Een Aster voor een kieken

Het is altijd leuk om met iemand te kunnen chatten over de vooruitgang  van je naaisel. Laatst stuurde ik een foto van een kip naar Lieve, toen ik aan mijn eerste Aster-trui werkte. De boodschap was: ik ben een kieken!

aster5

De bekende Astertrui is berucht om haar korte middel en mouwtjes, en haar vrij recht model. Mijn plan was: de mouwen en het lijfje verlengen en  centreren en wat te versmallen door mijn naadwaarde gewoon weg te laten. Alles ging betrekkelijk goed, tot ik mijn eerste mouw had gestikt en het aantrok: niet te geloven: te smalaan de armen …Ik kon er net mijn bovenarmpje doorkrijgen, maar comfortabel was het niet. Blijkbaar was de naadwaarde van mijn mouwen weglaten een heel slecht idee…

Nochtans had ik de trui op een bestaande trui gelegd om te zien of ik goed zat. Maar ik had geen rekening gehouden met het feit dat de ene tricotstof veel meer rekt dan de andere. En de zwart-witte tricot die ik bij Marie Karo uit Mechelen had gekocht, was veel minder rekbaar. Kortom, ik was een kieken.

Creatief zijn, betekent dat je oplossingen vindt voor je flaters. Maar naast het feit dat stretchsteken al enorm moeilijk uit te halen zijn, zag ik mijn stiksels niet tussen de tricot. Voor een mouwtje van een halve meter heb ik een meer dan een uur zitten uithalen, om zo weinig mogelijk het gebreide weefsel niet kapot te trekken. Ik heb blijkbaar meer geduld dan ik dacht.

astzer2Maar dan, wat doe ik ermee? Heel de mouw eraf halen, zag ik niet zitten. Dus ofwel moest ik nog drastisch afvallen ofwel zette ik er een stuk tussen. Het laatste dan maar…  Door een beetje spaarzaam mijn tricots te knippen had ik van beiden nog een mooie rechthoek over, dus kon ik makkelijk twee stroken van 5 cm knippen. Ik dacht er even aan om een zwarte strook bovenaan te plaatsen, maar dan moest ik nog meer losmaken. Niet dus!

Dus stroken van dezelfde stof ertussen steken, en mijn probleem was opgelost. Dan vrolijk verderwerken en de boordstof aan de mouwen en het lijfje bevestigen maar… weeral probleem. De boordstof voor mijn lijfje was niet breed genoeg, waarschijnlijk hier weeral te enthousiast versmald… Hetzelfde verhaaltje van herknippen, en op het moment dat ik dacht dat ik er was, stikte ik eerst nog de boordstof met de naden aan de buitenkant. Ik moet echt stoppen met de tv aan te zetten als ik aan het naaien ben. Het is met mijn aandachtsspanne geen goede combinatie…

aster3aster4

Maar na al die kip-avonturen ben ik toch erg blij met mijn eerste Aster. Mijn eerste herfstoutfit! En nu weet ik ook waarom iedereen zo enthousiast is over dit model van La Maison Victor.

Hopelijk kan ik mijn volgende projectje met minder getorn afwerken… dit is alvast eentje om te onthouden voor het Grote Blunderboek.

Tot schrijfs,

Margot

Patroon: Aster trui uit magazine La Maison Victor, editie maart-april 2016

Stof : tricot en zwarte elastische tricot uit Marie Karo Mechelen

Lingerieles 2: beha in kant

Mijn tweede naailes bij Queen B  in Scherpenheuvel, om lingerie te leren maken. We zijn klaar voor het zware werk: een beha. Sabine waarschuwde ons dat dit niet zo makkelijk werd als een slip, en begon eerst met wat theorie.

