Alweer een mijlpaal voor onze blog!

Elke reactie die jullie geven op onze blog, onder welke vorm dan ook, doet deugd! Ineens en totaal onverwachts een bericht krijgen, dat we de kaap van 100 likes bereikt hebben, maakt ons heel trots, m17554950_10155076234023788_466526864_naar vooral dankbaar voor de onaflatende steun en aanmoedigingen van onze trouwe lezers en volgers.

Jullie lezen onze berichtjes, en leven met ons mee. Jullie ervaren onze naaiemoties, en geven complimentjes over wat we gemaakt hebben, zelfs al zijn we soms wat kritisch op onszelf. Jullie geven ons inspiratie, en jullie lieve woorden geven ons weer moed, als het even wat minder goed lukt. Elke reactie, elke view, geeft ons méér zin om er tegenaan te gaan.

Lieve dames, en de occasionele heer die onze blog eens bekijken, DANKJEWEL!!!

Dikke kus van de Girls in Uniform

 

Schitterend harembroekje

Al twijfelde ik eerst of het sterrenstofje wel geschikt was voor een jongen, toen mijn schoonzus zei dat ze nooit genoeg broekjes voor mijn neefje Mathias kon hebben, ging het creatieve brein van tante Lieve in overdrive… Op zoek dus naar ottobre_design_kids_fashion_winter_nr_6_2011_seen leuk patroontje. Mathias leerde net kruipen, vertelde mijn schoonzusje, dus “grote knielappen zouden handig zijn”. Harembroekjes met knielappen zijn duidelijk niet zo dik gezaaid, maar de Lumberjack uit Ottobre Kids 6/11 vond ik wel stoer.

Ik vermoed dat een jongen van net geen jaartje oud nog niet met zijn handen in zijn zakken loopt, dus die liet ik weg. De knieplooitjes stikte ik ook niet, dat lijkt mij nogal pijnlijk als je kruipt, dus die knipte ik er, op het patroon, tussenuit. De donkerblauwe boordstof en softshell voor de knielappen en zakjes op de bibs, vond ik bij Veritas.

Dankzij de gulle bijdrage van een paar schenkers (dankjewel, lieve schoenmoeder en schoonzusjes!), kon ik het broekje ook, voor het eerst, perfect afwerken met mijn overlockmachine. Wat een luxe! Al maakt het naaien ook weer net iets spannender… helemaal op mijn gemak ben ik toch nog niet met de overlock….


Meestal naai ik enkel voor mezelf. Ik vind niet dat ik al goed genoeg ben om de kleerkast van anderen te vullen… maar ik moet zeggen: haar blik, toen mijn schoonzus het broekje voor het eerst zag, en de eerste keer dat Mathias het aanhad, die momenten vergeet ik nooit meer! Met dank aan Annelies trouwens, voor de leuke actieshots.

Naaien jullie vooral voor jezelf, of ook wel eens voor anderen? Vinden jullie dat ook zo spannend?

Tot snel,
Lieve

Infinate Love

Eeuwige liefde… da’s iets waar ik heilig in geloof. Ik wilde al langer eens aan de slag met flock- of flexfolie, en toen mijn creatieve vriendin Liesbeth een Brother Scan ‘n Cut kocht, zag ik mijn kans schoon. Ik zocht en zocht naar de juiste afbeelding, naar iets wat paste bij mij. Infinite Love… dat leek me op mijn lijf geschreven. Niet enkel zie ik mijn ventje, sinds meer dan 17 jaar, liever dan wie ook in mijn leven… mijn naaisels worden ook met ontzettend veel liefde gemaakt.

© Moors M - IMG_3939

Met een leuk sterrenstofje, gekocht op het Stoffenspektakel, maakte ik een dun lentetruitje met raglanmouwen. Het patroon was niet aan zijn debuut toe: de Kyotojurk van La Maison Victor hertekende ik al maanden terug tot een truitje. De pasvorm is perfect, dus gebruik ik het telkens weer. Af en toe sukkel ik eens met de kraag. Ik werk niet vaak met boordstof, en dan durft de boord wel eens openstaan. Ik koos er deze keer dan ook voor, de halsopening simpelweg te overlocken, om te vouwen, en door te stikken met een tweelingnaald. De hals werd er iets dieper door, maar dat vind ik net wel heel vrouwelijk. Liesbeth printte en knipte de tekst (dankjewel lieve meid!), ik streek hem er voorzichtig op, voor- en achteraan, et voilà, mijn truitje was klaar.

