Auteur: Girls in Uniform

Drie stoere meiden en hun naaimachines... Een superleuke samenwerking tussen drie militairen en een politie-dame!

Mijn pasmaatje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

De paspop van Margot heet Sofie… de band tussen die twee is haast onverbrekelijk. Ik heb zoiets niet met mijn pasmaatje, dus de mijne heeft geen naam. Maar ze staat trouw in mijn naaikamertje, annex bureau, te wachten tot ik beroep doe op haar diensten.

Aangezien ik niet echt binnen de standaardmaten val, moest ik op zoek naar een aanpasbare versie. Ik ging voor de TwinFit, aanpasbaar op twaalf plaatsen, aan de hand van draaiknoppen. Ook halsomtrek en ruglengte is verstelbaar, wat handig is, aangezien ik blijkbaar een smalle nek, maar wel een lange rug heb.

Het instellen ging relatief vlot, al moest ik voor sommige plaatsen wel de hulp van mijn ventje inroepen. Jezelf meten is geen evidentie, en de schouders van de pop nét even hoog maken als de jouwe, toch belangrijk voor lange jurken of rokken, lukt niemand in z’n eentje, vrees ik. Ik zou dus niet aanraden, de instellingen van je pop om de haverklap te veranderen.

IMG_7555

“TwinFit, past als uw tweelingzus”, roept de slogan. Leuk leuk, maar toch niet helemaal waar voor mij. Ik gebruik de pop eigenlijk niet zo vaak. Aangezien ik meestal met tricot werk, vaak in aansluitende modellen zonder rits, is het altijd een secuur werkje om het kledingstuk over de pop te trekken. Mijn pasmaatje is nogal stug, en geeft niet mee, waardoor ik telkens bang ben, mijn werkje al meteen kapot te trekken. In de praktijk is ze dus eerder decoratief, en huppel ik in mijn ondergoed heen en weer tussen mijn naaikamertje en de spiegel in de slaapkamer, om op mezelf te bekijken hoe iets valt, en waar ik in moet nemen. Het heeft ook z’n charmes!

IMG_7564

Gebruik jij een paspop? Wat is jouw ervaring ermee?

Tot snel,
Lieve

Speeddate met mijn naaimachien

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Op Facebook zie ik soms die berichten waarvan ik denk: “Hoe doen ze dat”? Zoals berichten met foto’s van een jurkje of broekje (en soms meerdere!) met de achteloze boodschap: “Heb ik vandaag even gemaakt”.  No biggie.

Ik snap dat niet. Hoe kan je in een etmaal zo een heel ding in elkaar zetten? Maar aangezien er wel meer mensen dat doen, dacht ik: dan moet ik dat ook kunnen. Dus besloot ik op een zondagochtend, vlak voor mijn vertrek naar Mali gewoon: “We maken vandaag een Aster”. Punt.

Ik had nog een leuke print liggen van Droomstoffen, cadeautje van de blogchallenge deze zomer, en had er al bijpassende boordstof bijgekocht. Het moest alleen nog gemaakt worden.

Dat het hele  patroon al getekend en uitgeknipt op je ligt te wachten, helpt natuurlijk. Ik moest het alleen maar op stof overnemen, wat heel wat tijd scheelde. Ik zette mijn truitje in een recordtempo  in elkaar, met enkel pauze om aardpeerpuree te maken en te eten.

En om 9 uur ‘s avonds: tadaa, een Aster. Mijn man was nog meer onder de indruk dan ik over mijn snelheid. Ik was vooral trots dat ik mijn tornmes niet had moeten gebruiken.  Maar in mijn bed dacht ik: was dit nu leuker, dat snelnaaien?

Eerst de voordelen van bliksemstikken: je kan veel sneller kan genieten van je eindproduct, en je hebt veel efficiënter gebruik gemaakt van je tijd, zodat je meer tijd hebt om leuke of huishoudelijke dingen te doen (zoals puree maken).

IMG_4538

Nadeel: ik zat me op te jagen alsof ik een deadline moest halen, en vond het een beetje zonde dat ik niet meer tijd nam om te prutsen op mijn naaisel, weg te dromen, of na twee uur even te stoppen om iets anders  te doen. Aangezien ik soms in het weekend de concentratie heb van een fruitvlieg, is lang naaien aan een stuk voor mij niet ontspannend. Het is het gepruts en dagdromen, dat het voor mij een leuke hobby maakt.

