Wanted: Margot

Margot vertrok een paar weken terug voor een half jaar naar Mali. Voor ons dé ideale gelegenheid om eens terug te blikken op haar naaisels. Want eigenlijk… kunnen we haast niet wachten tot ze terug is, om te zien, wat ze nog in petto heeft.

aster1Een Aster voor een kieken

De titel alleen al en ik kon er mij al van alles bij voorstellen… Zó typisch Margot ☺ ! Super enthousiast over een ‘makkelijk’ patroon, de drempelvrees al voorbij en erin vliegen… en dan… oeeeeeeeeeps!

Anderzijds, van doorzetten heeft ze kaas gegeten, dat  kan ik jullie verzekeren. Alternatieve oplossingen zoeken is dan ook handelsmerk. En zoals jullie zelf hebben kunnen vaststellen mocht het resultaat er (opnieuw) wezen. And let’s be honest… herkenbaar, toch?!

Maatje, ik zal je missen op de blog… geniet ditmaal maar eens van onze blunders de komende maanden.

Have a safe trip!

An

 

IMG_5835Jumpsuit Iris

Margot en ik… onze eerste kennismaking was niet zo hartelijk. Zij was een super journaliste, maar kon wel eens hard uit de hoek komen, en eerlijk gezegd had ik een beetje schrik van haar. Toen samen een jongerenstage moesten leiden, was ik dus wat terughoudend. Maar in die week hebben we elkaar gevonden. Margot is zoveel meer dan een officier. Ze is warm en lief, zorgzaam, slim en grappig.  We lachen heel wat af samen, en werden door de jaren heen hartsvriendinnen.

Een klein jaartje geleden ontdekten we ook nog eens een manier om onze vriendschap en gezamenlijke passies te verdiepen. De blog draait om naaien én schrijven, mooier kan het heus niet worden. Bovendien gaf het ons hét ideale excuus om eens wat vaker af te spreken.

Zo’n afspraakje was de fotoshoot in het park in Mechelen. Het vroor bijna, maar Margot stond daar schaars gekleed in haar prachtige Iris jumpsuit. Ik nam de foto’s, en lachte toen ik (half gemeend) kloeg over mijn bevroren handen. Margot, een doorzetter? Inderdaad!

Meiske, laat ze ginder maar eens zien uit welk hout je gesneden bent. En weet dat ik je mis…

Lieve

 

IMG_4904Abby met een twist

Margot heeft een heel goede smaak…..ook als het op stoffen en mooie patronen aankomt. Ze weet precies wat ze wil en heeft het doorzettingsvermogen om er ook te geraken, zelfs al kost het haar heel wat puzzelwerk, aanpassingen en geduld. Haar Abby jurk heeft alles wat ik zelf in een jurk zoek: een mooie kleurencombinatie en een prachtige fitting. Ik bewonder haar moed, om al doende te leren, en daarbij tot  zo’n fantastisch resultaat te komen.

Vanaf onze eerste kennismaking en brainstorming voor de blog, herinner ik mij dat ze heel direct uit de hoek kan komen. Geen poespas bij haar, je weet wie je voor je hebt staan, hoe ze de dingen ziet en waar ze naartoe wil. Dat vind ik ook terug in haar naaisels.

Dus Margot, ook al hebben we soms een andere visie op de zaken, ik bewonder je omwille van deze kwaliteiten, en ben zeker dat je die ook in Mali goed zal kunnen gebruiken. Hou je taai en proud to be a girl in uniform samen met jou!

Tatiana

Nvdr: Bedankt Michael, voor de leuke poster!

Getest en goedgekeurd: de Mairena portefeuille

Nu we al een tijdje in blogwereld rondzwerven, beginnen we stilaan wel wat mensen te kennen. Gaat het om een blogchallenge, een blogmeeting, een patroontest of een project voor het goede doel… Overal kom je creatieve, gemotiveerde en toffe mensen tegen. Sabrina is er zo eentje. Je kan haar altijd vinden bij de grootste enthousiastelingen, die zich achter een projectje scharen. Als je elkaar zo’n paar keer in real life of online ontmoet, schept dat toch een bijzondere band…

Toen ze mij vertelde, dat ze een nieuw patroontje op de markt zou brengen, was ik bij de eersten om mij kandidaat te stellen voor een heuse blogtour. Ik mocht het patroontje testen, en aan de hand van de ervaringen van een heel panel, schaafde ze de werkbeschrijving hier en daar nog een beetje bij. Aan het ontwerp zal het niet liggen: dit is een superleuke portefeuille!