Een restje stof was net groot genoeg om mijn neefje van een harembroek te voorzien, maar daarover later meer…

Het naaien op zich, is zelden een probleem… maar ik moet mijn ventje telkens lastigvallen om leuke foto’s te maken. Het is heel vaak een superleuke samenwerking, maar deze keer heb ik het hem extra moeilijke gemaakt met mijn locatiekeuze. Ik wilde eens iets totaal anders, iets wat paste bij mijn sportieve t-shirt. Dus schommelen, glijden, hangen en klimmen… mijn schat moest zijn uiterste best doen om mij scherp in beeld te brengen. Maar ik ben zooooo blij dat hij dat voor mij wil doen! Dankjewel schat, dit is infinite love!

© Moors M - IMG_3731© Moors M - IMG_3841© Moors M - IMG_3906

Werk jij soms met flex- of flockfolie? Vind je dit geslaagd?

Tot snel,
Lieve

Sew Challenge deel 2: soepele tuniekjurk

In september 2016 gingen Margot en ik de uitdaging al eens aan, deze maansew-challenge-acceptedd werden Wendy en ik aan elkaar gekoppeld voor de tweede editie van de Sew Challenge, georganiseerd door Davina. Alle deelnemers toverden drie criteria uit de hoed, en daarmee daagden we elkaar uit. Wendy gaf mij deze opdracht: een patroon wat je nog niet maakte, een stofje uit je voorraad en een verwijzing naar je uniform. Slik!

Ik lag er een paar nachten van wakker, want mijn stoffenvoorraad is niet zo uitgebreid, en het stofje dat ik in gedachten had, was noch aan mijn kaki uniform, noch aan mijn blauwe servicedressV8961_05 te koppelen. Ik trok dus mijn stoute schoenen aan, en vroeg aan mijn uitdaagster om haar criteria een beetje aan te passen. Gelukkig begreep ze mij volledig, schrapte ze de uniform-link, en ging ze voor ‘iets chique’. Paste dat toch wel volledig in mijn idee zeker!

Het stofje kan ik moeilijk benoemen. Aan de binnenkant voelt het een beetje aan als een superzacht zeemvelletje, en aan de buitenkant lijkt het wat op leer. Het valt heel soepel, en vroeg er gewoon om, een jurk te worden. Vorig jaar had ik, tijdens de solden bij Mertens Mercerie, een paar prachtige patronen van Vogue gekocht voor een prikje, en de tuniekjurk V8961 leek wel gemaakt voor dat stofje. Of was het omgekeerd? Hoedanook, dit was the match from heaven!

V8961_a

Very easy, stond er op de enveloppe, dus ging ik vol goede moed aan de slag. Jammer genoeg begon mijn stofje al meteen tegen te spartelen, en moest ik de elastieken in de mouw, na een blunder, ook opnieuw innaaien. Ik was dus al een paar uren zoet met het bovenstukje… het leek mij nogal wijd, maar ik hoopte dat het aan het einde van de rit wel zou meevallen. Eigenlijk had ik beter moeten weten, want het patroon start pas bij maatje 8 (38 Europese maat), en ik ben een beetje fijner. Ik versmalde alvast de mouw aan de ondernaad, zodat ze mooi aansluit.

Volgens de beschrijving, moest ik met een beleg werken. Maar, eens ik het vastgestikt had, bleek de stof zo dun, dat de vorm van het beleg zichtbaar was op de rug. Een andere optie drong zich dus op… Ik vouwde de halsrand twee keer een halve centimeter naar binnen, stikte ze door met een tricotsteek, en zo was het meer naar mijn zin. Een beetje diep nu,  die decolleté, maar bon… mijn man hoor ik toch niet klagen.