Een heleboel uitleg rond soorten kant (rekbare kant , welke kantzijde de meeste rekwaarde heeft, rekening houden met de tekening die gespiegeld moet terugkeren in de cups), het gebruik van charmeuse en tule, picot elastiek en de zaagtandsteek.  Kan je nog volgen?img_5446

Soit, er zit dus een technisch kantje aan het hele maakproces van een beha. Gelukkig krijgen we van Sabine een gedetailleerde werkbeschrijving, en een uitgetekend patroon voor elke dame, zodat we met onze persoonlijk project kunnen starten. Omdat de patroondelen voor een beha uit lycra en kant niet helemaal overeenkomen, moeten we als groep kiezen. We besluiten om voor een exemplaar uit kant te gaan. De materialen krijgen we allemaal in mooi pakketje, tot de strikjes voor op de beha toe. Gelukkig, want ik zie mezelf nog niet alle stoffenwinkel afschuimen op zoek naar charmeuse, rekbare kant en goede kwaliteit picotelastiek. Bij Sabine ben ik zeker dat het goede kwaliteit is.

img_5454

Het vraagt de tweede en het overgrote deel van mijn derde naaidag om tot een beha te komen. Gelukkig is het gezellig naaien met vijf dames, en wordt er naast naaien ook voldoende gebabbeld, onder het genot van koekjes en nootjes.

Hoewel Sabine ons begeleidt bij elke stap, weet ik niet goed waar ik mee bezig ben. Het is pas als je de meeste patroondeeltjes aan elkaar zet, dat je langzamerhand ziet wat je gemaakt hebt. Tot er daar plots een beha voor je ligt. Terwijl ik met verbazing naar dat zwarte ding zit te kijken, merkt Sabine lachend op: “Ja Margot, je hebt echt een beha gemaakt. Ga hem maar eens passen”. Hij zit supercomfortabel. Als je het stiksel in detail zou bekijken, merk je snel de foutjes en de scheve lijnen op. Maar hey, ik ben een beginner hé…img_5440

Mijn beha is niet perfect, maar ik weet nu hoe het moet. Net zoals met alles dat je naait, is het nu een kwestie van oefenen en proberen. Ik heb weer iets leren te maken, waarvan ik dacht dat ik het nooit zou kunnen. img_5487

Veel respect voor Sabine die van haar hobby haar beroep maakte en schitterende dingen weet te maken met kant en lycra. Ik zit daar nog lang niet, maar heb weer wat drempelvrees overwonnen.

Tot schrijfs,

Margot

Een heerlijke ‘Droomstoffen’jurk

Yvette van Droomstoffen en haar blogsters verrasten mij met een prachtige Hilco tricot, en de boodschap: “Maak er maar een luxueuze jurk voor jezelf van”. Ik stond perplex, en toen de eerste emotie achter de rug was, ging ik op zoek naar het ideale patroontje voor dit pareltje. Het was niet evident, want een bedrukte stof als deze spreekt voor zichzelf, en heeft dus geen ingewikkelde patronen nodig. Ik vond wat ik zocht in de Knip van november ‘15: een jurk met boothals, raglanmouwen en een mooi detail op de rug.

p1070818bis

De binnenkant van de stof was zo mooi, dat ik even twijfelde die als goede kant te gebruiken. Maar dan verloor ik het reliëf-effect. Ik besloot twee centimeter bij te tekenen aan hals, armen en zoom, en plooide de stof naar buiten voor de afwerking. Zo lijkt het een beetje alsof de jurk met biais is afgewerkt. Ik zette de randen vast met een applicatiesteek, zodat ik geen doorlopende stikrand had. De elastiek in het rugpand stelde mij even voor problemen, maar bij de derde poging zat hij zoals het zijn moest. Al bij al een makkelijk parcours.

Het jurkje is erg soepel en draagt heel comfortabel. Het ging dus meteen mijn valies in en mee op vakantie naar Turkije, waar het ideaal was voor de frissere zomernachten (want 26 graden, brrrrr 😉 ). Het decor leende zich uitstekend voor een romantische fotoshoot bij zonsopgang.

p1070822bis

Bedankt, lieve Droomstofblogsters, voor dit prachtige geschenk. Ik zal het koesteren en nog heel vaak dragen!

p1070862bis

Tot snel,
Lieve

p1070846bis

Stoffen gewichtjes

gewichtjes3

Een van mijn eerste projectjes om te leren stikken, waren stoffen gewichtjes gemaakt uit een kussensloop. Erg handig om patroonbladen plat te leggen en niet meer te laten verschuiven. Een vriendin zag mijn zakjes en was jaloers, dus …maak ik ze gewoon nog eens 🙂

Hoe ga je te werk?

