Auteur: Girls in Uniform

Drie stoere meiden en hun naaimachines... Een superleuke samenwerking tussen drie militairen en een politie-dame!

Mister Sandmans little brother

Gepubliceerd op door Girls in Uniform9 reacties

Een paar maand geleden maakte ik een leuke jumpsuit voor mijn petekind Wolf. Op dat moment had ik ook aan zijn broer Lou beloofd er eentje te maken, maar ik vond niet meteen een geschikt patroon-met-kap, en aan het einde van een maandenlange en schier eindeloze zoektocht besloot ik gewoon nog eens hetzelfde model boven te halen: de Sandman Jumpsuit uit Ottobre Kids 6/2015. Lou groeit als kool, en ik kon zelfs dezelfde maat maken. Minder voorbereiding, daar hou ik van!

Met een kennersoog koos Lou een prachtige tricot uit op de website van Droomstoffen. Toch duurde het alweer een tijdje voor tante-lief aan de slag ging. De reden? Die goede oude drempelvrees. Want de polosluiting in de onesie is de eerste stap in het proces, en laat ik daar net niet zo geroutineerd in zijn. Ik wachtte dus tot het allerlaatste moment om eraan te beginnen.

©Lieve Deduytschaever 171025 21In de herfstvakantie gingen de broers namelijk op reis met oma en opa, en Wolf nam zijn onesie mee. Dan kon ik zijn broer toch niet in de kou laten staan?

©Lieve Deduytschaever 171025 16©Lieve Deduytschaever 171025 20

Deze keer ging alles gelukkig relatief vlot, en twee dagen voor hun vertrek leverde ik de jumpsuit af bij mijn zus thuis. Lou was in de wolken met zijn onesie, en poseerde als een heus ‘fotomodel’ voor mijn lens. Daarna keuvelden we allemaal samen onder het genot van een verse gember-limoenthee over koetjes en kalfjes. Mijn zus had zelfs een cadeautje voor me klaar, als bedanking voor de naaisels. Een bezoekje bij Elke en haar kids is altijd met volle teugen genieten!

©Lieve Deduytschaever 171025 18

Ik ben superfier op mijn neefjes. Wat denk jij, knappe kerels hé?

©Chris Deduytschaever171030© Moors M - 6U6A1401

©Lieve Deduytschaever 171025 13

Tot snel,
Lieve

 

Heerlijk herfstjurkje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform14 reacties

Jurkjes… elke keer denk ik: “die maak ik niet meer, ik heb er nu meer dan genoeg”. Ik ben namelijk niet echt een jurkjesmeisje. Tot voor kort droeg ik ‘s zomers vooral rokjes of shorts met een topje, en in de winter ging ik voluit voor jeansbroeken en een truitje. Sinds ik naai, is mijn kledingstijl echter radicaal veranderd. Niet enkel hangt mijn kast nu vol met leuke én draagbare jurken, ook prints en kleuren waar ik tot op dat punt zelfs nooit naar keek, draag ik nu met plezier.

©Lieve Deduytschaever 171103 34

Natuurlijk grijp ik nog terug naar mijn ‘oude’ combinaties, want die zijn zo comfortabel. In de zomer is een jurkje echter toch zo handig. Je hoeft niet na te denken over een geschikte combinatie, en met de juiste schoen eronder ben je voor elke gelegenheid gekleed. In de koudere seizoenen kies ik voor laagjes en sjaaltjes, in combinatie met nylons en een mooie laars. Ja, sinds ik wat vaker jurkjes draag, gaat er een hele wereld voor mij open. Maar toch… nu heb ik er wel genoeg in mijn kast hangen.

©Lieve Deduytschaever 171103 25

Tot ik een leuk gebloemd viscosetricootje toegestuurd kreeg van Studio Sanne. Zeg nu zelf… deze stof vraagt er toch om een herfstjurkje te worden? Jammer genoeg maakte ik een inschattingsfoutje, en koos ik voor het ‘verkeerde’ patroon. Ik vond jurk nr. 1 uit ‘Stitched By You’ herfst 2016 zo mooi in het boekje! De mooie V-hals, gecombineerd met de speciale plooien langs de halslijn spraken mij enorm aan. Ook het aansluitende model zag ik helemaal zitten.

