Een lekkere vleermuistrui

Een paar keer per jaar staat er een outlet stoffenkraampje op de parking van Mertens Mercerie in Melle, en daar kan je prachtige koopjes doen. Een tijdje geleden tikte ik er een supermooi gebreid stofje op de kop. Ik had niet meteen een patroon voor ogen, maar dat ik er een los truitje mee wilde maken, dat was wel zeker.

Het Burda Young patroon 7678 leende zich perfect voor dit doel. Ik begon gezwind te knippen, en leerde burda7678al snel dat je een fijn en luchtig gebreid stofje best goed overlockt voor je verder gaat met naaien. De stof heeft de neiging om aan de randen te rafelen en zelfs ladders te trekken. Zoiets nadien oplossen, is haast onmogelijk. Ik heb geen overlockmachine, maar gebruik de overlocksteek op mijn machine, en dat werkt perfect.

Eens de patroondelen uit de stof geknipt, merkte ik echter op dat de trui wel heel erg doorschijnend zou worden. De stof is fijn en nogal los gebreid, dus je kan er dwars door zien. Voeren dus! Maar dat stond natuurlijk niet beschreven bij het patroon. Als niet-zo-ervaren naaister stof genoeg voor een paar slapeloze nachten. Hoe voer je een trui, zodat de binnenkant mooi afgewerkt is? Uiteindelijk vond ik mijn inspiratie hier. Na deze aha-erlebnis, ging het naaien heel wat vlotter.

Ongelofelijk hoeveel je al doende leert. Ik maak ontzettend veel fouten… een kleine onoplettendheid is dikwijls al genoeg voor uren uithaalplezier. In deze stof was de draad zo moeilijk te zien, dat uithalen bijna onmogelijk was. Op een bepaald moment had ik het achterpand er achterstevoren ingezet, wat een kleurverschil gaf met het voorpand. Er zat niets anders op dan de zijnaden los te knippen. Gelukkig is dit een los model en had ik nog wat reserve…

img_5076img_5075

Opnieuw een hindernissenparcours, maar ik ben heel blij met het eindresultaat.

Wat vind jij ervan?

Tot snel!
Lieve

Aanpassingen aan het patroon: Ik maakte de mouwen langer, zodat de trui ook in het tussenseizoen draagbaar is, en de band onderaan is breder dan het originele patroon. Ik voerde de trui.

De girls hijsen de vlag

Wat kan je op een rustige zondag doen? Naaien natuurlijk, afspreken met vriendinnen, of ergens naartoe gaan en nieuwe mensen leren kennen…

Of je combineert dat allemaal door deel te nemen aan een naaimarathon voor het goede doel Gifts 4 Life. Drie dames zetten hun gezamenlijke hobby in voor de vzw Feestvarken, die kinderen in armoede een verjaardagspakket geeft met cadeautje, traktaties en spullen voor een verjaardagsfeestje. Hoe fleur je een verjaardag op? Met vlaggenlijnen en kroontjes  natuurlijk, en liefst nog zelfgemaakt.

Lieve stelde voor om mee te helpen vlaggenlijnen naaien, en waarom niet: het staat nog op mijn projectlijst voor de neefjes, en zo kan ik al oefenen. Dus trokken we zondag naar Edegem, waar de basisschool omgetoverd werd tot een ware naaifabriek. De hele eetzaal stond vol met snorrende naaimachines en stomende strijkijzers. Overal zag je mensen stof knippen, stikken of rondlopen met een stuk stof in hun hand. De dames (vooral dames) liepen enthousiast af en aan terwijl de  (meeste) heren wat onwennig rondkeken naar al die stikgekte.

img_5940

Het hele naaifeestje was puik georganiseerd. De stukken stof lag en al klaar in mandjes met biaislint erbij, en de werkbeschrijvingen lagen voor het grijpen.  Dus wij installeerden ons en prepareerden de vlaggetjes volgens de  huisrecepten van Gifts 4 Life.

Onze naaimiddag  heeft mijn enthousiasme voor vlaggenlijnen alleen doen groeien.  Ideale manier om restjes stof op te gebruiken en wat de combinatie van kleuren en patronen betreft: hoe zotter, hoe liever.  Elke combinatie is leuk, en een fleurige biais als vlaggenlijn maakt het nog wat vrolijker.

‘Meer van dat gevlag voor mijn neefjes’, besloot ik. Het probleem is dat bij mij thuis de kinderstoffen erg dungezaaid zijn. Gelukkig stopte Lieve mij nog wat vrolijke restjes toe, de schat,  dus mijn volgend projectje ligt al vast.

