Yoshi aan de top

Al vanaf haar eerste (gratis) patroontje ben ik fan van Sandeep, de ontwerpster van Kaur Threads en maak ik deel uit van haar testersteam. Ook haar jongste telg, de Yoshi Sling, mocht ik testen. Ik zag dat het goed was!

Yoshi is een rugzakje dat je kan dragen als slingbag of als gewone rugzak met twee schouderbanden. Aangezien ik het enkel als rugzak zal dragen, besloot ik twee schouderbanden te maken. Ik paste het patroon ook in die zin aan. Wil je graag wisselen tussen de slingbag en de rugzak, dan volg je gewoon de beschrijving van Sandeep. Zij naait aan beide zijden van de tassenband musketonhaken, die ze vastzet aan drie D-ringen: eentje bovenaan en twee aan de zijkanten onderaan.

Omdat ik niet wilde wisselen tussen beide functies en dus al die musketonhaken eigenlijk niet nodig heb, besloot ik het patroon te hacken en de tassenband onderaan vast te maken aan twee rechthoekige passanten. Bovenaan behield ik de bevestiging met musketonhaken, zoals beschreven in de handleiding. De musketons hebben nu geen echte functie meer, maar ik vind het mooi zo. De tassenband werkte ik af met een stukje kunstleer en twee rivetten. Stevig, stijlvol en functioneel.

Lees verder “Yoshi aan de top”

Yasmine boven!

De nieuwe Yasmine jurk van Designer Stitch is opnieuw een toppertje! Het is een patroon voor luchtige, geweven stoffen, zoals viscose, zijde, crêpe of lichte katoentjes. Deze lichtgewicht wikkeljurk met hoog-lage zoom heeft een volantzoom en gestileerde mouwen voor een elegante, sierlijke en vrouwelijke pasvorm.

Voor deze leuke, zomerse jurk gebruikte ik een prachtige, soepel vallende viscose challis van Minerva. Niet schrikken, maar je hebt al snel bijna vier meter stof (breedte 150 cm) nodig om deze jurk te naaien. Vooral de omvangrijke volant vreet stof. Maar dan heb je ook een jurk die zo mooi om je lichaam wikkelt dat de rok slechts zelden open waait. Ik heb geprobeerd ermee te fietsen en een hele tijd ging dat goed, maar uiteindelijk waaide de rok onder mijn remblokjes, dus dat experiment is niet voor herhaling vatbaar.

Lees verder “Yasmine boven!”

Een Cosy test en give-away

Al langer wilde ik het graag en ik had mij al een paar keer kandidaat gesteld, maar eindelijk mocht ik eens meetesten voor In Complete Stitches. (Nvdr: Ik vermoed dat designer Sarah medelijden met me kreeg :-)). Niet voor een heel ingewikkeld patroon, maar voor eentje waar ik nog hééééél veel exemplaren van ga maken, want de Cosy Pouch is zo tof om te naaien en je hebt er echt niet veel voor nodig. Ik dook in mijn restjesbak en maakte een hele reeks van de leuke kleintjes.

De Cosy Pouch is een leuk stropzakje en komt in drie maten: S, M en L. Daarnaast kan je ook de opstaande rand op verschillende manieren maken. Er is een patroon voor als je het in één stuk wil maken, een ‘wave‘, eentje met een golvende lijn én de diagonale versie, die ik als eerste maakte. De stoffen kan je naar eigen creativiteit doorstikken of niet, wat ervoor zorgt dat je eigenlijk zo goed als elke tussenvoering kan gebruiken, van opstrijkbare vlieseline tot een stukje fleece dat je nog liggen hebt.

Lees verder “Een Cosy test en give-away”

5 dingen die ik haat… aan naaien

Buitenstaanders vinden dat een vreemd concept: “Hoezo: je houdt niet van knoopsgaten maken? Maar je naait toch graag?” Alsof een hobby geen minder leuke kanten heeft. Ik vergelijk het met een hobbykok: het is toch niet omdat je graag een vijfgangenmenu op tafel zet, dat je de afwas of patatten schillen plots leuk vindt? Zou elke hobby, hoe graag je het ook doet, geen duister kantje hebben dat iedereen verafschuwt?

