Tien tips om te naaien met geometrische prints

Een effen stofje is erg dankbaar om te naaien. Geen gedoe met tekeningen die op hun kop staan, of gepruts met een verschillende voor-en achterkant. Bij effen stofjes maakt dat allemaal niet uit. Maar  prints… dat is een andere paar mouwen. Daar moet je op een heleboel dingen letten, zeker als je werkt met geometrische prints.

Dus hier een aantal tips die ik door scha en schande heb geleerd. Hopelijk kunnen jullie er iets mee doen.sew challenge5

  • Bezint eer ge begint. Geometrische prints zijn er in alle vormen en maten. Als je voor de eerste keer iets wilt laten doorlopen, kan  je misschien beter beginnen met een hele simpele  print die vaak terugkomt.
  • Meer is beter: koop iets meer stof als je strikt genomen nodig hebt. Vooral als je een moeilijke print hebt, zal je soms meer ruimte nodig hebben om iets op de juiste plaats te knippen, en heb je meer stofverlies. Daarbij  kan je wel eens  iets verkeerd knippen (ik in elk geval wel). Dan is het handig dat je wat reserve hebt.
  • Knippen is de kunst: je patroondelen uitknippen is de sleutel tot succes en bepaalt enorm veel. Neem je tijd om je patroon uit te leggen op je stof en er goed over na te denken. Leg de patroondelen in de goede volgorde, zodat je makkelijker ziet wat waar moet doorlopen…
  • Zorg dat je alle patroondelen in dezelfde richting legt. Vooral bij tekeningen is het zo jammer als je één patroondeel op zijn kop hebt geknipt. Niemand zal het merken maar jij weet het wel…
  • Hoe meer patroondelen, hoe meer kans op problemen. Probeer eventueel om bepaalde gedeeltes in één stuk te steken, bv om het voorpand ipv een lijfje en rok, in een stuk over te tekenen.
  • Ga voor goud: kies je voor een moeilijke print zoals tartan, ga dan voor de 100 % en probeer alles te laten doorlopen. De panden van je rok, je boordband, je mouwen… Probeer zo precies mogelijk te werken, want elke cm die je er met geometrische lijnen naast zit, zie je direct.
  • Pas op voor nepen. Nepen zijn handig om een kleedje mooi te laten aanpassen, maar zorg dat je nepen op exact dezelfde plaats beginnen en eindigen aan beide kanten. Verschil zie je direct.
  • Denk aan de naadwaarden. Die 1 of 1.5 cm ga je niet zien, maar kunnen er wel voor zorgen dat je patroon niet meer doorloopt. Speld tijdens het knippen je naadwaarden om, zodat je kan zien vanaf wanneer je weer op spoor zit.
  • Ga niet uit de bocht. De bochten zijn het moeilijkste, zoals bijvoorbeeld bij de kraag. Heb geduld, blijf spelden en proberen totdat je ook daar er perfect op zit.
  • Driegen is een deugd. Ikzelf ben geen fan van driegen maar soms moet het. Lukt het niet goed om je patroonstukken goed te spelden, is driegen een goede oplossing.

Ken je er nog? Laat het me weten. Ik kan nog steeds tips gebruiken.

Tot schrijfs.

Margot

Margot’s Monty

Zoals de meeste naailiefhebbers ben ik lid van meerdere naaigroepen op sociale media. Altijd leuk om inspiratie op te doen, afgunstig andermans creaties te liken of om nederig te blijven, als je ziet wat andere mensen van onder hun naaimachine toveren.

Een tijdje geleden stond op een van die groepen een oproep van Stephanie, die vroeg wie haar kon helpen zorgenknuffels te maken. Een knuffel met een zakje waar kinderen briefjes met hun zorgen in kunnen steken. De beestjes zagen er zo sympathiek uit, dat ik in een opwelling een pb-tje stuurde dat ik dat wel wou proberen.20180124_21193958585894313675-012033122167.jpeg

Stephanie stuurde me de link van de werkbeschrijving op de site van KVLV, waarin stond hoe je zo’n Monty maakt, en ik ging aan de slag.

