Categorie: Lieve

Krokodillentranen

Gepubliceerd op door Girls in Uniform18 reacties

Wanneer ik een kledingstuk voor mezelf maak, draag ik dat toch altijd wat voorzichtiger dan iets uit de winkel. Ik was dat leuke jurkje of die zelfgemaakte rok op een lage temperatuur, en draai het binnenstebuiten, of steek het in een wasnetje. Vaak was ik het kledingstuk zelfs met de hand. Wanneer er dan toch iets misgaat, vind ik het dan ook een ramp. Herkenbaar?

Ik weet het, er zijn veel ergere dingen in de wereld dan een afgewassen shirtje, maar de emoties die bij zo’n naaiwerkje komen kijken, zijn toch niet te onderschatten. Ik maak elk shirt, elk kleedje en iedere rok met een gedrevenheid en toewijding, alsof mijn leven ervan afhangt. Het is telkens een zware opdracht voor mij om iets opnieuw te doen of uit elkaar te halen,  want het risico op falen wordt dan met de minuut groter, maar omdat ik wil dat alles perfect past, waag ik mij er toch aan. Wanneer andere naaisters van de daken schreeuwen dat zo’n Aster truitje op een uurtje in elkaar zit, werk ik er toch wel ettelijke uren langer aan, omdat ik nog niet zo geroutineerd ben, en door gebrek aan ervaring soms domme fouten maak. Wanneer zo’n uniek stuk dan na een keertje wassen afgebleekt, gekrompen of vol pluis uit de machine komt, breekt er een stukje van mijn broze hart.

Bij een van mijn eerdere werkjes, een PAM-top uit La Maison Victor, was ik apetrots op de afwerking. Ik had er uren op gezwoegd, voor het eerst met een tweelingnaald gewerkt, en mijn zoompjes waren net zo mooi als ik in gedachten had. Na de tweede keer wassen, was de stof echter zo fel afgewassen en verkleurd, dat de top niet meer draagbaar was. Toen ik hem in de vuilbak moest gooien, biggelden er toch een paar traantjes over mijn wangen…

sad-98450

Heb jij ook zo’n mooie stukken, die je naar een paar keer dragen jammer genoeg in de vuilbak moest gooien? Wat doet dat met je?

Tot snel!
Lieve

Creatief met restjes

Gepubliceerd op door Girls in Uniform2 reacties

Stofjes… je hebt er nooit genoeg… Ik probeer altijd zo profijtig mogelijk te knippen, in de hoop dat ik nog een stukje over hem om later iets leuks te maken. Maar, naast mijn steeds groeiende stoffenvoorraad, heb ik ook plastic zakken vol restjes die niet groot genoeg zijn om nog kleding te maken voor een volwassene.

Wat kan je daar dan nog mee doen? Helemaal in de kerstsfeer, kreeg ik ineens een ideetje… Waarom de restjes niet verknippen om cadeautjes in te verpakken? Waar ik hem ooit vandaan gehaald heb, daar heb ik geen idee van, maar ik had ergens diep onder in de kast nog een grote, zachte, halfdoorzichtige, witte, papier-stofachtige zak liggen. Zo eentje waar ze ook dure handtassen in verpakken, weet je wel?

De zak knipte ik op maat van mijn cadeautje, naaide de zijkanten opnieuw dicht, en zoomde de rand om. Ik zocht mijn meest kerst-achtige stofjes, kleurig of met glittertjes, en knipte er sterren van. Een aandachtige lezeres herkent er meteen de stof van mijn Kyotojurk in, of de Abby… Die sterren naaide ik met een dichte zigzagsteek op de zak. Ergens had ik nog een doosje gekleurde kam snaps liggen, en die gebruikte ik om de zak te sluiten.

Een middagje lekker creatief zijn, dat kan toch zo’n deugd doen. En al vrees ik dat de verpakking de eeuwigheid niet zal trotseren, ik hoop dat ze toch opvalt onder de kerstboom.

