De tassenparel

Heel wat boeken en boekjes heb ik al doorbladerd, Pinterest heb ik doorzocht, alle gratis naaipatronen op Facebook heb ik doorlopen, sinds de dag dat ik ontdekte, dat tassen maken zoiets fijns is. Mijn aarzelende, eerste naaistapjes gingen richting een omkeerbare shopper, die sindsdien de hele wereld afgereisd heeft, samen met mij. Het eerste zelfgenaaide cadeautje ooit, was een pampertas voor mijn allerliefste schoonzus. Mijn clutchke met kanten strik is ook een toppertje geworden, waar ik stiekem fier op ben. En, last but not least, maakte ik een Leonie voor Moederdag, waar mijn mama heel blij mee was. Oef!

Toen ik dit boek in handen kreeg, was ik dan ook de koning te rijk. ‘Mijn tas’ van Elisanna & Fynn is echt een pareltje. Van twaalf tassen maakten de dames vierentwintig knappe uitvoeringen. Er is voor elk wat wils. Reistassen, shoppers, clutches… voor elke gelegenheid tekenden de dames een tas uit.

© Lieve Deduytschaever 170506 04

Bij elke tas krijg je een stap-voor-stap handleiding, heel overzichtelijk geïllustreerd met foto’s. Daarnaast is er aan het einde van elke werkbeschrijving, nog een bladzijde met mogelijkheden om te variëren. Het houdt echt niet op bij de vierentwintig uitvoeringen. Je kan extra vakjes toevoegen, met rits of elastiek, binnenin de tas, of in de voering. Je kan spelen met tassenband, of met een riem in dezelfde stof. Je hebt tal van mogelijkheden voor de sluiting… en bij heel wat tassen geven de dames tips om ook de afmetingen aan te passen.

Al die mogelijkheden hebben de dames heel mooi uitgewerkt aan het eind van het boek. De kans dat mijn mama op straat een vriendin tegen het lijf loopt, met exact dezelfde Leonie, is dan ook verwaarloosbaar klein.

Dit boek ko© Lieve Deduytschaever 170506 10cht ik vooral, omdat er patronen bij zitten. Ik hou niet zo van patronen, die ik volledig zelf moet uittekenen. Daarom was ik in eerste instantie een beetje in de war… Ik vond maar een patroonblad, met maar een patroondeel van de Leonie. Een berichtje op ‘Naaien voor Vriendinnen’ bracht snel duidelijkheid: een gedeelte van de patronen moet je zelf tekenen, wat eigenlijk ook heel duidelijk aan het begin van elke werkbeschrijving staat. Ik moet dringend leren lezen! Maar niet getreurd, met een lat en geodriehoek, of papier met ruitjes kom je een heel eind, want eigenlijk moet je enkel rechthoeken zelf tekenen.

Kortom: de start is gemaakt, uit dit boek volgen zeker nog andere tassen!

Hebben jullie ook zo’n boek, waar je heel blij mee bent? Laat het me weten, ik ben benieuwd.

Tot snel,
Lieve

Mijn tas
12 concepten, 24 uitvoeringen

Auteurs: Sofie Duron, Nathalie Charlier
Elisanna & Fynn

ISBN: 9789089242891
Verkoopprijs: € 19,99

Gelukkige Moederdag

Wij wensen alle mama’s een hartverwarmende Moederdag toe, vol mooie zelfmaakcadeautjes, ontbijtjes op bed en dikke knuffels van hun lievelingen!

teddy-1338887_1920

Dikke knuffel van Lieve, Margot, Tatiana en An

Mama’s Leonie

Moederdag is net als Valentijn. Al zouden we, in een ideale wereld, elke dag onze mama in de bloemetjes mogen zetten, toch doen we een keer per jaar, begin mei, extra moeite. Die dag is het feest voor alle moeders, behalve voor die in Antwerpen 😉

Mijn mama is een stijlvolle, kokette dame, en tasjes heeft ze nooit te veel in haar kast, al denkt mijn papa daar anders over 😊. Toen mama en ik een maandje geleden samen gingen lunchen, had ik dus ‘Mijn tas’ van Elisanna & Fynn onder de arm. We doorbladerden samen het mooie boek en mama zwichtte voor de Leonie, al wilde ze toch liever een iets © Lieve Deduytschaever 060525kleiner reismodelletje. Geen probleem, ons Lieve zag het helemaal zitten, en na een gezamenlijk bezoekje aan Mertens Mercerie, was ik er klaar voor.