We hopen dat onze vlaggenproductie heeft bijgedragen aan het nobele doel van Gifs 4 Life. Alvast een dikke merci en proficiat aan het organiserend comité. Dames, het was gewoon leuk! Dank je wel! We kijken uit naar de volgende editie.

Tot schrijfs,
Margot

PS: Meer leuke foto’s van het event vind je hier.

Een voetje voor

Heb jij, net als ik, geen overlockmachine? Dan raad ik je aan deze tekst extra aandachtig te lezen…

Vaak ben ik blij dat niemand mijn zelfgemaakte kleding langs de binnenkant kan zien. In de kleuterklas deed de juf al een poging het mij te leren, maar ik slaag er nog steeds niet in recht te knippen.  De randen van mijn stof zijn vaak een beetje rafelig, en met een gewone overlocksteek kan je niet alles recht trekken.

Sinds ik twee lessen volgde bij Mertens in Melle, leerde ik mijn machine stukken beter kennen, en ontdekte ik ook dat er een voetje bestaat, dat al mijn zorgen wegvaagt: de zijsnijder. Geen goedkope voet, maar zijn centen meer dan waard! Ik zorg er nu voor voor dat de naadwaarde op de juiste plaatsen wat breder is, en laat mijn voetje zijn werk doen. Het resultaat? Een perfect rechte, mooi afgewerkte rand.

Hoe gaat het in zijn werk? Je selecteert een overlocksteek, speldt je stoffen met de goede kanten op elkaar, en knipt ze op een centimeter van de rand een stukje in. Dan leg je de stoffen zo op de voet, dat de knip onder het mesje ligt, en leg je de stof waar je naald begint te naaien. De rest gaat vanzelf!

Heb jij zo’n voetje dat je niet meer kan missen?

Tot snel,
Lieve

Superzachte trui-jurk

Een gezamenlijke hobby zorgt voor een aparte band. Zo ook met de blogsters die af en toe voor Droomstoffen bloggen. We kennen elkaar niet, zien enkel elkaars creaties passeren op de facebookgroep. Toch stonden de meiden er, onder leiding van Yvette, als één blok, om mij een hart onder de riem te steken. Ik was overdonderd door hun attenties, en door de stoffen die ze speciaal voor mij selecteerden.

Deze prachtige grijs-blauwe gebreide stof vroeg er gewoon om omgetoverd te worden tot een zachte trui-jurk voor koelere dagen. De Elsa trui, een gratis PDF-patroon, verlengde ik tot net boven de knie. De boordjes aan de polsen en onderaan de trui liet ik weg, omdat ze niet echt iets bijdroegen aan de jurk. De startmaat 36 was voor mij een flink stuk te groot, afschuinen-schouderdus ik versmalde de mouwen met drie, en het lijfje met vier centimeter langs elke kant. Ook de leuke sjaalkraag moest eraan geloven: de ronding van de schouder schuinde ik een beetje af, want het leek wel een harnas… Het naaien ging haast vanzelf, want het is een heel eenvoudig patroon.

Even was het paniek, want ik trok tijdens het stikken een draadje uit de stof, waardoor er een ontsierende streep op mijn achterste staat, die ik met de beste wil van de wereld niet kan camoufleren of herstellen. Maar ik draag de jurk met een lederen bruine riem, en daardoor is het foutje meestal onzichtbaar. Oef!

Droomstoffenmeisjes, ik hoop dat jullie blij zijn met het resultaat. Nog eens bedankt voor de morele steun, en de mooie stofjes!

p1080095bis2

Wat ik je nog even wilde meegeven… img_7086Blijkbaar heb ik een ‘koninklijke stijl’, want op deze foto (slechte copie uit een tijdschrift) draagt koningin Mathilde bijna exact dezelfde jurk :-)!

Wat vinden jullie ervan?

Tot snel,
Lieve

Boho all the way!

Op zoek naar een gezellig plekje om te leren naaien, en geen zin om een klassieke naaiopleiding te volgen? img_2801Dan zijn de workshops van Boho Atelier in Gent misschien wel iets voor jou! Onder de deskundige begeleiding van Katrien en haar bevallige assistentes doorloop je het parcours dat je zelf kiest. Heb je al wat naaiervaring, dan zijn de open ateliers zeker iets voor jou. Begin je vanaf nul en heb je nog wat meer begeleiding nodig, dan kies je voor een startersatelier. Daarna kan je nog andere ateliers volgen, zoals patroontekenen, haken of breien. Wat je ook kiest, het concept blijft hetzelfde.

