Sterrentruitjes – to be continued

Blauw is met vlag en wimpel mijn lievelingskleur. Toen ik als jong meisje op de Visitatie zat, vonden mijn klasgenootjes het vreselijk een uniform te moeten dragen. Ik was er blij mee, want ik mocht elke dag blauw dragen! Van blauw word ik blij, en het staat mij ook nog eens heel goed. Je vindt de kleur dan ook overal terug in mijn garderobe.img_5627

Sinds ik zelf mijn kleren maak, grijp ik ook steeds vaker naar een leuke print. Mijn Astertrui werd een sterrentruitje, en ook in mijn home-made pyjama vind je sterretjes terug. Het kan dus toeval zijn, maar op het Stoffenspektakel in Kortijk viel mijn oog meteen op een leuke sweaterstof met… inderdaad… blauwe glittersterretjes! Glitter, sterren én blauw: op mijn lijf geschreven!

Het patroontje lag uitgetekend voor mij klaar. De Burda Young 7678 passeerde hier al de revue. Ik hou van de vleermuismouwen, van de lengte, tot net op mijn billen (want ik gruwel van een blote rug!) en van de manier waarop het losjes rond mijn bovenlichaam valt. Het leuke aan nimg_5709aaien is: je kan eindeloos variëren met een patroon, en zelfs bij de derde versie is het toch weer iets totaal anders! Zo werkte ik bijvoorbeeld de halsboord deze keer anders af. Ik gebruikte geen boordstof, en daardoor stond de kraag nogal recht omhoog. Ik plooide de hoekjes van de halsboord om, zodat het in de verte nu een beetje lijkt op een enveloppehals…

Sweaters zijn weer in, en daar ben ik superblij om. Wil ik deze trui iets gekleder dragen, dan combineer ik hem met een jeansjasje, een leuk sjaaltje en hakken. Ga ik voor een sportievere look, dan kies ik voor de ‘naakte’ versie op een jeans en met sneakers. Ben ik de trui ooit beu, dan ga ik er gewoon lekker mee sporten. Dit kan niet missen!

Heb jij ook zo’n patroon waarmee je eindeloos kan variëren? Een kledingstuk dat je zo graag draagt, dat je er talloze versies van maakt?

Tot snel!
Lieve

 

Dieu le veut… het nachthemd voor mannen

Ooit al eens van een nachthemd voor mannen gehoord? Ik heb in mijn familie twee mannen rondlopen die ’s nachts liever met een nachthemd slapen dan een pyjama aan te trekken. Eigenlijk is dit niet zo vreemd, nachthemden voor heren bestonden reeds sinds de 14e eeuw, maar zijn eigenlijk sinds het midden van de 20e eeuw stilletjes in onbruik geraakt.  De eerste nachthemden waren lange, witte, zijden hemden, die ook onder de kostuums overdag werden gedragen. De hygiënische normen waren duidelijke niet dezelfde als vandaag 🙂 . In meer puriteinse tijden had het nachthemd een opening, al dan niet voorzien van een opschrift, zodat echtgenoten het liefdesspel konden bedrijven ,zonder te veel van elkaars intieme delen vrij te geven. Eén van de beroemde opschriften die men geborduurd op de antieke nachthemden kan terugvinden, is ‘Dieu le veut’.

dieu-le-veut

Maar terug naar het heden… Mijn stiefvader van 82 jaar zweert bij nachthemden, maar houdt niet van de saaie kleuren en stoffen waarin deze gemaakt zijn. Dat vond ik pas een leuke uitdaging! De patronen voor nachthemden liggen helaas niet dik bezaaid. Ik tornde dus een versleten nachthemd helemaal uit elkaar, na de coupe bestudeerd te hebben, om vervolgens een nieuw patroon te tekenen, en te gebruiken op een leuke stof, gevonden in de uitverkoop van Samira in Gent. Ik maakte voor het eerst met de naaimachine ook mooie knoopsgaten in een contrasterend garen, en werkte het geheel af met een bies in dezelfde kleur. In de zijnaad verwerkte ik mijn naamlabel ‘Noucha’s pride’. En of ik trots was op deze creatie! In mijn onwetendheid was ik echter vergeten de maten van mijn stiefvader op te meten, en kwam ik achteraf tot de conclusie dat de armen te lang waren, en het buikgedeelte wat te breed. Deze Kerst heeft mijn stiefvader mij een nieuw nachthemd gevraagd… deze keer liefst op maat.