Ik had fleece nodig, tricot, een rits en wat vulling. Fleece had ik niet, maar wel een lapje superzachte fake roze bont. Gecombineerd met een vrolijk tricotrestje lukte het wel. Aangezien ik die zakken met vulling vrij duur vind en niet veel nodig heb, kocht ik een afgeprijsde knuffel en gebruikte daarvan de vulling. Iets goedkoper… Nog een rode rits als mond, wat knopen en vilt om de oogjes te maken, en we kunnen beginnen.

Mijn Monty naaien viel wat tegen. Niet alleen verschuift het roze bont de hele tijd, je weet eigenlijk niet waar je draad zit door al die haartjes. Daarbij pluizen de lapjes na het knippen gi-gan-tisch. Na elke naaisessie zaten mijn bureau, mijn broek en mijn stofjes onder het roze pluis.

De uitleg was ook wat kort voor een 3D-blinde zoals ik, maar met wat spelden, tobben in bed en ettelijke pogingen, kwam de Margot Monty toch tot leven…img_20180124_211605846-011980811044.jpeg

Ik zette mijn knuffel op de naaimachine, bekeek hem van een afstand en kon niet anders dan denken: “He creeps me out…” Ongerust stuurde ik een foto naar de meiden, met de vraag of zij hem niet eng vonden. Tatiana vond hem schattig, maar toch wat eng en Lieve maakte de opmerking: “Hij lijkt wel een beetje op het Koekiemonster“.

Dat is het! Mijn beestje heeft door de bontlook een ietwat ruig uiterlijk, maar dat is zoals zijn maakster: hij heeft karakter en uitstraling.

Ik stuurde mijn Monty via de post naar Stephanie, met een briefje in zijn zakje: dat hij Monty heet, een ruwe bolster is met een zachte pit, en dat hij niet kan wachten om een vriendje te krijgen om te knuffelen. Ik hoop dat hij en Stephanie veilig toekomen Zuid-Afrika hebben, waar ze zieke kindjes gaan helpen.

img_20180124_212924640-01-021288184161.jpeg

Stephanie, all the best daar in het verre Zuid-Afrika. Geniet van je avontuur en keep it safe.

Enne… zeg tegen mijn Monty dat-ie de pannen van het dak moet knuffelen!

Tot schrijfs,

Margot en Monty

Sewchallenge – uitgedaagd in drievoud

Dat ik niet vies ben van een uitdaging zal je wel al gemerkt hebben bij de vorige sewchallenges. Deze keer koppelde Davina mij aan Delphine. Toeval wil dat ik haar al een hele tijd volg, en steeds onder de indruk ben van al het moois dat zij tevoorschijn tovert. Zij krijgt zelfs haar man zover dat hij gewillig in haar zelfgemaakte kledij voor de camera poseert! Zover ben ik lang nog niet… voorlopig houdt mijn ventje de boot af.

Ik kreeg het dus warm en koud tegelijk toen Delphine haar criteria doorstuurde: zij had mijn voornemens voor 2018 aandachtig gelezen, en wilde dat ik iets voor Michael naaide. Jammer genoeg moest ik haar dus vragen de criteria te herzien.

Logo sewchallenge

Gelukkig had ze snel drie nieuwe voorwaarden klaar:

1. maak iets voor jezelf

2. geschikt voor een date met je ventje

3. laat een vriendin een stofje uit je voorraad kiezen

Daar had ik zeker oren naar! Mijn vriendin Annelies was erbij toen ik een paar maand geleden een mooie zwarte jeans-tricot kocht bij de Stoffenknop, en haar keuze was snel gemaakt.