De rok liet zich heel makkelijk afwerken, ware het niet… dat ik het achterpand vergat te knippen, en stof te weinig had, om het op de stofvouw te knippen. Ik heb achteraan dus een naad, maar wie niet weet, niet deert hé… Elastiek erin, omzomen, en klaar is kees! De witte benen op de foto, moet je er maar bijnemen, want de stof kleeft nogal aan mijn nylons. Het wordt dus een lente- en zomerjurkje! Mijn ventje, Michael Moors, 79fa4998e0ac325ad66983b7d1e57994wist het jurkje weer prachtig in beeld te brengen… wat een geluk heb ik toch, met zo’n topfotograaf bij de hand!

© Moors M - IMG_3615

Toch miste ik nog iets… het bovenstukje leek mij echt véél te wijd, en de elastiek hield de jurk niet helemaal goed op z’n plaats. Gelukkig had ik ergens nog een bijpassende glitterelastiek liggen, en daar naaide ik een aansluitende riem van. Nog had ik niet hét gevoel… Dus naaide ik een rugplooi in het verlengde van de roknaad, en nam ik de zijpanden nog wat in. Nu klopte het plaatje ineens! Feestelijk schoentje erbij en voilà: chique, stofje uit mijn voorraad én patroon dat ik nog nooit maakte. In orde, Wendy?

© Moors M - IMG_3623© Moors M - IMG_3542

Tot snel!
Lieve

PS1: Voor de schoenliefhebbers… Deze kocht ik vorig jaar bij Modespot, en ik zie net dat ze nu in afslag staan 🙂

PS2: Het volledige overzicht van alle deelneemsters vind je hier! Ik ben alvast benieuwd naar de rest van de creaties, want dit zijn toch niet de eerste de beste naaisters!

groep 1: van 1/3 tot en met 5/3:
Naaiz!
Juffrouw Kersjes
B-naais
Woohoo
Inspinration
Flaflinko

groep 2: van 6/3 tot en met 12/3
Seamsnormal
Lucky Mie
–  Sewlisi
196
Wensjewat
Tantefee
crea-vie
Bij oogappelSien
Naaisgerief
Lilliepawillie

groep 3: van 13/3 tot en met 19/3
–  Girlsinuniformblog
Noxeema
Momfie
Naadjesendraadjes
Biesmies
Mijn leven met 4 helden
De zussen
C’est Saar
c’art-o-line
Molemiekes naaiblog

groep 4: van 20/3 tot en met 26/3
128
patat en kroket
made by Caro
carreaukes
Hutsepruts
Bel’Etoile
Dieuwke & Sietse
Cas en Nina
Mimaloki
Sewblondes

groep 5: van 27/3 tot en met 31/3
Bellevi
just Delphine
Sewbel
Mama creatief
De zussen
Vlijtig Liesje knutselt
Creative Catoo
Pieke Wieke
Voor Milo
Sewblondes

De Steph jurk, een beetje anders…

Na het succes van mijn warme trui jurk, wilde ik deze winter graag vaker een jurkje dragen. Toevallig had ik het ideale blauw-wit geblokte tricotje liggen, een cadeautje van Droomstoffen. Eigenlijk dacht ik hetzelfde Burdapatroon te gebruiken als mijn sweater met kant, maar aangezien die met raglanmouwen is, paste mijn patroon net niet op mijn lap stof. Gelukkig stond er in de laatste La Maison Victor wel een exemplaar dat kon dienen: de Steph jurk.

Het tricootje was nogal dun voor de winter, dus koos ik voor een mooie witte voering in een lichtrekbare stof. De jurk en de voering zaten relatief snel in elkaar, maar de twee netjes in elkaar steken, dat was een ander paar mouwen ;-). Al weken voordien lag ik ervan wakker…

p1080347

Ik maakte eerst de rolkraag (gelukkig merkte ik hier opnieuw op, dat ik geen standaardhoofd heb, want het kon er weer niet door!!!), zette de korte randen aan elkaar, plooide de goede kant naar buiten, en streek de onderste centimeter naar binnen. Daar stak ik de rand van de voering tussen, zodat de afwerking aan de hals heel mooi werd. Ook de mouwen lukten vrij goed. Ik vouwde een hoekje van de voering om de naad van de ingezette mouw, en trok het geheel naar buiten. Rondom rond stikken, en ze zat er proper in.