Vier rechthoekjes snijden met een rolmes, twee veters om de zakjes dicht te snoeren, een paar leuke knopen om de zakjes wat op te fleuren, en je vulling natuurlijk. Bij mij waren dat gedroogde boontjes: het heeft wat gewicht, blijft goed houdbaar en het belangrijkste… ik lust het niet. Maar je kunt evengoed linzen, erwten of rijst gebruiken.

gewichtkes1Ik stikte eerst mijn tunneltje voor de rijgveter en naaide daarna de naden aan elkaar. De uiteinden van het tunneltje had ik eerst nog dubbel kunnen stikken zodat de uiteinden niet zouden rafelen. Ik weet niet of ik gewoon lui was of met mijn hoofd er niet bij maar soit, ik heb dat dus niet gedaan. Maar omdat je die rijgveters feitelijk nooit losmaakt, is het zelfs niet nodig.

Nadat ik de zakjes had gevuld, heb ik ze wel dichtgestikt, zo dicht mogelijk bij de vulling om geen boontjes te laten ontsnappen. Als je dan je rijgveter aantrekt, zie je niets meer van dat stiksel.

gewichtjesVoila, een leuke set gewichtjes, om stylish om je papieren tegen te houden en geen gezeul meer met conservenblikken. Nu nog hopen dat die vriendin er tevreden mee is…

Kennen jullie nog handige zelfmaakhulpjes?

Tot schrijfs,

Margot

Witchcraft

Toen de uitnodiging voor een Halloween-instuif in mijn inbox verscheen, huppelde ik van plezier. Mezelf optutten vind ik super, en als ik me dan nog mag verkleden, is het helemaal een feestje! In de verkleedkoffer op zolder vond ik de nodige attributen voor een betoverende outfit, maar een jurk ontbrak. Waarom niet gewoon zelf eentje maken?

Op reis in Turkije kocht ik voor een prikje twee meter heerlijk zwierige zwarte synthetische tricot. Ik verlengde de rok van een patroon uit Knip (november ’15) en maakte de boothals dieper, zodat hij over mijn schouders valt. In de zijnaad van de rok maakte ik een split tot boven de knie. Mijn eerste idee was om de randen in te knippen tot lange pieken, driehoeken eigenlijk, maar bij de eerste pas vond ik de jurk zo mooi, dat ik besloot ze wat neutraler te houden, in de hoop ze nadien nog eens te kunnen dragen. De boordjes plooide ik dus naar binnen, en ik werkte ze af met een fantasiesteekje.

 img_9894

Ergens in de kast vond ik nog een semileren riem die een maatje te groot was. Ik haalde ringetjes bij Veritas, en verkortte de riem een stukje. Om de riem opnieuw aan de gesp vast te maken, moest ik zo’n ringetje door het ‘leer’ slaan, dus ik besloot het eens te testen vooraf. Gelukkig maar, want voor ik de techniek onder de knie had, maakte ik drie ringen kapot.

Moraal van het verhaal:


Tot schrijfs,
Lieve

Drie maal is scheepsrecht

Je zag hier al een paar keer hetzelfde stofje passeren. Ik had drie meter gekocht op de outletverkoop van Mertens Mercerie in Melle, en kon daar zonder veel moeite twee jurkjes en een rokje uit knippen. De jurkjes vind ik superleuk, maar het laatste stuk is veruit mijn favorietje!

p1080029bis

Als basis gebruikte ik het rokgedeelte van de Eden jurk van La Maison Victor. Ergens diep p1080078bisin mijn kleerkast had ik nog een oude onderrok hangen, die ik al jaren niet meer gebruikte, en die precies de juiste lengte had. Ik knipte de elastiek eraf en zette de twee rokdelen aan elkaar. Ik plooide de naadwaarde naar binnen, en zette een elastiek aan de twee stukken.