Quilten voor beginners

Een hobby als naaien is niet enkel creatief en ontspannend, je kan ook heel persoonlijke cadeautjes maken. Op ‘Naaien voor Vriendinnen’, een facebookgroep, vond ik de inspiratie voor het ideale kerstcadeau voor mijn hartsvriendin.

Bij Ikea spotte ik de ideale katoentjes voor een gepersonaliseerde quilt. Ik kocht online printbaar katoen en ging aan de slag. Mijn ventje ontwierp het patroon, zocht mooie spreuken en printte de foto’s in perfecte vierkantjes van 12*12 cm. Met snijmat en rolmes sneed ik  208 vierkantjes. Leve het rolmes, want met de schaar was het mij waarschijnlijk heel wat zwaarder gevallen. Tot zover het voorbereidende werk…

Ik legde de stapel tijdelijk opzij, want ik had mega veel drempelvrees om eraan te beginnen. Als je een kleedje naait, steekt het niet op een milimetertje of twee, maar hier moest alles perfect recht gestikt worden, en de lijnen moesten mooi in elkaar overlopen. Toch wel spannend.

Inderdaad, het was geen makkelijk werkstuk… Een halve millimeter afwijken van de lijn, zorgde er al voor dat ik extra img_6843moest trekken aan de stof, om alles mooi te laten aansluiten. Het fotokatoen rekte haast niet, dus daar moest ik af en toe heel creatief zijn om het op te lossen. Ik stikte rij per rij, op een centimeter van de rand, aan elkaar. Van zodra twee rijen klaar waren, streek ik de randen open, en stikte ik de rijen aan elkaar. Zo groeide de plaid gestaag.

Aan het einde van de rit lag er een hele pak stof op mijn schoot en op de tafel. Wetende dat ik meestal enkel kleedjes voor mezelf maak, vond ik dat toch wel een vreemde ervaring. Toen ik de fleece aan het voorpand stikte, werd het lekker warm op mijn schoot. Jullie zullen mij wel gek verklaren, maar ik voelde mij even een échte naaister ;-).

Het kostte mij heel wat tijd, maar ik ben toch superblij met het resultaat. Hopelijk voelt mijn vriendin zich geliefd en beschermd door haar dierbaren als ze in de zetel onder het dekentje kruipt…

Kerst is nu voorbij, maar er zijn altijd gelegenheden genoeg om je creativiteit te delen. Hebben jullie nog leuke tips voor persoonlijke cadeautjes? Ik hoor het graag!

img_6875Tot snel,
Lieve

Een mooi kerstverhaal

moors-m-6u6a4410“Het was de nacht voor Kerstmis en alles was stil…”

Zo begint één van de meest bekende kerstgedichtjes ooit. Ons Girls-kerstverhaal klinkt net iets anders: het was de maand voor Kerstmis en alles was rustig… tot… Lieve met het idee kwam: “Laten we alle drie dezelfde jurk maken en met het resultaat onze kerstshoot doen”. Ha ja leuk, maar drie keer dezelfde jurk, gaat dat niet saai zijn?

We waagden het erop, en spraken af de Evajurk te maken, een leuke asymmetrische tricotjurk met een watervalkraag. Gezien de plooitjes in het midden, kozen we stofjes zonder print, maar voor de rest deed elke Girl haar zin met de stof.

moors-m-6u6a4398Het resultaat staat aan de kersboom. Het is schitterend, hoe we alledrie, met een identiek patroon, drie compleet verschillende Eva’s tevoorschijn toverden. De stofkeuze gaf al een enorm verschil; de donkerblauwe versie kan je stoerder dragen met een paar laarzen. De rode jurk is leuk op een feestje, en Lieve koos voor een glanzende stof, ideaal voor formele gelegenheden. Eva laat zich op vele manieren vertalen naar een leuke jurk.

Blijkbaar bezitten de Girls ook een apart taalgevoel, want hoewel we dezelfde beschrijving volgden, interpreteerden we ze elk anders. De watervalkraag van Lieve en Tatiana is uit één stuk, terwijl ik twee delen aan elkaar naaide, en ook de plooitjes aan de buikstreek en de rug zijn anders uitgevoerd.