Geen klassiek lessenplan bij Boho, je start meteen met een projectje. Als eerste stuk koos ik voor een omkeerbare tas. Bij de eerste ‘les’ kregen we een korte basisuitleg over de naaimachine, en kon ik meteen aan de slag. Hoe fier was ik toen ik na een paar lessen met de tas over de schouder de klas buiten stapte! De tas is dit jaar al meermaals op sleeptouw genomen, en was mijn reismaatje op de laatste vakantie naar Turkije.

Eens je eerste stuk klaar, stap je over op een basisrokje, en van daaruit kies je volledig vrij hoever je wil gaan, en hoe moeilijk je het wil maken. Tijdens de workshopsimg_2779bis zijn Katrien en haar dames steeds in de buurt om je met raad en daad bij te staan, zonder belerend over je schouder te loeren. Ze adviseren je over patroon en stoffenkeuze, en helpen je de juiste technieken uit te voeren. Je knipt en naait aan je eigen tempo, en onder het genot van een drankje en een gezellige babbel tover je heel wat moois vanonder je machine. Er wordt wat afgelachen op die avonden, en ik leerde er Tatiana kennen, intussen een van mijn boezemvriendinnen. Ik ben alvast fan van het concept!

Meer weten over Boho Atelier? Surf naar www.boho.be.

Dikke knuffel,

Lieve

Terugblik op mijn allereerste naaiprojectje

Iets meer dan een jaartje geleden startte ik met naailessen bij Boho Atelier in Gent. Als ik eraan terugdenk, voel ik nog steeds de stress van die eerste rit naar Boho. Ik wist totaal niet wat mij te wachten stond, maar had in mijn handtas twee leuke stofjes voor een omkeerbare tas, en ik huppelde vol verwachtingen en enthousiasme de klas binnen.

Het warme onthaal door Katrien stelde mij op mijn gemak, en na een korte intro gingen we meteen van start met ons eerste projectje. Intussen sleep ik de tas al een jaar van hot naar her, en toen ik begin oktober op reis was in Turkije, kon ik het niet laten ze voor de lens te halen.

Al maak ik nog zoveel jurken, broeken of topjes, mijn eerste naaiwerkje zal toch bijzonder blijven. Het was de geboorte van een nieuwe passie, en de tas zal de hele wereld nog mogen afreizen, voor ik ze weggooi. Als dat er ooit van komt…

Wat was jullie allereerste naaiwerkje? Heb je daar ook zo’n bijzonder gevoel bij?

Tot snel,

Lieve

Een heerlijke ‘Droomstoffen’jurk

Yvette van Droomstoffen en haar blogsters verrasten mij met een prachtige Hilco tricot, en de boodschap: “Maak er maar een luxueuze jurk voor jezelf van”. Ik stond perplex, en toen de eerste emotie achter de rug was, ging ik op zoek naar het ideale patroontje voor dit pareltje. Het was niet evident, want een bedrukte stof als deze spreekt voor zichzelf, en heeft dus geen ingewikkelde patronen nodig. Ik vond wat ik zocht in de Knip van november ‘15: een jurk met boothals, raglanmouwen en een mooi detail op de rug.

p1070818bis

De binnenkant van de stof was zo mooi, dat ik even twijfelde die als goede kant te gebruiken. Maar dan verloor ik het reliëf-effect. Ik besloot twee centimeter bij te tekenen aan hals, armen en zoom, en plooide de stof naar buiten voor de afwerking. Zo lijkt het een beetje alsof de jurk met biais is afgewerkt. Ik zette de randen vast met een applicatiesteek, zodat ik geen doorlopende stikrand had. De elastiek in het rugpand stelde mij even voor problemen, maar bij de derde poging zat hij zoals het zijn moest. Al bij al een makkelijk parcours.

Het jurkje is erg soepel en draagt heel comfortabel. Het ging dus meteen mijn valies in en mee op vakantie naar Turkije, waar het ideaal was voor de frissere zomernachten (want 26 graden, brrrrr 😉 ). Het decor leende zich uitstekend voor een romantische fotoshoot bij zonsopgang.

p1070822bis

Bedankt, lieve Droomstofblogsters, voor dit prachtige geschenk. Ik zal het koesteren en nog heel vaak dragen!

p1070862bis

Tot snel,
Lieve

p1070846bis

Witchcraft

Toen de uitnodiging voor een Halloween-instuif in mijn inbox verscheen, huppelde ik van plezier. Mezelf optutten vind ik super, en als ik me dan nog mag verkleden, is het helemaal een feestje! In de verkleedkoffer op zolder vond ik de nodige attributen voor een betoverende outfit, maar een jurk ontbrak. Waarom niet gewoon zelf eentje maken?

