Stitch and Co: gest(r)ikt in Mechelen

Gepubliceerd op door Girls in Uniform9 reacties

Naailessen volgen gedurende een heel jaar is niets voor mij. Ik ben geen kei in plannen, en elke week op een vast tijdstip verplicht drie uur achter mijn naaimachine zitten? Nee  dank je… Maar je leert zoveel tijdens naailessen, dus nu en dan schrijf ik me in voor korte periodes naailessen. Een Belgisch compromis…

In Mechelen stond er nog één naaiworkshop op mijn verlanglijstje: die van Stitch and Co. Ik kende de winkel al van een eerder naaiprojectje, maar had er nog nooit zelf genaaid.

stitchandco6Eigenares Els startte Stitch and Co twee jaar geleden op, samen met haar moeder en nichtje. Na jaren te hebben gewerkt in het modegebeuren en de stoffenwereld, besloot ze haar droomproject op te bouwen. Je kan er stoffen en fournituren kopen, maar de winkel is ook een naaicafé, waar je zowel de naai- als lockmachines kunt gebruiken. Niet alleen zijn er regelmatig workshops, de winkel wordt ook druk bezocht door naaisters die even wat raad nodig hebben. Ik heb het er eigenlijk nog nooit leeg geweten.

stitchandco5

De inrichting van Stitch en Co is niet echt traditioneel: het is alsof je in de hobbykamer van je gekke buurvrouw kom (zonder katten wel). (Sorry Els voor de vreemde beschrijving maar het is echt als een compliment bedoeld!). Overal waar je kijkt, zie je stoffen of fournituren. Drie grote werktafels vullen de winkelruimte, met daartussen kastjes en tafeltjes. Ik heb er veel rondgelopen tijdens die naailessen, en telkens je je omdraait, zie je iets nieuws. Op eerste zicht lijkt het een chaos, maar feitelijk is alles goed gestructureerd, speels en gezellig. Geen standaard winkelinrichting voor Els,maar iets met een sfeer en een eigen ziel.

stitchnadco2Achter in de winkel staan de tafels met machinerie. Els gebruikt, net als ik, Pfaff Selection, dus ik voelde me er onmiddellijk op mijn gemak. De Bernina lock was voor mij de eerste kennismaking met een lockmachine. Na mijn eerste les heb ik thuis dan ook luid aangekondigd dat ik een lockmachine nodig heb. Als tip kan dat tellen…

Ik volgde de gevorderde workshop: dat betekent dat je er gedurende tien uur (vier avonden) werkt rond je eigen project, onder begeleiding van Els. Voor 110 euro maak je gratis gebruik van het basismateriaal, van de naaimachines en lockmachines, en krijg je er thee en zelfgebakken koekjes bij.stitch-and-co-1

Els loopt tijdens de naailesssen tussen alle naa isters door, en controleert of helpt waar nodig. Gezien al haar ervaring, zit je nooit meer vast, kan je haar raad vragen, en is er ook tijd voor gezellig te kletsen. Het voelt er meer alsof ik thuis aan het naaien ben, als in een winkel.

Resultaat van mijn workshop: een mooie jumpsuit, leuke contacten, en het voornemen om er nog vaak binnen te springen: om de lockmachine te gebruiken, voor een stofje of gewoon om de gezellige sfeer nog eens op te snuiven… met een zelfgebakken koekje erbij.

Stitch and Co vind je via deze website

Tot schrijfs,

Margot

Sewing hack: merkdraadjes doorprikt

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Niet dat ik goed ben in het lezen van naaibeschrijvingen, maar als ze beginnen over merkdraadjes, krijg ik al jeuk….

Nochtans is het principe van merkdraadjes heel simpel: een draadje met een knoopje aan beide zijden van de stof, om een plekje te markeren. Ik weet niet hoe jullie dat doen, maar ik verlies dus uren (‘t zal wat minder zijn, maar kom) en mijn geduld om die draadjes te maken.

Het gepriegel met die knoopjes en mijn onhandige vingers, doet mijn moed snel zakken. Dus mijn sewing hack: ga naar een winkel en koop daar goedkope, simpele oorbelletjes. Markeer de plek door je oorbel erop te spelden, en je bent van dat geknoop vanaf.