Die kleine verschillen en accenten, dat maakt ons zo’n leuk trio. Je patroon als richtlijn gebruiken, om er toch, met je eigen stijl en keuzes, een compleet andere draai aan te geven. Om dan samen een glas te drinken, cadeautjes uit te wisselen, en elkaars creaties te bewonderen en ervaringen te delen. Daar gaat het bij ons drietjes om: samen naaiavonturen beleven, en er vooral veel plezier in hebben.

moors-m-6u6a4467

We hopen dat jullie diezelfde nieuwsgierigheid, spanning, fierheid, maar vooral plezier aan jullie naaisels beleven.

Met dank aan Michael Moors voor de leuke shoot!img_7353

Alvast allemaal een vrolijk Kerstfeest gewenst!

De Girls In Uniform

Een feestelijk glitterjurkje

Een meisje is nooit te oud om lekker uit de bol te gaan… Al ga ik stilaan richting de veertig, bij de juiste beat gaan alle remmen los. Toen ik deze superleuke tricot met pailletten van Droomstoffen thuis geleverd kreeg, wist ik meteen wat ik ermee wilde maken: een hip feestjurkje! Zeg nu zelf, als je dit stofje ziet, wordt je toch meteen goedgezind? Ik alvast wel!

img_6243

Onder de pailletten zat een prachtige, streelzachte, petrolkleurige tricot verstopt. Een volledig kleedje glitterde mij net iets té heftig, dus ging ik aan de slag met mijn decovitje. Het kostte mij wat tijd, en het hele huis lag vol glitter, maar het resultaat maakte alle moeite meer dan goed. Nu kon ik de boordjes van mijn jurk laten contrasteren met het lijfje. Lees verder “Een feestelijk glitterjurkje” →

Creatief met restjes

Stofjes… je hebt er nooit genoeg… Ik probeer altijd zo profijtig mogelijk te knippen, in de hoop dat ik nog een stukje over hem om later iets leuks te maken. Maar, naast mijn steeds groeiende stoffenvoorraad, heb ik ook plastic zakken vol restjes die niet groot genoeg zijn om nog kleding te maken voor een volwassene.

Wat kan je daar dan nog mee doen? Helemaal in de kerstsfeer, kreeg ik ineens een ideetje… Waarom de restjes niet verknippen om cadeautjes in te verpakken? Waar ik hem ooit vandaan gehaald heb, daar heb ik geen idee van, maar ik had ergens diep onder in de kast nog een grote, zachte, halfdoorzichtige, witte, papier-stofachtige zak liggen. Zo eentje waar ze ook dure handtassen in verpakken, weet je wel?

De zak knipte ik op maat van mijn cadeautje, naaide de zijkanten opnieuw dicht, en zoomde de rand om. Ik zocht mijn meest kerst-achtige stofjes, kleurig of met glittertjes, en knipte er sterren van. Een aandachtige lezeres herkent er meteen de stof van mijn Kyotojurk in, of de Abby… Die sterren naaide ik met een dichte zigzagsteek op de zak. Ergens had ik nog een doosje gekleurde kam snaps liggen, en die gebruikte ik om de zak te sluiten.

Een middagje lekker creatief zijn, dat kan toch zo’n deugd doen. En al vrees ik dat de verpakking de eeuwigheid niet zal trotseren, ik hoop dat ze toch opvalt onder de kerstboom.

Tot snel,

Lieve

Stijlvol voeden in het openbaar

Al ben ik zelf geen moeder, ik hoorde van heel wat vriendinnen, dat ze zich wat ongemakkelijk voelen, wanneer ze buitenshuis hun baby aan de borst leggen. Je hebt geen privacy en het is een beetje gênant: de mensen kijken vanuit hun ooghoeken naar je (“kunnen ze mijn borst zien???”), en soms krijg je vervelende reacties. Al bekijkt niet elke mama het op die manier. Mijn beste vriendin -mama van mijn neefje- ziet het zo: “Ik vind het heel natuurlijk. Maar de maatschappij kijkt daar anders naar, zoals je vaak leest in de krant. Ik kende dé manier om aanstoot te vermijden, en aan te tonen dat voeden ook op een serene manier kan, zonder er veel tam tam rond te maken”.