Dus, na een speeddate met mijn naaimachien en wat soulsearching achteraf, blijf ik liever bij mijn sukkeldrafje. Alleen het gedeelte dat je je tornmesje niet moet gebruiken, daar blijven we voor gaan.

En jij? Ben jij een snelle naaister? Of heb je ook meerdere dagen nodig om je stiksel tot een goed einde te brengen?

Tot schrijfs,
Margot

Wanted: Margot

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

Margot vertrok een paar weken terug voor een half jaar naar Mali. Voor ons dé ideale gelegenheid om eens terug te blikken op haar naaisels. Want eigenlijk… kunnen we haast niet wachten tot ze terug is, om te zien, wat ze nog in petto heeft.

aster1Een Aster voor een kieken

De titel alleen al en ik kon er mij al van alles bij voorstellen… Zó typisch Margot ☺ ! Super enthousiast over een ‘makkelijk’ patroon, de drempelvrees al voorbij en erin vliegen… en dan… oeeeeeeeeeps!

Anderzijds, van doorzetten heeft ze kaas gegeten, dat  kan ik jullie verzekeren. Alternatieve oplossingen zoeken is dan ook handelsmerk. En zoals jullie zelf hebben kunnen vaststellen mocht het resultaat er (opnieuw) wezen. And let’s be honest… herkenbaar, toch?!

Maatje, ik zal je missen op de blog… geniet ditmaal maar eens van onze blunders de komende maanden.

Have a safe trip!

An

 

IMG_5835Jumpsuit Iris

Margot en ik… onze eerste kennismaking was niet zo hartelijk. Zij was een super journaliste, maar kon wel eens hard uit de hoek komen, en eerlijk gezegd had ik een beetje schrik van haar. Toen samen een jongerenstage moesten leiden, was ik dus wat terughoudend. Maar in die week hebben we elkaar gevonden. Margot is zoveel meer dan een officier. Ze is warm en lief, zorgzaam, slim en grappig.  We lachen heel wat af samen, en werden door de jaren heen hartsvriendinnen.

Een klein jaartje geleden ontdekten we ook nog eens een manier om onze vriendschap en gezamenlijke passies te verdiepen. De blog draait om naaien én schrijven, mooier kan het heus niet worden. Bovendien gaf het ons hét ideale excuus om eens wat vaker af te spreken.

Zo’n afspraakje was de fotoshoot in het park in Mechelen. Het vroor bijna, maar Margot stond daar schaars gekleed in haar prachtige Iris jumpsuit. Ik nam de foto’s, en lachte toen ik (half gemeend) kloeg over mijn bevroren handen. Margot, een doorzetter? Inderdaad!

Meiske, laat ze ginder maar eens zien uit welk hout je gesneden bent. En weet dat ik je mis…

Lieve

 

IMG_4904Abby met een twist

Margot heeft een heel goede smaak…..ook als het op stoffen en mooie patronen aankomt. Ze weet precies wat ze wil en heeft het doorzettingsvermogen om er ook te geraken, zelfs al kost het haar heel wat puzzelwerk, aanpassingen en geduld. Haar Abby jurk heeft alles wat ik zelf in een jurk zoek: een mooie kleurencombinatie en een prachtige fitting. Ik bewonder haar moed, om al doende te leren, en daarbij tot  zo’n fantastisch resultaat te komen.

Vanaf onze eerste kennismaking en brainstorming voor de blog, herinner ik mij dat ze heel direct uit de hoek kan komen. Geen poespas bij haar, je weet wie je voor je hebt staan, hoe ze de dingen ziet en waar ze naartoe wil. Dat vind ik ook terug in haar naaisels.

Dus Margot, ook al hebben we soms een andere visie op de zaken, ik bewonder je omwille van deze kwaliteiten, en ben zeker dat je die ook in Mali goed zal kunnen gebruiken. Hou je taai en proud to be a girl in uniform samen met jou!

Tatiana

Nvdr: Bedankt Michael, voor de leuke poster!

E-shopaholic gest(r)ikt

Gepubliceerd op door Girls in Uniform2 reacties

Rustiger gaan wonen… huisje, tuintje, kindje(s)…

Maar wat ALS… je eindelijk een leuke hobby hebt gevonden en er geen enkele winkel in de buurt te vinden valt, die ook maar iets met die hobby te maken heeft!!!???!!! Leve de webshop! Ondertussen moet ik toegeven dat bijna al mijn aankopen tegenwoordig via het internet verlopen, maar hier zullen we het enkel hebben over interessante sites, die iets met naaien te maken hebben.

