Girls in Uniform

The postman never rings twice

Gepubliceerd op 23 november 201717 maart 2021 door Girls in Uniform5 reacties

Soms moet je een naaioplossing zoeken voor speciale problemen waar geen standaardoplossing voor bestaat. Mijn huis dateert uit 1928 en bevat tal van originele elementen, waaronder een mooie antieke voordeur met een koperen brievenbusgleuf. Dat betekent dat de postbode veel plaats heeft om brieven, kranten en pakjes ons huis in te sturen. Dat betekent echter ook dat de post aan de andere kant ongeveer een duik van een meter maakt richting gangpad. Voor brieven en kranten vormt dit niet echt een probleem. Pakjes, en zeker deze die iets breekbaars bevatten, overleven deze val echter niet zonder scheuren, deuken of breuken.

Om hieraan te verhelpen had de vorige eigenares een genieuze oplossing bedacht: de hangende postzak. Na vijftien jaar intensief gebruik was dit metaalgroene exemplaar echter helemaal versleten en dus aan vervanging toe. De gang had ondertussen ook geen groene kleur meer, dus ik wou liever een iets minder opvallende stof.

Lang geleden kocht ik in de Zeeman een donkerpaars tafelzeil dat eindelijk een juiste bestemming zou vinden aan mijn deur. Ik bestudeerde eerst de constructie, alvorens de originele zak helemaal uit elkaar te halen, en schetste de verschillende stappen. Daarna nam ik de maten van de vorige postzak over, en bestudeerde ik de manier waarop de postzak in elkaar was gestoken. De laatste stap was alles in elkaar te zetten en de constructie terug op zijn plaats te krijgen. Ik ontdekte dat de originele stof iets rekbaarder was, en moest dus nog een paar kunstingrepen doen om alles op zijn plaats te krijgen.

Geef toe, het resultaat mag er wezen. De post en pakjes moeten geen duik nemen, maar vallen nu veilig in de nieuwe postzak! En mijn schets? Die ging naar de buurvrouw, samen met de oude postzak, zodat ook zij van hetzelfde postduikprobleem verlost zou geraken. Veel succes, buurvrouw!

Ook al zo’n vreemde naaiprojecten gemaakt? Laat het mij gerust weten!

Tot schrijfs,
Tatiana

Mr en Mrs Smith

Gepubliceerd op 20 november 201717 maart 2021 door Girls in UniformEen reactie plaatsen

Tijdens de zomervakantie was ik naarstig patronen aan het tekenen geweest met mijn vakantie-pakket waar ik in een vorige blog reeds over schreef. Het hoeft dus geen betoog dat mijn kroost reikhalzend uitkeek naar het resultaat. De start van het schooljaar heb ik niet gehaald, desalniettemin kwam de nieuwe outfit maar al te goed van pas tijdens die fijne zomerprik in oktober. In combinatie met een truitje en een broekkous kan ook de herfst weerstaan worden.

De opdracht werd mij héél duidelijk opgedragen: een kleedje voor het prinsessenmeisje en een hemdje voor de stoere oudste.

Het kleedje is gebaseerd op eentje uit de extra bijlage bij de ‘Knippie’ (2-2016). Ik heb er een eenvoudigere variant van gemaakt, zonder borstzakje en zonder elastiek, aangezien de stof een héél rekbare tricot is. Ik koos er ook voor om het patroon in het rokgedeelte anders te laten lopen dan in het bovenstuk. Hoewel het een vrij makkelijk kleedje is, heb ik toch even zitten vloeken om die halssluiting mooi te krijgen. Gelukkig kon ik te rade in mijn ondertussen goed aangevulde lectuur dankzij de collega-blogsters. Hun ervaring kan je nog eens nalezen op volgende links: Het handboek voor zelfmaakmode & Handboek naaitechnieken

Deze keer ging ik de uitdaging aan om een hemd op maat te maken. Mijn oog viel op een raglanshirt uit ‘Ottobre’ (2/2003) die deel uitmaakte van mijn goodiebag tijdens ons naaiweekend. De stof voor het hemd heb ik ook ditmaal weer uit een oud ‘papa-hemd’ getoverd. Die ervaring indachtig lag de nadruk op de afwerking van de binnennaden, zoals die van een kwaliteitsvol herenhemd, waarbij mijn naaimachine af en toe protesteerde door het aantal lagen stof. Er werd ook deze keer een bijkomende behoefte uitgedrukt onder de vorm van een vlinderdas, die ik recupereerde uit een vergeten das van… jawel, papa.