Zakken naaide ik niet in de jurk. Ik zie het nut echt niet in, van zakken in een kleedje. Het ziet er alleen enorm onflatteus uit, als je met je handen in je zakken staat. Militaire brainwash? Het kan zeker! Daarnaast versmalde ik de jurk een heel stuk. Ik hou toch net iets meer van een jurkje met een taille erin, in plaats van die wijde gevalletjes. Van de lengte haalde ik toch een dikke 10 centimeter af, zodat ze net boven de knie valt. Voeg een lederen riem en mooie laarzen toe, en klaar is mijn winteroutfit!

Op een zonnige winterdag trok ik met mijn statief naar het park, voor een hele lange selfie-sessie. De toevallige passant trok grote ogen, en zelfs mijn buurvrouw jogde langs. Toch wel makkelijker, om met een fotograaf op stap te gaan. Maar bon, het is me gelukt, denk ik.

p1080371bis

Wat vind jij ervan?

Tot snel,

Lieve

Schattige clutch

Deze maand waagde ik mij al aan een sweater en een t-shirt met kant, en aan een kanten kokerrok… Nooit gedacht dat ik naaien met kant zo leuk zou vinden. Je kan alles net iétsje chiquer maken, en van zodra er een glimpje kant in je outfit zit, ben je toch wat opgekleed.

Ik vond het zo leuk, dat ik pinterest afzocht naar inspiratie, om de restjes van die prachtige origineellap kant te verwerken. Mijn oog viel op een felgele clutch-met-strik, waar ik normaal met een grote boog omheen zou surfen. Maar… ik had ergens nog een restje donkere jeans liggen, en een katoentje dat beschilderd is met een kanttekening, waar ik ooit mijn allereerste omkeerbare tas mee maakte. De puzzel viel in elkaar, en ik ging aan de slag.

De tutorial is mooi geïllustreerd met foto’s, en loodst je stap voor stap door het hele proces. Als je je hoofd erbij houdt, kan er niets misgaan. Als, je lees het goed… want ik slaagde er in het handvat er aan de verkeerde kant te naaien, waardoor mijn mooie strik helemaal scheef trok. Niet in de stemming om het tasje terug helemaal uit elkaar te halen, heb ik de strik een stukje los geknipt, en met de hand opnieuw vastgezet. Geen mens die het ziet, al voel ik mij wel wat schuldig om mijn gemakzucht.

Het resultaat is ontzettend schattig, en past perfect bij mijn chique kokerrok. Het tasje mocht meteen mee op fotoshoot in het Kasteel van Zwijnaarde (dankjewel alweer voor de prachtige foto’s, Michael Moors). Bij de eerstvolgende gelegenheid, mag mijn strikje zeker en vast mee naar een feestje!

moors-m-6u6a7425_1

Wat vind jij? Schattig en chique, of te kitscherig?

Tot snel,

Lieve

Chique kokerrok

Rekbaar kant… je kan er letterlijk alle kanten mee uit! Kant ademt romantiek en elegantie uit, en al ben ik eerder een jeansmeisje, ik hou er ook wel eens van, bij de juiste gelegenheid, damesachtig uit de hoek te komen. Een rok zorgt in dat geval meteen voor een ultra vrouwelijke look.

moors-m-6u6a7378

Welk figuur je ook hebt, er is één kledingstuk waar je altijd mee scoort: de kokerrok. De hoge taille en de elegante lengte tot onder de knie verlengen je postuur, het aansluitende model zet je vrouwelijke vormen extra in de verf. Zo’n rok is zowel elegant, als verhuld sexy. Toch twijfelde ik even over de lengte. Meestal blijf ik een stukje boven de knie. Met de leeftijd zijn mijn rokken iets langer geworden, maar hoe langer de rok, hoe korter mijn beentjes. Ik liet de keuze dus aan mijn ventje, en hij ging voluit voor de extra lengte.