Koop je oorbelletjes wel zo plat mogelijk, want anders krijg je moeilijkheden om er net naast te stikken. Kijk ook naar de punt  van je oorbelletjes: hoe dunner en scherper, hoe beter voor je stof natuurlijk.

Probeer het eens en laat weten wat je ervan vindt. Maar voor mij geen geknoop meer!

Tot schrijfs,

Margot

Jumpsuit Iris

Gepubliceerd op door Girls in Uniform11 reacties

Ik ben al jaren op zoek naar een jumpsuit.  Niet zo’n flodderig ding, in een druk patroon, met een koordje aan het middel… Een elegante versie graag. De meeste modellen waar ik naar neig, staan in de winkeletalage met een kaartje met drie cijfers voor de komma waarvan de eerste meestal begint met vier of hoger…

iris1Maar de jumpsuit Iris van La Maison Victor viel me direct op. Het is opgevat als een culotte met gigabrede pijpen tot aan je kuiten. Mijn eerste reactie toen ik de foto zag, was: “Hemeltje, wordt dit mode?”

Maar Iris heeft haar sterke kanten; namelijk een simpele elegante lijn en een platte buik.  Dus als we die gigapijpen wat versmallen en verlengen, dan komt  je toch op iets leuks uit?

iris3

Opdat Iris mooi zou vallen, moet de stof iets zwaarder zijn. Dus koos ik voor de een donkerblauwe punto di roma.  (Sorry Lieve, dat ik dezelfde kleur nam als jouw jumpsuit, maar hij was zo leuk).

Een jumpsuit leek me moeilijk, omdat er een broek aan zit. (Ik ben niet goed met broeken.) Maar met wat hulp tijdens de naailessen, kreeg ik zelfs het gedubbelde lijfje goed. Mijn collega-naaisters overtuigden me, dat een zilveren paspel aan de voorkant van het lijfje dat tikkeltje extra gaf. En wat ben ik blij dat ik naar die dames geluisterd heb.

iris4De brede pijpen van mijn Iris vond ik ‘lichtelijk overdreven’, dus die heb ik van een dikke 32 cm teruggebracht naar een meer normale 21 cm breedte.

Dat versmallen was nog niet zo simpel. Online  las ik, dat je een broek niet meer dan 1 cm kan innemen, anders klopt het patroon niet meer. (Daar heb ik dus niet naar geluisterd.) Verder hoorde ik, dat je je voorpand niet evenveel mag versmallen als je achterkant … en het klopt dat het niet simpel is om veel te versmallen, zonder je model naar de filistijnen te helpen.

Te zorgen dat mijn stof nog steeds mooi recht viel, heeft me veel speldpogingen gekost. Mijn hele zondag was eraan!

Maar nu heb ik mijn eerste jumpsuit. Leuk met een jasje erboven, of topje met mouwen eronder. De culotte à la Margot.

En jij, ben jij fan van de culotte?

Tot schrijfs,
Margot

Een lekkere vleermuistrui

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Een paar keer per jaar staat er een outlet stoffenkraampje op de parking van Mertens Mercerie in Melle, en daar kan je prachtige koopjes doen. Een tijdje geleden tikte ik er een supermooi gebreid stofje op de kop. Ik had niet meteen een patroon voor ogen, maar dat ik er een los truitje mee wilde maken, dat was wel zeker.

Het Burda Young patroon 7678 leende zich perfect voor dit doel. Ik begon gezwind te knippen, en leerde burda7678al snel dat je een fijn en luchtig gebreid stofje best goed overlockt voor je verder gaat met naaien. De stof heeft de neiging om aan de randen te rafelen en zelfs ladders te trekken. Zoiets nadien oplossen, is haast onmogelijk. Ik heb geen overlockmachine, maar gebruik de overlocksteek op mijn machine, en dat werkt perfect.