Eerlijk: ik kreeg serieus last van drempelvrees eens ik effectief aan de portefeuille moest beginnen. Van de test hing toch wel wat af, en een portefeuille had ik nog nooit gemaakt. Ik kon er mij weinig bij voorstellen, en het leek mij onoverkomelijk moeilijk. Dus schakelde ik de hulp van mijn naaivriendinnetje Liesbet in, en op een zonnige zondagnamiddag maakten we elk onze eigen versie. Weg drempelvrees, ziedaar trots, dat het ons gelukt was, en dat onze Mairena’s ook nog eens heel leuk geworden waren. Daar bovenop was ook nog eens super gezellig, en bleek mijn drempelvrees nergens voor nodig!

©Deduytschaever - Mairena - 17

De Mairena portefeuille biedt plaats voor papiergeld en munten, en daarnaast kan je er ook je kaarten in kwijt. Naargelang je eigen keuze, kan je het muntvak afwerken met een drukknop, een rits of een velcro. Wat wil een mens nog meer? Ik moet toegeven… mijn dagelijkse portefeuille mag best wel wat omvangrijker zijn, maar als ik op stap ga met een kleine handtas of clutch, is dit formaat ideaal. Al vind ik mijn testversie super, hier volgen zeker nog exemplaren van. Dit lijkt mij zo leuk om cadeau te geven aan mijn vriendinnen… Dus meiden, je weet wat je kan verwachten!

Praktisch: de portefeuille is een onderdeel van het Kidsp@kket, te koop voor € 12,50. Uitzonderlijk kan je in de maand april, tijdens de blogtour, het patroon apart kopen voor € 4,50. Bovendien kan je deelnemen aan een give away, waar je een patroonpakket voor de portefeuille kan winnen, in combinatie met stof van Lies Lepetit Lapinrouge. Wat je daarvoor moet doen, lees je op de blog van Sabrina. Maar je kan alvast beginnen met onze blog te volgen…

Tot snel,
Lieve

Betoverende stofjes

© Lieve Deduytschaever 32We spreken zo ongeveer anderhalf jaar geleden, toen ik startte met mijn lessen bij Boho Atelier in Gent. Na een omkeerbare tas, ging ik op zoek naar leuke stofjes voor mijn rokje en eerste kleedje. Ik had gehoord over een tof stoffenwinkeltje in Destelbergen, dat niet zo lang erna de naam Toverstof kreeg, en daar trok ik vol goede moed heen. Voor ik het wist, stond ik in het walhalla van de stoffen. Het leek op het eerste zicht een klein, langwerpig winkeltje, maar op elk rek lagen wel stofjes die ik supermooi vond, en achter het hoekje stonden rekken vol knoopjes en andere heerlijkheden.

Ik liep echter een beetje verloren… Wat wist ik, als beginnend naaister, ook van stoffen? Mooi is één ding, maar kon ik er als beginner wel iets mee aanvangen voor een rokje of een kleedje? Ik voelde aan de stofjes, draaide om mijn eigen as, durfde het niet vragen… Eigenaresse Svenja merkte het op, en kwam naar mij toe. De rest is geschiedenis… Ik kwam thuis met drie schitterende stofjes, en het rokje en kleedje draag ik een jaar later nog steeds.

Intussen loop ik daar de deur niet plat, want ik woon aan de andere kant van Gent, maar steeds als ik er kom, staat Svenja voor me klaar, met een prachtige glimlach, een praatje en goede raad. Voor elk probleem heeft ze wel een oplossing, en het is gewoon een superlieve meid.

Tatiana is er trouwens vast klant… maar daar vertelt ze je ooit nog wel eens over!

Heb jij zo’n winkeltje, waar je tekens zo’n warm gevoel krijgt?

Groetjes,
Lieve

Alweer een mijlpaal voor onze blog!

Elke reactie die jullie geven op onze blog, onder welke vorm dan ook, doet deugd! Ineens en totaal onverwachts een bericht krijgen, dat we de kaap van 100 likes bereikt hebben, maakt ons heel trots, m17554950_10155076234023788_466526864_naar vooral dankbaar voor de onaflatende steun en aanmoedigingen van onze trouwe lezers en volgers.

