Warme knuffeltrui

Waarschijnlijk zijn er weinig mensen in mijn omgeving die niet weten dat ik passioneel met de blog bezig ben. Naaien op zich is al een heerlijke hobby, maar het bijkomende creatieve aspect van schrijven en foto’s (laten) nemen maakt het helemaal af! Alleen vind ik het in de winter moeilijker om mooie foto’s te nemen. Het is vaak nat en koud, en al ben ik ‘gedreven’… soms heb ik geen zin om in een jurkje zonder mouwen de vrieskou te trotseren.

Met Kerst kregen mijn ventje en ik het ideale geschenk van mijn ouders: een studioset met twee softboxen en een flitsparaplu. Zo kunnen we onze garage omtoveren tot een heuse fotostudio!

© Moors M - 6U6A1173

Op een gure winterdag begonnen we te experimenteren. Deze keer gebruikten we nog een smal tafelkleed als achtergrond en konden we geen foto’s nemen waar ik ten voeten uit op sta. Dus trok ik een trui -die om de een of andere bizarre reden de blog nog niet haalde- uit de kast en gingen we aan de slag.

© Moors M - 6U6A1142

Het model zagen jullie al verschillende keren passeren. De Burda Young 7678 vleermuistrui is een van mijn favorietjesomdat je er naar hartelust mee kan variëren. Lange of driekwart mouwen, een kleedjeshack of een andere halsuitsnijding: het patroon is niet moeilijk aan te passen.

© Moors M - 6U6A1110

Deze trui maakte ik, toen ik pas naaide, uit een gebreid stofje. Ik leerde meteen dat je zulke los geweven stoffen best overlockt van zodra je de stof geknipt hebt. Wat heb ik toen gevloekt omdat de steken begonnen te lopen tijdens het stikken…

© Moors M - 6U6A1160

Maar: eind goed, al goed. Het werd een heerlijke knuffeltrui, lekker lang onderaan en aan de mouwen, die mij al op menig koude winterdag warm heeft gehouden. Een leuk glitterstofje dat ik omtoverde tot een cirkelsjaal en mijn favoriete laarzen maken mijn look helemaal af.

Tot hier onze allereerste ‘garageshoot’. Wat denken jullie ervan?

Tot snel,
Lieve

Sanne staat klaar met naald en daad

Studio Sanne ligt vlakbij Wommelgem in Antwerpen en al woont mijn schoonfamilie aan de andere kant van de Antwerpse ring, het adres ligt niet meteen op mijn route vanuit Gent. Er waren dus enkele pogingen en afgebelde afspraken nodig voor ik er écht geraakte. Sorry Sanne!

Maar uitstel is geen afstel en van zodra ik er binnenstapte, kwam ik in een ‘snoepjeswinkel’ terecht. Op het eerste zicht lijkt het een klein winkeltje, maar als je doorwandelt naar achter, weet je niet waar eerst te kijken. Katoen en tricot in alle mogelijke kleurtjes en prints, voile, (minky)fleece, imitatieleer, jeans, french terry, doorgestikte sweater… Ook aan fournituren en patronen geen gebrek. In dit leuke winkeltje echt voor elk wat wils!

Ook toffe gepersonaliseerde cadeautjes vind je er. Badcapes, handdoeken of knuffelbeertjes laten borduren met een leuke boodschap? Ja hoor, dat kan!

© Moors M - IMG_5213

Maar je kan er ook praktisch aan de slag. In de achterkamer staat een grote (naai)tafel. © Moors M - IMG_5225Naast de workshops die Sanne geregeld geeft, kan je er tijdens de openingsuren terecht om rustig, weg van de dagelijkse rompslomp, te naaien. Alle machines en kleine materiaal zoals schaar, spelden, lintmeter… staan ter beschikking, en dat voor een klein prijsje. Daarnaast mag je ook de uitgebreide patronenbibliotheek van Sanne -vol leuke tijdschriften en boeken- raadplegen. Geraak je even niet verder? Sanne en haar vriendin Karen staan klaar met raad en daad. Ideaal toch?

