Mama’s Leonie

Gepubliceerd op door Girls in Uniform14 reacties

Moederdag is net als Valentijn. Al zouden we, in een ideale wereld, elke dag onze mama in de bloemetjes mogen zetten, toch doen we een keer per jaar, begin mei, extra moeite. Die dag is het feest voor alle moeders, behalve voor die in Antwerpen 😉

Mijn mama is een stijlvolle, kokette dame, en tasjes heeft ze nooit te veel in haar kast, al denkt mijn papa daar anders over 😊. Toen mama en ik een maandje geleden samen gingen lunchen, had ik dus ‘Mijn tas’ van Elisanna & Fynn onder de arm. We doorbladerden samen het mooie boek en mama zwichtte voor de Leonie, al wilde ze toch liever een iets © Lieve Deduytschaever 060525kleiner reismodelletje. Geen probleem, ons Lieve zag het helemaal zitten, en na een gezamenlijk bezoekje aan Mertens Mercerie, was ik er klaar voor.

Had ik het toch wat onderschat? Ik vrees van wel… Rekenen is niet mijn grootste talent, en het hertekenen van het patroon in de juiste verhouding, nam toch wat tijd in beslag. Ik betwijfelde of alles aan het eind van de rit wel in elkaar zou passen. Lees verder “Mama’s Leonie” →

Er was eens… een klein Indiaantje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform11 reacties

Mijn man en zijn familie hebben Indiaanse roots. De bomma kwam als klein meisje met haar moeder van Amerika naar Europa, en uiteindelijk stichtte ze hier haar kroostrijke gezin, waarin mijn schoonmoeder opgroeide. Voor mijn ventje, zowel als voor zijn broer, zijn die roots erg belangrijk. Toen mijn neefje een jaar werd, ging ik op zoek naar een geschikt geschenk. Van de blogmeisjes van Droomstoffen, kreeg ik een tijdje geleden een prachtige grijzige tricot cadeau, met daarop pijl en boog, tipi en verentooi. Ideaal!

IMG_7894

Patroontje 9384 van Burda Kids had ik al een tijdje liggen, en in een mum van tijd had ik maatje 86 van IMG_7911 - kopierompertje B uitgetekend. De beschrijving deed mij vrezen, dat het niet zo’n makkelijk projectje zou worden. Iets dergelijks had ik nog nooit gemaakt, en bij het doorlezen, fronste ik meer dan eens mijn wenkbrauwen. Nu moet ik toegeven, dat ik niet zo’n held ben in beschrijvingen lezen. Maar zoals zo vaak, lukte het wel, eens ik eraan begon.

Boordje hier, drukknopje daar… vier uur later lag er een rompertje naar mij te gluren. Het was leuk om te doen, al is het resultaat niet zonder de nodige schoonheidsfoutjes, zoals je wellicht op de foto’s kan zien.

Al bij al, ben ik wel blij met het resultaat. De drukknoopjes zitten waar ze moeten zitten, de tricot past prachtig bij de boordstof, en het Indiaantje erin… tja, die is wél perfect (al wilde het model jammer genoeg niet meewerken, en kan ik dat dus niet bewijzen)!

Tot snel,
Lieve

Mini-mama met karakter

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Mijn jongste dochter is zot van poppen… en dat is zelfs een understatement. Haar patrimonium aan poppenspullen is dan ook al behoorlijk omvangrijk.

We hadden ooit gedacht dat die babyspullen maar tijdelijk zouden zijn… niets is minder waar met een mini-mama in huis. Ze gooit dan ook alles in de strijd, zoals het een échte mama betaamt, om haar pop van al het nodige te voorzien. Overal waar we heen gaan moet wel die buggy of die maxi-cosy mee.