De vlinderdas zorgde voor een leuk accent dat eigenlijk best goed bij het rode kleedje paste, waardoor ik besloot de foto-shoot samen te doen.

Hun honger is voor even gestild… De vraag blijft hoe lang het zal duren voor er weer een ‘handmade’ kledingstuk vanonder mijn machine rolt. Aan ideeën ontbreekt het ze in ieder geval niet 😉

Hebben jullie ook kinderen of neefjes en nichtjes die weten wat ze willen als je hen voorstelt om iets voor hen te maken? Alle inspirerende ideeën zijn zeker welkom!

Groetjes,

An
Gastblogster

Een vervolg breien… niet zo simpel

Gepubliceerd op 16 november 201717 maart 2021 door Girls in Uniform9 reacties

Eindelijk, na zes maanden weer fijn thuis! Behalve voor het hectischere leven en de koude hier, ben ik weer blij om terug in België te zijn. Mijn familie en vrienden weer te zien, mijne vent te kunnen vastpakken… En om terug achter mijn Marie te kunnen kruipen.

Een half jaar zonder mijn naaimaatje was wel erg lang…Nochtans had ik een gedegen alternatief in mijn hoofd. Als je geen naaimachine in je kist kan steken, dan neem je toch gewoon een paar bollen wol, wat uitleg over breisteken en enkele basispatronen mee naar Mali en hoppa!

Wel, niets te hoppa… want ik was blijkbaar mijn jeugtrauma’s van de handwerkles vergeten. De breilessen op de lagere school waren bij mij nooit een succes. Het concept van breien klopte niet bij mij. Het was meer een alles-terug-uithalen-en-opnieuw-beginnen-les. Ik herinner me de beer in twee kleuren die we moesten breien. Het onding is bij mij steeds in één kleur gebleven en het arme beest kreeg nooit armen of benen. Zelfs de goedbedoelde hulp van mijn moeder kon de breiknuffel niet redden. Ook haar bijdrage werd meedogenloos uitgehaald en ik kon voor de 7de keer opnieuw beginnen.

Blijkbaar heb ik die herinneringen zeer diep weggestopt, want ik was wel erg enthousiast toen ik de winkel binnestapte op zoek naar breinaalden, haakpennen en een breiboek. Dat enthousiasme is vrij snel gekelderd toen ik in mijn kamertje met goede moed aan het eerste breiwerk begon.

Op zich vind ik het getik van naalden en het repetitieve erg ontspannend. Maar het duurde nooit lang voordat mijn steken gedraaid raakten, ik een steek liet vallen of ik ter plaatse een nieuwe manier van steken breien uitvond. Op het moment zelf laat ik het niet aan mijn hart komen en ga ik dapper voort, maar tien rijen later springt die fout zo in het oog dat ik besluit wat nauwkeurigheid aan de dag te leggen, die rijen uit te halen en opnieuw te doen.

En dan begint het meest verschrikkelijke van het breien. Niet het uithalen zelf want dat is maar aan een draadje trekken, maar proberen die steken terug terug op de naald te krijgen, zonder dat je de helft vergeet of laat vallen. Waarschijnlijk zijn er wel kneepjes of handige tips om me te helpen, maar in opdracht zijn de breiwonders waar je raad aan kan vragen eerder dungezaaid.

Bon, om een lang verhaal kort te maken… ik heb na enkele pogingen van breien en uithalen het breiwerk in een kast gelegd, en de deur dichtgedaan. Project ‘Margot leert breien’ wordt even on hold gezet. Het was dat, of het ding ritueel in brand steken. Maar feiteljk vind ik het jammer. Als ik zie wat voor schitterende dingen Lieve al gebreid heeft, dan jeuken mijn vingers.

Misschien moet ik het later nog eens proberen onder een iets meer professionele begeleiding. Maar nu niet.