© Moors M - IMG_5241

Sanne kreeg de liefde voor het naaien met de paplepel ingegoten. De droom om van haar passie haar job te maken ging drie jaar geleden in vervulling toen ze Studio Sanne opende. Toch werd die mooie droom deze zomer haast een nachtmerrie toen ze van de trap viel en haar rug brak. Met de steun van mama en vriendin Karen knokte ze zich een weg terug en vandaag staat ze, ondanks de pijn, weer bijna fulltime in de winkel.

Ik ging erheen in het idee dat ik niets nodig had en kwam buiten met drie prachtige stofjes en een paar fournituren. Kortom: ik vind het heel jammer dat dit winkeltje niet dichter bij huis is, maar gelukkig heeft Studio Sanne ook een uitgebreide online shop!

Wil jij er ook eens binnenspringen? Een adres: Oudstrijdersstraat 25A in Ranst!

© Moors M - IMG_5248

Ken jij leuke winkeltjes die een bezoekje waard zijn? Laat het ons weten, misschien gaan wij er wel eens langs!

Tot snel,
Lieve

Betoverende stofjes – nu op een nieuwe locatie

Dat we bij Girlsinuniform fan zijn van Toverstof, dat weet je al langer. Toen Svenja maanden geleden aankondigde dat ze uit het centrum van Destelbergen zou verhuizen naar een pand wat verder op de steenweg, nam ik mij voor de feestelijke opening niet aan mij voorbij te laten gaan.

©Lieve Deduytschaever 180121 10.jpg

Svenja was op dat moment hoogzwanger, maar dat weerhield haar er niet van de nieuwe zaak prachtig in te richten en te verhuizen. De officiële opening moest ze jammer genoeg uitstellen, want daags voordat haar nieuwe deur voor het eerst open ging, beviel ze van een prachtige zoon. Vandaag maakten zij en haar hele familie het uitstel echter meer dan goed!

Nog voor openingsuur stonden er al een tiental dames te wachten in de kou. Ja, Toverstof heeft een hele schare trouwe fans! In de winkel kon je al snel over de koppen lopen. Het is dan ook de moeite om eens binnen te springen: alle damesstoffen zijn aan 50%, en ook andere stofsoorten kan je aan mooie prijsjes mee naar huis nemen.

Tatiana en ik waren bij de eersten die naar binnen stapten en ik viel meteen als een blok voor een prachtige blauwe viscose. Met een nieuwe Pamtop en een lange zomerjurk in gedachten nam ik vier meter mee naar huis en ik scoorde bovendien een van de leuke goodiebags die Svenja met veel zorg had samengesteld. Mijn dag kan niet meer stuk!

Heb je nog tijd om vandaag eens langs te gaan? Zelfs aan de kinderen is gedacht, want aan de lange workshoptafel achteraan kunnen zij naar hartenlust kleuren of spelen.

Eén adres: Dendermondesteenweg 542 in Destelbergen. Nog tot 16 u kan je genieten van de heerlijke hapjes, glühwein en raclette.

Tot snel,
Lieve

Wat geef je cadeau aan een man?

Zoals je hier kon lezen, trokken wij met kerst naampjes. Ieder mocht een cadeautje geven aan een familielid. Al vond ik het leuk op zoek te gaan naar het ideale cadeautje voor Frank, het bracht ook de nodige stress met zich mee. Want ik ken Frank niet zo goed, en ben geen mens van de makkelijk uitweg (lees: bonnen of geld).

Na een eerste poging met de schoudertas was ik een tijdlang zo teleurgesteld dat ik toch zou zwichten voor een bon van de een of andere winkelketen. Zo jammer vond ik dat. Tot ik met vriendin Veerle aan tafel zat. Ook zij maakt altijd veel werk van haar gepersonaliseerde geschenken, en zij had een geweldig idee: “Iedereen gaat vroeg of laat wel eens naar de sportschool of op reis. Waarom maak je geen toiletzak?”