©Lieve Deduytschaever 171103 08

Uitgezonderd een kleine aanpassing ter hoogte van mijn heup, en de versmalling van de mouwen, was de pasvorm meteen goed. De V is net diep genoeg om stijlvol te zijn. Maar die plooien… die swingen de pan uit. Ze blijven niet liggen hoe het zou moeten, waardoor het bovenstuk er soms een beetje rommelig uitziet.

©Lieve Deduytschaever 171103 30

Gelukkig is het een herfstjurk, en zoals ik al zei: in de frissere seizoenen draagt deze koukleum laagjes. Met een mooie cardigan en een sjaaltje is de jurk perfect draagbaar.  En eigenlijk… ze zit heerlijk, en als ik de foto’s bekijk, vallen die plooien ook heel goed mee!

©Lieve Deduytschaever 171103 40Eind goed, al goed dus!

©Lieve Deduytschaever 171103 02

Tot snel,
Lieve

PS: Onze huisfotograaf kon de foto’s niet nemen, en dus ging ik aan de slag met statief en selfiestick. Weg prachtige decors (ik durfde de tuin niet uit), weg mooie fotobewerkingen (ik zie er nogal grijs uit precies)… just me, mijn gsm en fototoestel. Ongelofelijk hoe snel je gewend raakt aan zo’n fantastische fotograaf in de buurt.

Mijn vakantie-pakket

Gepubliceerd op door Girls in Uniform2 reacties

Iedereen moet er wel eens uit om die batterijen terug op te laden. Ik behoor tot de groep mensen die het huis uit moet om écht tot rust te komen. Thuis blijven om te naaien is dus geen optie als het op vakantieplanning aankomt. Maar niet iedereen kan of wil het naaien helemaal loslaten… en ik geef toe dat dat bij mij ook het geval is.

Aangezien er toch wel wat voorbereiding bij een project(je) komt kijken dacht ik dat het wel leuk zou zijn om al een aantal patronen klaar te stomen, zodat ik onmiddellijk in actie kan schieten na de vakantie, vol nieuwe moed en ideeën.

Dus stelde ik, zoals alle mama’s voor hun kinderen doen, ook mijn vakantiepakket samen:

IMG_0971b

Het hoeft geen betoog, dat het zoeken van de juiste patronen op een raderblad niet altijd evident is… zeker omdat ook elk tijdschrift wel zijn eigen stijl heeft om zo’n raderblad voor te stellen!

Het lezen van de werkmethode is volgens mij dan ook wel van belang, alvorens de schaar in het patroon te zetten. Ik noteer bijkomende gegevens mee op het patroon of naast de beschrijving, zodat ik nadien niet alles nog eens moet uitzoeken.

Ja, ik weet dat ik héél ambitieus was met mijn vakantie-pakket… Eerst en vooral moest ik kiezen welke uitdaging ik deze keer zou aangaan om daarna pas te starten met tekenen. Uiteindelijk heb ik er zes uitgetekend op de puinzakken die Margot mij aanraadde, komende uit vijf verschillende tijdschriften:

 

En wanneer alles netjes is uitgeknipt en verduidelijkt, gaat het in een hoesje zoals Tatiana mij leerde in haar blogbericht.

 

IMG_5787b

En nu klaar voor het échte werk…!

Kunnen jullie het naaien ook niet zomaar laten liggen, of net wel? Laat het ons weten!

Gastblogster,

An

Let’s sti(c)k together – dit is Belgisch

Gepubliceerd op door Girls in Uniform51 reacties

Nu Flaflinko de hele maand Belgische ontwerpers, patronen en stofjes in de spotlights zette, wordt deze ‘Let’s sti(c)k together’ het orgelpunt van haar campagne.

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_n

Onze opdracht: kies een Belgisch patroon dat je nog nooit maakte, of hack een gebruikt patroon.

© Moors M - 6U6A4693Toeval wil dat ik onlangs mocht meedoen met de blogtour van de nieuwe Cobalt, een patroontje van Blou, en dat het patroon heel veelzijdig is. Ik hoefde het dus niet te hacken, maar koos een versie die ik nog niet eerder maakte.