Tot snel,

Lieve

Stijlvol voeden in het openbaar

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Al ben ik zelf geen moeder, ik hoorde van heel wat vriendinnen, dat ze zich wat ongemakkelijk voelen, wanneer ze buitenshuis hun baby aan de borst leggen. Je hebt geen privacy en het is een beetje gênant: de mensen kijken vanuit hun ooghoeken naar je (“kunnen ze mijn borst zien???”), en soms krijg je vervelende reacties. Al bekijkt niet elke mama het op die manier. Mijn beste vriendin -mama van mijn neefje- ziet het zo: “Ik vind het heel natuurlijk. Maar de maatschappij kijkt daar anders naar, zoals je vaak leest in de krant. Ik kende dé manier om aanstoot te vermijden, en aan te tonen dat voeden ook op een serene manier kan, zonder er veel tam tam rond te maken”.

En daarvoor kwam ze gelukkig naar mij toe… Toen ze mij vroeg om een borstvoedingssjaal te maken, moest ik er geen twee keer nadenken. We trokken gezellig samen naar Mertens Mercerie, en kozen er twee stevige tricootjes uit. Zo’n sjaal is eigenlijk wel makkelijk gemaakt: de lengtemaat komt overeen met de stofbreedte, en ik maakte de sjaals 80 cm breed. Eerst zoomde ik de lange kant om, en ik naaide de korte uiteinden met de goede kanten aan elkaar. Omdat de sjaal te groot is om nog eens te voeren (wat een pak stof heb je dan rond je nek hangen!!!), zorgde ik voor een extra brede naadwaarde, die ik nog eens omplooide en vaststikte, zodat er geen rafelranden zichtbaar zijn.

img_7119

Het resultaat: twee cirkelsjaals die mijn vriendinnetje gewoon rond de hals kan dragen, maar die ze in de breedte over haar zoontje kan draperen, als hij aan de borst ligt. Tijdens het fotograferen zat ik er met mijn neus op, en ik heb nergens een spoortje bloot gezien. Mijn vriendin vertelde: “Toen ik deze zomer met mijn drie zonen naar de speeltuin ging, moest ik niet naar huis om de kleinste te voeden. Zelfs de twee grootsten merkten er niets van. Wat een luxe!”

Wat een mooi, intiem tafereeltje is dit toch! Borstvoeden, het natuurlijkste in de hele wereld. Ik ben zo dankbaar dat ik er getuige van mocht zijn, en dat ik dit met jou mag delen.img_7099

Tot snel,
Lieve

Een lekkere vleermuistrui

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Een paar keer per jaar staat er een outlet stoffenkraampje op de parking van Mertens Mercerie in Melle, en daar kan je prachtige koopjes doen. Een tijdje geleden tikte ik er een supermooi gebreid stofje op de kop. Ik had niet meteen een patroon voor ogen, maar dat ik er een los truitje mee wilde maken, dat was wel zeker.

Het Burda Young patroon 7678 leende zich perfect voor dit doel. Ik begon gezwind te knippen, en leerde burda7678al snel dat je een fijn en luchtig gebreid stofje best goed overlockt voor je verder gaat met naaien. De stof heeft de neiging om aan de randen te rafelen en zelfs ladders te trekken. Zoiets nadien oplossen, is haast onmogelijk. Ik heb geen overlockmachine, maar gebruik de overlocksteek op mijn machine, en dat werkt perfect.

Eens de patroondelen uit de stof geknipt, merkte ik echter op dat de trui wel heel erg doorschijnend zou worden. De stof is fijn en nogal los gebreid, dus je kan er dwars door zien. Voeren dus! Maar dat stond natuurlijk niet beschreven bij het patroon. Als niet-zo-ervaren naaister stof genoeg voor een paar slapeloze nachten. Hoe voer je een trui, zodat de binnenkant mooi afgewerkt is? Uiteindelijk vond ik mijn inspiratie hier. Na deze aha-erlebnis, ging het naaien heel wat vlotter.