©Lieve Deduytschaever 171221 02

Tatiana had al eens twee leuke exemplaren gemaakt… dat ik daar niet eerder aan dacht! Ik had nog een lapje stof van de schoudertas over, perfect voor de buitenkant. Aan de binnenkant van de stof zit een laagje coating. Zelf heb ik graag een waterdichte toilettas, want je weet nooit welk flesje er lekt in je reistas. De stoffenkeuze was dus snel gemaakt.

Aan het eind van de rit lag er een heel mannelijke toiletzak naar mij te gluren….  Vooraan maakte ik een dubbel paspelzakje, en aan de binnenkant een zakje op de voering. Binnenin stak ik wat reisspulletjes, zoals borstel en tandpasta, een scheermesje, wattenstokjes en een paar leuke flesjes handzeep, douchelotion en shampoo. Om toch aan zijn initiële vraag te voldoen, voegde ik alsnog een waardebon toe. Hij blij, en ik ook!

©Lieve Deduytschaever 171221 04

Wat denk je, zou jij dit graag cadeau krijgen?

Tot snel,
Lieve

Gelezen en goedgekeurd… naaitijdschrift Burda Style

Aan goede patronen heeft een naaister altijd nood. In mijn kast vind je dan ook een mengeling van losse- en PDF patronen, naast een hele rij naaitijdschriften. Ik naai nu zo’n twee-en-een-half jaar, en schrik ervan hoeveel ik er al verzamelde. Tijd om de tijdschriften eens kritisch te bekijken.

©Lieve Deduytschaever 171118 14

Burda is een klassieker onder de naaiboekjes. Het tijdschrift is ‘geboren’ in Duitsland en verschijnt in niet minder dan zestien talen in 89 landen! Ik heb enkele boekjes van ‘Burda Style’ in mijn collectie, maar over hun andere lijnen kan ik niets vertellen.

©Lieve Deduytschaever 171118 01

In dit boekje vind je vooral damespatronen. Ik ben fan van de elegantie die zowat elk model tentoon spreidt. Hier weinig oversized kledij, maar veel vrouwelijke modellen met mooie details. De fotografie in dit tijdschrift is echt top. Mooie foto’s, leuke decors, prachtige vormgeving.

©Lieve Deduytschaever 171118 05.JPG

Ze werken vaak thematisch, en dat vind ik superleuk. Zo heb ik een tijdschrift met heel wat Aziatisch geïnspireerde modelletjes, en eentje vol zomerkledij.

De moeilijkheidsgraad wordt aangegeven met bolletjes, maar de beschrijving is erg beknopt. Ben je niet vertrouwd met het jargon, dan stuit je soms op een onbegrijpelijke uitleg. Aangezien ik zelf geen klassieke naaiopleiding heb, moet ik af en toe een ‘hulplijn’ inroepen of creatief probleemoplossend denken om tot een goed einde te komen. Soms werken ze wel één van de patronen volledig uit in een ‘Naaicursus’. Daarin is de werkbeschrijving wel heel grafisch en bevattelijk uitgewerkt.

Al staan er meerdere patronen op een blad, dankzij de verschillende kleuren en de ruimte tussen de lijntjes blijven de patroonbladen heel overzichtelijk.

De maten beginnen bij 34 of 36, wat voor mij nog te groot is. Ik moet dus vaak patronen aanpassen. Daarnaast werkt het tijdschrift met modellen speciaal voor grote maten, voor lange dames of voor kleintjes, en als ik zo’n patroon wil gebruiken, kost het nogal wat moeite om het voor mij aan te passen. Tot nu toe heb ik dat nog niet aangedurfd, ook al zaten daar vaak heel mooie modellen bij!

Voorlopig heb ik nog niet zo veel gemaakt uit mijn tijdschriften, al blader ik er geregeld door, en staan er verschillende modelletjes op mijn to do lijstje. Deze zomer waagde ik mij wel aan een leuk zijden bloesje met volants, en er rolden ook al twee halterjurkjes vanonder mijn machine.