Ik kruip weer achter Marie en geniet van het geluid van haar gestik. Even geen breiavonturen meer, maar weer lekker naaien. Ik probeer niet te veel te denken aan mijn jammerlijke falen, en hoe dat stukje breisel mij nu nog steeds aan het uitlachen is…

En jij? Vind jij breien, haken of een ander handwerk een goed alternatief voor naaien? Wat is je favoriet? Of ben je er even handig in als ik? (Ik hoop echt dat ik niet de enige ben…)

Tot schrijfs,

Margot

De Stoffenknop

Gepubliceerd op 13 november 201717 maart 2021 door Girls in Uniform25 reacties

Op Facebook volgde ik dit sympathieke winkeltje al een tijdje, maar tot aan de feestelijke heropening van een pand in het centrum van Merelbeke, had ik er nog nooit een voet binnen gezet. Dat ik het nu wel deed, daar hadden de welkomstkorting en de beloofde goodybag ook iets mee te maken, natuurlijk 😉.

Van zodra ik er binnenstapte, voelde ik mij er op mijn gemak. De Stoffenknop is een mooie, ruime, lichte winkel, vol handgemaakte spulletjes en prachtige stoffen. Toch zou je aan de ingang nog kunnen denken dat je het verkeerde pand bent ingelopen… Daar staan namelijk rekken vol leuke spulletjes, prachtige theedozen, oorbelletjes, schoolgerief en houten speelgoed. Ideaal, wanneer je – zoals ik op dat moment – toevallig ook op zoek bent naar een leuk cadeautje.

Maar het belangrijkste is natuurlijk het grote assortiment naaispulletjes, van schaartjes, garen, ritsen, boordstoffen in allerlei hippe kleurtjes tot prachtige stoffen, die de gastvrouw persoonlijk op allerlei beurzen in heel Europa voor ons uitzoekt.

Chantal verwelkomt elke klant met open armen, en praat met je, alsof ze je al jaren kent. Dat is natuurlijk ook wel een beetje zo, want ze deelt haar grote passie met haar klanten. Welk probleem je haar ook voorlegt, ze helpt je tot een oplossing te komen. Ze weet perfect welke stoffencombinaties je creatie mooi tot z’n recht doen komen, of welke fournituren je daarvoor nodig hebt. Vijf jaar geleden begon ze, nog heel klein, van thuis uit handgemaakte spulletjes te verkopen. Zelf omschrijft ze het als ‘een uit de hand gelopen hobby’, die haar ertoe dreef een klein winkeltje op te starten. Een winkeltje, dat een paar maand geleden uit de voegen barstte, en moest uitwijken naar een groter pand.

Al heeft Chantal nu nog nauwelijks tijd om zelf van haar hobby te genieten, toch breidt ze haar ‘territorium’ nog verder uit. Binnenkort kan je in haar leuke winkel terecht voor heel wat workshops, en hoef je niet eens meer de deur uit om haar mooie spulletjes in huis te halen. Ze is namelijk volop aan het werk om haar gloednieuwe webshop online te krijgen. Ik ben benieuwd!

Sinds de heropening loop ik er geregeld eens binnen, want ik ben alvast fan! Wat denk jij?

Tot snel,
Lieve

PS: wil jij de lancering van de webshop, net als ik, niet missen? Schrijf je dan snel in op de nieuwsbrief van de Stoffenknop!

Mister Sandmans little brother

Gepubliceerd op 9 november 201717 maart 2021 door Girls in Uniform9 reacties

Een paar maand geleden maakte ik een leuke jumpsuit voor mijn petekind Wolf. Op dat moment had ik ook aan zijn broer Lou beloofd er eentje te maken, maar ik vond niet meteen een geschikt patroon-met-kap, en aan het einde van een maandenlange en schier eindeloze zoektocht besloot ik gewoon nog eens hetzelfde model boven te halen: de Sandman Jumpsuit uit Ottobre Kids 6/2015. Lou groeit als kool, en ik kon zelfs dezelfde maat maken. Minder voorbereiding, daar hou ik van!