© Moors M - 6U6A1457-Edit Lees verder “Sewchallenge – uitgedaagd in drievoud”

Mama’s choice

Een mooie, slanke en stijlvolle dame met een pittig kapsel. Zo zou ik mijn mama omschrijven tegenover iemand die haar niet kent. Mama draagt graag rokjes en kleedjes, want haar benen mogen gezien worden!

Naaien voor iemand anders blijft altijd spannend. Naaien voor mijn mama is nog een categorie spannender. Vorig jaar maakte ik voor Moederdag een tasje, en mijn boodschappentassen-uit-tafelkleed vergezellen haar op elke shoppingtrip. Een logische volgende stap was dus een heus kledingstuk. Slik.

© Deduytschaever C APC_0092

Lees verder “Mama’s choice”

Warme knuffeltrui

Waarschijnlijk zijn er weinig mensen in mijn omgeving die niet weten dat ik passioneel met de blog bezig ben. Naaien op zich is al een heerlijke hobby, maar het bijkomende creatieve aspect van schrijven en foto’s (laten) nemen maakt het helemaal af! Alleen vind ik het in de winter moeilijker om mooie foto’s te nemen. Het is vaak nat en koud, en al ben ik ‘gedreven’… soms heb ik geen zin om in een jurkje zonder mouwen de vrieskou te trotseren.

Met Kerst kregen mijn ventje en ik het ideale geschenk van mijn ouders: een studioset met twee softboxen en een flitsparaplu. Zo kunnen we onze garage omtoveren tot een heuse fotostudio!

© Moors M - 6U6A1173

Op een gure winterdag begonnen we te experimenteren. Deze keer gebruikten we nog een smal tafelkleed als achtergrond en konden we geen foto’s nemen waar ik ten voeten uit op sta. Dus trok ik een trui -die om de een of andere bizarre reden de blog nog niet haalde- uit de kast en gingen we aan de slag.

© Moors M - 6U6A1142

Het model zagen jullie al verschillende keren passeren. De Burda Young 7678 vleermuistrui is een van mijn favorietjesomdat je er naar hartelust mee kan variëren. Lange of driekwart mouwen, een kleedjeshack of een andere halsuitsnijding: het patroon is niet moeilijk aan te passen.

© Moors M - 6U6A1110

Deze trui maakte ik, toen ik pas naaide, uit een gebreid stofje. Ik leerde meteen dat je zulke los geweven stoffen best overlockt van zodra je de stof geknipt hebt. Wat heb ik toen gevloekt omdat de steken begonnen te lopen tijdens het stikken…

© Moors M - 6U6A1160

Maar: eind goed, al goed. Het werd een heerlijke knuffeltrui, lekker lang onderaan en aan de mouwen, die mij al op menig koude winterdag warm heeft gehouden. Een leuk glitterstofje dat ik omtoverde tot een cirkelsjaal en mijn favoriete laarzen maken mijn look helemaal af.

Tot hier onze allereerste ‘garageshoot’. Wat denken jullie ervan?

Tot snel,
Lieve

Sweaterfun met Fenna

Het is alsof de mensen achter La Maison Victor mijn gedachten kunnen lezen… Een tijdje geleden kocht ik bij de Stoffenknop een prachtige warme en zachte gebreide viscose voor een trui. Ik viel als een blok voor kleur en textuur, maar twijfelde nadien of een hele trui in dat zachte blauw niet te saai zou zijn. Ik kocht bij Toverstof een bijpassende structuurtricot en sloeg in mijn hoofd aan het puzzelen.

© Moors M - 6U6A0741

De Fenna uit de meest recente La Maison Victor deed mijn hart sneller slaan, maar het aantal patroondelen remde mijn enthousiasme een beetje af. Hoe meer leuke voorbeelden ik online zag passeren, hoe meer zin ik echter kreeg ermee aan de slag te gaan.

© Moors M - 6U6A0801

Ik besloot mij te beperken tot twee blauwtinten, verzamelde al mijn moed, en begon het patroon uit te tekenen en de stof te knippen. Daar was ik toch een paar uur zoet mee, dus wachtte ik tot het volgende vrije moment om te beginnen naaien.