© Moors M - 6U6A4704

Met deze herfsttemperaturen ging ik voor een sweater met bescheiden V-rug en driekwart mouwen. Manchetten zijn niet zo mijn ding, dus koos ik voor een simpele afwerking met grijze glitterboordstof aan de mouwtjes. Het muntgroene glitterstofje had ik al meer dan een jaar liggen; hoog tijd dus dat ik ermee aan de slag ging.

© Moors M - 6U6A4702

Enkele weken geleden kreeg ik een schitterend tricootje van De Stoffengalerij. Mijn lange rok werd meteen mijn favorietje, en ik had nog een mooi stuk stof over. Het muntgroene van de sweater past perfect bij de print van de stof, dus maakte ik de Kristy rok van La Maison Victor. Ja, die naaide ik al eerder in zwarte kant, maar nu koos ik voor de ongevoerde versie tot net boven de knie. Toch weer even anders…

© Moors M - 6U6A4685

Zo kan ik nu de straat op in een op en top Belgische outfit. Hopelijk ben ik op die manier geslaagd in de uitdaging van Marjolein.

© Moors M - 6U6A4758

Marjolein zaait nog steeds cadeautjes in het rond. Op haar blog geeft ze drie prijzen weg: het boek ‘Stof voor Durf-Het-Zelvers’, het boek ‘200 rokken en broeken’ en een cadeaubon ter waarde van 30 euro van Mon Depot.

Wil je ook een kijkje nemen bij de vele andere dames? Dat kan!

Flaflinko – Just Delphine – Nathalie’s Naaisels – Larth – Two Owlettes – Naaiz – 10e Sewing projects – Querida– Stokstaartje doet het zo – Sewing à la carte – Miss Pixie – Girls in Uniform – Blogliesje – Yjonis – Blogrevolution – ViTess – SewBel – Just Just10 – 196 – Woohoo by Davina – Wollebol – Maankindjes – Kreatrien – Wilwarin Couture – Katrienette – Ma’am Musketier – The Needle of Choice – Frullemieke – Vlijtig Liesje Knutselt – Spoetniksels – Molemieke – Sewbidoo – Draadjes – Adivastyle – Made for Inka – Crealiefjes – Stoffenspulletjes – Hutsepruts – Marieke Falderieke – Lunatiek – Khadetjes – Lilliepawillie

© Moors M - 6U6A4706

Tot snel,
Lieve

PS: Foto’s van the one and only Michael Moors!

‘La Maison Victor’ van de 19e Eeuw

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

In mijn vorige blogpost vertelde ik jullie hoe onze naaiende voorouders aan hun stoffen en naaiartikelen kwamen. Maar hoe geraakten zij aan de juiste patronen? De meeste dames van de middenklasse hadden de basistechnieken handwerk aangeleerd tijdens hun lagere schooltijd en konden behoorlijk overweg met naald en draad. Net als wij vandaag, hadden ze ook patronen nodig, die ze vonden in populaire handwerkbladen. Geen ‘La maison Victor’ of ‘Burda Style’, maar wel damesbladen met ronkende namen als  ‘De Bazar’, ‘De Gracieuse’ en ‘De Vrouwenwereld’. In tegenstelling tot vandaag konden enkel de dames uit de hogere middenklasse met voldoende personeel zich dergelijke damesbladen permitteren. Zij hadden immers tijd om te handwerken terwijl het personeel hun huishouden runde.

‘De Bazar’ was de Nederlandstalige versie van ‘Die Modenwelt’, het Duitse geïllustreerde tijdschrift voor Kledij en Handwerk. Dit tijdschrift werd opgericht in 1865 en telde vijf dagen na de lancering 3.000 abonnees. Vier jaar later bedroeg de oplage al 100.000 exemplaren en verscheen dit blad, naast Duitsland en Nederland, ook in acht andere landen waaronder Rusland, Frankrijk (‘La Saison’), Denemarken (‘Dagmar’) en Spanje (‘El Correo de la Moda’). De illustraties waren in elk land gelijk, maar de teksten werden aangepast en vertaald. ‘De Gracieuse’ was de Nederlandstalige versie van de Duitse ‘Der Bazar’, een tijdschrift dat vooral de Parijse mode probeerde te verkopen. ‘De Vrouwenwereld’ was deels een modeblad, maar bevatte tegelijk ook poëzie en huis-, tuin- en keukentips.