Wat vind jij van Burda Style?

Tot snel,
Lieve

Het cadeau van 12 stielen en 13 ongelukken

Met acht volwassenen en drie kinderen die elk voor ieder ander een cadeautje geven, ligt er vaak een hele berg onder de kerstboom bij mijn schoonfamilie. Zalig vind ik dat! Ik sprokkel het hele jaar door tips en begin vaak al in de zomer uit te kijken naar het ideale cadeautje voor elk familielid. Ook inpakken is voor mij een heus feestje. Ik verzamel lintjes en leuke attributen, zodat elk geschenkje een unieke en feestelijke verpakking krijgt. Cadeautjes geven én krijgen, ik vind het heerlijk!

christmas-2558906_1920

Dit jaar besloten we elk maar een cadeautje te geven. Mijn schoenmoeder gaf iedereen een nummertje, en wij mochten er eentje kiezen. Bij de eerste ronde werd Yvonne op slag bijgelovig, want elke volwassene ‘trok’ het cijfer van zijn of haar partner. Ik mocht dus een cadeautje kopen voor Michael, en hij voor mij. Ideaal, vond ik… maar toch een beetje té griezelig, dus gingen de namen terug in de pot en trokken de onschuldige handjes naampjes.

Jammer dat ik nu maar één cadeautje mocht geven, aan schoonbroer Frank, en daar wilde ik dan natuurlijk wel het beste van maken! Geen bonnen of centjes, maar iets waar ik hart en ziel kon inleggen.

hand-2597795_1920

Frank liet zich de laatste jaren vaak bewonderend uit over mijn naaisels. In mijn hoofd was het dan ook logisch dat ik iets voor hem zou maken. Ik maakte al verschillende versies van de Jozefien uit Mijn Tas en blijf fan van het model. Gezien de sobere lijnen leek het mij ook wel een ‘manvriendelijketas. Ik had al jaren de ideale jeanslap liggen in mijn voorraad, in een mooie kleur en lekker grof geweven.

© Lieve Deduytschaever 171228 02.JPG

Om een lang verhaal kort te maken: alles wat mis kon gaan tijdens het naaiproces, ging ook mis. Deze had ik al gemaakt, ik wist toch hoe het moest? De handleiding volgen, dat was niet nodig! Mijn hoofd zat vol muizenissen, waardoor mijn concentratie ook niet optimaal was. Dus naaide ik stukken verkeerd aan elkaar, waardoor de naadwaarde ineens zichtbaar was aan de binnenkant van het ritsvak, of de klep er heel vreemd uitzag met vlieseline aan de buitenkant. Tot vier keer toe moest ik stukken lostornen. Gelukkig werkte ik met een ‘geduldige’ stof en waren mijn foutjes nadien niet meer zichtbaar. Aan het einde van de rit was ik een gelukkig mens!

Mijn ventje vond de tas heel mooi, maar: “ik zou niet weten wat ik ermee moet doen”. De twijfel sloeg toe. Bij een rondvraag onder mijn naaivriendinnen klonk hetzelfde: “Heel mooi, maar mijn man zou ze niet gebruiken”. Na lang twijfelen besloot ik toch door te zetten.

© Lieve Deduytschaever 171228 07© Lieve Deduytschaever 171228 06.JPG

Tot… Michael de tas ‘paste’. Frank is een brede, grote man. Ik ben een klein fijn vrouwtje. Al had ik de riem perfect volgens de handleiding gemaakt (ja, die wél!), mannen dragen hun tassen kruislings over het robuuste lijf. Bij mij kan dat, maar voor hen… is de riem te kort!

© Lieve Deduytschaever 171228 05

Hoe ik het opgelost heb? Dat is een ander verhaal…

© Lieve Deduytschaever 171228 08

Zucht.