De titel is misschien een beetje overdreven maar toch… Ken je het gevoel dat je in een fase van je naawerk komt dat je iets moet gaan doen waar je als een berg tegenop ziet? Bijvoorbeeld, ik heb een schitterend bloesje gemaakt, maar dan komt die laatste stap, dat gruwelijke werkje: knoopsgaten maken. Ik hààt knoopsgaten maken. Ze zijn nooit zo mooi recht en symmetrisch als ik wil en er is veel kans dat ik in deze laatste stap toch nog mijn stof om zeep help. Op een proeflapje heb je na wat zwoegen het perfecte knoopsgat gemaakt, maar dan ga je naar het echte werk en loopt het mis…. Knoopsgaten maken: een afschuwelijk werkje.

Lees verder “5 dingen die ik haat… aan naaien”

Gelekt en gestreken

Weergave van mijn blog op de site van Knipmode.

Broek nummer 2 uit Knipmode 8/23 trok meteen mijn aandacht deze maand. Wat een statement-kledingstuk! Die broek zegt: “Hier ben ik, ik sta er en mij krijg je niet klein”. Zo’n symbolische pantalon kan ik wel gebruiken, dus ik ging ermee aan de slag.

Van A La Ville mocht ik naaien met een mengeling van cupro en linnen. Cuprois een hoogwaardig natuurproduct met een zijdeachtige touch. De combinatie met linnen zorgt ervoor dat de stof heel snel droogt en de antibacteriële eigenschappen van linnen overneemt. Het is een lichte, luchtige stof en dus perfect voor op warme dagen. Ik twijfelde een beetje of de stof wel zwaar genoeg was voor zo’n volumineuze broek, maar besloot het erop te wagen.

Lees verder “Gelekt en gestreken”

Lil’Stinger – een patroontje van Girls in Uniform

Meer dan twee jaar geleden voelde ik de het kriebelen om een crossbody tas te ontwerpen. Niet zomaar eentje, maar een klein broertje voor de Stinger. Eentje met dezelfde look and feel als zijn grote broer. Al maakte ik zelf al een hele familie Lil’Stingers en werd hij uitgebreid getest, ergens onderweg kwam het leven er tussen. Het patroon bleef onafgewerkt liggen. Hoog tijd om de handleiding terug van onder het stof te halen!

In de ‘Stinger hulplijn groep‘ werd geregeld gepolst of het nieuwe patroontje ooit het daglicht nog zou zien. Omdat het een ongeïllustreerde handleiding is, was ik niet zo happig om de Lil’Stinger de wereld in te sturen. Maar na de zoveelste vraag besloot ik er toch iets mee te doen. In juni verzamelde ik een 30-tal dames in de Stinger groep op Facebook en startte ik een huiswerkgroep op. De naaisters kregen de handleiding en ik loodste hen online stap voor stap door het naaiproces, richting een geslaagde Lil’Stinger. Bij elk afgewerkt exemplaar maakte ik een vreugdedansje. Wat is hij mooi, die kleine Lil’! Het enthousiasme van de dames overtuigde mij om de Lil’Stinger ook hier te delen.

Lees verder “Lil’Stinger – een patroontje van Girls in Uniform”

Een pak van mijn hart

Toen ik nog kledij kocht in de winkel, wist ik duidelijk nog niet wat een goede pasvorm was… Zo hingen er dus al jarenlang drie pakken in mijn kast, waarvan ik nu vind dat ze niet goed zitten. Toch gooide ik ze niet weg, want ik had geen alternatief. Hoog tijd dus dat ik zelf een pak maakte!