De bladeren leken ook allemaal erg op elkaar; ze begonnen onder de titel van het blad onmiddellijk met het hoofdartikel en een rijk geïllustreerde zwart-wit gravure. Duidelijk minder visueel dan onze huidige covers van LMV en Burda. De meeste nummers hadden één bijbehorend knippatroonblad, meestal met patronen voor damesmode, nachtkledij of kinderkleding, alles door elkaar. Patronen voor herenmode waren eerder schaars. Ik vermoed dat de heren meer vertrouwen hadden in hun eigen kleermaker. Behalve naaipatronen brachten de damesbladen ook borduur- en haakpatronen voor kledingversiering en gebruiksvoorwerpen. Zo werd er meermaals een patroon gepubliceerd voor een antimakassar. Na een beetje opzoekwerk blijkt dit de het kleedje te zijn dat men over de rugleuning van stoelen en zetels hing om deze te beschermen tegen de toen gebruikte haarolie nl. makasserolie.

Om de patronen van de Gracieuse te bekijken kan je trouwens terecht op de website ‘Het geheugen van Nederland‘. Deze geweldig interessante blogpost van atelier Nostalgia  maakt je wegwijs in hoe je dergelijk patroon moet lezen. Ook  De Bazar is volledig digitaal te bekijken op de site van de Koninklijke Biblioteek van Nederland via deze link.

Dus je ziet, ook 150 jaar geleden waren patroonbladen populair. Het grote verschil is dat de huidige lezeressen niet enkel naaien maar ook het huishouden moeten bestieren. En geef toe, zouden we soms niet stiekem ons enkel met naaien willen bezig houden😊?

Tot schrijfs,

Tatiana

 

 

Wat als… je helemaal ongelukkig wordt van je harde werk

Gepubliceerd op door Girls in Uniform28 reacties

Als abonnee van La Maison Victor, krijg ik mooi op tijd elk boekje in de bus, maar meestal duurt het een paar maand voor ik er ook effectief iets uit maak. Mijn to do lijstje is zo lang dat ik zelden kort op de bal kan spelen. De Rocha jas stond al een tijdje op mijn wenslijstje, en ik had het ideale stofje ook al eventjes liggen. LMV maakte de jas uit een iets dikkere stof, maar ik ging voluit voor een prachtig, donker roestkleurig namaak-leertje, gekocht bij Mertens Mercerie. Heel dun en soepel. Ook van de voering was ik helemaal wild. Een beetje gewaagd, dat wel… maar in combinatie met de buitenstof oh zo stijlvol. Een lederlook jasje, zelfgemaakt, dat was mijn droom!

©Lieve Deduytschaever - jasje 13

Vol goede moed nam ik alles mee naar de naailes bij Boho Atelier, want het leek mij toch iets te moeilijk om in mijn eentje uit te vogelen. Onder de deskundige begeleiding van Katrien en Susy vorderde ik traag maar gestaag. Oef, wat heb ik ermee zitten worstelen! Het begon al met de zakken in de jas. Twee hele lessen heb ik erop zitten zwoegen. Eerst op een proefstofje en dan een keer of drie ‘voor echt’. Wat een geluk dat ik er niet in mijn eentje thuis aan begonnen was, want dan lag de boel al lang in de vuilbak.

©Lieve Deduytschaever - jasje 05

Eens binnen- en buitenjasje apart klaar waren moest ik nog een stukje innemen. Ik leek wel een zak patatten… Ook daar verloor ik een hele les aan. Op les vijf of zes, ik ben de tel kwijt, bereikte ik uiteindelijk de eindmeet. Mijn klasgenootjes waren superblij voor mij, en vol lof. Maar ik stond in de spiegel te kijken en werd diep, diép ongelukkig van de jas. Hij stond mij voor geen meter… Uren en uren zwoegen, dure stof… Ik kon wel huilen, zo droevig, boos en gefrustreerd werd ik ervan.