Ongelofelijk hoeveel je al doende leert. Ik maak ontzettend veel fouten… een kleine onoplettendheid is dikwijls al genoeg voor uren uithaalplezier. In deze stof was de draad zo moeilijk te zien, dat uithalen bijna onmogelijk was. Op een bepaald moment had ik het achterpand er achterstevoren ingezet, wat een kleurverschil gaf met het voorpand. Er zat niets anders op dan de zijnaden los te knippen. Gelukkig is dit een los model en had ik nog wat reserve…

img_5076img_5075

Opnieuw een hindernissenparcours, maar ik ben heel blij met het eindresultaat.

Wat vind jij ervan?

Tot snel!
Lieve

Aanpassingen aan het patroon: Ik maakte de mouwen langer, zodat de trui ook in het tussenseizoen draagbaar is, en de band onderaan is breder dan het originele patroon. Ik voerde de trui.

De girls hijsen de vlag

Gepubliceerd op door Girls in Uniform19 reacties

Wat kan je op een rustige zondag doen? Naaien natuurlijk, afspreken met vriendinnen, of ergens naartoe gaan en nieuwe mensen leren kennen…

Of je combineert dat allemaal door deel te nemen aan een naaimarathon voor het goede doel Gifts 4 Life. Drie dames zetten hun gezamenlijke hobby in voor de vzw Feestvarken, die kinderen in armoede een verjaardagspakket geeft met cadeautje, traktaties en spullen voor een verjaardagsfeestje. Hoe fleur je een verjaardag op? Met vlaggenlijnen en kroontjes  natuurlijk, en liefst nog zelfgemaakt.

Lieve stelde voor om mee te helpen vlaggenlijnen naaien, en waarom niet: het staat nog op mijn projectlijst voor de neefjes, en zo kan ik al oefenen. Dus trokken we zondag naar Edegem, waar de basisschool omgetoverd werd tot een ware naaifabriek. De hele eetzaal stond vol met snorrende naaimachines en stomende strijkijzers. Overal zag je mensen stof knippen, stikken of rondlopen met een stuk stof in hun hand. De dames (vooral dames) liepen enthousiast af en aan terwijl de  (meeste) heren wat onwennig rondkeken naar al die stikgekte.

img_5940

Het hele naaifeestje was puik georganiseerd. De stukken stof lag en al klaar in mandjes met biaislint erbij, en de werkbeschrijvingen lagen voor het grijpen.  Dus wij installeerden ons en prepareerden de vlaggetjes volgens de  huisrecepten van Gifts 4 Life.

Onze naaimiddag  heeft mijn enthousiasme voor vlaggenlijnen alleen doen groeien.  Ideale manier om restjes stof op te gebruiken en wat de combinatie van kleuren en patronen betreft: hoe zotter, hoe liever.  Elke combinatie is leuk, en een fleurige biais als vlaggenlijn maakt het nog wat vrolijker.

‘Meer van dat gevlag voor mijn neefjes’, besloot ik. Het probleem is dat bij mij thuis de kinderstoffen erg dungezaaid zijn. Gelukkig stopte Lieve mij nog wat vrolijke restjes toe, de schat,  dus mijn volgend projectje ligt al vast.

We hopen dat onze vlaggenproductie heeft bijgedragen aan het nobele doel van Gifs 4 Life. Alvast een dikke merci en proficiat aan het organiserend comité. Dames, het was gewoon leuk! Dank je wel! We kijken uit naar de volgende editie.

Tot schrijfs,
Margot

PS: Meer leuke foto’s van het event vind je hier.

Een voetje voor

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

Heb jij, net als ik, geen overlockmachine? Dan raad ik je aan deze tekst extra aandachtig te lezen…

Vaak ben ik blij dat niemand mijn zelfgemaakte kleding langs de binnenkant kan zien. In de kleuterklas deed de juf al een poging het mij te leren, maar ik slaag er nog steeds niet in recht te knippen.  De randen van mijn stof zijn vaak een beetje rafelig, en met een gewone overlocksteek kan je niet alles recht trekken.

