Onder leiding van Marjolein naait een groepje blogsters telkens weer rond een thema of een aantal criteria. Vorige keer naaide ik deze outfit, nu gaan we voor een party-outfit met een stofje uit onze voorraad.
Drie stoffen werden aan de andere deelnemers voorgelegd tijdens een stemmenronde. In mijn geval stemden de blogsters massaal voor het blauwe tricootje met bloemen.
Een prachtige stof, heel geschikt voor een topje, maar jammer genoeg had ik niet genoeg voor een hele outfit. Hoeveel combinaties ik ook probeerde, behalve jeans vond ik geen enkele stof die perfect machte, en dat vind ik nu niet echt feestelijk. Tot mijn grote scha en schande moest ik dus een van de andere stoffen gebruiken, en de mening van de groep naast mij neerleggen. Sorry meisjes!
Telkens weer zag ik leuke foto’s van It’s a fits 1059 de revue passeren. Toeval wil dat ik in mijn kast al een paar gekochte jurkjes in een soortgelijk model hangen heb. Het leek mij vreselijk moeilijk, zo’n wikkeljurkje. Ik stuitte opnieuw op mijn drempelvrees, en liet het patroontje keer op keer aan mij voorbij gaan.
Tijdens de zomersolden vond ik bij Mertens Mercerie het ideale tricotje. Aangezien ik echt niet sta met zwart, vind ik donkerblauw het ideale alternatief. Toch had ik deze uitdaging nodig voor ik effectief aan de slag ging met stof en patroon.
Mijn vrees bleek totaal onterecht. Ok, ik maakte het mezelf weer eens moeilijk door af te wijken van het voorgeschreven patroon. Om te beginnen is de kleinste maat van het patroon voor mij nog te groot. Ik moest het dus een maatje kleiner tekenen.
Ik vond ook niet meteen een bijpassende biais en gebruikte overlock en tweelingnaald om de hals om te zomen. De korte mouwtjes vond ik niet zo bijzonder, dus hertekende ik dat patroonstukje naar een luchtig ruchemouwtje, afgewerkt met een rolzoompje. Door die kunstgrepen verloor ik tijd, terwijl het eigenlijk helemaal geen moeilijk patroon is.
Eens het naaiwerk achter de rug, moest ik op zoek naar een feestelijke locatie. Thuis komen boom en versiering pas vlak voor kerst van de zolder, dus dat was geen optie…
Voor de fotoshoot trok ik naar een heel bijzondere, maar altijd mooie locatie. Had je al geraden waar ik zo feestelijk stond te wezen? Jawel, Ikea Gent was zo lief fotografe Hanne en mij voor de shoot in de winkel toe te laten. Dankjewel Anke-van-Ikea, voor de leuke samenwerking!
Neem vooral ook een kijkje bij de andere party-animals, er zitten weer pareltjes tussen.
Flaflinko – Flexje – Stofjesverslaafd – Made for Inka – Adiva Style – Sewing à la carte – Just Delphine – Spoetniksels – Frullemieke – Two Owlettes – Draadjes – Just-Just10 – Larth – Vlijtig Liesje Knutselt – woohoo by Davina – yjonis –
Wilwarincouture – Khadetjes – Noxeema
Tot snel,
Lieve
Er is maar één manier om er achter te komen, en dat is het eens testen. Ik heb snel mijn Marie van onder het stof gehaald, en het patroon van mijn eerste jurk erbij genomen. Gezien ons kikkerlandje vrij killig is, vooral na half jaar tropische temperaturen, wou ik nog een paar warme winterjurkjes produceren.
In mijn stoffendoos vond ik nog een geweven couponnetje van 
Om toch nog een accentje te hebben in mijn Megan jurk, gebruikte ik een truc die ik van Lieve pikte 🙂 . De achterkant van de geweven stof heeft een mooie grijstint, dus als je die mouwen een beetje deftig omstikt, heb je onmiddellijk mooi afgewerkte mouwen met een leuk detail.
Besluit is dat ik het naaien niet verleerd ben. Integendeel, ik geniet er nog steeds van en heb weer heel wat ideetjes in mijn hoofd voor mijn volgende projecten. Lesson learned: een naaistop van zes maanden is geen ramp. De goesting blijft en eenmaal je de pedaal indrukt, ga je automatisch verder. Net zoals fietsen.
Eindelijk, na zes maanden weer fijn thuis! Behalve voor het hectischere leven en de koude hier, ben ik weer blij om terug in België te zijn. Mijn familie en vrienden weer te zien, mijne vent te kunnen vastpakken… En om terug achter 
Het onding is bij mij steeds in één kleur gebleven en het arme beest kreeg nooit armen of benen. Zelfs de goedbedoelde hulp van mijn moeder kon de breiknuffel niet redden. Ook haar bijdrage werd meedogenloos uitgehaald en ik kon voor de 7de keer opnieuw beginnen.
Bon, om een lang verhaal kort te maken… ik heb na enkele pogingen van breien en uithalen het breiwerk in een kast gelegd, en de deur dichtgedaan. Project ‘Margot leert breien’ wordt even on hold gezet. Het was dat, of het ding ritueel in brand steken. Maar feiteljk vind ik het jammer. Als ik zie wat voor schitterende dingen Lieve al gebreid heeft, dan jeuken mijn vingers.
Girls in Uniform 