Om het overzichtelijk te houden, heb ik de sites opgedeeld per thema, maar vele websites bieden meer dan alleen dat thema aan:

  1. Cursussen 

    Mijn collega blogsters zijn voornamelijk hun kennis gaan halen, door lessen te volgen in verschillende naaiwinkels, aan de hand van workshops. Ik heb het naaien ontdekt door een zelf-cursus, met de optie om je werkjes te laten evalueren, en bijkomende vragen te stellen. Ik heb toen gekozen voor een betalende cursus, waarbij je de cursus op papier thuis ontvangt. Maar eigenlijk is dat helemaal niet nodig. Bij De Naaitafel vind je alle basiskennis, noodzakelijk als beginner. Diegenen die het liever met filmpjes doen, en niet eeuwig YouTube willen afschuimen, kunnen tegen betaling terecht bij Mode maken doe je zo.

  2. Naaibenodigdheden en stoffen 


    Hier bestaan er natuurlijk veel van. Dé klassieker, met een beperkt gamma, en goed voor diegenen die nog niet helemaal overtuigd zijn, is natuurlijk Veritas.

    Verder hebben bijna alle naaiwinkels ook een eigen webshop. Zo bestel ik graag bij LanaLotta, aangezien ik ook al in de winkel ben gaan shoppen, en je er hartelijk ontvangen wordt. Al mijn naaibenodigdheden heb ik gevonden bij het Naaicentrum met een correcte en probleemloze levering aan huis. In de creaties van Lieve zag je hier ook geregeld stoffen passeren, die ze bestelde bij Droomstoffen. Ze is altijd in de wolken over de service van Yvette, die – zo lijkt het toch – dag en nacht in de weer is voor haar klanten.

    Ik kom mijn huis ook wel eens uit voor het stoffenspektakel, maar nooit zonder eerst op onderzoek te gaan, om prijzen te vergelijken op andere sites die ik regelmatig bezoek: Pindanutjes, StoffenMie, JuffertjeUil of De Stoffenkamer. Wie specifiek op zoek is naar tafelzeil, kan ik Tafelzeil Online aanraden, en voor ideetjes kan je bij fanTAStiTAS terecht.

  3. Fournituren

    Alleen al om ideetjes op te doen, moet je zeker Founituren 4 Fun opzoeken. De meeste webshops hebben ook een aanbod aan fournituren. De prijzen kunnen echter variëren dus vergelijken is de boodschap!
  4. Bijzondere accessoires
    measure-1509707_1920
    Een webshop die mijn bijzondere aandacht trok was Schablonen, waarbij je alle mogelijke soorten latten kan terugvinden. Interessant voor diegenen die veel retoucheren of vaak hetzelfde soort patroon namaken.

  5. Naaipatronen
    De meestgekende zijn natuurlijke deze, die je uit de boekjes kan halen (La Maison Victor, Knip, Ottobre, Burda, B-Trendy, …). De patronenwinkel is uitsluitend een webshop voor naaipatronen. Ik heb ook een website gevonden die je helpt om zelf je patronen uit te tekenen. Geen aanrader voor de beginner, maar wel voor diegenen die geen standaardmaat hebben, of graag zelf patronen maken.

Ken jij ook nog een interessante webshop? Wat zijn jou ervaringen? Ik kijk uit naar jullie input!

Groetjes,

An

Wie is An?

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Zoals Margot al aanhaalde, kennen we elkaar al enkele jaren, en hebben we elkaar beter leren kennen door onze tijd op de schoolbanken in het leger.

M_A zit

Ondanks het feit, dat ik opgegroeid ben tussen de textiel stofjes, had ik er helemaal geen feeling mee, totdat ik na een persoonlijk dieptepunt op zoek ben gegaan naar een nieuwe hobby voor mezelf… en het naaien wel eens een kans wou geven. Ik kwam tot de vaststelling, dat de goedkope naaimachine mijn drang tot meer fameus in het bedwang hield, dus ik ging al snel over naar een professionelere versie, tot grote verbazing van mijn omgeving, zoals Margot.