© Moors M - 6U6A0902.jpg

Eerlijk? Het is een heel gepuzzel, maar toen ik al die stukjes naadloos in elkaar zag passen, werd ik daar heel blij van.

© Moors M - 6U6A0822

De Fenna is een echte sweater en valt dus ruim, wat mij niet flatteert. Ik nam de zijkanten vier centimeter in en versmalde ook de mouwen met twee centimeter.

© Moors M - 6U6A0779

De modellen uit LMV vallen vaak ook kort uit, dus maakte ik de trui drie centimeter langer. Nu komt de boord mooi over mijn broekrand, lekker warm in de winter.

© Moors M - 6U6A0744

De wijde halsopening vond ik ook niet zo handig in het koude seizoen, dus tekende ik anderhalve centimeter naadwaarde en naaide ik een boordje aan de hals.

© Moors M - 6U6A0760

Het was geen snel-klaar projectje, maar zeker de moeite waard. Ik weet nu al: dit wordt mijn lievelingstrui!

© Moors M - 6U6A0748

Tot snel,
Lieve

Gelezen en goedgekeurd: Veritas magazine

De Veritas winkel, daar is elke naaister wel mee bekend. Sinds iets meer dan jaar brengt de keten ook een naaimagazine uit. Hoog tijd dus dat de girls die lectuur eens met een kritisch oog bekijken.

Ik maakte er al wat projectjes uit, zoals de bomberjacket Annabelle, mijn Abby jurk  en mijn Alison t-shirt. Lieve ging dan weer aan de slag met de Alex jumpsuit.

Het aanbod van de Veritas-magazines qua naaien is voor elk wat wils. Er zijn ook heel wat projectjes voor de beginnende naaister. Bij elk project staat de moeilijkheidsgraad erbij.

Er bestaan ook edities voor breien en decoratie, dus voor de creatieveling is er wel wat keuze. Ik heb een paar bladen van naaien en eentje voor breien maar zij die zich mijn breipoging in Mali herinneren, weten dat die laatste nog maar weinig gebruikt is….

De projecten zijn goed uitgelegd, met duidelijke tekeningen en stap voor stap beschrijvingen. Ook bepaalde technieken zoals een papspelzak stikken of een blinde rits inleggen, staan achteraan uitgelegd aan de hand van foto’s.  Handig, maar het nadeel is dat de tutorials soms dezelfde zijn. Telkens een paar andere techniekjes uitleggen zou beter zijn. Aan de andere kant kan ik me voorstellen dat de doorwinterde naaisters dit alleen maar bladvulling vinden.

Alle patronenen staan op grote patroonbladen en zijn makkelijk over te nemen Met duidelijke lijnen, zonder de visuele spaghetti die je in andere bladen tegenkomt. Er staan ook maar een viertal kledingstukken op een blad, dus het overzicht is nog niet zoek.

Welke stof je kunt gebruiken voor een bepaald kledingstuk, daar geven ze je advies over, en ook over de hoeveelheid stof en ze tekenen zelfs een plan om de patroonstukken te leggen op de stof.

Wat jammer is, is dat de hoeveelheid stof die ze aanraden, me soms wat overdreven lijkt. Ik probeer steeds zo spaarzaam mogelijk mijn stof te leggen, zodat steeds een beetje overheb, mocht ik een patroondeel opnieuw moeten knippen. Maar mijn ervaring met het Veritasblad  is dat ze de stof wel erg ruim meten.

De nieuwe stofjes van de keten worden ook besproken, daar kan je lekker bij watertanden. Ook de bon van 4 of 5 euro die steeds achteraan zit, is ook leuk meegenomen. Spijtig dat die enkel geldig is vanaf een bepaald bedrag, dat niet laag is.

