Op een ijskoude herfstdag vonden de Girls in Uniform elkaar in een huisje nabij Gent, met een hartverwarmend doel voor ogen: naaien voor de Warmste Week. We naaiden ‘een knuffel voor Wendy’, waarvan de opbrengst gaat naar Rozerood, een Limburgse vereniging van en voor kankerpatiënten en hun naasten.
Heidi -de drijvende kracht achter de actie- bezorgde ons de nodige stofjes, en dankzij de gulle giften van enkele buren en natuurlijk ook van de Girls zelf, hadden we voldoende materiaal om een hele familie uiltjes te voorschijn te toveren. Nog tot 13 december wonen de beestjes in Zwijnaarde, daarna verhuizen ze naar hun broertjes en zusjes bij Heidi in Zonhoven.
Zo’n uiltje kopen? Dat kan! Stuur ons een mailtje of neem contact op met Heidi. Een knuffeltje kost slechts 6 euro (excl. verzendkosten). Wil je een uniek exemplaar? Lees dan even verder…
Naast het warme gevoel dat we kregen omdat we naaiden voor het goede doel, was het ook superleuk elkaar nog eens te zien. Het was de eerste keer dat An en Tatiana elkaar in levende lijve ontmoetten, en ik had An ook in geen maanden gezien. Wat hebben we weer plezier gehad! Maar zelfs het gelach en getetter verstomde tijdens het naaien. De uiltjes vroegen toch wat concentratie…
De Girls zouden de Girls niet zijn, als we niet onze eigen twist zouden geven aan de knuffels. We maakten twee unieke exemplaren: eentje in het woodland uniform van de Belgische militairen, en eentje in de desertprint die wij dragen op missie in woenstijnlanden. Ja hoor, dat uniform heeft Margot zes maanden lang gedragen in Mali.
De militaire knuffels verkopen we aan de hoogste bieder. Wil ook jij zo’n uniek exemplaar? Reageer voor 10 december op dit bericht met een bod voor het kaki of beige uiltje. Let wel: als we elkaar niet in levende lijve ontmoeten, komen hier ook verzendkosten bij.
Hopelijk kunnen wij dan een mooi bedrag schenken aan Rozerood!
Tot snel,
Lieve
Eindelijk, na zes maanden weer fijn thuis! Behalve voor het hectischere leven en de koude hier, ben ik weer blij om terug in België te zijn. Mijn familie en vrienden weer te zien, mijne vent te kunnen vastpakken… En om terug achter 
Het onding is bij mij steeds in één kleur gebleven en het arme beest kreeg nooit armen of benen. Zelfs de goedbedoelde hulp van mijn moeder kon de breiknuffel niet redden. Ook haar bijdrage werd meedogenloos uitgehaald en ik kon voor de 7de keer opnieuw beginnen.
Bon, om een lang verhaal kort te maken… ik heb na enkele pogingen van breien en uithalen het breiwerk in een kast gelegd, en de deur dichtgedaan. Project ‘Margot leert breien’ wordt even on hold gezet. Het was dat, of het ding ritueel in brand steken. Maar feiteljk vind ik het jammer. Als ik zie wat voor schitterende dingen Lieve al gebreid heeft, dan jeuken mijn vingers.
In de herfstvakantie gingen de broers namelijk op reis met oma en opa, en Wolf nam zijn onesie mee. Dan kon ik zijn broer toch niet in de kou laten staan?
Eind goed, al goed dus!
Girls in Uniform 