Ik had er blijkbaar héél enthousiast over verteld, want initieel ging ze haar Pfaff 150 (die toen nog ergens goed was opgeborgen) aan mij overlaten… Ondertussen heeft zij de kriebel nog veel harder te pakken dan ik, en heeft haar naaimachine overuren gedraaid. Gezien haar nakende vertrek naar Mali, zal ze haar Marie eventjes moeten missen.

Valt het je trouwens op dat we allebei een ander uniform dragen op de foto’s? Margot trekt naar een heet en zanderig land, en draagt dan ook de desert camouflage en boots met de blauwe muts van de Verenigde Naties. Ik blijf in het groene Belgenlandje, en show mijn dagelijkse plunje in woodland camouflage met de zwarte combats. In het dagelijkse leven kleuren we dus hetzelfde, en ook onze baret van de genie is dan identiek.

M_A rug (2)

Als trouw(st)e (?) fan van de blog, werd me gevraagd of ik het overblijvende duo zou kunnen versterken, zodat het geduld van de trouwe volgers niet teveel op de proef wordt gesteld. Ik was vereerd, maar ik besefte ook meteen, dat ik het tempo van het huidige trio onmogelijk kan combineren met mijn werk en familie. Desalniettemin werd ik wel aangetrokken door de idee om mijn (knoei-)ervaringen te delen met een groter publiek.

Aangezien ik Lieve ook al enkele malen via het werk heb ontmoet, stelde ze voor om de werkmethode van de blog uit te leggen. Na een gezellige avond met een drankje en een hapje en een overdosis aan naai-ideeën heb ik de zware taak aanvaard, om Margot in beperkte mate te vervangen.

Zoals Margot en ik hetzelfde uniform én muts delen, zo deel ik met Lieve toevallig ook dezelfde naaimachine. Misschien deel ik binnenkort iets op de blog met Tatiana…?

Naaimachine An (3)

Tot binnenkort,

Gastblogster An

Once a girl in uniform…

Gepubliceerd op door Girls in Uniform22 reacties

Vrouwen in uniform… best stoer hé.20170305_110944

Tatiana, Lieve en ik krijgen vaak nog verbaasde reacties, als wij over ons beroep vertellen. Ons uniform: het intrigeert mensen en we dragen het met trots. Maar onze werkplunje staat voor meer dan enkel een interessant gespreksonderwerp, het staat ook voor bepaalde plichten, verantwoordelijkheden en soms… gaan die voor op onze gezinsleven, onze vrienden en onze hobby’s.

Je hoort het al, deze girl heeft even andere verplichtingen: ik vertrek voor een half jaartje naar Afrika. Naar Mali, om als communicatieverantwoordelijke te werken bij de VN operatie. Een opportuniteit, een avontuur, iets spannends, waar ik natuurlijk naar uitkijk.

20170306_222701

Ik moet wel even slikken, als ik zie wat ik even opzij moet zetten. Wat ik even een paar duizenden kilometers van mij verwijderd zie: mijn man, mijn familie en vrienden, en natuurlijk… mijn naaimachine, want die gaat niet mee.

20170305_120841

Mijn stofjes en naaimaatje zijn even opgeborgen, en ik heb nog een voorraadje tekstjes aangelegd, om Lieve en Tatiana toch niet volledig in de steek te laten. Toch zullen de volgende maanden de berichtjes van mij een stuk schaarser worden.

Maar… ons geüniformeerd trio blijft een trio, want we hebben nog een charmante girl in uniform gevonden.  Haar naam is An en we stellen haar snel aan jullie voor. Ik ken haar uit de opM_A recht (3)leiding, en door de jaren en cursussen heen, zijn we vriendinnen geworden. Zij is, samen met Lieve, feitelijk de reden dat ik met naaien begonnen ben: ze konden er beiden zo enthousiast over vertellen.

Ik vind het super, dat ze hier nu ook haar naaiavonturen komt vertellen, en ik hoop dat ze evenveel plezier als ik aan beleeft, om haar stiksuccessen en blunders met jullie te delen. Ik kijk er alvast naar uit om haar avonturen te lezen.

Wat mij betreft: ik heb uit pure wanhoop wat breinaalden en haakpennen, met wat bollen wol, in mijn reiskist gestoken, om toch iets creatiefs te kunnen doen. Als ik daar iets van kan creëren, dan krijgen jullie het te horen, van jullie correspondent uit Afrika.

An, succes en ik kijk uit naar je eerste tekst.

Tot schrijfs, tot over zes maandjes.

