Ik ga op vakantie en ik neem mee…

Eind oktober was het eindelijk zover: terwijl alle collega’s al lang terug waren van hun welverdiende vakantie, was het onze beurt om het werk een paar weken naar de achtergrond te verschuiven. We kozen voor een retourtje naar de zon: net als in 2017 en 2018 logeerden we in Hotel Baobab in Gran Canaria. En zoals de traditie het vereist: op vakantie vertrekken we met een koffer vol zelfgemaakt!

Hou je vast aan de takken van de bomen, want het is nogal veel…
Na 10 jaar naaien verzamel je toch wel wat precies.

Ken je deze nog? Onze Stinger heeft al de hele wereld afgereisd, want hij heeft het ideale formaat voor handbagage in het vliegtuig. Het toeval wil dat mijn ventje en ik het patroon in 2018 samen uitgewerkt hebben op reis in Gran Canaria. In plaats van iets te gaan drinken of te genieten van de show, werkten wij elke avond vanuit onze kamer aan ons gratis patroon, waarvan er ondertussen al ontelbare exemplaren gemaakt werden. Intussen beginnen onze prototypes een beetje te verslijten… Tijd voor twee nieuwe misschien?

Zonnige oorden vragen niet om veel om het lijf. Een mooie en goed zittende bikini kan echter niet ontbreken! Je zag er al verschillende passeren op de blog maar één van mijn favorietjes blijft toch deze leukerd: de Azure van Designer Stitch.

Lees verder “Ik ga op vakantie en ik neem mee…”

Sage meets Bertha

De Bertha broek van FibreMood maakte ik al keer op keer, en zagen jullie dus tot vervelens toe op de blog verschijnen… maar ik kan er niets aan doen. Ze zit zo heerlijk… Om jullie niet het gevoel te geven dat je iets bekijkt wat je al eerder zag, voeg ik er deze keer een leuk coltruitje aan toe: de Sage van La Maison Victor.

Het stofje voor de Sage kreeg ik vorig jaar voor mijn verjaardag van Margot. Zij kocht de lap heerlijk zachte tricot-met-gaatjes (hoe heet dat ook alweer?) bij Marie Karo. Het is zo’n stofje dat niet echt geschikt is voor de winter, wegens te dun voor een trui, maar dat dan weer te dik is voor zomernaaisels. Eerst dacht ik er een simpele longsleeve van te maken, maar dat sprak mij om de één of andere reden niet zo aan.

In de LMV van september-oktober 2022 stond een leuk coltruitje, de Sage. Perfect om ergens onder te dragen voor een extra laagje winterwarmte. Ik had het magazine niet in huis, maar mijn zus wees mij erop tijdens de opening van Toverstof in Melle. Dus kocht ik het boekje daar meteen, zodat ik ook aan de slag kon met het patroon.

Lees verder “Sage meets Bertha”

Mijn zoveelste Bertha van FibreMood

Sinds mijn allereerste Bertha van FibreMood passeerden er al enkele versies de revue. Ik hou van de pasvorm van die broeken en ze zitten zowat elke week in de wasmand. Hoog tijd voor een nieuwe dus!

Sinds ik zelf naai, nu een jaartje of zeven, is mijn kledij heel wat gevarieerder geworden. Vroeger ging ik voor sobere kleuren en zelden voor een print, tegenwoordig is het omgekeerde het geval. Deze leuke stretch jeans van Minerva leek mij ideaal voor een vrolijke broek. De stof is stevig maar ook soepel en kreukt zo goed als niet. Een stofje naar mijn hart.

Lees verder “Mijn zoveelste Bertha van FibreMood”

Buiten mijn comfortzone: een fleurig gestreepte Wallys

De nieuwe FibreMood staat weer vol pareltjes en de collectie zomerstofjes was nooit mooier en vrouwelijker. Het kriebelde dus om aan te slag te gaan met een patroontje uit het nieuwe magazine en met een stofje uit de winkel van de charmante Svenja, Toverstof.

© Moors M - 6U6A7745.jpg

De Wallys trok meteen mijn aandacht. Een wikkelblouse met lange riem, niet-te-diepe V-hals en modieuze pofmouwen, daar kan je werkelijk alle kanten mee uit. Bij Toverstof werd mijn oog getrokken naar een vloeiende crêpe met blauw-witte strepen en grote bloemen. Toch twijfelde ik zowel aan het patroon als aan de stof. Beide waren vér uit mijn comfortzone. Lees verder “Buiten mijn comfortzone: een fleurig gestreepte Wallys”

Mijn ‘dikke’ Bertha

Ergens begin oktober kreeg ik out of the blue een mailtje van Fibre Mood: of ik wilde meedoen in een promovideo voor de Bertha broek uit het tweede Fibre Mood magazine. En of ik dat wilde! Ik maakte bijna ter plaatse een vreugdedansje en kon haast niet wachten tot er uitsluitsel kwam wie er uiteindelijk mocht meewerken, want de dames achter de schermen wilden een mooie variatie qua vrouwelijke vormen zien in de video.

© Moors M - 6U6A5343

Het verlossende mailtje kwam een weekje later, maar in plaats van de verhoopte rust maakte het de stresskip in mezelf pas écht wakker. Want we moesten niet enkel een perfecte Bertha maken, wat zou ik erop aandoen? Ik had natuurlijk gewoon iets uit de kast kunnen trekken, maar dat was mijn eer te na. Een nieuw bovenstuk rolde van onder mijn naaivoetje. Lees verder “Mijn ‘dikke’ Bertha”