Had ik het toch wat onderschat? Ik vrees van wel… Rekenen is niet mijn grootste talent, en het hertekenen van het patroon in de juiste verhouding, nam toch wat tijd in beslag. Ik betwijfelde of alles aan het eind van de rit wel in elkaar zou passen. Lees verder “Mama’s Leonie” →

Er was eens… een klein Indiaantje

Mijn man en zijn familie hebben Indiaanse roots. De bomma kwam als klein meisje met haar moeder van Amerika naar Europa, en uiteindelijk stichtte ze hier haar kroostrijke gezin, waarin mijn schoonmoeder opgroeide. Voor mijn ventje, zowel als voor zijn broer, zijn die roots erg belangrijk. Toen mijn neefje een jaar werd, ging ik op zoek naar een geschikt geschenk. Van de blogmeisjes van Droomstoffen, kreeg ik een tijdje geleden een prachtige grijzige tricot cadeau, met daarop pijl en boog, tipi en verentooi. Ideaal!

IMG_7894

Patroontje 9384 van Burda Kids had ik al een tijdje liggen, en in een mum van tijd had ik maatje 86 van IMG_7911 - kopierompertje B uitgetekend. De beschrijving deed mij vrezen, dat het niet zo’n makkelijk projectje zou worden. Iets dergelijks had ik nog nooit gemaakt, en bij het doorlezen, fronste ik meer dan eens mijn wenkbrauwen. Nu moet ik toegeven, dat ik niet zo’n held ben in beschrijvingen lezen. Maar zoals zo vaak, lukte het wel, eens ik eraan begon.

Boordje hier, drukknopje daar… vier uur later lag er een rompertje naar mij te gluren. Het was leuk om te doen, al is het resultaat niet zonder de nodige schoonheidsfoutjes, zoals je wellicht op de foto’s kan zien.

Al bij al, ben ik wel blij met het resultaat. De drukknoopjes zitten waar ze moeten zitten, de tricot past prachtig bij de boordstof, en het Indiaantje erin… tja, die is wél perfect (al wilde het model jammer genoeg niet meewerken, en kan ik dat dus niet bewijzen)!

Tot snel,
Lieve

Snelle kussensloop

De jongens van mijn zus zijn helemaal gek op een langwerpig Piet Piraat kussen. Ze slapen er elke nacht op, maar omdat de sloop er niet af kan, moet mijn zus telkens weer het hele kussen in de wasmachine steken. Toen wij er laatst op bezoek waren, vertelde ze me, dat ze het kussen naar de kringloopwinkel zou brengen… “Waarom maken we geen leuke sloop?” vroeg ik haar, en zo ging het ook.

Raar maar waar, een kussensloop maakte ik nog nooit. Ik moest er dus even over nadenken… Bij Pieke Wieke vond ik een superleuk tricootje, waarmee ik aan de slag ging. Tricot voor een sloop? Inderdaad… ook voor mij was het een gok. Maar het stofje had een hoog aaibaarheidsgehalte, dus ik moest het wel proberen.

Omdat het een heel rekbare, dunne tricot is, nam ik exact de afmetingen van het kussen, van naad tot naad gemeten, over de bolling van het kussen heen.

_JPG

Ik knipte een voor- en een achterpand in die afmetingen, plus een flapje van 15 cm in de breedte van het kussen. Achteraf gezien, mocht die flap nog een stukje langer zijn, maar bon, zo werkt het dus ook, alleen komt het kussen nu alleen af en toe eens door de gleuf piepen… 25 cm zou ideaal geweest zijn. Jaja, ik leer al doende heel veel bij!

IMG_8141

Voor- en achterflap naaide ik aan elkaar, goede kant op goede kant, aan een korte zijde. Aan de vrije kant van de voorflap, naaide ik op dezelfde manier het lapje van 15 cm. Beide uiteinden  plooide ik twee keer om, en stikte ik door met een tricotsteek.

IMG_8145

Daarna plooide ik de twee achterflappen met de goede kant tegen de voorflap, met het korte eind bovenop, en naaide alles dicht, rondom rond, met de overlockmachine.

IMG_8144

Binnenstebuiten draaien, en klaar! De sloop past als een handschoen. Ik gaf mijn zusje de raad, hem over het kussen te trekken als een kousenbroek: eerst oprollen, en dan geleidelijk aan terug uitrollen. Zo is er het minste kans dat de kussensloop uit vorm geraakt.

IMG_8150

Mijn neefje Lou was alvast in de wolken…

Tot snel,
Lieve

Moeder in de spotlights

Op 14 mei vieren we moederdag… maar de Girls in Uniform willen moeder een hele maand lang in de bloemetjes zetten!

flowers-1951456_1920

In mei stemmen gaan we voluit af op tutorials, kledij, leuke spulletjes en boekreviews, gericht op moeders en hun (b)engeltjes.