moors-m-6u6a7423

Het model was snel gekozen. De Kristy rok van La Maison Victor  is ideaal voor rekbare stoffen. Ik haalde nog wat extra rekbaar kant, een brede elastiek, en een prachtige glanzende voering, ook rekbaar, bij Mertens Mercerie. Omdat het kant doorzichtig is, voerde ik de rok, en ik koos er dus voor, een elastiek in de tailleband te zetten. Een paar uur later was de rok een feit. Ik moet zeggen… Ik herkende mezelf bijna niet. Dat silhouet leek in de verste verte niet op het mijne. Ik had ineens een taille, en heupen!

moors-m-6u6a7399_1

Zo’n mooie rok vroeg om een bijzondere locatie voor de fotoshoot met mijn ventje. De eigenaars waren zo lief ons foto’s te laten nemen in en rond het Kasteel van Zwijnaarde . Ik voelde mij even een heuse prinses, of een filmster op de rode loper…

moors-m-6u6a7474_1

Wat vind jij? Mijn stijl, of niet meer doen?

Tot snel,
Lieve

Feestelijke t-shirt met kant

Jawel, een oplettende lezer heeft het meteen gespot: ik ging opnieuw aan de slag met mijn fa7678-front-envelopevoriete Burda-patroontje, nummer 7678, dat jammer genoeg nog haast nergens te krijgen is. Sorry dames! Yvette van Droomstoffen en haar blogsters stuurden mij een mooie lap luchtige, middenblauwe tricot. De meiden weten intussen ook al dat blauw mijn lievelingskleur is, en sloegen daarmee de nagel op de kop.

Alleen… zo’n dun stofje vind ik nogal onthullend. Ieder detail van je lichaam tekent af, wanneer je er iets mee maakt. Bij een los model, zoals deze Burda, valt het wel beter mee, maar toch… Ik ging dus op zoek naar ‘camouflage’. Eerder ging ik al eens aan de slag met rekbaar kant, gekocht bij Mertens Mercerie. Ik werkte de mouwen van mijn sweater af, en had nog een mooie lap over. Ideaal dus, om mijn shirt te pimpen! Het werd een beetje puzzelen, maar aan het einde van de rit, had ik net genoeg kant voor de hele voorkant. De mooi afgewerkte rand van de stof, gebruikte in om achteraan ook een kantdetail te verwerken.

moors-m-6u6a5568-giub

Om het mezelf wat makkelijker te maken, reeg ik beide voorpanden eerst aan elkaar, zodat ik het shirt in elkaar kon zetten, alsof de tricot-met-kant één stuk was. Het kraagje achteraan was wat rekken en trekken, stikken en herstikken, maar van daaruit liep alles min of meer zoals het moest. Ik vind het resultaat heel chique en feestelijk. “Precies uit een boetiekje”, vertelde mijn lieve schoonzuster. Een mooi compliment!

moors-m-6u6a5563-giub

Laat het maar snel lente worden, zodat ik het kan dragen… want zo’n fotoshoot aan -3°C is toch maar friskes. Hoewel, het zonnetje scheen, en mijn liefste slaagde er toch maar weer in, mij op mijn best in beeld te brengen (dankjewel schatje!).

Onze romantische kant-maand is vlot gestart, een prachtig t-shirt en een stoere sweater gingen deze post vooraf. Welke creatie vond jij het leukste, en ben je zelf ook al aan de slag gegaan met kant? Ik ben benieuwd!

Tot snel,
Lieve

Sweater met kant

Op het laatste Stoffenspektakel van 2016, kocht ik drie sweaterstofjes: een hele mooie grijze met blauwe sterren en een blauwe met gouden sterren. Al dat sterrengeweld leek mij wat te veel, dus zocht ik een stofje dat erbij zou passen, om dan de mouwen of boordjes af te werken. Jammer genoeg was de verlichting in de hal niet ideaal, en bleken de kleuren helemaal niet samen te passen. De sterren werden verwerkt, en ik bleef zitten met een coupon jeansblauwe sweaterstof, die op zich nogal saai leek.