Jullie lezen onze berichtjes, en leven met ons mee. Jullie ervaren onze naaiemoties, en geven complimentjes over wat we gemaakt hebben, zelfs al zijn we soms wat kritisch op onszelf. Jullie geven ons inspiratie, en jullie lieve woorden geven ons weer moed, als het even wat minder goed lukt. Elke reactie, elke view, geeft ons méér zin om er tegenaan te gaan.

Lieve dames, en de occasionele heer die onze blog eens bekijken, DANKJEWEL!!!

Dikke kus van de Girls in Uniform

 

Schitterend harembroekje

Al twijfelde ik eerst of het sterrenstofje wel geschikt was voor een jongen, toen mijn schoonzus zei dat ze nooit genoeg broekjes voor mijn neefje Mathias kon hebben, ging het creatieve brein van tante Lieve in overdrive… Op zoek dus naar ottobre_design_kids_fashion_winter_nr_6_2011_seen leuk patroontje. Mathias leerde net kruipen, vertelde mijn schoonzusje, dus “grote knielappen zouden handig zijn”. Harembroekjes met knielappen zijn duidelijk niet zo dik gezaaid, maar de Lumberjack uit Ottobre Kids 6/11 vond ik wel stoer.

Ik vermoed dat een jongen van net geen jaartje oud nog niet met zijn handen in zijn zakken loopt, dus die liet ik weg. De knieplooitjes stikte ik ook niet, dat lijkt mij nogal pijnlijk als je kruipt, dus die knipte ik er, op het patroon, tussenuit. De donkerblauwe boordstof en softshell voor de knielappen en zakjes op de bibs, vond ik bij Veritas.

Dankzij de gulle bijdrage van een paar schenkers (dankjewel, lieve schoenmoeder en schoonzusjes!), kon ik het broekje ook, voor het eerst, perfect afwerken met mijn overlockmachine. Wat een luxe! Al maakt het naaien ook weer net iets spannender… helemaal op mijn gemak ben ik toch nog niet met de overlock….


Meestal naai ik enkel voor mezelf. Ik vind niet dat ik al goed genoeg ben om de kleerkast van anderen te vullen… maar ik moet zeggen: haar blik, toen mijn schoonzus het broekje voor het eerst zag, en de eerste keer dat Mathias het aanhad, die momenten vergeet ik nooit meer! Met dank aan Annelies trouwens, voor de leuke actieshots.

Naaien jullie vooral voor jezelf, of ook wel eens voor anderen? Vinden jullie dat ook zo spannend?

Tot snel,
Lieve

Infinate Love

Eeuwige liefde… da’s iets waar ik heilig in geloof. Ik wilde al langer eens aan de slag met flock- of flexfolie, en toen mijn creatieve vriendin Liesbeth een Brother Scan ‘n Cut kocht, zag ik mijn kans schoon. Ik zocht en zocht naar de juiste afbeelding, naar iets wat paste bij mij. Infinite Love… dat leek me op mijn lijf geschreven. Niet enkel zie ik mijn ventje, sinds meer dan 17 jaar, liever dan wie ook in mijn leven… mijn naaisels worden ook met ontzettend veel liefde gemaakt.

© Moors M - IMG_3939

Met een leuk sterrenstofje, gekocht op het Stoffenspektakel, maakte ik een dun lentetruitje met raglanmouwen. Het patroon was niet aan zijn debuut toe: de Kyotojurk van La Maison Victor hertekende ik al maanden terug tot een truitje. De pasvorm is perfect, dus gebruik ik het telkens weer. Af en toe sukkel ik eens met de kraag. Ik werk niet vaak met boordstof, en dan durft de boord wel eens openstaan. Ik koos er deze keer dan ook voor, de halsopening simpelweg te overlocken, om te vouwen, en door te stikken met een tweelingnaald. De hals werd er iets dieper door, maar dat vind ik net wel heel vrouwelijk. Liesbeth printte en knipte de tekst (dankjewel lieve meid!), ik streek hem er voorzichtig op, voor- en achteraan, et voilà, mijn truitje was klaar.