Benieuwd wat wij ervan maken? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief, of volg ons op Bloglovin’, en wees de eerste die op maandag en donderdag onze nieuwe teksten en foto’s mag bekijken!

teddy-1338928_1920

Dikke knuffel van de Girls in Uniform

Delfts blauw

Ik verlang naar de zomer en naar vakantie… dus sloeg ik aan het dagdromen. Vorig jaar reisden we naar Turkije, en ineens besefte ik, dat ik daar foto’s genomen had van een top waar ik nog niets over geschreven heb! Hoog tijd dus, dat ik daar verandering in breng…

© Moors M - P1070960

Nu ben ik geen specialist in de materie, maar de stof deed mij sterk denken aan Delfts blauw. Toen ik ze in de winkel in mijn handen had, wist ik meteen wat het moest worden: een stijlvolle, chique top. Inge droeg een dergelijk topje, en was zo lief mij het handgetekende patroontje mee te geven. Hoe fijn dat de dames van Mertens Mercerie altijd begrijpen waar ik heen wil…

© Moors M - P1080016

Het was een simpel patroontje, met enkel voor- en achterpand. De hals en zoom plooide ik twee keer naar binnen en werkte ik af met een tweelingnaald. Ik wilde dat de mouwen soepel vielen, dus werkte ik die enkel af met een overlocksteekje.

Een uurtje werk, et voilà!

© Moors M - P1080002

Tot snel,
Lieve

Mijn pasmaatje

De paspop van Margot heet Sofie… de band tussen die twee is haast onverbrekelijk. Ik heb zoiets niet met mijn pasmaatje, dus de mijne heeft geen naam. Maar ze staat trouw in mijn naaikamertje, annex bureau, te wachten tot ik beroep doe op haar diensten.

Aangezien ik niet echt binnen de standaardmaten val, moest ik op zoek naar een aanpasbare versie. Ik ging voor de TwinFit, aanpasbaar op twaalf plaatsen, aan de hand van draaiknoppen. Ook halsomtrek en ruglengte is verstelbaar, wat handig is, aangezien ik blijkbaar een smalle nek, maar wel een lange rug heb.

Het instellen ging relatief vlot, al moest ik voor sommige plaatsen wel de hulp van mijn ventje inroepen. Jezelf meten is geen evidentie, en de schouders van de pop nét even hoog maken als de jouwe, toch belangrijk voor lange jurken of rokken, lukt niemand in z’n eentje, vrees ik. Ik zou dus niet aanraden, de instellingen van je pop om de haverklap te veranderen.

IMG_7555

“TwinFit, past als uw tweelingzus”, roept de slogan. Leuk leuk, maar toch niet helemaal waar voor mij. Ik gebruik de pop eigenlijk niet zo vaak. Aangezien ik meestal met tricot werk, vaak in aansluitende modellen zonder rits, is het altijd een secuur werkje om het kledingstuk over de pop te trekken. Mijn pasmaatje is nogal stug, en geeft niet mee, waardoor ik telkens bang ben, mijn werkje al meteen kapot te trekken. In de praktijk is ze dus eerder decoratief, en huppel ik in mijn ondergoed heen en weer tussen mijn naaikamertje en de spiegel in de slaapkamer, om op mezelf te bekijken hoe iets valt, en waar ik in moet nemen. Het heeft ook z’n charmes!

IMG_7564

Gebruik jij een paspop? Wat is jouw ervaring ermee?

Tot snel,
Lieve

Wanted: Margot

Margot vertrok een paar weken terug voor een half jaar naar Mali. Voor ons dé ideale gelegenheid om eens terug te blikken op haar naaisels. Want eigenlijk… kunnen we haast niet wachten tot ze terug is, om te zien, wat ze nog in petto heeft.

aster1Een Aster voor een kieken

De titel alleen al en ik kon er mij al van alles bij voorstellen… Zó typisch Margot ☺ ! Super enthousiast over een ‘makkelijk’ patroon, de drempelvrees al voorbij en erin vliegen… en dan… oeeeeeeeeeps!

Anderzijds, van doorzetten heeft ze kaas gegeten, dat  kan ik jullie verzekeren. Alternatieve oplossingen zoeken is dan ook handelsmerk. En zoals jullie zelf hebben kunnen vaststellen mocht het resultaat er (opnieuw) wezen. And let’s be honest… herkenbaar, toch?!

Maatje, ik zal je missen op de blog… geniet ditmaal maar eens van onze blunders de komende maanden.

Have a safe trip!

An

 

IMG_5835Jumpsuit Iris

Margot en ik… onze eerste kennismaking was niet zo hartelijk. Zij was een super journaliste, maar kon wel eens hard uit de hoek komen, en eerlijk gezegd had ik een beetje schrik van haar. Toen samen een jongerenstage moesten leiden, was ik dus wat terughoudend. Maar in die week hebben we elkaar gevonden. Margot is zoveel meer dan een officier. Ze is warm en lief, zorgzaam, slim en grappig.  We lachen heel wat af samen, en werden door de jaren heen hartsvriendinnen.