En daarvoor kwam ze gelukkig naar mij toe… Toen ze mij vroeg om een borstvoedingssjaal te maken, moest ik er geen twee keer nadenken. We trokken gezellig samen naar Mertens Mercerie, en kozen er twee stevige tricootjes uit. Zo’n sjaal is eigenlijk wel makkelijk gemaakt: de lengtemaat komt overeen met de stofbreedte, en ik maakte de sjaals 80 cm breed. Eerst zoomde ik de lange kant om, en ik naaide de korte uiteinden met de goede kanten aan elkaar. Omdat de sjaal te groot is om nog eens te voeren (wat een pak stof heb je dan rond je nek hangen!!!), zorgde ik voor een extra brede naadwaarde, die ik nog eens omplooide en vaststikte, zodat er geen rafelranden zichtbaar zijn.

img_7119

Het resultaat: twee cirkelsjaals die mijn vriendinnetje gewoon rond de hals kan dragen, maar die ze in de breedte over haar zoontje kan draperen, als hij aan de borst ligt. Tijdens het fotograferen zat ik er met mijn neus op, en ik heb nergens een spoortje bloot gezien. Mijn vriendin vertelde: “Toen ik deze zomer met mijn drie zonen naar de speeltuin ging, moest ik niet naar huis om de kleinste te voeden. Zelfs de twee grootsten merkten er niets van. Wat een luxe!”

Wat een mooi, intiem tafereeltje is dit toch! Borstvoeden, het natuurlijkste in de hele wereld. Ik ben zo dankbaar dat ik er getuige van mocht zijn, en dat ik dit met jou mag delen.img_7099

Tot snel,
Lieve

Jumpsuit Iris

Ik ben al jaren op zoek naar een jumpsuit.  Niet zo’n flodderig ding, in een druk patroon, met een koordje aan het middel… Een elegante versie graag. De meeste modellen waar ik naar neig, staan in de winkeletalage met een kaartje met drie cijfers voor de komma waarvan de eerste meestal begint met vier of hoger…

iris1Maar de jumpsuit Iris van La Maison Victor viel me direct op. Het is opgevat als een culotte met gigabrede pijpen tot aan je kuiten. Mijn eerste reactie toen ik de foto zag, was: “Hemeltje, wordt dit mode?”

Maar Iris heeft haar sterke kanten; namelijk een simpele elegante lijn en een platte buik.  Dus als we die gigapijpen wat versmallen en verlengen, dan komt  je toch op iets leuks uit?

iris3

Opdat Iris mooi zou vallen, moet de stof iets zwaarder zijn. Dus koos ik voor de een donkerblauwe punto di roma.  (Sorry Lieve, dat ik dezelfde kleur nam als jouw jumpsuit, maar hij was zo leuk).

Een jumpsuit leek me moeilijk, omdat er een broek aan zit. (Ik ben niet goed met broeken.) Maar met wat hulp tijdens de naailessen, kreeg ik zelfs het gedubbelde lijfje goed. Mijn collega-naaisters overtuigden me, dat een zilveren paspel aan de voorkant van het lijfje dat tikkeltje extra gaf. En wat ben ik blij dat ik naar die dames geluisterd heb.

iris4De brede pijpen van mijn Iris vond ik ‘lichtelijk overdreven’, dus die heb ik van een dikke 32 cm teruggebracht naar een meer normale 21 cm breedte.

Dat versmallen was nog niet zo simpel. Online  las ik, dat je een broek niet meer dan 1 cm kan innemen, anders klopt het patroon niet meer. (Daar heb ik dus niet naar geluisterd.) Verder hoorde ik, dat je je voorpand niet evenveel mag versmallen als je achterkant … en het klopt dat het niet simpel is om veel te versmallen, zonder je model naar de filistijnen te helpen.

Te zorgen dat mijn stof nog steeds mooi recht viel, heeft me veel speldpogingen gekost. Mijn hele zondag was eraan!

Maar nu heb ik mijn eerste jumpsuit. Leuk met een jasje erboven, of topje met mouwen eronder. De culotte à la Margot.

En jij, ben jij fan van de culotte?

