij Kerst horen ook cadeautjes. Leuk om te geven én te krijgen!
De geboorte van een achternichtje, hét ideale excuus voor een gepersonaliseerd cadeautje. Toen ik aan mijn neef en zijn vrouwtje vroeg waar ik hen een plezier mee kon doen, bleek een mooie verzorgtas nog op hun verlanglijstje te staan. Ik ging aan de slag met de Weekend Duffel Bag van Sewingtimes, in een heel aparte buitenstof.
Tot een paar jaar geleden hadden mijn ventje en ik niet vaak contact met Jannes en Karen. Jannes is mijn neef(je), maar het leeftijdsverschil is zo groot dat wij op familiefeesten niet echt met elkaar optrokken. Tegen dat hij volwassen was en Karen ontmoette, waren de grote familiefeesten intussen lang achter de rug en zagen wij nonkels en tantes, neven en nichtjes, veel minder vaak.
Dat ik een grote fan ben van Hansedelli hoef ik je waarschijnlijk niet meer te vertellen. Ik zit al een tijdje in haar vaste testgroep en probeer zoveel mogelijk deel te nemen aan de tests. De Mini Ruby is een compacte, doch verbazend ruime portemonnee, met een leuke asymetrische buitenkant en heel wat vakjes binnenin.
De Mini Ruby meet ongeveer H 8 cm x B 11 cm en kan je gebruiken als kleine portemonnee voor feestjes, vakantie of als je liever minder in je handtas meeneemt. Mocht je dat willen, kan de portemonnee volledig zonder ritsen worden genaaid. Iedereen met een klein beetje naaiervaring en een portie lef kan met dit patroon aan de slag.
Typisch voor Hansedelli is dat je bij de Mini Ruby kan kiezen tussen verschillende opties. De klep kan recht zijn of op een puntje uitlopen. Je kan verschillende soorten sluitingen gebruiken, al dan niet met een kort riempje om de portefeuille heen. Binnenin kan je kiezen voor twee verschillende muntvakken: eentje met een drukknop, of eentje met een rits.
Voor deze blauwe cutie koos ik materialen uit mijn voorraad, wat ik nog wel een uitdaging vond. Bij alle projecten waar ik met meer dan twee stoffen aan de slag moet, lig ik wakker van de puzzel. Dan spelen mijn gedachten constant pingpong en loop ik er uren over te piekerene. Gelukkig kom ik er meestal ook wel uit… Het effen blauwe buitenstofje is een restje jeans dat ik ooit kocht op het Stoffenspektakel. Het andere buitenstofje, met de diagonale lijnen, kocht ik bij ZipperZoo. Ook versteviging, drukknoppen en rivetten kocht ik daar. Het lichtblauwe katoentje voor de binnenkant kocht ik bij Veritas, het donkerblauwe bij De Stoffenknop.
De Hansedelli patronen kan je kopen in Duits of Engels, maar geen zorgen als je geen talenknobbel hebt. Vaak naai ik haar tassen en tasjes bijna volledig door ‘naar de prentjes te kijken’. In de handleiding vind je namelijk niet enkel tekst, maar ook honderden stap voor stap foto’s, die je naadloos naar het eindresultaat leiden. Als lezen toch nodig is, scan ik de tekst met Google Translate. Soms komen daar vreemde vertalingen uit, maar meestal kan je er wel de context uit afleiden.
Ik deed er in totaal zo’n uur of zeven over om mijn eerste testversie te maken, maar het was zo’n leuk proces, dat ik meteen besloot een tweede Mini Ruby te maken. Eveneens met een rechte klep en een muntvak-met-drukknop, maar deze keer zonder riempje rondom. De materialen vond ik opnieuw in mijn voorraad. Je hebt écht niet veel nodig om deze Mini te maken, want voor je buitenkant kom je al heel ver met kleine resten. Ook voor de verstevinging kon ik putten uit knipresten, want ik wel fijn vind. Ik hou namelijk zo goed als alles bij, maar aan dat tempo groeit de reststapel wel heel snel.
De roze canvas van de buitenkant kocht ik bij ZipperZoo, net als versteviging en drukknop. Het dunne bruine kunstleer vond ik in mijn restjesbak, maar ik heb geen flauw idee meer waar dat vandaan zou komen. Het fleurige katoentje van de binnenkant was een stoflapje van bij Veritas. Tegen niemand zeggen… maar de leuke ‘handmade’ labeltjes van beide versies komen van AliExpress.
Wat ben ik blij dat ik dit leuke, veelzijdige patroontje mocht testen. De roze Mini Ruby kreeg al een nieuwe thuis bij een vriendin. De blauwe heeft voorlopig nog geen bestemming… maar Kerst komt er al snel aan, dus misschien maak ik er wel iemand gelukkig mee.
Een klein zwart tasje, dat ontbrak nog in mijn – intussen fameuze – tassencollectie. De Neo van Kaur Threads naaide ik intussen al heel vaak, maar is zo leuk om te maken. Bovendien is het tasje perfect voor een avondje uit.
Zwart is niet alleen stijlvol, zwart is zelden ook ‘gewoon zwart’. Ik kocht twee prachtige soorten kunstleer bij ZipperZoo: een heerlijke croco (opgelet, limited edition!) en het zware kwaliteit Lux kunstleer. Allebei supermooi en stevig, maar opgelet: ze zijn zwaarder dan standaard kunstleer.
Soms moet je een stofje even koesteren voor je weet wat je ermee wil doen… Zo ook met dit prachtige croco kunstleer van Editex. Ik had een meter van deze blauw-zwarte beauty. Het kunstleer is licht rekbaar en heerlijk zacht aan de binnenkant, en in mijn hoofd ging de slinger constant heen en weer tussen een rok (zoals het prachtexemplaar van Miek), en een tas.
Omdat het gepingpong in mijn hoofd nét iets vaker ophield bij ‘een tas’, besloot ik in die richting verder te denken. Het moest een ‘slappe’ tas zijn, want de croco is soepel en een beetje rekbaar. Ik bekeek mijn patronencollectie, en besliste dat het een ‘hobo’ tas moest zijn, in dezelfde trend als de Marichel Hobo. Ik zocht en zocht… en vond nergens mijn zin. Zucht.
Girls in Uniform 