In eerste instantie ging ik op zoek naar een vestje. Ik doorbladerde al mijn magazines, maar de meeste blazers die ik vond, waren voor geweven stoffen zonder stretch. Voor mijn blazer wilde ik graag de prachtige Minerva Core Range Wool Touch Stretch Woven Suiting Fabric gebruiken omdat die zo soepel en zacht is. Bovendien wilde ik graag een blauw pak, en de jeansblauwe versie van de Minerva stof is helemaal mijn ding.

Lees verder “Een pak van mijn hart”

Roxy rocks

Een tijdje geleden ontdekte ik stommelings dat Serial Bagmakers geen internationale webshop is, maar een winkel van lokale bodem. Anne verzendt haar ‘premium hardware‘ vanuit het Antwerpse Mortsel, stel je voor! Eens ik dat had begrepen, kon ik niet anders dan deze derde Belgische speler op de ‘tassenmaterialenmarkt’ onder de loupe te nemen.

Anne had blijkbaar al van Girls in Uniform gehoord, en bij mijn eerste bestelling sloot ze een stukje Mora kunstleer en één van haar papieren patronen bij als kennismaking, een leuke verrassing. Dat blauw mijn lievelingskleur is, had ze gehoord van Hannelore (tas.de.botee). Lazuli blauw, heet de kleur, een mooi middenblauw doorspekt met een zweempje zwart. Het kunstleer is zacht en soepel, met een katoenen achterkant, een hele fijne kwaliteit om mee te werken voor tassen.

Lees verder “Roxy rocks”

99% op maat

Intussen enkele maanden geleden nam ik deel aan de workshop ‘Pattern alternaternations – broek’ van The Fashion Basement bij Toverstof in Destelbergen. Ik wilde al heel lang meer weten over broekenpatronen, en onder de deskundige begeleiding van Tamara tekende ik die dag een basisbroek op maat. Mijn eerste broek was nog niet volledig wat ik wilde, mijn tweede is het nét niet helemaal!

Bij Minerva vond ik een mooie broekenstof, ‘Minerva Core Range Wool Touch Stretch Woven Suiting Fabric‘. De stof, een polyester-viscosemix is geweven maar met 10% stretch, wat ik wel aangenaam vind voor een broek. Ik koos voor effen zwart, omdat ik nog geen zwarte broek in mijn garderobe had. De stof valt soepel en voelt heel zacht aan, perfect voor een geklede versie van mijn basisbroek.

Lees verder “99% op maat”

Een Rikka voor Elke

De collectie door mij gemaakte tassen en tasjes van mijn zus barst intussen bijna uit haar voegen. Voor zowat elke verjaar- of kerstdag vraag ik haar waar ik haar mee kan plezieren. Tot mijn grote vreugde vraagt ze vaak een maaksel van mijn hand. Zo ook voor haar verjaardag deze zomer…

Tijdens uitstapjes draagt Elke altijd een heuptasje bij zich. Haar exemplaar was al een aantal jaren oud en aan vervanging toe. Voor het voorbeeld dat ze mij toonde, kon ik niet meteen een bestaand patroon bedenken. Ik toonde eerst de heuptasjes die ik eerder al maakte voor mezelf, Wolf en papa, maar het was niet exact wat ze zocht. Voor mezelf wilde ik al een tijdje de Rikka van Hansedelli maken, maar Elke twijfelde of dat het wel was. Ook de Walkynette van Katrienette passeerde de revue, maar die vonden we allebei nogal groot om te gaan wandelen. Dus zocht ik verder…

We geraakten er niet uit, maar mijn ‘goesting’ om voor mezelf een leuke Rikka te maken was wel aangewakkerd. Dus legde ik het project voor mijn zusje even opzij en ging aan de slag met twee prachtige kunstleren van bij Toverstof: een witte met een kabelmotief, en eentje met roze dotjes. Die combineerde ik met een rits van Ateljee Caro, roze fournituren, tassenband en een roze sluiting van ZipperZoo. De voering kwam dan weer van De Stoffenknop. Ja, ik dook dus mijn voorraad in…

Lees verder “Een Rikka voor Elke”