Tot snel,
Lieve

Blog- en naaivoornemens – Let’s Sti(c)k Together

Creatieve geest Marjolein lanceerde opnieuw een geweldig thema voor deze Lets’s Sti(c)k Together. Meestal ben ik niet zo’n fan van goede voornemens en ik zag de groep naaisters van LS2G klassikaal in kramp schieten, dus op dat vlak ben ik duidelijk niet alleen.

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_n

Met scha en schande heb ik geleerd dat voornemens meestal ergens in de vergeetput terecht komen. Je neemt jezelf plechtig voor elke maand je ramen te poetsen, gezonder te eten of wat vaker te gaan sporten, en begint er vol goede moed aan. Om luttele weken na datum tot de constatatie te komen dat er niets van in huis kwam.

calendar-2952462

Maar voor deze sympathieke naai-uitdaging wilde ik wel een uitzondering maken. Twaalf goede voornemens werden van ons gevraagd… voor elke maand één. Daarnaast zal Marjolein een algemene lijst opstellen, en kunnen we afvinken wat we uitgevoerd hebben. Da’s toch wel een serieuze stok achter de deur. Misschien net het duwtje in de rug dat ik nodig heb.

broom-2903582_1920

Je zal zien dat mijn voornemens zo veel mogelijk concreet en meetbaar zijn. De enige manier om nadien in eer en geweten het item te kunnen afvinken.

  1. In 2018 wil ik iets voor mijn ventje naaien. Tot nu toe hield hij de boot een beetje af, maar ik heb het gevoel dat hij begint te ontdooien. Een Theohemd vindt hij wel mooi, en een makkelijke thuisbroek staat ook op zijn verlanglijstje.
  2. Dit jaar wil ik een keertje meedoen met een heuse SWAP. Tot nu toe liet ik die kelk telkens weer aan mij voorbij gaan, uit schrik dat mijn SWAPmaatje niet tevreden zou zijn met wat ik maakte, of omgekeerd.
  3. Aan een vestje wil ik mij opnieuw eens wagen. Na de teleurstelling over mijn neplederen jasje liep ik in een boog rond alle jasjespatronen. Dat moet nu maar eens gedaan zijn.
  4. Een pyjamabroek maakte ik al, maar dit jaar wil ik de lat een beetje hoger leggen. Een mooie geklede broek, of een chique jogging, zoals de Mira van LMV, ontbreekt nog in mijn kast.
  5. Tegen de zomer wil ik een lange, zwierige overslagjurk maken. Het patroon uit Burda Style heb ik al, maar er kruipt meer dan twee meter stof in en dat hield mij tegen om er mee aan de slag te gaan.
  6. Vorig jaar ging ik mee op naaiweekend. Door omstandigheden heb ik er niet ten volle van kunnen genieten, maar dit jaar wil ik mij er volledig in smijten!
  7. Net als in 2016 en 2017 wil ik mij ten minste één keer inspannen voor het goede doel. Heerlijk, dat gevoel als je met je hobby een klein verschil kan maken voor mensen die minder geluk hebben in het leven.
  8. Minstens drie themamaanden wil ik op onze blog zien verschijnen. Vorig jaar gingen we in februari volop voor kant, in mei stond alles in het teken van mama, en in juni probeerden we de verspilling tegen te gaan in onze #naaimaandtegenverspilling. Naaien binnen een opgelegd thema daagt je toch telkens uit een beetje verder te gaan of creatiever te zijn. I love it!
  9. Die mooie, soepele, lederen jas van mijn schoonmama moet een nieuwe bestemming krijgen. Niet zomaar iets, maar een mooie handtas wil ik maken, die ik de rest van mijn leven kan koesteren. Ja, die lat ligt hoog… maar daar droom ik van.
  10. Mijn schoonmoeder vraagt al een tijdje om een leuke hoes voor de haar tuinparasol. Ik heb last van drempelvrees, maar wil daar heel binnenkort eens werk van maken.
  11. Een trimestriële blogvergadering met de Girls In Uniform staat ook op mijn verlanglijstje. De samenwerking is superleuk, maar we zien elkaar veel te weinig als groep in levende lijve. Terwijl er zo veel afgelachen wordt, als wij allemaal samen zijn…
  12. Last but not least wil ik graag verder gaan op de weg die we met deze blog ingeslagen zijn. Samen met de andere meisjes twee keer per week mooi geïllustreerde, naaigerelateerde artikeltjes schrijven. Hoe leuk is het, als je verschillende passies samen kunt laten smelten tot een coherent geheel. Schrijven, fotografie, je verdiepen in een thema én naaien. Heerlijk toch!