Tot schrijfs,
Margot

Een lekkere vleermuistrui

Een paar keer per jaar staat er een outlet stoffenkraampje op de parking van Mertens Mercerie in Melle, en daar kan je prachtige koopjes doen. Een tijdje geleden tikte ik er een supermooi gebreid stofje op de kop. Ik had niet meteen een patroon voor ogen, maar dat ik er een los truitje mee wilde maken, dat was wel zeker.

Het Burda Young patroon 7678 leende zich perfect voor dit doel. Ik begon gezwind te knippen, en leerde burda7678al snel dat je een fijn en luchtig gebreid stofje best goed overlockt voor je verder gaat met naaien. De stof heeft de neiging om aan de randen te rafelen en zelfs ladders te trekken. Zoiets nadien oplossen, is haast onmogelijk. Ik heb geen overlockmachine, maar gebruik de overlocksteek op mijn machine, en dat werkt perfect.

Eens de patroondelen uit de stof geknipt, merkte ik echter op dat de trui wel heel erg doorschijnend zou worden. De stof is fijn en nogal los gebreid, dus je kan er dwars door zien. Voeren dus! Maar dat stond natuurlijk niet beschreven bij het patroon. Als niet-zo-ervaren naaister stof genoeg voor een paar slapeloze nachten. Hoe voer je een trui, zodat de binnenkant mooi afgewerkt is? Uiteindelijk vond ik mijn inspiratie hier. Na deze aha-erlebnis, ging het naaien heel wat vlotter.

Ongelofelijk hoeveel je al doende leert. Ik maak ontzettend veel fouten… een kleine onoplettendheid is dikwijls al genoeg voor uren uithaalplezier. In deze stof was de draad zo moeilijk te zien, dat uithalen bijna onmogelijk was. Op een bepaald moment had ik het achterpand er achterstevoren ingezet, wat een kleurverschil gaf met het voorpand. Er zat niets anders op dan de zijnaden los te knippen. Gelukkig is dit een los model en had ik nog wat reserve…

img_5076img_5075

Opnieuw een hindernissenparcours, maar ik ben heel blij met het eindresultaat.

Wat vind jij ervan?

Tot snel!
Lieve

Aanpassingen aan het patroon: Ik maakte de mouwen langer, zodat de trui ook in het tussenseizoen draagbaar is, en de band onderaan is breder dan het originele patroon. Ik voerde de trui.

Superzachte trui-jurk

Een gezamenlijke hobby zorgt voor een aparte band. Zo ook met de blogsters die af en toe voor Droomstoffen bloggen. We kennen elkaar niet, zien enkel elkaars creaties passeren op de facebookgroep. Toch stonden de meiden er, onder leiding van Yvette, als één blok, om mij een hart onder de riem te steken. Ik was overdonderd door hun attenties, en door de stoffen die ze speciaal voor mij selecteerden.

Deze prachtige grijs-blauwe gebreide stof vroeg er gewoon om omgetoverd te worden tot een zachte trui-jurk voor koelere dagen. De Elsa trui, een gratis PDF-patroon, verlengde ik tot net boven de knie. De boordjes aan de polsen en onderaan de trui liet ik weg, omdat ze niet echt iets bijdroegen aan de jurk. De startmaat 36 was voor mij een flink stuk te groot, afschuinen-schouderdus ik versmalde de mouwen met drie, en het lijfje met vier centimeter langs elke kant. Ook de leuke sjaalkraag moest eraan geloven: de ronding van de schouder schuinde ik een beetje af, want het leek wel een harnas… Het naaien ging haast vanzelf, want het is een heel eenvoudig patroon.

Even was het paniek, want ik trok tijdens het stikken een draadje uit de stof, waardoor er een ontsierende streep op mijn achterste staat, die ik met de beste wil van de wereld niet kan camoufleren of herstellen. Maar ik draag de jurk met een lederen bruine riem, en daardoor is het foutje meestal onzichtbaar. Oef!

Droomstoffenmeisjes, ik hoop dat jullie blij zijn met het resultaat. Nog eens bedankt voor de morele steun, en de mooie stofjes!

p1080095bis2

Wat ik je nog even wilde meegeven… img_7086Blijkbaar heb ik een ‘koninklijke stijl’, want op deze foto (slechte copie uit een tijdschrift) draagt koningin Mathilde bijna exact dezelfde jurk :-)!

Wat vinden jullie ervan?

Tot snel,
Lieve