Eens de patroondelen uit de stof geknipt, merkte ik echter op dat de trui wel heel erg doorschijnend zou worden. De stof is fijn en nogal los gebreid, dus je kan er dwars door zien. Voeren dus! Maar dat stond natuurlijk niet beschreven bij het patroon. Als niet-zo-ervaren naaister stof genoeg voor een paar slapeloze nachten. Hoe voer je een trui, zodat de binnenkant mooi afgewerkt is? Uiteindelijk vond ik mijn inspiratie hier. Na deze aha-erlebnis, ging het naaien heel wat vlotter.

Ongelofelijk hoeveel je al doende leert. Ik maak ontzettend veel fouten… een kleine onoplettendheid is dikwijls al genoeg voor uren uithaalplezier. In deze stof was de draad zo moeilijk te zien, dat uithalen bijna onmogelijk was. Op een bepaald moment had ik het achterpand er achterstevoren ingezet, wat een kleurverschil gaf met het voorpand. Er zat niets anders op dan de zijnaden los te knippen. Gelukkig is dit een los model en had ik nog wat reserve…

img_5076img_5075

Opnieuw een hindernissenparcours, maar ik ben heel blij met het eindresultaat.

Wat vind jij ervan?

Tot snel!
Lieve

Aanpassingen aan het patroon: Ik maakte de mouwen langer, zodat de trui ook in het tussenseizoen draagbaar is, en de band onderaan is breder dan het originele patroon. Ik voerde de trui.

De girls hijsen de vlag

Gepubliceerd op door Girls in Uniform19 reacties

Wat kan je op een rustige zondag doen? Naaien natuurlijk, afspreken met vriendinnen, of ergens naartoe gaan en nieuwe mensen leren kennen…

Of je combineert dat allemaal door deel te nemen aan een naaimarathon voor het goede doel Gifts 4 Life. Drie dames zetten hun gezamenlijke hobby in voor de vzw Feestvarken, die kinderen in armoede een verjaardagspakket geeft met cadeautje, traktaties en spullen voor een verjaardagsfeestje. Hoe fleur je een verjaardag op? Met vlaggenlijnen en kroontjes  natuurlijk, en liefst nog zelfgemaakt.

Lieve stelde voor om mee te helpen vlaggenlijnen naaien, en waarom niet: het staat nog op mijn projectlijst voor de neefjes, en zo kan ik al oefenen. Dus trokken we zondag naar Edegem, waar de basisschool omgetoverd werd tot een ware naaifabriek. De hele eetzaal stond vol met snorrende naaimachines en stomende strijkijzers. Overal zag je mensen stof knippen, stikken of rondlopen met een stuk stof in hun hand. De dames (vooral dames) liepen enthousiast af en aan terwijl de  (meeste) heren wat onwennig rondkeken naar al die stikgekte.

img_5940

Het hele naaifeestje was puik georganiseerd. De stukken stof lag en al klaar in mandjes met biaislint erbij, en de werkbeschrijvingen lagen voor het grijpen.  Dus wij installeerden ons en prepareerden de vlaggetjes volgens de  huisrecepten van Gifts 4 Life.

Onze naaimiddag  heeft mijn enthousiasme voor vlaggenlijnen alleen doen groeien.  Ideale manier om restjes stof op te gebruiken en wat de combinatie van kleuren en patronen betreft: hoe zotter, hoe liever.  Elke combinatie is leuk, en een fleurige biais als vlaggenlijn maakt het nog wat vrolijker.

‘Meer van dat gevlag voor mijn neefjes’, besloot ik. Het probleem is dat bij mij thuis de kinderstoffen erg dungezaaid zijn. Gelukkig stopte Lieve mij nog wat vrolijke restjes toe, de schat,  dus mijn volgend projectje ligt al vast.

We hopen dat onze vlaggenproductie heeft bijgedragen aan het nobele doel van Gifs 4 Life. Alvast een dikke merci en proficiat aan het organiserend comité. Dames, het was gewoon leuk! Dank je wel! We kijken uit naar de volgende editie.

Tot schrijfs,
Margot

PS: Meer leuke foto’s van het event vind je hier.