Toen ik toevallig in het boekje ‘zo geknipt!’ aan het bladeren was, twijfelde ik dan ook geen seconde bij het zien van een patroon voor een poppendraagzak. Een super idee dat ons veel diepgaande discussies met dochterlief zouden kunnen uitsparen, want ja, wie blijft er altijd zitten met al dat poppengerief als ze er de brui aan geeft…

Ik ging dan ook onmiddellijk van start. Alle patronen worden bij het boek bijgeleverd. Ik had genoeg stof thuisliggen en gebruikte lanyards voor de riempjes zodat ze goed verstelbaar en sterk zouden zijn. Ik heb er ook een siersteekje op gestikt om het wat op te fleuren.

De rust is voor even teruggekeerd nu mini-mama kan meegroeien met haar draagzak. Maar haar kennende vind ze ook daar binnenkort wel weer iets op.

Heeft iemand nog praktische ideetjes om die mini-mama’s een stapje voor te zijn?

Gastblogster An

Snelle kussensloop

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

De jongens van mijn zus zijn helemaal gek op een langwerpig Piet Piraat kussen. Ze slapen er elke nacht op, maar omdat de sloop er niet af kan, moet mijn zus telkens weer het hele kussen in de wasmachine steken. Toen wij er laatst op bezoek waren, vertelde ze me, dat ze het kussen naar de kringloopwinkel zou brengen… “Waarom maken we geen leuke sloop?” vroeg ik haar, en zo ging het ook.

Raar maar waar, een kussensloop maakte ik nog nooit. Ik moest er dus even over nadenken… Bij Pieke Wieke vond ik een superleuk tricootje, waarmee ik aan de slag ging. Tricot voor een sloop? Inderdaad… ook voor mij was het een gok. Maar het stofje had een hoog aaibaarheidsgehalte, dus ik moest het wel proberen.

Omdat het een heel rekbare, dunne tricot is, nam ik exact de afmetingen van het kussen, van naad tot naad gemeten, over de bolling van het kussen heen.

_JPG

Ik knipte een voor- en een achterpand in die afmetingen, plus een flapje van 15 cm in de breedte van het kussen. Achteraf gezien, mocht die flap nog een stukje langer zijn, maar bon, zo werkt het dus ook, alleen komt het kussen nu alleen af en toe eens door de gleuf piepen… 25 cm zou ideaal geweest zijn. Jaja, ik leer al doende heel veel bij!

IMG_8141

Voor- en achterflap naaide ik aan elkaar, goede kant op goede kant, aan een korte zijde. Aan de vrije kant van de voorflap, naaide ik op dezelfde manier het lapje van 15 cm. Beide uiteinden  plooide ik twee keer om, en stikte ik door met een tricotsteek.

IMG_8145

Daarna plooide ik de twee achterflappen met de goede kant tegen de voorflap, met het korte eind bovenop, en naaide alles dicht, rondom rond, met de overlockmachine.

IMG_8144

Binnenstebuiten draaien, en klaar! De sloop past als een handschoen. Ik gaf mijn zusje de raad, hem over het kussen te trekken als een kousenbroek: eerst oprollen, en dan geleidelijk aan terug uitrollen. Zo is er het minste kans dat de kussensloop uit vorm geraakt.

IMG_8150

Mijn neefje Lou was alvast in de wolken…

Tot snel,
Lieve

Moeder in de spotlights

Gepubliceerd op door Girls in UniformEen reactie plaatsen

Op 14 mei vieren we moederdag… maar de Girls in Uniform willen moeder een hele maand lang in de bloemetjes zetten!

flowers-1951456_1920

In mei stemmen gaan we voluit af op tutorials, kledij, leuke spulletjes en boekreviews, gericht op moeders en hun (b)engeltjes.