Wat leuk is bij de patroontjes, is dat je er eens iets vindt dat niet in andere naaibladen staat. Een kleedje dat net iets specialer is, een broek die net wat anders is als de rest. Ik heb bijvoorbeeld lang gezocht naar een nauwaansluitende broek en in het jubileumnummer van Veritas heb ik hem eindelijk gevonden. Hij staat hoog op mijn lijst met projecten…

Rapport in het algemeen: een leuk blad met overzichtelijke uitleg en patronen, ideaal voor de beginnende en leergierige naaisters onder ons.  Ik verheug me er steeds op om de nieuwe editie eens op te pakken in de winkel en er door te bladeren.

Wat vind jij van het Veritas magazine? Tevreden, zoals ik, of toch wat minder? Laat het me weten.

Tot schrijfs,

Margot

Sanne staat klaar met naald en daad

Studio Sanne ligt vlakbij Wommelgem in Antwerpen en al woont mijn schoonfamilie aan de andere kant van de Antwerpse ring, het adres ligt niet meteen op mijn route vanuit Gent. Er waren dus enkele pogingen en afgebelde afspraken nodig voor ik er écht geraakte. Sorry Sanne!

Maar uitstel is geen afstel en van zodra ik er binnenstapte, kwam ik in een ‘snoepjeswinkel’ terecht. Op het eerste zicht lijkt het een klein winkeltje, maar als je doorwandelt naar achter, weet je niet waar eerst te kijken. Katoen en tricot in alle mogelijke kleurtjes en prints, voile, (minky)fleece, imitatieleer, jeans, french terry, doorgestikte sweater… Ook aan fournituren en patronen geen gebrek. In dit leuke winkeltje echt voor elk wat wils!

Ook toffe gepersonaliseerde cadeautjes vind je er. Badcapes, handdoeken of knuffelbeertjes laten borduren met een leuke boodschap? Ja hoor, dat kan!

© Moors M - IMG_5213

Maar je kan er ook praktisch aan de slag. In de achterkamer staat een grote (naai)tafel. © Moors M - IMG_5225Naast de workshops die Sanne geregeld geeft, kan je er tijdens de openingsuren terecht om rustig, weg van de dagelijkse rompslomp, te naaien. Alle machines en kleine materiaal zoals schaar, spelden, lintmeter… staan ter beschikking, en dat voor een klein prijsje. Daarnaast mag je ook de uitgebreide patronenbibliotheek van Sanne -vol leuke tijdschriften en boeken- raadplegen. Geraak je even niet verder? Sanne en haar vriendin Karen staan klaar met raad en daad. Ideaal toch?

© Moors M - IMG_5241

Sanne kreeg de liefde voor het naaien met de paplepel ingegoten. De droom om van haar passie haar job te maken ging drie jaar geleden in vervulling toen ze Studio Sanne opende. Toch werd die mooie droom deze zomer haast een nachtmerrie toen ze van de trap viel en haar rug brak. Met de steun van mama en vriendin Karen knokte ze zich een weg terug en vandaag staat ze, ondanks de pijn, weer bijna fulltime in de winkel.

Ik ging erheen in het idee dat ik niets nodig had en kwam buiten met drie prachtige stofjes en een paar fournituren. Kortom: ik vind het heel jammer dat dit winkeltje niet dichter bij huis is, maar gelukkig heeft Studio Sanne ook een uitgebreide online shop!

Wil jij er ook eens binnenspringen? Een adres: Oudstrijdersstraat 25A in Ranst!

© Moors M - IMG_5248

Ken jij leuke winkeltjes die een bezoekje waard zijn? Laat het ons weten, misschien gaan wij er wel eens langs!

Tot snel,
Lieve

Een Harriet hack

Ik heb al eens verteld dat Pinterest een van mijn inspiratiebronnen is. Ik heb natuurlijk ook een speciaal bord waarop ik zaken pin die op mijn to-sew-list staan.

Deze foto was er eentje, een rok met een soort onderrok van ruit. Alles wat ik leuk vind ineen: het is  anders, asymmetrisch en het heeft ruiten. I.Want.That!!!