Met een kennersoog koos Lou een prachtige tricot uit op de website van Droomstoffen. Toch duurde het alweer een tijdje voor tante-lief aan de slag ging. De reden? Die goede oude drempelvrees. Want de polosluiting in de onesie is de eerste stap in het proces, en laat ik daar net niet zo geroutineerd in zijn. Ik wachtte dus tot het allerlaatste moment om eraan te beginnen.

In de herfstvakantie gingen de broers namelijk op reis met oma en opa, en Wolf nam zijn onesie mee. Dan kon ik zijn broer toch niet in de kou laten staan?

Deze keer ging alles gelukkig relatief vlot, en twee dagen voor hun vertrek leverde ik de jumpsuit af bij mijn zus thuis. Lou was in de wolken met zijn onesie, en poseerde als een heus ‘fotomodel’ voor mijn lens. Daarna keuvelden we allemaal samen onder het genot van een verse gember-limoenthee over koetjes en kalfjes. Mijn zus had zelfs een cadeautje voor me klaar, als bedanking voor de naaisels. Een bezoekje bij Elke en haar kids is altijd met volle teugen genieten!

Ik ben superfier op mijn neefjes. Wat denk jij, knappe kerels hé?

Tot snel,
Lieve

Heerlijk herfstjurkje

Gepubliceerd op 6 november 201717 maart 2021 door Girls in Uniform14 reacties

Jurkjes… elke keer denk ik: “die maak ik niet meer, ik heb er nu meer dan genoeg”. Ik ben namelijk niet echt een jurkjesmeisje. Tot voor kort droeg ik ‘s zomers vooral rokjes of shorts met een topje, en in de winter ging ik voluit voor jeansbroeken en een truitje. Sinds ik naai, is mijn kledingstijl echter radicaal veranderd. Niet enkel hangt mijn kast nu vol met leuke én draagbare jurken, ook prints en kleuren waar ik tot op dat punt zelfs nooit naar keek, draag ik nu met plezier.

Natuurlijk grijp ik nog terug naar mijn ‘oude’ combinaties, want die zijn zo comfortabel. In de zomer is een jurkje echter toch zo handig. Je hoeft niet na te denken over een geschikte combinatie, en met de juiste schoen eronder ben je voor elke gelegenheid gekleed. In de koudere seizoenen kies ik voor laagjes en sjaaltjes, in combinatie met nylons en een mooie laars. Ja, sinds ik wat vaker jurkjes draag, gaat er een hele wereld voor mij open. Maar toch… nu heb ik er wel genoeg in mijn kast hangen.

Tot ik een leuk gebloemd viscosetricootje toegestuurd kreeg van Studio Sanne. Zeg nu zelf… deze stof vraagt er toch om een herfstjurkje te worden? Jammer genoeg maakte ik een inschattingsfoutje, en koos ik voor het ‘verkeerde’ patroon. Ik vond jurk nr. 1 uit ‘Stitched By You’ herfst 2016 zo mooi in het boekje! De mooie V-hals, gecombineerd met de speciale plooien langs de halslijn spraken mij enorm aan. Ook het aansluitende model zag ik helemaal zitten.

Uitgezonderd een kleine aanpassing ter hoogte van mijn heup, en de versmalling van de mouwen, was de pasvorm meteen goed. De V is net diep genoeg om stijlvol te zijn. Maar die plooien… die swingen de pan uit. Ze blijven niet liggen hoe het zou moeten, waardoor het bovenstuk er soms een beetje rommelig uitziet.

Gelukkig is het een herfstjurk, en zoals ik al zei: in de frissere seizoenen draagt deze koukleum laagjes. Met een mooie cardigan en een sjaaltje is de jurk perfect draagbaar. En eigenlijk… ze zit heerlijk, en als ik de foto’s bekijk, vallen die plooien ook heel goed mee!

Eind goed, al goed dus!

Tot snel,
Lieve

PS: Onze huisfotograaf kon de foto’s niet nemen, en dus ging ik aan de slag met statief en selfiestick. Weg prachtige decors (ik durfde de tuin niet uit), weg mooie fotobewerkingen (ik zie er nogal grijs uit precies)… just me, mijn gsm en fototoestel. Ongelofelijk hoe snel je gewend raakt aan zo’n fantastische fotograaf in de buurt.