Op reis in Turkije kocht ik voor een prikje twee meter heerlijk zwierige zwarte synthetische tricot. Ik verlengde de rok van een patroon uit Knip (november ’15) en maakte de boothals dieper, zodat hij over mijn schouders valt. In de zijnaad van de rok maakte ik een split tot boven de knie. Mijn eerste idee was om de randen in te knippen tot lange pieken, driehoeken eigenlijk, maar bij de eerste pas vond ik de jurk zo mooi, dat ik besloot ze wat neutraler te houden, in de hoop ze nadien nog eens te kunnen dragen. De boordjes plooide ik dus naar binnen, en ik werkte ze af met een fantasiesteekje.

 img_9894

Ergens in de kast vond ik nog een semileren riem die een maatje te groot was. Ik haalde ringetjes bij Veritas, en verkortte de riem een stukje. Om de riem opnieuw aan de gesp vast te maken, moest ik zo’n ringetje door het ‘leer’ slaan, dus ik besloot het eens te testen vooraf. Gelukkig maar, want voor ik de techniek onder de knie had, maakte ik drie ringen kapot.

Moraal van het verhaal:


Tot schrijfs,
Lieve

Mijn strijd tegen de skinny jeans

Een mooi passende en flatterende jeans draag ik meestal tot hij tot op de draad versleten is. Gisteren wilde ik mezelf in mijn favoriete skinny jeans wurmen. Dat is altijd een strijd. Na het douchen lijkt het wel of dat ding er alles aan doet om niet gedragen te moeten worden… Het is net of de broek ineens twee maten te klein is, en ik krijg ze enkel met het betere trek en sleurwerk omhoog. Daarbij trek ik de broek aan de riemlusjes naar boven, draaiend met mijn heupen en huppelend van het ene been op het andere. Deze keer, en niet voor het eerst, moest ik echter de strijd tegen de broek staken, omdat een lusje de tegenwerkende krachten niet aan kon, en ik het lostrok, met een gapend gat als gevolg.

Meestal leg ik de broek dan opzij, tot ik met een hele stapel verstelwerk naar de naaister ga. Maar sinds een paar weken durf ik zelf al eens experimenteren met retouches en herstellingen. Een jeans verstellen, zo moeilijk kan het toch niet zijn? Jammer genoeg kan ik het gat niet gewoon dichtnaaien met het afgescheurde lapje, en daar dan de lus opnaaien. Daarvoor zet ik tijdens dat geworstel te veel kracht op de stof.

Ik besloot de jeans eerst te verstevigen. Ik plooide het lapje terug op zijn plaats, en naaide op de scheurrand met een zigzagsteek een stukje jeans tegen de achterkant. Daarna stikte ik, voor de stevigheid, nog een paar keer met een rechte steek schuin heen en weer over het herstelde gedeelte. Uiteindelijk naaide ik het lusje terug op zijn plaats, net naast de oranje, originele steek. Hier ging ik een paar keer voor- en achteruit, zodat ook dit stevig blijft zitten.img_5053

Waarschijnlijk zijn er elegantere manieren om dit gaatje te verstellen (eentje vind je hier), maar ik ben heel blij met het resultaat. Als je er niet met je neus op zit, zie je het niet eens. Misschien had ik beter lichtblauw garen gebruikt, maar dat had ik niet meteen liggen… Intussen heb ik het een paar keer getest, en voorlopig houdt het stiksel stand tegen mijn getrek en gesleur aan de broek…

Tot snel!

Lieve

Drie maal is scheepsrecht

Je zag hier al een paar keer hetzelfde stofje passeren. Ik had drie meter gekocht op de outletverkoop van Mertens Mercerie in Melle, en kon daar zonder veel moeite twee jurkjes en een rokje uit knippen. De jurkjes vind ik superleuk, maar het laatste stuk is veruit mijn favorietje!

p1080029bis

Als basis gebruikte ik het rokgedeelte van de Eden jurk van La Maison Victor. Ergens diep p1080078bisin mijn kleerkast had ik nog een oude onderrok hangen, die ik al jaren niet meer gebruikte, en die precies de juiste lengte had. Ik knipte de elastiek eraf en zette de twee rokdelen aan elkaar. Ik plooide de naadwaarde naar binnen, en zette een elastiek aan de twee stukken.

Nu nog de zoom stikken met een fijn overlocksteekje,  zodat hij lekker soepel blijft, en klaar is kees!

Het rokje zwiert lekker losjes rond mijn benen, en ik voel mij super vrouwelijk als ik het draag. Dit patroontje gebruik ik zeker nog!

p1080056bis2

Tot snel,
Lieve