Een voetje voor

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

Heb jij, net als ik, geen overlockmachine? Dan raad ik je aan deze tekst extra aandachtig te lezen…

Vaak ben ik blij dat niemand mijn zelfgemaakte kleding langs de binnenkant kan zien. In de kleuterklas deed de juf al een poging het mij te leren, maar ik slaag er nog steeds niet in recht te knippen.  De randen van mijn stof zijn vaak een beetje rafelig, en met een gewone overlocksteek kan je niet alles recht trekken.

Sinds ik twee lessen volgde bij Mertens in Melle, leerde ik mijn machine stukken beter kennen, en ontdekte ik ook dat er een voetje bestaat, dat al mijn zorgen wegvaagt: de zijsnijder. Geen goedkope voet, maar zijn centen meer dan waard! Ik zorg er nu voor voor dat de naadwaarde op de juiste plaatsen wat breder is, en laat mijn voetje zijn werk doen. Het resultaat? Een perfect rechte, mooi afgewerkte rand.

Hoe gaat het in zijn werk? Je selecteert een overlocksteek, speldt je stoffen met de goede kanten op elkaar, en knipt ze op een centimeter van de rand een stukje in. Dan leg je de stoffen zo op de voet, dat de knip onder het mesje ligt, en leg je de stof waar je naald begint te naaien. De rest gaat vanzelf!

Heb jij zo’n voetje dat je niet meer kan missen?

Tot snel,
Lieve

Superzachte trui-jurk

Gepubliceerd op door Girls in Uniform27 reacties

Een gezamenlijke hobby zorgt voor een aparte band. Zo ook met de blogsters die af en toe voor Droomstoffen bloggen. We kennen elkaar niet, zien enkel elkaars creaties passeren op de facebookgroep. Toch stonden de meiden er, onder leiding van Yvette, als één blok, om mij een hart onder de riem te steken. Ik was overdonderd door hun attenties, en door de stoffen die ze speciaal voor mij selecteerden.

Deze prachtige grijs-blauwe gebreide stof vroeg er gewoon om omgetoverd te worden tot een zachte trui-jurk voor koelere dagen. De Elsa trui, een gratis PDF-patroon, verlengde ik tot net boven de knie. De boordjes aan de polsen en onderaan de trui liet ik weg, omdat ze niet echt iets bijdroegen aan de jurk. De startmaat 36 was voor mij een flink stuk te groot, afschuinen-schouderdus ik versmalde de mouwen met drie, en het lijfje met vier centimeter langs elke kant. Ook de leuke sjaalkraag moest eraan geloven: de ronding van de schouder schuinde ik een beetje af, want het leek wel een harnas… Het naaien ging haast vanzelf, want het is een heel eenvoudig patroon.

Even was het paniek, want ik trok tijdens het stikken een draadje uit de stof, waardoor er een ontsierende streep op mijn achterste staat, die ik met de beste wil van de wereld niet kan camoufleren of herstellen. Maar ik draag de jurk met een lederen bruine riem, en daardoor is het foutje meestal onzichtbaar. Oef!

Droomstoffenmeisjes, ik hoop dat jullie blij zijn met het resultaat. Nog eens bedankt voor de morele steun, en de mooie stofjes!

p1080095bis2

Wat ik je nog even wilde meegeven… img_7086Blijkbaar heb ik een ‘koninklijke stijl’, want op deze foto (slechte copie uit een tijdschrift) draagt koningin Mathilde bijna exact dezelfde jurk :-)!

Wat vinden jullie ervan?

Tot snel,
Lieve

Wat als: het niet afloopt zoals je verwacht?

Gepubliceerd op door Girls in Uniform7 reacties

Wat als… je in je hoofd een heel project hebt zitten, met stof en een beeld hoe het resultaat zal zijn. Bij elke stap in je maakproces worden die verwachtingen minder ingevuld. Je blijft denken: “dat lossen we wel op”, “dat zal wel meevallen als het af is”. En je blijft hopen dat je eindresultaat meer zal zijn dan de optelsom van al die kleine teleurstellingen.mimi5

Het bloesje Mimi uit Love at First stitch leek me een leuk project en ik had een vrolijk donkerblauw stofje met witte stippen.