Nu nog de zoom stikken met een fijn overlocksteekje,  zodat hij lekker soepel blijft, en klaar is kees!

Het rokje zwiert lekker losjes rond mijn benen, en ik voel mij super vrouwelijk als ik het draag. Dit patroontje gebruik ik zeker nog!

p1080056bis2

Tot snel,
Lieve

Slipvrees

Een mailtje van een vriendin: “Ik heb een keigoed idee! Ik ga een lingerieworkshop volgen. Waarom doe je niet mee?” Ja, waarom niet, ik naai al een half jaar en lingerie lijkt me leuk. How hard can it be?

Dus schreef ik me in voor een ‘booty camp’ lingerie bij Queen B in Scherpenheuvel. Het opzet: gedurende drie zondagen lingerie maken, en zo de basis leggen om zelf verder te werken en oefenen. En ‘booty camp’ is niet slecht gekozen qua naam: van 10 tot 17 uur begeleidt Sabine Janssen vijf dames in het maken van een slip en beha, en leert ze ons alles over kant en tricot in ondergoedland.

13669043_1153205441366774_7666622206655839065_n

De eerste naaimarathon begon met wat uitleg over de meeste materialen die je gebruikt in lingerie, en het leren maken van twee slips. img_5469Een heupslip (bomma-model en kei comfy), en een lager model. Mijn eerste onderbroekenpoging was niet echt een succes, maar thuis kreeg ik wel de kriebels om het opnieuw en beter te doen.

Ik haalde een leuk tricot-katoentje waarbij je met één meter massa’s slips kan maken, en achter mijn vertrouwde machientje thuis probeerde ik opnieuw. Ik gebruikte zelfs kant om het iets meer pit te geven. Resultaat: twee slips, waarvan eentje met kanten detail, en weer meer zelfvertrouwen.

Eens je de smaak te pakken hebt, wil je meer. Ik heb al heel wat wilde plannen met kant voor heel mijn garderobe, en ben weer helemaal klaar voor mijn tweede bootycamp.

En jullie? Welke vrees hebben al jullie aangepakt?

Tot schrijfs!
Margot

Viscose Abby

Toen ik zag hoe mooi Margot stond met haar jurk, kreeg ik meteen zin zelf ook het naaimagazine van Veritas in te duiken.  Zo’n Abby, dat leek mij wel iets. Ik had het ideale bloemenlapje liggen, een luchtige viscose waar ik spontaan bij wegdroomde. Ik zag mezelf al rondlopen met zo’n zwierige bloemetjesjurk.

img_5983

Bij Mertens Mercerie, waar ook de viscose en de voering vandaan komt, kocht ik een prachtige elastiek voor rond mijn middel. img_3456Volgens de beschrijving, kon ik de plooien in de top weglaten als ik met een rekbaar stofje werkte, dus ik rekte de elastiek uit en stikte de volledige breedte van voor- en achterpand eraan. Al meteen bij de eerste pas bleek het model mij niet te staan. De top was te wijd, en plofte asymmetrisch over het elastiek heen. Ik besloot de plooien in de rok wél te maken, en dan te bekijken wat er te redden viel. Met een aantal figuurnaden in voor- en achterpand viel het al bij al nog mee. Jammer genoeg kon ik niet inschatten hoeveel de elastiek bij het stikken zou uitrekken, en sloot hij uiteindelijk niet zo mooi aan als ik zou willen.

img_6008

Maar niet getreurd, ik ging aan de slag met de voering, en aan het einde van de rit is de jurk zeker draagbaar. Ik heb mijn zwierige bloemenjurk, maar moet besluiten dat het niet mijn favorietje zal worden. Ander en beter, zeker?

img_6004

Heb jij ook al eens een fout model gekozen? Of onderweg zoveel dingen verkeerd gedaan, dat je echt niet blij kunt zijn met het resultaat? Ik hoor het graag!

