Eind vorig jaar deed ik opnieuw mee aan Let’s Sti©k Together. We selecteerden drie stofjes uit onze voorraad en onze medeblogsters kozen er eentje uit voor een party-outfit.

Ik slaagde jammer genoeg niet in de uitdaging, want mijn stofje leende zich niet voor de outfit in mijn hoofd. Al had ik er wel alles aan gedaan om te slagen, want ik kocht bij de Stoffenknop een prachtige bijpassende sweaterstof in een heerlijk blauw-paars met een subtiel glittertje. Heel feestelijk dus!

Maar niet getreurd: mijn party-outfit (in een ander stofje dan gekozen) werd toch een succes. Al wist ik niet meer wat ik aan moest met de glittersweater. Weer eentje in mijn voorraadkast laten verdwijnen? Neen, daar doe ik niet aan mee!

Mijn eerste idee, nog zo’n leuke Fenna maken, werd een flop. Ik vond namelijk heel moeilijk kleuren en stoffen die pasten bij mijn blauwe sweater. Ik vond echter bij de Stoffenknop een superleuk tricootje, blauw met sterren, dat langs beide kanten bruikbaar is. De zilveren achterkant leende zich perfect voor de boordjes van een truitje.

Ik zwichtte opnieuw voor de grote La Maison Victor klassieker: de Aster trui.

Zeg nu zelf… naar gelang de stof die je ervoor gebruikt, leent deze trui zich toch voor elke mogelijke gelegenheid? Mijn sterrentruitje is eerder sportief. Mijn Aster in een gebreide stof is de ideale trui voor een winters uitje, zeker in combinatie met het sjaaltje dat ik erbij maakte. Zelfs voor een geklede pyjama is de Aster geschikt…

En deze glitterversie, daar kan ik gerust mee naar een feestje. Ik heb zelfs een zilveren sjaaltje dat er perfect bij past!

Wat denk jij van deze feestelijke versie?

Tot snel,
Lieve
PS: Voor de foto’s ging ik opnieuw op stap met Hanne. Zij stelde zelfs haar fotogenieke huisje ter beschikking als decor en voerde mij op die manier terug naar mijn jeugd, waar ik veel met muziek bezig was en bergen boeken las.

Bedankt Hanne, het is steeds weer superfijn samenwerken met jou!





























































Gelukkig slaap ik niet naakt en loop ik ook zelden in mijn evakostuum door het huis. Toch schaam ik mij af en toe als ik ongewassen, met mijn haar in ongekamde strengen en in mijn slaapkledij de voordeur open maak. Waarschijnlijk is de postbode wel wat meer gewend, maar op zo’n moment komt mijn ijdelheid toch in opstand.
De oplossing? ‘Sociaal aanvaardbare thuiskledij’ waarin ik ook kan slapen. Een echte pyjama ziet er meestal uit als een pyjama, dus dat was voor mij geen optie. Ik besloot aan de slag te gaan met twee leuke patroontjes die ik al eerder maakte, en die voor de gelegenheid aan te passen.