Mijn vakantie-pakket

Gepubliceerd op 2 november 201717 maart 2021 door Girls in Uniform2 reacties

Iedereen moet er wel eens uit om die batterijen terug op te laden. Ik behoor tot de groep mensen die het huis uit moet om écht tot rust te komen. Thuis blijven om te naaien is dus geen optie als het op vakantieplanning aankomt. Maar niet iedereen kan of wil het naaien helemaal loslaten… en ik geef toe dat dat bij mij ook het geval is.

Aangezien er toch wel wat voorbereiding bij een project(je) komt kijken dacht ik dat het wel leuk zou zijn om al een aantal patronen klaar te stomen, zodat ik onmiddellijk in actie kan schieten na de vakantie, vol nieuwe moed en ideeën.

Dus stelde ik, zoals alle mama’s voor hun kinderen doen, ook mijn vakantiepakket samen:

Het hoeft geen betoog, dat het zoeken van de juiste patronen op een raderblad niet altijd evident is… zeker omdat ook elk tijdschrift wel zijn eigen stijl heeft om zo’n raderblad voor te stellen!

Het lezen van de werkmethode is volgens mij dan ook wel van belang, alvorens de schaar in het patroon te zetten. Ik noteer bijkomende gegevens mee op het patroon of naast de beschrijving, zodat ik nadien niet alles nog eens moet uitzoeken.

Ja, ik weet dat ik héél ambitieus was met mijn vakantie-pakket… Eerst en vooral moest ik kiezen welke uitdaging ik deze keer zou aangaan om daarna pas te starten met tekenen. Uiteindelijk heb ik er zes uitgetekend op de puinzakken die Margot mij aanraadde, komende uit vijf verschillende tijdschriften:

En wanneer alles netjes is uitgeknipt en verduidelijkt, gaat het in een hoesje zoals Tatiana mij leerde in haar blogbericht.

En nu klaar voor het échte werk…!

Kunnen jullie het naaien ook niet zomaar laten liggen, of net wel? Laat het ons weten!

Gastblogster,

Let’s sti(c)k together – dit is Belgisch

Gepubliceerd op 30 oktober 201717 maart 2021 door Girls in Uniform51 reacties

Nu Flaflinko de hele maand Belgische ontwerpers, patronen en stofjes in de spotlights zette, wordt deze ‘Let’s sti(c)k together’ het orgelpunt van haar campagne.

Onze opdracht: kies een Belgisch patroon dat je nog nooit maakte, of hack een gebruikt patroon.

Toeval wil dat ik onlangs mocht meedoen met de blogtour van de nieuwe Cobalt, een patroontje van Blou, en dat het patroon heel veelzijdig is. Ik hoefde het dus niet te hacken, maar koos een versie die ik nog niet eerder maakte.

Met deze herfsttemperaturen ging ik voor een sweater met bescheiden V-rug en driekwart mouwen. Manchetten zijn niet zo mijn ding, dus koos ik voor een simpele afwerking met grijze glitterboordstof aan de mouwtjes. Het muntgroene glitterstofje had ik al meer dan een jaar liggen; hoog tijd dus dat ik ermee aan de slag ging.

Enkele weken geleden kreeg ik een schitterend tricootje van De Stoffengalerij. Mijn lange rok werd meteen mijn favorietje, en ik had nog een mooi stuk stof over. Het muntgroene van de sweater past perfect bij de print van de stof, dus maakte ik de Kristy rok van La Maison Victor. Ja, die naaide ik al eerder in zwarte kant, maar nu koos ik voor de ongevoerde versie tot net boven de knie. Toch weer even anders…

Zo kan ik nu de straat op in een op en top Belgische outfit. Hopelijk ben ik op die manier geslaagd in de uitdaging van Marjolein.

Marjolein zaait nog steeds cadeautjes in het rond. Op haar blog geeft ze drie prijzen weg: het boek ‘Stof voor Durf-Het-Zelvers’, het boek ‘200 rokken en broeken’ en een cadeaubon ter waarde van 30 euro van Mon Depot.

Wil je ook een kijkje nemen bij de vele andere dames? Dat kan!