Een restje stof was net groot genoeg om mijn neefje van een harembroek te voorzien, maar daarover later meer…

Het naaien op zich, is zelden een probleem… maar ik moet mijn ventje telkens lastigvallen om leuke foto’s te maken. Het is heel vaak een superleuke samenwerking, maar deze keer heb ik het hem extra moeilijke gemaakt met mijn locatiekeuze. Ik wilde eens iets totaal anders, iets wat paste bij mijn sportieve t-shirt. Dus schommelen, glijden, hangen en klimmen… mijn schat moest zijn uiterste best doen om mij scherp in beeld te brengen. Maar ik ben zooooo blij dat hij dat voor mij wil doen! Dankjewel schat, dit is infinite love!

© Moors M - IMG_3731© Moors M - IMG_3841© Moors M - IMG_3906

Werk jij soms met flex- of flockfolie? Vind je dit geslaagd?

Tot snel,
Lieve

Sew Challenge deel 2: soepele tuniekjurk

In september 2016 gingen Margot en ik de uitdaging al eens aan, deze maansew-challenge-acceptedd werden Wendy en ik aan elkaar gekoppeld voor de tweede editie van de Sew Challenge, georganiseerd door Davina. Alle deelnemers toverden drie criteria uit de hoed, en daarmee daagden we elkaar uit. Wendy gaf mij deze opdracht: een patroon wat je nog niet maakte, een stofje uit je voorraad en een verwijzing naar je uniform. Slik!

Ik lag er een paar nachten van wakker, want mijn stoffenvoorraad is niet zo uitgebreid, en het stofje dat ik in gedachten had, was noch aan mijn kaki uniform, noch aan mijn blauwe servicedressV8961_05 te koppelen. Ik trok dus mijn stoute schoenen aan, en vroeg aan mijn uitdaagster om haar criteria een beetje aan te passen. Gelukkig begreep ze mij volledig, schrapte ze de uniform-link, en ging ze voor ‘iets chique’. Paste dat toch wel volledig in mijn idee zeker!

Het stofje kan ik moeilijk benoemen. Aan de binnenkant voelt het een beetje aan als een superzacht zeemvelletje, en aan de buitenkant lijkt het wat op leer. Het valt heel soepel, en vroeg er gewoon om, een jurk te worden. Vorig jaar had ik, tijdens de solden bij Mertens Mercerie, een paar prachtige patronen van Vogue gekocht voor een prikje, en de tuniekjurk V8961 leek wel gemaakt voor dat stofje. Of was het omgekeerd? Hoedanook, dit was the match from heaven!

V8961_a

Very easy, stond er op de enveloppe, dus ging ik vol goede moed aan de slag. Jammer genoeg begon mijn stofje al meteen tegen te spartelen, en moest ik de elastieken in de mouw, na een blunder, ook opnieuw innaaien. Ik was dus al een paar uren zoet met het bovenstukje… het leek mij nogal wijd, maar ik hoopte dat het aan het einde van de rit wel zou meevallen. Eigenlijk had ik beter moeten weten, want het patroon start pas bij maatje 8 (38 Europese maat), en ik ben een beetje fijner. Ik versmalde alvast de mouw aan de ondernaad, zodat ze mooi aansluit.

Volgens de beschrijving, moest ik met een beleg werken. Maar, eens ik het vastgestikt had, bleek de stof zo dun, dat de vorm van het beleg zichtbaar was op de rug. Een andere optie drong zich dus op… Ik vouwde de halsrand twee keer een halve centimeter naar binnen, stikte ze door met een tricotsteek, en zo was het meer naar mijn zin. Een beetje diep nu,  die decolleté, maar bon… mijn man hoor ik toch niet klagen.

De rok liet zich heel makkelijk afwerken, ware het niet… dat ik het achterpand vergat te knippen, en stof te weinig had, om het op de stofvouw te knippen. Ik heb achteraan dus een naad, maar wie niet weet, niet deert hé… Elastiek erin, omzomen, en klaar is kees! De witte benen op de foto, moet je er maar bijnemen, want de stof kleeft nogal aan mijn nylons. Het wordt dus een lente- en zomerjurkje! Mijn ventje, Michael Moors, 79fa4998e0ac325ad66983b7d1e57994wist het jurkje weer prachtig in beeld te brengen… wat een geluk heb ik toch, met zo’n topfotograaf bij de hand!