Sinds ik twee lessen volgde bij Mertens in Melle, leerde ik mijn machine stukken beter kennen, en ontdekte ik ook dat er een voetje bestaat, dat al mijn zorgen wegvaagt: de zijsnijder. Geen goedkope voet, maar zijn centen meer dan waard! Ik zorg er nu voor voor dat de naadwaarde op de juiste plaatsen wat breder is, en laat mijn voetje zijn werk doen. Het resultaat? Een perfect rechte, mooi afgewerkte rand.

Hoe gaat het in zijn werk? Je selecteert een overlocksteek, speldt je stoffen met de goede kanten op elkaar, en knipt ze op een centimeter van de rand een stukje in. Dan leg je de stoffen zo op de voet, dat de knip onder het mesje ligt, en leg je de stof waar je naald begint te naaien. De rest gaat vanzelf!

Heb jij zo’n voetje dat je niet meer kan missen?

Tot snel,
Lieve

Superzachte trui-jurk

Gepubliceerd op door Girls in Uniform27 reacties

Een gezamenlijke hobby zorgt voor een aparte band. Zo ook met de blogsters die af en toe voor Droomstoffen bloggen. We kennen elkaar niet, zien enkel elkaars creaties passeren op de facebookgroep. Toch stonden de meiden er, onder leiding van Yvette, als één blok, om mij een hart onder de riem te steken. Ik was overdonderd door hun attenties, en door de stoffen die ze speciaal voor mij selecteerden.

Deze prachtige grijs-blauwe gebreide stof vroeg er gewoon om omgetoverd te worden tot een zachte trui-jurk voor koelere dagen. De Elsa trui, een gratis PDF-patroon, verlengde ik tot net boven de knie. De boordjes aan de polsen en onderaan de trui liet ik weg, omdat ze niet echt iets bijdroegen aan de jurk. De startmaat 36 was voor mij een flink stuk te groot, afschuinen-schouderdus ik versmalde de mouwen met drie, en het lijfje met vier centimeter langs elke kant. Ook de leuke sjaalkraag moest eraan geloven: de ronding van de schouder schuinde ik een beetje af, want het leek wel een harnas… Het naaien ging haast vanzelf, want het is een heel eenvoudig patroon.

Even was het paniek, want ik trok tijdens het stikken een draadje uit de stof, waardoor er een ontsierende streep op mijn achterste staat, die ik met de beste wil van de wereld niet kan camoufleren of herstellen. Maar ik draag de jurk met een lederen bruine riem, en daardoor is het foutje meestal onzichtbaar. Oef!

Droomstoffenmeisjes, ik hoop dat jullie blij zijn met het resultaat. Nog eens bedankt voor de morele steun, en de mooie stofjes!

p1080095bis2

Wat ik je nog even wilde meegeven… img_7086Blijkbaar heb ik een ‘koninklijke stijl’, want op deze foto (slechte copie uit een tijdschrift) draagt koningin Mathilde bijna exact dezelfde jurk :-)!

Wat vinden jullie ervan?

Tot snel,
Lieve

Boho all the way!

Gepubliceerd op door Girls in Uniform18 reacties

Op zoek naar een gezellig plekje om te leren naaien, en geen zin om een klassieke naaiopleiding te volgen? img_2801Dan zijn de workshops van Boho Atelier in Gent misschien wel iets voor jou! Onder de deskundige begeleiding van Katrien en haar bevallige assistentes doorloop je het parcours dat je zelf kiest. Heb je al wat naaiervaring, dan zijn de open ateliers zeker iets voor jou. Begin je vanaf nul en heb je nog wat meer begeleiding nodig, dan kies je voor een startersatelier. Daarna kan je nog andere ateliers volgen, zoals patroontekenen, haken of breien. Wat je ook kiest, het concept blijft hetzelfde.

Geen klassiek lessenplan bij Boho, je start meteen met een projectje. Als eerste stuk koos ik voor een omkeerbare tas. Bij de eerste ‘les’ kregen we een korte basisuitleg over de naaimachine, en kon ik meteen aan de slag. Hoe fier was ik toen ik na een paar lessen met de tas over de schouder de klas buiten stapte! De tas is dit jaar al meermaals op sleeptouw genomen, en was mijn reismaatje op de laatste vakantie naar Turkije.