Van mijn eerste poging om met ruit te werken had ik nog een flink stuk tartan opzij gelegd. Bij Stitch and Co kocht ik een mooie donkergrijze punto di Roma en na wat gezoek leek de Harriet van La Maison Victor mij een goede basis.

Harriet is sowieso al een leuk patroon om in elkaar te zetten. Ik besloot om gewoon de hele jurk te maken, met als enige aanpassing lange mouwen, en pas daarna het stuk tartan te integreren.

Ik knipte mjin tartan onderrok schuin van draad, zodat de stof zich goed rond je benen wikkelt. Ik bevestigde eerst de onderrok en knipte dan een groot stuk grijze stof weg. Slik. Nog de randjes omzomen en tataa, daar is mijn onderrok.

Het fijne van punto di roma is dat het lekker meerekt, dus de rits kon gewoon achterwege blijven. Maar toen de jurk bijna klaar was, was mijn eerste reactie vooral: “Pffff”.

Het donkergrijze maakte het zo saai dat ik er onmiddellijk veel meer tartanstof aan wou toevoegen om het wat op te leuken. Maar tartan is geweven stof, dus die kan je niet zomaar combineren met rekstof, want dan scheuren de naden, en veel ruitstof had ik ook niet over… Dan maar enkel ruit toevoegen aan stukken die niet rekken en van mijn restjes tartan nog een riempje te maken. Ook het beleg, dat gedeeltelijk zichtbaar is bij Harriet, maakte ik in tartan.

Nog een paar goudkleurige knoopjes aan beleg en mouwen om het af te maken, en mijn Harriet is gehackt. Ben best blij met het resultaat. Ik kreeg er al heel wat leuke reacties op.

Weer een pin die ik kan catalogeren onder: ‘Done that’. Op naar de volgende, maar dan liefst eentje waar ik niet zomaar in mijn jurk moet knippen. Dat was echt wel even stressen.

© Lieve Deduytschaever 180104 14

Tot schrijfs!
Margot

Betoverende stofjes – nu op een nieuwe locatie

Dat we bij Girlsinuniform fan zijn van Toverstof, dat weet je al langer. Toen Svenja maanden geleden aankondigde dat ze uit het centrum van Destelbergen zou verhuizen naar een pand wat verder op de steenweg, nam ik mij voor de feestelijke opening niet aan mij voorbij te laten gaan.

©Lieve Deduytschaever 180121 10.jpg

Svenja was op dat moment hoogzwanger, maar dat weerhield haar er niet van de nieuwe zaak prachtig in te richten en te verhuizen. De officiële opening moest ze jammer genoeg uitstellen, want daags voordat haar nieuwe deur voor het eerst open ging, beviel ze van een prachtige zoon. Vandaag maakten zij en haar hele familie het uitstel echter meer dan goed!

Nog voor openingsuur stonden er al een tiental dames te wachten in de kou. Ja, Toverstof heeft een hele schare trouwe fans! In de winkel kon je al snel over de koppen lopen. Het is dan ook de moeite om eens binnen te springen: alle damesstoffen zijn aan 50%, en ook andere stofsoorten kan je aan mooie prijsjes mee naar huis nemen.

Tatiana en ik waren bij de eersten die naar binnen stapten en ik viel meteen als een blok voor een prachtige blauwe viscose. Met een nieuwe Pamtop en een lange zomerjurk in gedachten nam ik vier meter mee naar huis en ik scoorde bovendien een van de leuke goodiebags die Svenja met veel zorg had samengesteld. Mijn dag kan niet meer stuk!

Heb je nog tijd om vandaag eens langs te gaan? Zelfs aan de kinderen is gedacht, want aan de lange workshoptafel achteraan kunnen zij naar hartenlust kleuren of spelen.

Eén adres: Dendermondesteenweg 542 in Destelbergen. Nog tot 16 u kan je genieten van de heerlijke hapjes, glühwein en raclette.

Tot snel,
Lieve