Een klein jaartje geleden ontdekten we ook nog eens een manier om onze vriendschap en gezamenlijke passies te verdiepen. De blog draait om naaien én schrijven, mooier kan het heus niet worden. Bovendien gaf het ons hét ideale excuus om eens wat vaker af te spreken.

Zo’n afspraakje was de fotoshoot in het park in Mechelen. Het vroor bijna, maar Margot stond daar schaars gekleed in haar prachtige Iris jumpsuit. Ik nam de foto’s, en lachte toen ik (half gemeend) kloeg over mijn bevroren handen. Margot, een doorzetter? Inderdaad!

Meiske, laat ze ginder maar eens zien uit welk hout je gesneden bent. En weet dat ik je mis…

Lieve

 

IMG_4904Abby met een twist

Margot heeft een heel goede smaak…..ook als het op stoffen en mooie patronen aankomt. Ze weet precies wat ze wil en heeft het doorzettingsvermogen om er ook te geraken, zelfs al kost het haar heel wat puzzelwerk, aanpassingen en geduld. Haar Abby jurk heeft alles wat ik zelf in een jurk zoek: een mooie kleurencombinatie en een prachtige fitting. Ik bewonder haar moed, om al doende te leren, en daarbij tot  zo’n fantastisch resultaat te komen.

Vanaf onze eerste kennismaking en brainstorming voor de blog, herinner ik mij dat ze heel direct uit de hoek kan komen. Geen poespas bij haar, je weet wie je voor je hebt staan, hoe ze de dingen ziet en waar ze naartoe wil. Dat vind ik ook terug in haar naaisels.

Dus Margot, ook al hebben we soms een andere visie op de zaken, ik bewonder je omwille van deze kwaliteiten, en ben zeker dat je die ook in Mali goed zal kunnen gebruiken. Hou je taai en proud to be a girl in uniform samen met jou!

Tatiana

Nvdr: Bedankt Michael, voor de leuke poster!

Getest en goedgekeurd: de Mairena portefeuille

Nu we al een tijdje in blogwereld rondzwerven, beginnen we stilaan wel wat mensen te kennen. Gaat het om een blogchallenge, een blogmeeting, een patroontest of een project voor het goede doel… Overal kom je creatieve, gemotiveerde en toffe mensen tegen. Sabrina is er zo eentje. Je kan haar altijd vinden bij de grootste enthousiastelingen, die zich achter een projectje scharen. Als je elkaar zo’n paar keer in real life of online ontmoet, schept dat toch een bijzondere band…

Toen ze mij vertelde, dat ze een nieuw patroontje op de markt zou brengen, was ik bij de eersten om mij kandidaat te stellen voor een heuse blogtour. Ik mocht het patroontje testen, en aan de hand van de ervaringen van een heel panel, schaafde ze de werkbeschrijving hier en daar nog een beetje bij. Aan het ontwerp zal het niet liggen: dit is een superleuke portefeuille!

Eerlijk: ik kreeg serieus last van drempelvrees eens ik effectief aan de portefeuille moest beginnen. Van de test hing toch wel wat af, en een portefeuille had ik nog nooit gemaakt. Ik kon er mij weinig bij voorstellen, en het leek mij onoverkomelijk moeilijk. Dus schakelde ik de hulp van mijn naaivriendinnetje Liesbet in, en op een zonnige zondagnamiddag maakten we elk onze eigen versie. Weg drempelvrees, ziedaar trots, dat het ons gelukt was, en dat onze Mairena’s ook nog eens heel leuk geworden waren. Daar bovenop was ook nog eens super gezellig, en bleek mijn drempelvrees nergens voor nodig!

©Deduytschaever - Mairena - 17

De Mairena portefeuille biedt plaats voor papiergeld en munten, en daarnaast kan je er ook je kaarten in kwijt. Naargelang je eigen keuze, kan je het muntvak afwerken met een drukknop, een rits of een velcro. Wat wil een mens nog meer? Ik moet toegeven… mijn dagelijkse portefeuille mag best wel wat omvangrijker zijn, maar als ik op stap ga met een kleine handtas of clutch, is dit formaat ideaal. Al vind ik mijn testversie super, hier volgen zeker nog exemplaren van. Dit lijkt mij zo leuk om cadeau te geven aan mijn vriendinnen… Dus meiden, je weet wat je kan verwachten!

Praktisch: de portefeuille is een onderdeel van het Kidsp@kket, te koop voor € 12,50. Uitzonderlijk kan je in de maand april, tijdens de blogtour, het patroon apart kopen voor € 4,50. Bovendien kan je deelnemen aan een give away, waar je een patroonpakket voor de portefeuille kan winnen, in combinatie met stof van Lies Lepetit Lapinrouge. Wat je daarvoor moet doen, lees je op de blog van Sabrina. Maar je kan alvast beginnen met onze blog te volgen…

Tot snel,
Lieve