Eens je eerste stuk klaar, stap je over op een basisrokje, en van daaruit kies je volledig vrij hoever je wil gaan, en hoe moeilijk je het wil maken. Tijdens de workshopsimg_2779bis zijn Katrien en haar dames steeds in de buurt om je met raad en daad bij te staan, zonder belerend over je schouder te loeren. Ze adviseren je over patroon en stoffenkeuze, en helpen je de juiste technieken uit te voeren. Je knipt en naait aan je eigen tempo, en onder het genot van een drankje en een gezellige babbel tover je heel wat moois vanonder je machine. Er wordt wat afgelachen op die avonden, en ik leerde er Tatiana kennen, intussen een van mijn boezemvriendinnen. Ik ben alvast fan van het concept!

Meer weten over Boho Atelier? Surf naar www.boho.be.

Dikke knuffel,

Lieve

Terugblik op mijn allereerste naaiprojectje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform12 reacties

Iets meer dan een jaartje geleden startte ik met naailessen bij Boho Atelier in Gent. Als ik eraan terugdenk, voel ik nog steeds de stress van die eerste rit naar Boho. Ik wist totaal niet wat mij te wachten stond, maar had in mijn handtas twee leuke stofjes voor een omkeerbare tas, en ik huppelde vol verwachtingen en enthousiasme de klas binnen.

Het warme onthaal door Katrien stelde mij op mijn gemak, en na een korte intro gingen we meteen van start met ons eerste projectje. Intussen sleep ik de tas al een jaar van hot naar her, en toen ik begin oktober op reis was in Turkije, kon ik het niet laten ze voor de lens te halen.

Al maak ik nog zoveel jurken, broeken of topjes, mijn eerste naaiwerkje zal toch bijzonder blijven. Het was de geboorte van een nieuwe passie, en de tas zal de hele wereld nog mogen afreizen, voor ik ze weggooi. Als dat er ooit van komt…

Wat was jullie allereerste naaiwerkje? Heb je daar ook zo’n bijzonder gevoel bij?

Tot snel,

Lieve

Een heerlijke ‘Droomstoffen’jurk

Gepubliceerd op door Girls in Uniform18 reacties

Yvette van Droomstoffen en haar blogsters verrasten mij met een prachtige Hilco tricot, en de boodschap: “Maak er maar een luxueuze jurk voor jezelf van”. Ik stond perplex, en toen de eerste emotie achter de rug was, ging ik op zoek naar het ideale patroontje voor dit pareltje. Het was niet evident, want een bedrukte stof als deze spreekt voor zichzelf, en heeft dus geen ingewikkelde patronen nodig. Ik vond wat ik zocht in de Knip van november ‘15: een jurk met boothals, raglanmouwen en een mooi detail op de rug.

p1070818bis

De binnenkant van de stof was zo mooi, dat ik even twijfelde die als goede kant te gebruiken. Maar dan verloor ik het reliëf-effect. Ik besloot twee centimeter bij te tekenen aan hals, armen en zoom, en plooide de stof naar buiten voor de afwerking. Zo lijkt het een beetje alsof de jurk met biais is afgewerkt. Ik zette de randen vast met een applicatiesteek, zodat ik geen doorlopende stikrand had. De elastiek in het rugpand stelde mij even voor problemen, maar bij de derde poging zat hij zoals het zijn moest. Al bij al een makkelijk parcours.

Het jurkje is erg soepel en draagt heel comfortabel. Het ging dus meteen mijn valies in en mee op vakantie naar Turkije, waar het ideaal was voor de frissere zomernachten (want 26 graden, brrrrr 😉 ). Het decor leende zich uitstekend voor een romantische fotoshoot bij zonsopgang.

p1070822bis

Bedankt, lieve Droomstofblogsters, voor dit prachtige geschenk. Ik zal het koesteren en nog heel vaak dragen!

p1070862bis

Tot snel,
Lieve

p1070846bis