new-years-day-2910474_1920

Heb jij goede voornemens?

Mocht je nog inspiratie zoeken, snuister dan vooral eens door volgende blogs:

Flaflinko – C’est SaarNathalie’s Naaisels – Sewing à la carteSewbidoo – Woohoo by DavinaFrullemiekeSewBelWilwarincoutureViTessTwo Owlettes
The Needle Of ChoiceNaadjesendraadjesNoxeemaGezien bij JustineLarthStokstaartjedoethetzoMimalokiBlogrevolutionKhadetjesLiesellovePlus 2 is 5!

 

Tot snel,
Lieve

Pyjama’s onder de kerstboom

Mijn neefjes zijn tegenwoordig bereikbaar via Ipod en GSM. Superhandig, want nu moet ik niet elke vraag via mijn zus overmaken aan de jongens. Het was dus de eerste keer dat ik hen rechtstreeks vroeg wat ze wilden voor Kerst: “Wil je graag een zelfgemaakte pyjama, of een ander cadeautje?” Bijna in koor kwamen twee berichtjes binnen: “Een pyjama!” Tja, of ik kies anders zo’n foute cadeautjes, of ze vonden hun onesies écht wel leuk…

Tante Lieve was dolgelukkig met hun antwoord. Zowel van Lou zijn onesie, als van die van Wolf, had ik nog een restje stof liggen. Ik trok naar de Stoffenknop om bijpassende tricot te halen, en ging op zoek naar een leuk patroontje in mijn uitgebreide tijdschriftencollectie. Het bovenstuk spotte ik al snel, maar nergens vond ik een leuke broek, laat staan een volledige pyjama.

2vesten

Liesbet kwam te hulp gesneld met een ideetje. Zonder zijzakken leek de Juggler sweaterbroek uit Ottobre Kids herfst 4/2015 ons ideaal. De combinatie met het Thor T-shirt uit La Maison Victor maart-april 2016 werkte perfect.

2 broeken

Mijn zus nam de jongens hun maten, maar raadde mij toch aan een maatje groter te maken. Blijkbaar groeien Wolf en Lou momenteel nogal snel. En ja, ik zou graag hebben dat ze de pyjama’s nog een paar maand kunnen dragen. Altijd spannend toch, naaien voor iemand die niet in de buurt is om af en toe te passen.

lou pjPJ WolfIk ben blij met het resultaat en hopelijk hebben de jongens er veel plezier aan.

Tot snel,
Lieve

PS: Kledij op foto krijgen zonder model in de buurt… het was een nieuwe uitdaging voor mij en Michael.

The most wonderful time of the year

De kerstperiode is een magische tijd… Twinkelende lichtjes, versiering, warmte en blijdschap overal. De koude zorgt ervoor dat mensen het thuis gezellig maken en samen binnen blijven. Dit jaar kwam de sneeuw een paar weken te vroeg, maar zelfs die winterse prik kon de pret niet drukken.