Flaflinko – Just Delphine – Nathalie’s Naaisels – Larth – Two Owlettes – Naaiz – 10e Sewing projects – Querida– Stokstaartje doet het zo – Sewing à la carte – Miss Pixie – Girls in Uniform – Blogliesje – Yjonis – Blogrevolution – ViTess – SewBel – Just Just10 – 196 – Woohoo by Davina – Wollebol – Maankindjes – Kreatrien – Wilwarin Couture – Katrienette – Ma’am Musketier – The Needle of Choice – Frullemieke – Vlijtig Liesje Knutselt – Spoetniksels – Molemieke – Sewbidoo – Draadjes – Adivastyle – Made for Inka – Crealiefjes – Stoffenspulletjes – Hutsepruts – Marieke Falderieke – Lunatiek – Khadetjes – Lilliepawillie

Tot snel,
Lieve

PS: Foto’s van the one and only Michael Moors!

‘La Maison Victor’ van de 19e Eeuw

Gepubliceerd op 26 oktober 201717 maart 2021 door Girls in Uniform4 reacties

In mijn vorige blogpost vertelde ik jullie hoe onze naaiende voorouders aan hun stoffen en naaiartikelen kwamen. Maar hoe geraakten zij aan de juiste patronen? De meeste dames van de middenklasse hadden de basistechnieken handwerk aangeleerd tijdens hun lagere schooltijd en konden behoorlijk overweg met naald en draad. Net als wij vandaag, hadden ze ook patronen nodig, die ze vonden in populaire handwerkbladen. Geen ‘La maison Victor’ of ‘Burda Style’, maar wel damesbladen met ronkende namen als ‘De Bazar’, ‘De Gracieuse’ en ‘De Vrouwenwereld’. In tegenstelling tot vandaag konden enkel de dames uit de hogere middenklasse met voldoende personeel zich dergelijke damesbladen permitteren. Zij hadden immers tijd om te handwerken terwijl het personeel hun huishouden runde.

‘De Bazar’ was de Nederlandstalige versie van ‘Die Modenwelt’, het Duitse geïllustreerde tijdschrift voor Kledij en Handwerk. Dit tijdschrift werd opgericht in 1865 en telde vijf dagen na de lancering 3.000 abonnees. Vier jaar later bedroeg de oplage al 100.000 exemplaren en verscheen dit blad, naast Duitsland en Nederland, ook in acht andere landen waaronder Rusland, Frankrijk (‘La Saison’), Denemarken (‘Dagmar’) en Spanje (‘El Correo de la Moda’). De illustraties waren in elk land gelijk, maar de teksten werden aangepast en vertaald. ‘De Gracieuse’ was de Nederlandstalige versie van de Duitse ‘Der Bazar’, een tijdschrift dat vooral de Parijse mode probeerde te verkopen. ‘De Vrouwenwereld’ was deels een modeblad, maar bevatte tegelijk ook poëzie en huis-, tuin- en keukentips.

De bladeren leken ook allemaal erg op elkaar; ze begonnen onder de titel van het blad onmiddellijk met het hoofdartikel en een rijk geïllustreerde zwart-wit gravure. Duidelijk minder visueel dan onze huidige covers van LMV en Burda. De meeste nummers hadden één bijbehorend knippatroonblad, meestal met patronen voor damesmode, nachtkledij of kinderkleding, alles door elkaar. Patronen voor herenmode waren eerder schaars. Ik vermoed dat de heren meer vertrouwen hadden in hun eigen kleermaker. Behalve naaipatronen brachten de damesbladen ook borduur- en haakpatronen voor kledingversiering en gebruiksvoorwerpen. Zo werd er meermaals een patroon gepubliceerd voor een antimakassar. Na een beetje opzoekwerk blijkt dit de het kleedje te zijn dat men over de rugleuning van stoelen en zetels hing om deze te beschermen tegen de toen gebruikte haarolie nl. makasserolie.

Om de patronen van de Gracieuse te bekijken kan je trouwens terecht op de website ‘Het geheugen van Nederland‘. Deze geweldig interessante blogpost van atelier Nostalgia maakt je wegwijs in hoe je dergelijk patroon moet lezen. Ook De Bazar is volledig digitaal te bekijken op de site van de Koninklijke Biblioteek van Nederland via deze link.