Tot snel,
Lieve

De ‘Lieve’ jurk

Er zijn zo van die dagen dat je je geïnspireerd voelt. Het lijkt wel alsof je alles aankan, en je barst van de energie. Op zo’n dag durf ik meer dan anders. Zo kwam het, dat ik opnieuw met mijn prachtige bloemenstofje aan de slag ging, en zelf een jurkje ontwierp.

In welk kleedje voel ik mij elegant en sexy? Wat draag ik graag op een zonnige dag? Wat past bij de print van het zwierige tricootje? Die vragen stelde ik mij voor ik aan de slag ging met het patroon. Aangezien ik geen jota verstand heb van patroontekenen, baseerde ik mij op een luchtig vakantiejurkje dat ik al jaren met plezier draag. Ik legde het op mijn patroonpapier, en tekende de contouren over tot onder de borst. Op die lijnen legde ik een topje, waarvan ik de bovenste helft overtekende en knipte.

Het was een simpel ontwerp voor een jurkje met spaghettibandjes. Ik paste na elke stap, zodat ik het letterlijk op mijn lijf kon maken. img_2213Gaandeweg besefte ik, dat die spaghettibandjes toch niet zo mooi zouden worden als in mijn fantasie, dus hertekende ik het naar een halterjurk.

Bovenaan het borststuk, fronste ik de stof, voor een licht hartvorming decolleté. De tricot is doorschijnend, dus voerde ik de jurk volledig. De zilveren, fold over elastiek boordt het bovenlijfje af en loopt door in de nek.

Op een weekendje Brugge met mijn vriendin Katrien, bleek onze kamer het ideale decor voor een fotoshoot in stijl… Een beetje onwennig vleide ik mij neer op de sofa. Et voilà, dit is het resultaat!

Wat vind je ervan?

Tot snel,
Lieve

Bloemenweelde

Er zijn zo van die stofjes waar je meteen verliefd op wordt… Toen ik vorig jaar door de stoffen van de outlet-parkingverkoop bij Mertens Mercerie snuisterde, trokken de vrolijke rode klaprozen meteen mijn aandacht. Er zat nog drie meter op de rol, en die werd de mijne!

Mijn eerste idee was een hele mooie, lange, vloeiende jurk te maken. Maar waarom die prachtige stof verspillen aan één stuk, als ik er drie kan maken? Ik koos voor twee jurkjes en een zwierig rokje. burdaIn Burda Classics herfst/winter 2013/14 stond een prachtige halterjurk en ik ging, onder de deskundige leiding van Susi en Katrien van Boho Atelier, aan de slag. Jammer genoeg liep de lessenreeks eind mei ten einde, en bleef de jurk dus half afgewerkt liggen. Op de een of andere manier begrijp ik niets van de beschrijvingen in Burda, en ik durfde het niet aan ze alleen af te werken.

Gelukkig wilde mijn vriendin Liesbeth een namiddagje samen met mij naaien. Ze begreep, net als ik, weinig van de beschrijving, maar twee hoofden denken beter dan een, en stap voor stap begon de jurk er toch op te lijken. Ik was dan ook in de wolken: mijn feestjurk zou op tijd klaar zijn voor ons tienjarig huwelijksfeestje begin september. Maar Liesbeth was pas vertrokken, of het ging alweer mis… Het is een superdun en fragiel tricootje, en de afwerking van de zoom ging volledig mis. Mijn mooie feestjurk is een stuk korter geworden dan voorzien, en daar word ik wel een beetje droevig van. Ze is eerder geschikt voor een dagje aan het strand, als voor een chique cocktailparty…

Ik ben nog op zoek naar een manier om de verloren lengte te compenseren. Met een lint, of een kantrand misschien. Of heb jij een leuke tip voor mij? Ik lees het graag!

Tot snel!
Lieve