© Moors M - IMG_3615

Toch miste ik nog iets… het bovenstukje leek mij echt véél te wijd, en de elastiek hield de jurk niet helemaal goed op z’n plaats. Gelukkig had ik ergens nog een bijpassende glitterelastiek liggen, en daar naaide ik een aansluitende riem van. Nog had ik niet hét gevoel… Dus naaide ik een rugplooi in het verlengde van de roknaad, en nam ik de zijpanden nog wat in. Nu klopte het plaatje ineens! Feestelijk schoentje erbij en voilà: chique, stofje uit mijn voorraad én patroon dat ik nog nooit maakte. In orde, Wendy?

© Moors M - IMG_3623© Moors M - IMG_3542

Tot snel!
Lieve

PS1: Voor de schoenliefhebbers… Deze kocht ik vorig jaar bij Modespot, en ik zie net dat ze nu in afslag staan 🙂

PS2: Het volledige overzicht van alle deelneemsters vind je hier! Ik ben alvast benieuwd naar de rest van de creaties, want dit zijn toch niet de eerste de beste naaisters!

groep 1: van 1/3 tot en met 5/3:
– Naaiz!
– Juffrouw Kersjes
– B-naais
– Woohoo
– Inspinration
– Flaflinko

groep 2: van 6/3 tot en met 12/3
– Seamsnormal
– Lucky Mie
–  Sewlisi
– 196
– Wensjewat
– Tantefee
– crea-vie
– Bij oogappelSien
– Naaisgerief
– Lilliepawillie

groep 3: van 13/3 tot en met 19/3
–  Girlsinuniformblog
– Noxeema
– Momfie
– Naadjesendraadjes
– Biesmies
– Mijn leven met 4 helden
– De zussen
– C’est Saar
– c’art-o-line
– Molemiekes naaiblog

groep 4: van 20/3 tot en met 26/3
– 128
– patat en kroket
– made by Caro
– carreaukes
– Hutsepruts
– Bel’Etoile
– Dieuwke & Sietse
– Cas en Nina
– Mimaloki
– Sewblondes

groep 5: van 27/3 tot en met 31/3
– Bellevi
– just Delphine
– Sewbel
– Mama creatief
– De zussen
– Vlijtig Liesje knutselt
– Creative Catoo
– Pieke Wieke
– Voor Milo
– Sewblondes

De Steph jurk, een beetje anders…

Na het succes van mijn warme trui jurk, wilde ik deze winter graag vaker een jurkje dragen. Toevallig had ik het ideale blauw-wit geblokte tricotje liggen, een cadeautje van Droomstoffen. Eigenlijk dacht ik hetzelfde Burdapatroon te gebruiken als mijn sweater met kant, maar aangezien die met raglanmouwen is, paste mijn patroon net niet op mijn lap stof. Gelukkig stond er in de laatste La Maison Victor wel een exemplaar dat kon dienen: de Steph jurk.

Het tricootje was nogal dun voor de winter, dus koos ik voor een mooie witte voering in een lichtrekbare stof. De jurk en de voering zaten relatief snel in elkaar, maar de twee netjes in elkaar steken, dat was een ander paar mouwen ;-). Al weken voordien lag ik ervan wakker…

p1080347

Ik maakte eerst de rolkraag (gelukkig merkte ik hier opnieuw op, dat ik geen standaardhoofd heb, want het kon er weer niet door!!!), zette de korte randen aan elkaar, plooide de goede kant naar buiten, en streek de onderste centimeter naar binnen. Daar stak ik de rand van de voering tussen, zodat de afwerking aan de hals heel mooi werd. Ook de mouwen lukten vrij goed. Ik vouwde een hoekje van de voering om de naad van de ingezette mouw, en trok het geheel naar buiten. Rondom rond stikken, en ze zat er proper in.

Zakken naaide ik niet in de jurk. Ik zie het nut echt niet in, van zakken in een kleedje. Het ziet er alleen enorm onflatteus uit, als je met je handen in je zakken staat. Militaire brainwash? Het kan zeker! Daarnaast versmalde ik de jurk een heel stuk. Ik hou toch net iets meer van een jurkje met een taille erin, in plaats van die wijde gevalletjes. Van de lengte haalde ik toch een dikke 10 centimeter af, zodat ze net boven de knie valt. Voeg een lederen riem en mooie laarzen toe, en klaar is mijn winteroutfit!