Onder de feestelijk versierde kerstbomen liggen mooi verpakte cadeautjes. De zoektocht naar het ideale geschenk bezorgt ons soms wel wat stress. Gelukkig hebben wij dé ideale hobby om een uniek en gepersonaliseerd cadeautje te maken voor de mensen die we graag zien.

christmas-2979751_1920

Al ontmoeten we elkaar niet zo vaak, als de Girls in Uniform samenkomen, is het altijd dolle pret. Zo dicht bij Kerst hadden we het ideale excuus om nog eens af te spreken: onder het genot van een hapje en een drankje zelfgemaakte cadeautjes uitwisselen. Of dat was toch de bedoeling… een venijnig wintervirus velde Tatiana daags voor ons kerstfeestje. We zullen dus nog even moeten wachten voor we elkaar nog eens in levende lijve zien, maar hieronder zie je alvast wat wij voor elkaar gemaakt hebben…

MargotKerstcadeautjes kopen of maken… Ik ben er geen held in. Voor mij moet een cadeautje vooral nuttig zijn. Dus heb ik Tatiana gewoon gevraagd wat ze graag zou willen. Het verrassingseffect is dan wel een stuk weg maar soit… Haar antwoord was: “Een etuitje is altijd leuk”.

Ja maar voor wat? Bij twijfel vrage men raad aan Google, bij gebrek aan inspiratie is Pinterest de reddende engel. Ik vond er een leuke boxy etui.

Dus kwam ik met het idee om een etui te maken om pumps in op te bergen, en omdat elke vrouw wel meer dan een paar pumps heeft, besloot ik er drie te maken. Om ervoor te zorgen dat je snel weet welke schoen erin zit, maakte ik een spiekvenster in de etui. Niet zo simpel, vooral omdat je met een voering zit waar je dat venster ook in moet maken, en mijn 3D inzicht is berucht voor afwezigheid.

Het feit dat je op voorhand je voering al vastmaakt aan je buitenkant van je stof maakt het keren van je stof ook een stuk beperkter, maar dat hadden noch ik, nog mijn 3D-inzicht opgemerkt in het begin. Tornen maar…

De tassen heb ik verstevigd met decovil light omdat die etuis anders maar zielig in elkaar zakten. Het ruitpatroon vond ik chique en speels, en ik dacht dat Tatiana ook wel ruiten leuk vond.

Tatiana, meid, ik hoop dat je het leuk vindt. Alvast een super kerst en hele fijne eindejaarsfeesten gewenst met een goede gezondheid voor iedereen en veel (naai)plezier, met ons!! Dikke kerstknuffel.

Lieve: Door weer en wind fietst Margot haast elke dag vanuit Mechelen naar haar werk in Evere. Zij komt graag stijlvol voor de dag, maar wil zich natuurlijk ook lekker warm kleden voor die rit. Ik haalde na lange tijd mijn breinaalden nog eens boven en maakte een lekker warme crèmekleurige beanie. Het was weer even wennen… en er passeerden een paar proeflapjes voor ik het patroon foutloos kon afwerken, maar het was leuk en gezellig nog eens te breien. Het smaakt naar meer! Margot, ik hoop dat je veel plezier hebt aan je muts. Ze is alvast met heel veel liefde gemaakt!

©Lieve Deduytschaever 171220 01Ook de buitenkant van een cadeautje vind ik erg belangrijk. Uit een van de stoffen die Margot opstuurde vanuit Mali maakte ik een leuk stropzakje om de muts in te verpakken. 

©Lieve Deduytschaever 171220 06

Dit jaar wilde ik mijn kerstkaartjes grotendeels zelf maken. Een tijdje geleden bestelde ik leuke themaknoopjes op Aliexpress, en ging ermee aan de slag voor Margot en Tatiana.

©Lieve Deduytschaever 171220 08

Tatiana: Lieve symboliseert voor mij een vrouw met heel veel veerkracht, zacht, vrouwelijk en tegelijk ook een tikkeltje stoer. Bovendien weet ik dat ze zich in het winterseizoen graag warm induffelt, dus ik dacht dat een lekker warme sjaal zeker van pas zou komen. Ik wilde dat de sjaal ook een stukje van haar persoonlijkheid toonde. Lieve draagt graag blauwtinten dus ik koos voor de zachte binnenkant een witte soft minkee en voor de buitenzijde een blauwe soft sweater melange, beiden ontdekt in de Stoffenkamer.