Het zal wel een mooi jasje zijn, en technisch valt er weinig op aan te merken dankzij de stap voor stap begeleiding bij Boho, maar het is niet getailleerd, de schouders zijn breder dan ik zou willen en de kleur staat mij niet. Ik zie er gewoon vierkant en grijs uit!

Nu de eerste emoties wat gezakt zijn kan ik er wat meer op afstand naar kijken. Tja, het is een mooi jasje… zo jammer dat ik het niet zal dragen…

Maar… een geluk bij een ongeluk: mijn naaivriendinnetje Liesbet is een stukje groter dan ik,  en het jasje past haar perfect. Zij was er zo blij mee dat ze me daags nadien al een leuke selfie stuurde van haar look-van-de-dag “met mooi jasje”. En ja, ze wilde zelfs nog eens een heuse fotoshoot met mij doen ook!

Zo sloeg mijn ongelukkig gevoel instant om in een warme, zoete golf van intense blijdschap, die je kan krijgen als iemand in z’n nopjes is met jouw cadeautje.

©Lieve Deduytschaever 170802 02 

Ken jij dat gevoel?

Tot snel,
Lieve

Naais to meet you… de blogversie

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Evelien van Sewbidoo staat aan de wieg van de grootste naaimeeting ooit georganiseerd in België en Nederland. “Een beetje zoals Komen Eten, maar dan zonder camera’s of puntentelling”, omschrijft ze het zelf. Daarnaast lanceerde ze ook een online kettingversie, waarbij bloggers drie vragen beantwoorden en het ‘stokje’ doorgeven aan drie nieuwe bloggers.

Het ‘stokje’ kreeg ik van Flaflinko, en mijn antwoord op de drie vragen kan je hieronder lezen:

  1. Wat was je eerste stuk dat je maakte en voor wie?
    Al droomde ik er al jaren van, ik kroop pas echt achter een naaimachine in september 2015. Ik kan mij nog levendig voorstellen hoe klein mijn hartje was toen ik, met lood in de schoenen, richting Boho reed voor mijn eerste naailes. In mijn naaitas alle benodigdheden voor een omkeerbare tas. Dat werd meteen mijn eerste stuk, waar ik twee lessen op zwoegde. Supertrots was ik op mijn tas, en ze heeft intussen al een stuk van de wereld gezien, want ze gaat altijd mee met mij op reis. Ik vrees dat ze nu wel aan vervanging toe is, maar weggooien… neen, dat doe ik niet!img_6472img_6463
  2. Op welk genaaid stuk ben je het meeste trots?
    Goh, da’s een moeilijke vraag… In die twee jaar dat ik naai, heb ik al heel wat dingen gemaakt, het ene al wat meer geslaagd dan het andere. Sommige heel simpel, andere dan weer wat moeilijker, soms ging het snel, soms moest ik lang herkauwen voor het eindresultaat voor me lag. Er zijn al naaisels de vuilbak in gevlogen, terug verknipt of kapot gegaan in de wasmachine… maar waar ik nu het meeste trots op ben? Geen idee.
    Omdat ik geen antwoord kon vinden op deze vraag, heb ik een andere invalshoek gekozen. Het jurkje waar ik mij een heuse prinses in voel is mijn Hanna. Het geeft mij vrouwelijke vormen waar ik het bestaan niet van kende, en de zwierige rok heeft net de juiste lengte om mijn benen voordelig in de verf te zetten.
    © Moors M - 6U6A6979© Moors M - 6U6A6849
  3. Welke naaister/ontwerper/blogger/you tuber/instagrammer zou je graag eens in het echt ontmoeten?
    Over deze vraag moest ik niet lang nadenken. Marjolein van Flaflinko is mijn grote voorbeeld op bloggebied. Ik volg haar al sinds mijn eerste stapjes in de naaiwereld, en vind haar blogposten telkens weer inspirerend. Ze is niet bang zich kwetsbaar op te stellen en een stukje bloot te geven, en maakt prachtige dingen. Haar blog is leuk, vlot geschreven en staat vol mooie foto’s. Daarnaast is ze ook heel geëngageerd. Om de paar maand organiseert ze Let’s Stick Together, waarbij ik al meer dan eens mijn grens moest verleggen. En deze maand heeft ze zowat heel Nederlandstalig blogland zover gekregen de Belgische patroon- en stoffenontwerpers in de spotlights te zetten met Stik Belgique. Marjolein, ik ben fan!Flaflinko