Benieuwd wat wij ervan maken? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief, of volg ons op Bloglovin’, en wees de eerste die op maandag en donderdag onze nieuwe teksten en foto’s mag bekijken!

teddy-1338928_1920

Dikke knuffel van de Girls in Uniform

Orde in mijn naaichaos – gebruikte patronen temmen

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

Regelmatig lees ik op facebook in de verschillende naaigroepen vragen over hoe je het best gebruikte patronen bewaart. En ja, ook bij mij borrelde die vraag al regelmatig op, zeker nadat ik voor de 5e keer op zoek moest gaan naar het patroon van mijn laatste jurk. Op mysterieuze wijze verdween mijn patroon steeds weer uit het boekje van La Maison Victor en vond ik de verschillende delen zowat overal in huis verspreid terug: in boodschappentassen, in een doos op mijn bureau, in de kamer van mijn jongste zoon,…. Niet dat ik mijn zoon verdenk van enige interesse in mijn naaiperikelen;-).

c133d78e0cafc39cd9f7f70491f808dc

Tijd voor actie dus en het scheppen van orde in de chaos. Ik kocht 2 verschillende kaften:  een map van Paladin met 20 vaste, doorzichtige insteekhoezen in A3 formaat en een kaft van Exacompta met 13 tabs op A4 formaat.

IMG_0654

 

De map in A3 formaat is geschikt om grotere patronen in op te bergen:  afprints en het betere knip en plakwerk van digitale patronen, A0 patronen en getekende patronen van jurkjes.

De kaft A4 gebruik ik voor interessante weetjes (maatnamen van de hele familie, soorten stoffen, informatie over gebruik van mijn naaimachine,….) en voor de kleinere patronen. Elke tab heeft een kleur (vb. blauw = beschrijving en patronen van accessoires zoals tasjes, rood= beschrijving en patronen van jongensbroeken, geel = beschrijving en patronen van jongenshemdjes,…).

Aangezien ik zowat 4  patronen voor jongenshemdjes heb, heb ik ze elk in een apart insteekhoes gestoken. Elke insteekhoes is op dezelfde manier opgebouwd:

  • Het gebruikte patroon

Ik heb ondertussen geleerd om op elk getekend patroon de herkomst (Burda, Ottobre, LMV,…), de editie, de getekende maat alsook het nummer tegenover het aantal patroononderdelen te schrijven. Zo wordt patroondeel 1 van 9 patroondelen weergegeven als 1/9). Op die manier kan ik snel controleren of ik alle patroononderdelen samen heb.

  • De werkbeschrijving

Hierbij schrijf ik ook de eventuele wijzigingen die ik heb moeten doorvoeren of verduidelijking in ‘Tatiana’-taal als ik na lang sukkelen, toch eindelijk inzicht kreeg over hoe ik iets moest naaien.

  • Een reepje gebruikte stof en een foto van het afgewerkte product (indien beschikbaar)

 

Het blijft natuurlijk een ‘work-in-progress’ maar ik hoop hiermee de rondwarende patronen toch enigszins te temmen. Als jullie nog goede ideeën hebben, dan hoor ik het graag!

Veel naaiplezier!

Tatiana

 

 

Delfts blauw

Gepubliceerd op door Girls in Uniform11 reacties

Ik verlang naar de zomer en naar vakantie… dus sloeg ik aan het dagdromen. Vorig jaar reisden we naar Turkije, en ineens besefte ik, dat ik daar foto’s genomen had van een top waar ik nog niets over geschreven heb! Hoog tijd dus, dat ik daar verandering in breng…

© Moors M - P1070960

Nu ben ik geen specialist in de materie, maar de stof deed mij sterk denken aan Delfts blauw. Toen ik ze in de winkel in mijn handen had, wist ik meteen wat het moest worden: een stijlvolle, chique top. Inge droeg een dergelijk topje, en was zo lief mij het handgetekende patroontje mee te geven. Hoe fijn dat de dames van Mertens Mercerie altijd begrijpen waar ik heen wil…

© Moors M - P1080016

Het was een simpel patroontje, met enkel voor- en achterpand. De hals en zoom plooide ik twee keer naar binnen en werkte ik af met een tweelingnaald. Ik wilde dat de mouwen soepel vielen, dus werkte ik die enkel af met een overlocksteekje.

Een uurtje werk, et voilà!

© Moors M - P1080002

Tot snel,
Lieve

Mijn pasmaatje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

De paspop van Margot heet Sofie… de band tussen die twee is haast onverbrekelijk. Ik heb zoiets niet met mijn pasmaatje, dus de mijne heeft geen naam. Maar ze staat trouw in mijn naaikamertje, annex bureau, te wachten tot ik beroep doe op haar diensten.