Op Facebook vond ik inspiratie om de sweater toch wat specialer te maken. Ik zou de mouwen overtrekken met (licht rekbaar) zwart kant van Mertens Mercerie. Ook het patroontje kocht ik bij de superlieve dames, Inge en Nancy. Met Burda Style 6990 maak je vijf verschillende t-shirts of sweater, telkens met raglanmouwen, maar met een andere lengte of kraag. Ik koos voor de versie met rolkraag.

Het is een makkelijk patroontje, al moest ik vanaf de taille naar de heupen toe wel wat innemen, maar op het eind liep het toch even mis. De rolkraag raakte niet over mijn hoofd… Ik vermoed dat het wel lukt met boordstof, maar ik wilde dezelfde stof als de rest van mijn sweater, en die rekte niet voldoende. Gelukkig merkte ik het op, voor ik de kraag aan het shirt naaide. In plaats van een hele nieuwe lap te knippen, zette ik er een stukje zwarte kant tussen aan de achterkant, en dat vind ik eigenlijk nog wel een leuk detail…

moors-m-6u6a5639-giub

Het werd een sweater die ik zowel sportief, als casual chique kan dragen, op een blauwe jeans met sneakers, of met een leuke ketting en oorbellen op een zwarte skinny, en hakken eronder. Een veelzijdig model, en een patroon dat ik zeker vaker ga gebruiken!

moors-m-6u6a5623-giub

Wat vind jij ervan?

Tot snel,
Lieve

PS: Dankjewel, schatje, voor de mooie foto’s!

Gelezen en goedgekeurd: Naaien met de Lockmachine

Met Kerst kreeg ik twee zalige cadeautjes, waardoor mijn hobby vanaf dat moment nog net iets leuker werd: mijn lieve schoonfamilie gaf mijn een Juki MO-654-DE lockmachine cadeau, iets waar de andere Girls in Uniform stiekem, en ook openlijk, een beetje jaloers op zijn ;-). Margot, de schat, attent als ze is, dacht meteen verder, en legde voor mij en Tatiana een super naslagwerkje onder de kerstboom: Naaien met de Lockmachine.

14160_b

Het boek start bij de basis, en legt je uit wat een lockmachine is, hoe je zo’n ding moet klaarmaken voor gebruik, en de auteur toont je perfect, met foto’s, aan waar het fout loopt, als je ineens lussen hebt, of lelijke steken maakt. Voor elk probleem een pasklare oplossing, zo heb ik het graag!

import_178_059-84425_3

Het naslagwerkje neemt mee in de wereld van het over- en flatlocken. Of je nu overlockt met twee, drie, vier of vijf dragen, voor elke machine vind je een heldere uitleg en de meest voorkomende technieken. Het boek is overvloedig geïllustreerd, met heel duidelijke foto’s van elke stap. De uitleg is makkelijk leesbaar (geloof mij, het is soms anders!) en bevattelijk geschreven, zodat zelfs de grootste leek stap voor stap de weg vindt naar een mooi resultaat.

 

Ja, ik wist wat een overlockmachine was, en ik had er wel eens eentje gebruikt tijdens de naailessen bij Boho Atelier, maar verder dan rechtdoor locken, kon ik eigenlijk niets. Binnenkort volg ik twee lessen bij Mertens in Melle, waar ik de machine kocht, maar voorlopig helpt dit boek mij perfect verder.

Mooi meegenomen: het boek eindigt met een hoofdstuk vol leuke projectjes, zoals een omslagdoek, een boodschappentas, een simpele top of jurk… Ik ging er meteen mee aan de slag, en maakte een kussenhoes, waar je de fotoplaid in kan opbergen. Ik leerde al doende hoe ik heel makkelijk, dankzij de lockmachine, een tunnel kan keren, en mijn schoonmoeder was blij met het extra cadeautje.

import_178_059-84425_6

Kerst is intussen voorbij, maar misschien is dit boek wel een leuke cadeautip voor Valentijn? Want de liefde van de man gaat door de maag, maar die van ons gaat zeker en vast via onze naaimachine :-).

Tot snel,
Lieve

Naaien met de Lockmachine – Julia Hincks – Librero – ISBN 978-90-8998-442-5