Nu is het mijn beurt om het stokje door te geven. Surf volgende week maar eens naar deze blogs voor de antwoorden!

  • Histoires de Couture begon ik te volgen van zodra ik wist dat ik zou gaan naaien. An-Karlien’s stijl is een inspiratiebron voor mij, en haar blog staat vol tips en tutorials om van elk stuk een kunstwerkje te maken. Ze maakt de mooiste dingen met de stoffen uit haar webshop. Oh, hoe heerlijk moet het zijn om zo’n uitgebreide stoffenkast te hebben om uit te kiezen!
  • Sabrina van de Stoffengalerij is een hele creatieve dame; naaien en stoffen zitten haar in het bloed. Ze toverde onlangs haar garage om tot een heuse stoffenwinkel, en vindt daarnaast wonder boven wonder nog tijd om prachtige dingen te naaien  voor zichzelf en haar kinderen. Petje af voor Sabrina! Haar antwoorden vind je hier.
  • En dan is er nog Davina van Woohoobydavina. Ook al zo’n klassemadam! Organiseren en mensen inspireren zit haar in het bloed. Er rolde al heel wat moois van onder haar machine. Kan zij haar favoriet stuk makkelijker aanduiden dan ik?

En jij? Wat zou jij antwoorden op deze drie vragen? Daar ben ik oprecht nieuwsgierig naar. 

Tot snel!
Lieve

De stoffendoos

Gepubliceerd op door Girls in Uniform17 reacties

Hoeveel stofjes heb jij? Hét favoriete gespreksonderwerp onder naaisters, maar het antwoord is altijd dezelfde: “Teveel, maar feitelijk nooit genoeg”. Velen onder ons hebben een uitpuilende kast met stofjes, maar tussen al dat stoffengeweld blijkt nooit hét stofje te zitten dat je nodig hebt voor je volgende projectje.

Vele naaisters zullen ook nooit, ongeacht hoeveel kubieke meter hun stoffenvoorraad al in beslag neemt, een stoffenwinkel kunnen passeren zonder ‘even binnen te springen’. Om natuurlijk met een shoppingzak terug buiten te komen… Stofjesverslaving: een veel voorkomende aandoening in naailand.

Ik heb getracht, vanaf het begin van mijn naaiperikelen, die stofjesvalkuil te vermijden door mezelf een streng stofjesdieet voor te schrijven. Mag ik jullie voorstellen: mijn stofjesdoos.

20170323_160403

Deze grote schoenendoos moet mijn hele stoffencollectie herbergen. Ja, echt waar. Wil ik een mooi stofje kopen, maar is de doos vol? Dan moet ik eerst plaats maken door een stofje te gebruiken, of desnoods weg te geven. Een uitpuilende doos geeft onmiddellijk het gevreesde GSMK-alarm: Geen Stofjes Meer Kopen. Een alarm waarvan elk van ons het direct benauwd krijgt.

Als de GSMK alarmbel rinkelt, spreek ik mezelf streng toe om eindelijk eens werk te maken van dat projectje dat al zo lang in mijn hoofd zit, zodat mijn doos (en ik) wat meer ademruimte krijgen. Plannen om naar een Stoffenspektakel te gaan? Dan begin ik een maand op voorhand plaats te maken.

Gezien mijn ruimte zeer beperkt is, ben ik ook zeer selectief in mijn stoffenaankoop. Ofwel koop ik een stofje dat ik direct verwerk, ofwel ben ik zoooo verliefd op het stofje, dat ik het gewoon moet kopen. Maar twijfelaankopen zijn bij mij niet mogelijk… geen plaats.