Op een zonnige winterdag trok ik met mijn statief naar het park, voor een hele lange selfie-sessie. De toevallige passant trok grote ogen, en zelfs mijn buurvrouw jogde langs. Toch wel makkelijker, om met een fotograaf op stap te gaan. Maar bon, het is me gelukt, denk ik.

p1080371bis

Wat vind jij ervan?

Tot snel,

Lieve

Schattige clutch

Deze maand waagde ik mij al aan een sweater en een t-shirt met kant, en aan een kanten kokerrok… Nooit gedacht dat ik naaien met kant zo leuk zou vinden. Je kan alles net iétsje chiquer maken, en van zodra er een glimpje kant in je outfit zit, ben je toch wat opgekleed.

Ik vond het zo leuk, dat ik pinterest afzocht naar inspiratie, om de restjes van die prachtige origineellap kant te verwerken. Mijn oog viel op een felgele clutch-met-strik, waar ik normaal met een grote boog omheen zou surfen. Maar… ik had ergens nog een restje donkere jeans liggen, en een katoentje dat beschilderd is met een kanttekening, waar ik ooit mijn allereerste omkeerbare tas mee maakte. De puzzel viel in elkaar, en ik ging aan de slag.

De tutorial is mooi geïllustreerd met foto’s, en loodst je stap voor stap door het hele proces. Als je je hoofd erbij houdt, kan er niets misgaan. Als, je lees het goed… want ik slaagde er in het handvat er aan de verkeerde kant te naaien, waardoor mijn mooie strik helemaal scheef trok. Niet in de stemming om het tasje terug helemaal uit elkaar te halen, heb ik de strik een stukje los geknipt, en met de hand opnieuw vastgezet. Geen mens die het ziet, al voel ik mij wel wat schuldig om mijn gemakzucht.

Het resultaat is ontzettend schattig, en past perfect bij mijn chique kokerrok. Het tasje mocht meteen mee op fotoshoot in het Kasteel van Zwijnaarde (dankjewel alweer voor de prachtige foto’s, Michael Moors). Bij de eerstvolgende gelegenheid, mag mijn strikje zeker en vast mee naar een feestje!

moors-m-6u6a7425_1

Wat vind jij? Schattig en chique, of te kitscherig?

Tot snel,

Lieve

Chique kokerrok

Rekbaar kant… je kan er letterlijk alle kanten mee uit! Kant ademt romantiek en elegantie uit, en al ben ik eerder een jeansmeisje, ik hou er ook wel eens van, bij de juiste gelegenheid, damesachtig uit de hoek te komen. Een rok zorgt in dat geval meteen voor een ultra vrouwelijke look.

moors-m-6u6a7378

Welk figuur je ook hebt, er is één kledingstuk waar je altijd mee scoort: de kokerrok. De hoge taille en de elegante lengte tot onder de knie verlengen je postuur, het aansluitende model zet je vrouwelijke vormen extra in de verf. Zo’n rok is zowel elegant, als verhuld sexy. Toch twijfelde ik even over de lengte. Meestal blijf ik een stukje boven de knie. Met de leeftijd zijn mijn rokken iets langer geworden, maar hoe langer de rok, hoe korter mijn beentjes. Ik liet de keuze dus aan mijn ventje, en hij ging voluit voor de extra lengte.

moors-m-6u6a7423

Het model was snel gekozen. De Kristy rok van La Maison Victor  is ideaal voor rekbare stoffen. Ik haalde nog wat extra rekbaar kant, een brede elastiek, en een prachtige glanzende voering, ook rekbaar, bij Mertens Mercerie. Omdat het kant doorzichtig is, voerde ik de rok, en ik koos er dus voor, een elastiek in de tailleband te zetten. Een paar uur later was de rok een feit. Ik moet zeggen… Ik herkende mezelf bijna niet. Dat silhouet leek in de verste verte niet op het mijne. Ik had ineens een taille, en heupen!

moors-m-6u6a7399_1

Zo’n mooie rok vroeg om een bijzondere locatie voor de fotoshoot met mijn ventje. De eigenaars waren zo lief ons foto’s te laten nemen in en rond het Kasteel van Zwijnaarde . Ik voelde mij even een heuse prinses, of een filmster op de rode loper…

moors-m-6u6a7474_1

Wat vind jij? Mijn stijl, of niet meer doen?

Tot snel,
Lieve