Maar bij mijn creatieproces ging enkel van kwaad naar erger. Ik maakte fouten bij het overtekenen van het patroon, en begon meer en meer te twijfelen aan de stof. Waarom had ik geen viscose gekozen, dat veel mooier valt voor zo’n bloesje? Verder lukte het rimpelen van het rugpand niet goed, de leuke details aan de mouwen vielen niet op door de print. Het bloesje trok aan de schouders en was te wijd onderaan.

Maar het allerergste: het klopte niet.

mimi4

Normaal als je een kledingstuk maakt, ben je blij, verwachtingsvol, als je het nog-niet-afgewerkte stuk over je lijf gooit om te kijken of ie past. Maar hier  voelde ik enkel maar teleurstelling telkens ik het aantrok. Een stemmetje in me somde de hele tijd alle dingen op die niet goed zaten.  “Stop er maar mee, dit wordt niets”, echode de hele tijd in mijn kopje.

Maar ik deed koppig verder, hopend op een mooie finale. Totdat ik aan de knoopsgaten zat van mijn Mimi bloes. Ik heb ze plichtsgetrouw gemaakt, meer als oefening (mijn eerste knoopsgat!!). Toen ik het dan nog eens aantrok, was ik zeker: dit werd inderdaad niets…

mimi2Dus voila, ik zit hier met een 90% afgewerkt bloesje en dikke frustraties. Rationeel zie ik dit als een goede oefening (ik kan een knoopsgat maken!) en een leermoment, maar wat jammer van de stof en de tijd.

En binnenin vloek ik serieus en zie ik dit als een dikke afknapper en een mislukking.

Natuurlijk moet ik gewoon doorgaan, een ander projectje zoeken en me daar mee amuseren. Maar het blijft zeuren…. alsof je net hard in een naald hebt gegrepen… dat blijft ook zo lang nazinderen. Maar ook dat vervelende gevoel verdwijnt uiteindelijk…

Tot schrijfs,

Margot

Onze eerste mijlpaal

Gepubliceerd op door Girls in Uniform1 reactie

Vandaag publiceerden we onze vijftigste post. Dat vraagt om een vreugdedansje!

Dikke kus,

Lieve, Margot en Tatiana

Boho all the way!

Gepubliceerd op door Girls in Uniform18 reacties

Op zoek naar een gezellig plekje om te leren naaien, en geen zin om een klassieke naaiopleiding te volgen? img_2801Dan zijn de workshops van Boho Atelier in Gent misschien wel iets voor jou! Onder de deskundige begeleiding van Katrien en haar bevallige assistentes doorloop je het parcours dat je zelf kiest. Heb je al wat naaiervaring, dan zijn de open ateliers zeker iets voor jou. Begin je vanaf nul en heb je nog wat meer begeleiding nodig, dan kies je voor een startersatelier. Daarna kan je nog andere ateliers volgen, zoals patroontekenen, haken of breien. Wat je ook kiest, het concept blijft hetzelfde.

Geen klassiek lessenplan bij Boho, je start meteen met een projectje. Als eerste stuk koos ik voor een omkeerbare tas. Bij de eerste ‘les’ kregen we een korte basisuitleg over de naaimachine, en kon ik meteen aan de slag. Hoe fier was ik toen ik na een paar lessen met de tas over de schouder de klas buiten stapte! De tas is dit jaar al meermaals op sleeptouw genomen, en was mijn reismaatje op de laatste vakantie naar Turkije.

Eens je eerste stuk klaar, stap je over op een basisrokje, en van daaruit kies je volledig vrij hoever je wil gaan, en hoe moeilijk je het wil maken. Tijdens de workshopsimg_2779bis zijn Katrien en haar dames steeds in de buurt om je met raad en daad bij te staan, zonder belerend over je schouder te loeren. Ze adviseren je over patroon en stoffenkeuze, en helpen je de juiste technieken uit te voeren. Je knipt en naait aan je eigen tempo, en onder het genot van een drankje en een gezellige babbel tover je heel wat moois vanonder je machine. Er wordt wat afgelachen op die avonden, en ik leerde er Tatiana kennen, intussen een van mijn boezemvriendinnen. Ik ben alvast fan van het concept!

Meer weten over Boho Atelier? Surf naar www.boho.be.

Dikke knuffel,

Lieve