20170323_161655 

Soit, ik sta dus permanent op stoffenregime, want zonder zo’n strenge aanpak zou ik zoveel stoffen kopen die ik toch niet zou gebruiken, stress krijgen van de keuzemogelijkheden, om dan weer een nieuw stofje te kopen. Toch… staan er naast mijn stoffendoos wel regelmatig zakjes met stofjes en materiaal voor het volgende projectje. Ik ben ni perfect hé…

Hoe hou jij je stoffenstapel beheersbaar? Of durf je je stoffenkast niet meer open te doen? Laat het me weten.

Tot schrijfs,
Margot

Wat als… je een cadeautje zo leuk vindt, dat je het zelf wil houden?

Gepubliceerd op door Girls in Uniform12 reacties

Sommige mensen zijn zo lief voor je, dat je zin hebt om er iets leuks voor te doen. Gelukkig heb ik nu een hobby waarmee ik af en toe wel eens iets tofs kan maken. Dus als ik schatten van mensen met een plastic zakje-met-kerstprint zie rondlopen, heb ik meteen een idee waarmee ik aan de slag kan!

Ik nam stiekem de maten van het plastic zakje, en herwerkte het patroon van mijn allereerste naaiprojectje bij Boho-atelier. Een mooi stukje zwarte jeans machte perfect met een katoentje uit Ikea. Een omkeerbaar tasje, met zowel binnenin als aan de buitenkant een zakje. Als finishing touch naaide ik aan de jeanskant leuke knoopjes, die mijn hobby perfect illustreren. Niemand zal eraan twijfelen dat dit een handgemaakt cadeautje is…

Het was zo leuk geworden, dat ik heel even in dubio stond… zou ik het niet gewoon voor mezelf houden? Maar neen, die schatten, die er al maanden voor mij zijn, die verdienen iets moois. Zo geschiedde het, dat ik het tasje aan hen gaf, met de woorden: “Ik hoop dat jullie er iets aan hebben, en dat jullie het mooi vinden. Maar mocht het niets voor jullie zijn… dan geef je het maar terug, want ik vind het zelf DE MAX!”

Maak jij wel eens cadeautjes, die je dan toch eigenlijk liever zelf zou houden?

Tot snel,
Lieve

Zonnig Afrikaans shortje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform10 reacties

Vanuit het verre Mali daagde Margot ons uit. Ze stuurde ons twee grote dozen vol stofjes, en droeg ons op daar elk twee stuks uit te maken. Eerder maakte ik al een beschermhoesje voor mijn harde schijf en een stropzakje voor mijn snorkel, nu wilde ik eigenlijk graag een kledingstuk maken.

Aangezien het nogal dik katoen is, vond ik dat niet zo vanzelfsprekend. Er passeerden heel wat ideetjes de revue, maar niets wat mij meteen enthousiast aan het naaien deed slaan.

© Moors M - IMG_4980

De blogpost van Pienkel over haar city gym short trok mij over de streep. Zo’n shortje-met-elastiek is superhandig voor een zomers dagje in de tuin, of om snel over je bikinibroekje te trekken op vakantie.

© Moors M - IMG_4973

Al was het geen moeilijk projectje, zelf biais maken is voor mij toch altijd weer een uitdaging. Gelukkig kreeg ik een tijdje geleden van vriendin Veerle een setje biaismakers cadeau, en zat er ook eentje van 18 mm tussen. Net wat ik nodig had in dit project. Toen alles geknipt en voorbereid was, besefte ik wel dat ik het mezelf weer eens moeilijk gemaakt had: probeer maar eens de print te laten doorlopen over een kruisnaad… Maar ook dat is me eigenlijk vrij goed gelukt.

© Moors M - IMG_4970

Het was leuk eens met een geweven stofje te werken voor kledij, maar volgende keer kies ik toch een elastisch katoentje. Je zal mij in België nooit in dit shortje op straat zien lopen (daarvoor is het toch wat te kort), maar al bij al ben ik wel tevreden.

© Moors M - IMG_4987

Wat denk jij? Ben ik geslaagd in de Afrika-challenge?

Tot snel,
Lieve