Aangezien ik niet echt binnen de standaardmaten val, moest ik op zoek naar een aanpasbare versie. Ik ging voor de TwinFit, aanpasbaar op twaalf plaatsen, aan de hand van draaiknoppen. Ook halsomtrek en ruglengte is verstelbaar, wat handig is, aangezien ik blijkbaar een smalle nek, maar wel een lange rug heb.

Het instellen ging relatief vlot, al moest ik voor sommige plaatsen wel de hulp van mijn ventje inroepen. Jezelf meten is geen evidentie, en de schouders van de pop nét even hoog maken als de jouwe, toch belangrijk voor lange jurken of rokken, lukt niemand in z’n eentje, vrees ik. Ik zou dus niet aanraden, de instellingen van je pop om de haverklap te veranderen.

IMG_7555

“TwinFit, past als uw tweelingzus”, roept de slogan. Leuk leuk, maar toch niet helemaal waar voor mij. Ik gebruik de pop eigenlijk niet zo vaak. Aangezien ik meestal met tricot werk, vaak in aansluitende modellen zonder rits, is het altijd een secuur werkje om het kledingstuk over de pop te trekken. Mijn pasmaatje is nogal stug, en geeft niet mee, waardoor ik telkens bang ben, mijn werkje al meteen kapot te trekken. In de praktijk is ze dus eerder decoratief, en huppel ik in mijn ondergoed heen en weer tussen mijn naaikamertje en de spiegel in de slaapkamer, om op mezelf te bekijken hoe iets valt, en waar ik in moet nemen. Het heeft ook z’n charmes!

IMG_7564

Gebruik jij een paspop? Wat is jouw ervaring ermee?

Tot snel,
Lieve

Speeddate met mijn naaimachien

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Op Facebook zie ik soms die berichten waarvan ik denk: “Hoe doen ze dat”? Zoals berichten met foto’s van een jurkje of broekje (en soms meerdere!) met de achteloze boodschap: “Heb ik vandaag even gemaakt”.  No biggie.

Ik snap dat niet. Hoe kan je in een etmaal zo een heel ding in elkaar zetten? Maar aangezien er wel meer mensen dat doen, dacht ik: dan moet ik dat ook kunnen. Dus besloot ik op een zondagochtend, vlak voor mijn vertrek naar Mali gewoon: “We maken vandaag een Aster”. Punt.

Ik had nog een leuke print liggen van Droomstoffen, cadeautje van de blogchallenge deze zomer, en had er al bijpassende boordstof bijgekocht. Het moest alleen nog gemaakt worden.

Dat het hele  patroon al getekend en uitgeknipt op je ligt te wachten, helpt natuurlijk. Ik moest het alleen maar op stof overnemen, wat heel wat tijd scheelde. Ik zette mijn truitje in een recordtempo  in elkaar, met enkel pauze om aardpeerpuree te maken en te eten.

En om 9 uur ‘s avonds: tadaa, een Aster. Mijn man was nog meer onder de indruk dan ik over mijn snelheid. Ik was vooral trots dat ik mijn tornmes niet had moeten gebruiken.  Maar in mijn bed dacht ik: was dit nu leuker, dat snelnaaien?

Eerst de voordelen van bliksemstikken: je kan veel sneller kan genieten van je eindproduct, en je hebt veel efficiënter gebruik gemaakt van je tijd, zodat je meer tijd hebt om leuke of huishoudelijke dingen te doen (zoals puree maken).

IMG_4538

Nadeel: ik zat me op te jagen alsof ik een deadline moest halen, en vond het een beetje zonde dat ik niet meer tijd nam om te prutsen op mijn naaisel, weg te dromen, of na twee uur even te stoppen om iets anders  te doen. Aangezien ik soms in het weekend de concentratie heb van een fruitvlieg, is lang naaien aan een stuk voor mij niet ontspannend. Het is het gepruts en dagdromen, dat het voor mij een leuke hobby maakt.