Margot in uniform

 

Getest en goedgekeurd: de Mairena portefeuille

Gepubliceerd op door Girls in Uniform9 reacties

Nu we al een tijdje in blogwereld rondzwerven, beginnen we stilaan wel wat mensen te kennen. Gaat het om een blogchallenge, een blogmeeting, een patroontest of een project voor het goede doel… Overal kom je creatieve, gemotiveerde en toffe mensen tegen. Sabrina is er zo eentje. Je kan haar altijd vinden bij de grootste enthousiastelingen, die zich achter een projectje scharen. Als je elkaar zo’n paar keer in real life of online ontmoet, schept dat toch een bijzondere band…

Toen ze mij vertelde, dat ze een nieuw patroontje op de markt zou brengen, was ik bij de eersten om mij kandidaat te stellen voor een heuse blogtour. Ik mocht het patroontje testen, en aan de hand van de ervaringen van een heel panel, schaafde ze de werkbeschrijving hier en daar nog een beetje bij. Aan het ontwerp zal het niet liggen: dit is een superleuke portefeuille!

Eerlijk: ik kreeg serieus last van drempelvrees eens ik effectief aan de portefeuille moest beginnen. Van de test hing toch wel wat af, en een portefeuille had ik nog nooit gemaakt. Ik kon er mij weinig bij voorstellen, en het leek mij onoverkomelijk moeilijk. Dus schakelde ik de hulp van mijn naaivriendinnetje Liesbet in, en op een zonnige zondagnamiddag maakten we elk onze eigen versie. Weg drempelvrees, ziedaar trots, dat het ons gelukt was, en dat onze Mairena’s ook nog eens heel leuk geworden waren. Daar bovenop was ook nog eens super gezellig, en bleek mijn drempelvrees nergens voor nodig!

©Deduytschaever - Mairena - 17

De Mairena portefeuille biedt plaats voor papiergeld en munten, en daarnaast kan je er ook je kaarten in kwijt. Naargelang je eigen keuze, kan je het muntvak afwerken met een drukknop, een rits of een velcro. Wat wil een mens nog meer? Ik moet toegeven… mijn dagelijkse portefeuille mag best wel wat omvangrijker zijn, maar als ik op stap ga met een kleine handtas of clutch, is dit formaat ideaal. Al vind ik mijn testversie super, hier volgen zeker nog exemplaren van. Dit lijkt mij zo leuk om cadeau te geven aan mijn vriendinnen… Dus meiden, je weet wat je kan verwachten!

Praktisch: de portefeuille is een onderdeel van het Kidsp@kket, te koop voor € 12,50. Uitzonderlijk kan je in de maand april, tijdens de blogtour, het patroon apart kopen voor € 4,50. Bovendien kan je deelnemen aan een give away, waar je een patroonpakket voor de portefeuille kan winnen, in combinatie met stof van Lies Lepetit Lapinrouge. Wat je daarvoor moet doen, lees je op de blog van Sabrina. Maar je kan alvast beginnen met onze blog te volgen…

Tot snel,
Lieve

Betoverende stofjes

Gepubliceerd op door Girls in Uniform22 reacties

© Lieve Deduytschaever 32We spreken zo ongeveer anderhalf jaar geleden, toen ik startte met mijn lessen bij Boho Atelier in Gent. Na een omkeerbare tas, ging ik op zoek naar leuke stofjes voor mijn rokje en eerste kleedje. Ik had gehoord over een tof stoffenwinkeltje in Destelbergen, dat niet zo lang erna de naam Toverstof kreeg, en daar trok ik vol goede moed heen. Voor ik het wist, stond ik in het walhalla van de stoffen. Het leek op het eerste zicht een klein, langwerpig winkeltje, maar op elk rek lagen wel stofjes die ik supermooi vond, en achter het hoekje stonden rekken vol knoopjes en andere heerlijkheden.

Ik liep echter een beetje verloren… Wat wist ik, als beginnend naaister, ook van stoffen? Mooi is één ding, maar kon ik er als beginner wel iets mee aanvangen voor een rokje of een kleedje? Ik voelde aan de stofjes, draaide om mijn eigen as, durfde het niet vragen… Eigenaresse Svenja merkte het op, en kwam naar mij toe. De rest is geschiedenis… Ik kwam thuis met drie schitterende stofjes, en het rokje en kleedje draag ik een jaar later nog steeds.