Pintrest bood wel inspiratie voor sjaals maar nergens vond ik een goede tutorial. Ik maakte het dan maar volgens mijn eigen inzichten, gebaseerd op de wikkelsjaals van het duitse merk DaWanda en met een lus/knopsluiting. De grote stoere houten knopen vond ik ook bij de Stoffenkamer.

Uiteraard was ik erg benieuwd naar Lieve haar reactie, het blijft toch een wilde gok om een kledingstuk voor een naaister te maken als die niet zelf de stof heeft gekozen. Ik gaf Lieve mijn cadeautje tijdens een gezellige ochtendbabbel met een lekker kopje thee en ja hoor, gelukkig kon ze het eindresultaat waarderen! Ze gaf er een eigen twist aan door de onderste knoop te verwijderen en kijk, het geheel is er nog beter door geworden. Voor mij was dit alvast een geslaagde leuke uitdaging!

Prettig kerstfeest!

Margot, Tatiana en Lieve

Een extra Aster kan nooit kwaad

Met de winter in het land is het tijd voor warmere kledij. Bij Mertens Mercerie had ik een tijdje geleden een prachtige blauw-grijze tricot gekocht, die eruit ziet als een gebreide stof. Ideaal!

©Liesbet de Bolster 171115 11

“Waarom geen leuke Aster?” suggereerde Inge, de verkoopster. Een Aster? Dat model moet wel het allergrootste succes van La Maison Victor zijn, zo vaak zie je de truien nog steeds in allerlei prachtige versies passeren op de naaifora. Maar ik had er toch al eentje gemaakt? En ik wilde een ‘chique’ trui, zonder boordstof. Het lapje ging dus bij de voorraad, wachtend op inspiratie.

©Liesbet de Bolster 171115 04

De zoektocht naar het ideale model bleef duren tot mijn vriendin-en-schoonzus Annelies -jawel- een Aster maakte. Het begon toch weer te kriebelen om met het patroon aan de slag te gaan. Bij de Stoffenknop vond ik uiteindelijk de ideale bijpassende tricot, want ook de jacht op boordstof kostte nog een beetje tijd.

©Liesbet de Bolster 171115 01

Afgaand op mijn ervaring met het sterrentruitje, maakte ik het patroon 10 cm langer en een stukje smaller ter hoogte van de taille. Het boordje achteraan moest ik ook lostornen en wat minder breed maken, zodat de halsboord mooier viel. En last but not least verlengde ik de mouwen een beetje, zodat de boord een lekker warm stukje over mijn handen valt.

©Liesbet de Bolster 171115 14©Liesbet de Bolster 171115 05

Had ik al eens verteld dat ik een koukleum ben? Van zodra het hoogtepunt van de zomer voorbij is, draag ik sjaaltjes om mijn hals te verwarmen. Met een restje van de basisstof maakte ik een cirkelsjaal. Die viel niet helemaal naar mijn zin en sloot niet voldoende aan tegen mijn hals, dus legde ik een paar plooien, tot hij op een punt op mijn borst viel. Een bijpassende knoop, et voilà, klaar was mijn sjaaltje! Zo is mijn truitje helemaal bibberproof!

©Liesbet de Bolster 171115 08

Een paar jaar geleden, nog voor ik er zelfs maar aan dacht te beginnen naaien, breide ik aan de lopende band. Deze blauwe muts lag een beetje verloren in mijn kast, want paste eigenlijk nergens bij. Toch vind ik ze supermooi, en vooral lekker warm. Trui en muts vormen nu een perfect team!

©Liesbet de Bolster 171115 09

Wat vind jij ervan?

©Liesbet de Bolster 171115 13Tot snel,
Lieve

PS: Voor de foto’s ging ik voor het eerst op stap met Liesbet.  Zij offerde haar lunchpauze op om met mij naar de dokken te trekken. Het was een super gezellig uurtje, en dat zie je!

©Liesbet de Bolster 171115 12