Dus, na een speeddate met mijn naaimachien en wat soulsearching achteraf, blijf ik liever bij mijn sukkeldrafje. Alleen het gedeelte dat je je tornmesje niet moet gebruiken, daar blijven we voor gaan.

En jij? Ben jij een snelle naaister? Of heb je ook meerdere dagen nodig om je stiksel tot een goed einde te brengen?

Tot schrijfs,
Margot

Wanted: Margot

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

Margot vertrok een paar weken terug voor een half jaar naar Mali. Voor ons dé ideale gelegenheid om eens terug te blikken op haar naaisels. Want eigenlijk… kunnen we haast niet wachten tot ze terug is, om te zien, wat ze nog in petto heeft.

aster1Een Aster voor een kieken

De titel alleen al en ik kon er mij al van alles bij voorstellen… Zó typisch Margot ☺ ! Super enthousiast over een ‘makkelijk’ patroon, de drempelvrees al voorbij en erin vliegen… en dan… oeeeeeeeeeps!

Anderzijds, van doorzetten heeft ze kaas gegeten, dat  kan ik jullie verzekeren. Alternatieve oplossingen zoeken is dan ook handelsmerk. En zoals jullie zelf hebben kunnen vaststellen mocht het resultaat er (opnieuw) wezen. And let’s be honest… herkenbaar, toch?!

Maatje, ik zal je missen op de blog… geniet ditmaal maar eens van onze blunders de komende maanden.

Have a safe trip!

An

 

IMG_5835Jumpsuit Iris

Margot en ik… onze eerste kennismaking was niet zo hartelijk. Zij was een super journaliste, maar kon wel eens hard uit de hoek komen, en eerlijk gezegd had ik een beetje schrik van haar. Toen samen een jongerenstage moesten leiden, was ik dus wat terughoudend. Maar in die week hebben we elkaar gevonden. Margot is zoveel meer dan een officier. Ze is warm en lief, zorgzaam, slim en grappig.  We lachen heel wat af samen, en werden door de jaren heen hartsvriendinnen.

Een klein jaartje geleden ontdekten we ook nog eens een manier om onze vriendschap en gezamenlijke passies te verdiepen. De blog draait om naaien én schrijven, mooier kan het heus niet worden. Bovendien gaf het ons hét ideale excuus om eens wat vaker af te spreken.

Zo’n afspraakje was de fotoshoot in het park in Mechelen. Het vroor bijna, maar Margot stond daar schaars gekleed in haar prachtige Iris jumpsuit. Ik nam de foto’s, en lachte toen ik (half gemeend) kloeg over mijn bevroren handen. Margot, een doorzetter? Inderdaad!

Meiske, laat ze ginder maar eens zien uit welk hout je gesneden bent. En weet dat ik je mis…

Lieve

 

IMG_4904Abby met een twist

Margot heeft een heel goede smaak…..ook als het op stoffen en mooie patronen aankomt. Ze weet precies wat ze wil en heeft het doorzettingsvermogen om er ook te geraken, zelfs al kost het haar heel wat puzzelwerk, aanpassingen en geduld. Haar Abby jurk heeft alles wat ik zelf in een jurk zoek: een mooie kleurencombinatie en een prachtige fitting. Ik bewonder haar moed, om al doende te leren, en daarbij tot  zo’n fantastisch resultaat te komen.

Vanaf onze eerste kennismaking en brainstorming voor de blog, herinner ik mij dat ze heel direct uit de hoek kan komen. Geen poespas bij haar, je weet wie je voor je hebt staan, hoe ze de dingen ziet en waar ze naartoe wil. Dat vind ik ook terug in haar naaisels.

Dus Margot, ook al hebben we soms een andere visie op de zaken, ik bewonder je omwille van deze kwaliteiten, en ben zeker dat je die ook in Mali goed zal kunnen gebruiken. Hou je taai en proud to be a girl in uniform samen met jou!

Tatiana

Nvdr: Bedankt Michael, voor de leuke poster!