Intussen loop ik daar de deur niet plat, want ik woon aan de andere kant van Gent, maar steeds als ik er kom, staat Svenja voor me klaar, met een prachtige glimlach, een praatje en goede raad. Voor elk probleem heeft ze wel een oplossing, en het is gewoon een superlieve meid.

Tatiana is er trouwens vast klant… maar daar vertelt ze je ooit nog wel eens over!

Heb jij zo’n winkeltje, waar je tekens zo’n warm gevoel krijgt?

Groetjes,
Lieve

Alweer een mijlpaal voor onze blog!

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

Elke reactie die jullie geven op onze blog, onder welke vorm dan ook, doet deugd! Ineens en totaal onverwachts een bericht krijgen, dat we de kaap van 100 likes bereikt hebben, maakt ons heel trots, m17554950_10155076234023788_466526864_naar vooral dankbaar voor de onaflatende steun en aanmoedigingen van onze trouwe lezers en volgers.

Jullie lezen onze berichtjes, en leven met ons mee. Jullie ervaren onze naaiemoties, en geven complimentjes over wat we gemaakt hebben, zelfs al zijn we soms wat kritisch op onszelf. Jullie geven ons inspiratie, en jullie lieve woorden geven ons weer moed, als het even wat minder goed lukt. Elke reactie, elke view, geeft ons méér zin om er tegenaan te gaan.

Lieve dames, en de occasionele heer die onze blog eens bekijken, DANKJEWEL!!!

Dikke kus van de Girls in Uniform

 

Restjes gevlagd

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

vlagjes4Als je al een paar naaiprojectjes hebt gemaakt, begin je automatisch een speciale zak aan te leggen. De beruchte zak van de restjes. Stukje tricot, viscose, katoen en polyester, te groot om weg te gooien maar wat doe je ermee?

Lieve had al een paar leuke ideeën om ze te gebruiken als versiering, en mijn ideeën om mijn restjeszak eens op te kuisen, kwam van ons uitje voor het goede doel. We gaan er vlaggetjes mee maken. Mijn broer zijn kroost telt vier kinderen dus dan is er altijd wel ergens reden voor een feestje, dacht  ik.

Probleem was dat ik vooral volwassen stoffen heb, zonder print. Gelukkig hielp Lieve me uit de nood en  kreeg ik  van haar nog een hoop vrolijke stofjes met print. Geen stofjes met kindertekening, maar ik dacht: “Als we die wat opleuken, kraait daar geen haan naar”.

Dus ben  ik beginnen  sorteren, knippen en naaien… (bandwerk noemen ze dat geloof ik). En toen 90% van mijn stofjes waren opgebruikt, had ik 80 vlaggetjes gemaakt…. Mijn restjeszak was  leeg en ik kon geen vlag meer zien.

vlagjes1Die vlaggenlijnen zijn wel leuk, maar feitelijk moet je toch ook ergens de leeftijd van de jarige vermelden… Dus maakte ik daarvoor ook grotere vlaggen, knipte uit verschillende tinten vilt de cijfers, en voorzag ze van kamsnaps, zodat de ouders er steeds de gepaste leeftijfdsvlag tussen kunnen hangen.  Ik wou die vlaggen eerst in polyester maken, maar dat heb ik opgegeven. Polyester glijdt weg, rafelt verschrikkelijk en je hebt steeds bobbels. Dan maar mijn laatste restjes van een kussenstof gebruikt, en hoppa.

Nu was het enkel nog een kwestie van de vlaggen wat te pimpen. Je kent wel van die plastieken steentjes die je overal kunt kopen? Wel, dat in combinatie met een lijmstift om strass-steentjes op  textiel te plakken, en je hebt in een wip gepimpte vlaggen. Die lijmstift heb ik wel in een hobbywinkel gehaald, en is supergebruiksvriendelijk. Textiellijm op zich is heel wat meer geklieder.

vlagjes2Nu nog wat knopen op sommige vlaggetjes naaien, om er toch nog een speciaal element in te steken, en ziedaar… mijn vlaggen zijn klaar.  Gelukkig heeft mijn broer een grote woonkamer waar hij alle vlaggen kan ophangen.

Ik heb mijn neefjes beloofd, dat als ze speciale vlaggen in hun kamer willen van Cars of Frozen of met een camouflagethema, dat Margot dan ook wel even fikst. En punten dat ik scoorde!!

Heb jij ook een restjeszak? En wat doe jij ermee?

Tot schrijfs,

Margot