Dus je ziet, ook 150 jaar geleden waren patroonbladen populair. Het grote verschil is dat de huidige lezeressen niet enkel naaien maar ook het huishouden moeten bestieren. En geef toe, zouden we soms niet stiekem ons enkel met naaien willen bezig houden😊?

Tot schrijfs,

Tatiana

Wat als… je helemaal ongelukkig wordt van je harde werk

Gepubliceerd op 23 oktober 201717 maart 2021 door Girls in Uniform28 reacties

Als abonnee van La Maison Victor, krijg ik mooi op tijd elk boekje in de bus, maar meestal duurt het een paar maand voor ik er ook effectief iets uit maak. Mijn to do lijstje is zo lang dat ik zelden kort op de bal kan spelen. De Rocha jas stond al een tijdje op mijn wenslijstje, en ik had het ideale stofje ook al eventjes liggen. LMV maakte de jas uit een iets dikkere stof, maar ik ging voluit voor een prachtig, donker roestkleurig namaak-leertje, gekocht bij Mertens Mercerie. Heel dun en soepel. Ook van de voering was ik helemaal wild. Een beetje gewaagd, dat wel… maar in combinatie met de buitenstof oh zo stijlvol. Een lederlook jasje, zelfgemaakt, dat was mijn droom!

Vol goede moed nam ik alles mee naar de naailes bij Boho Atelier, want het leek mij toch iets te moeilijk om in mijn eentje uit te vogelen. Onder de deskundige begeleiding van Katrien en Susy vorderde ik traag maar gestaag. Oef, wat heb ik ermee zitten worstelen! Het begon al met de zakken in de jas. Twee hele lessen heb ik erop zitten zwoegen. Eerst op een proefstofje en dan een keer of drie ‘voor echt’. Wat een geluk dat ik er niet in mijn eentje thuis aan begonnen was, want dan lag de boel al lang in de vuilbak.

Eens binnen- en buitenjasje apart klaar waren moest ik nog een stukje innemen. Ik leek wel een zak patatten… Ook daar verloor ik een hele les aan. Op les vijf of zes, ik ben de tel kwijt, bereikte ik uiteindelijk de eindmeet. Mijn klasgenootjes waren superblij voor mij, en vol lof. Maar ik stond in de spiegel te kijken en werd diep, diép ongelukkig van de jas. Hij stond mij voor geen meter… Uren en uren zwoegen, dure stof… Ik kon wel huilen, zo droevig, boos en gefrustreerd werd ik ervan.

Het zal wel een mooi jasje zijn, en technisch valt er weinig op aan te merken dankzij de stap voor stap begeleiding bij Boho, maar het is niet getailleerd, de schouders zijn breder dan ik zou willen en de kleur staat mij niet. Ik zie er gewoon vierkant en grijs uit!

Nu de eerste emoties wat gezakt zijn kan ik er wat meer op afstand naar kijken. Tja, het is een mooi jasje… zo jammer dat ik het niet zal dragen…

Maar… een geluk bij een ongeluk: mijn naaivriendinnetje Liesbet is een stukje groter dan ik, en het jasje past haar perfect. Zij was er zo blij mee dat ze me daags nadien al een leuke selfie stuurde van haar look-van-de-dag “met mooi jasje”. En ja, ze wilde zelfs nog eens een heuse fotoshoot met mij doen ook!

Zo sloeg mijn ongelukkig gevoel instant om in een warme, zoete golf van intense blijdschap, die je kan krijgen als iemand in z’n nopjes is met jouw cadeautje.

Ken jij dat gevoel?

Tot snel,
Lieve

	Girls in Uniform op Windward Dress – er hang…
	Girls in Uniform op Een herfstige Ryder
	Karin op Windward Dress – er hang…
	Karin op Een herfstige Ryder
	Mia op Nog een Hannah!

	Girls in Uniform op Windward Dress – er hang…
	Girls in Uniform op Een herfstige Ryder
	Karin op Windward Dress – er hang…
	Karin op Een herfstige Ryder
	Mia op Nog een Hannah!

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op