Met Kerst kreeg ik twee zalige cadeautjes, waardoor mijn hobby vanaf dat moment nog net iets leuker werd: mijn lieve schoonfamilie gaf mijn een Juki MO-654-DE lockmachine cadeau, iets waar de andere Girls in Uniform stiekem, en ook openlijk, een beetje jaloers op zijn ;-). Margot, de schat, attent als ze is, dacht meteen verder, en legde voor mij en Tatiana een super naslagwerkje onder de kerstboom: Naaien met de Lockmachine.
Het boek start bij de basis, en legt je uit wat een lockmachine is, hoe je zo’n ding moet klaarmaken voor gebruik, en de auteur toont je perfect, met foto’s, aan waar het fout loopt, als je ineens lussen hebt, of lelijke steken maakt. Voor elk probleem een pasklare oplossing, zo heb ik het graag!
Het naslagwerkje neemt mee in de wereld van het over- en flatlocken. Of je nu overlockt met twee, drie, vier of vijf dragen, voor elke machine vind je een heldere uitleg en de meest voorkomende technieken. Het boek is overvloedig geïllustreerd, met heel duidelijke foto’s van elke stap. De uitleg is makkelijk leesbaar (geloof mij, het is soms anders!) en bevattelijk geschreven, zodat zelfs de grootste leek stap voor stap de weg vindt naar een mooi resultaat.
Ja, ik wist wat een overlockmachine was, en ik had er wel eens eentje gebruikt tijdens de naailessen bij Boho Atelier, maar verder dan rechtdoor locken, kon ik eigenlijk niets. Binnenkort volg ik twee lessen bij Mertens in Melle, waar ik de machine kocht, maar voorlopig helpt dit boek mij perfect verder.
Mooi meegenomen: het boek eindigt met een hoofdstuk vol leuke projectjes, zoals een omslagdoek, een boodschappentas, een simpele top of jurk… Ik ging er meteen mee aan de slag, en maakte een kussenhoes, waar je de fotoplaid in kan opbergen. Ik leerde al doende hoe ik heel makkelijk, dankzij de lockmachine, een tunnel kan keren, en mijn schoonmoeder was blij met het extra cadeautje.
Kerst is intussen voorbij, maar misschien is dit boek wel een leuke cadeautip voor Valentijn? Want de liefde van de man gaat door de maag, maar die van ons gaat zeker en vast via onze naaimachine :-).
Tot snel,
Lieve
Naaien met de Lockmachine – Julia Hincks – Librero – ISBN 978-90-8998-442-5
Mijn plannen, zijn steeds enorm, optimistisch en soms gewoon naïef. Hetzelfde als ik in een stoffenwinkel binnenstap. Ik zie enkel de mogelijkheden, wat ik ga maken en hoe mooi het zal worden. Niet de moeilijkheden, het vele werk en de talloze problemen die ik ga tegenkomen omdat ik sommige technieken gewoon nog niet ken. Nee, in de winkel barst ik van zelfvertrouwen en kan ik alles aan.
in het voorjaar zag ik een bericht op de blog van Droomstoffen verschijnen. Het vestje dat Yvette droeg, heeft meteen mijn hart gestolen. Ik bestelde dus de grijze glitterstof en haalde 
Dus, ik naar de doe-het-zelf-zaak om een bos staalwol (of hoe zeg je dat?), en ik ging aan de slag! Als je dit doet: er bestaat staalwol waar een bepaalde zeep in zit. Zorg dat je die niet pakt, want dan zitten je naaldjes en je stofjes vol met vlekken. Gewoon droge staalwol nemen.
aaien is: je kan eindeloos variëren met een patroon, en zelfs bij de derde versie is het toch weer iets totaal anders! Zo werkte ik bijvoorbeeld de halsboord deze keer anders af. Ik gebruikte geen boordstof, en daardoor stond de kraag nogal recht omhoog. Ik plooide de hoekjes van de halsboord om, zodat het in de verte nu een beetje lijkt op een enveloppehals…
2017 moet een jaar van monstertjes worden. Allerlei zaken waarvan een klein stemmetje in mijn hoofd zegt: “Dat kan jij toch niet maken, dat mislukt gegarandeerd!”. Zulke monstertjes, zoals allerlei zakken, cirkelrokken en kindermantels, wil ik leren tackelen in 2017. Ik wil vooral het monstertje van warhoofdigheid de nek omwringen, en meer gefocust werken. Ah ja, en liefst nog al mijn projectjes met plezier maken. Als ik dat alles kan, dan zal 2017 al wel om zijn, zekers?
2016 zal voor mij het jaar blijven, dat drie meiden in uniform elkaar vonden in een gedeelde passie. Ik zie Tatiana, Margot en mezelf nog in de tuin zitten, lachend en grappend, vol ideetjes om van deze blog een ‘hit’ te maken. Het trio klikte wonderwel in elkaar. Sindsdien is elke vergadering, fotoshoot of brainstorm voluit genieten. Mijn voornemens voor 2017? Mijn naaitechnieken blijven verbeteren (want ja, ik heb nog veel te leren), maar vooral: massa’s leuke dingen beleven met die twee prachtige meiden!
2016 stond in het teken van ontdekken, zowel op naaivlak als op blogvlak. Wat konden we zelf al en hoe konden we elkaar inspireren? Zouden we ook anderen kunnen meenemen in onze naaiavonturen? Ik vind dat we alvast tevreden mogen terugkijken naar onze ontdekkingstocht! Bedankt aan mijn immer geduldige mede-avonturiers Margot en Lieve! Mijn uitdaging voor 2017 is heel eenvoudig: ik ga dit jaar naaien op bestelling. Ik heb in de kerstperiode aan elk van mijn familieleden gevraagd om op een kaartje te noteren welk kledingstuk ze heel graag op maat willen krijgen.De teller staat ondertussen op negen stuks dus ik weet wat gedaan. Uiteraard zal ik af en toe de hulp moeten inroepen van de andere Girls In Uniform, wat ongetwijfeld weer tot heel veel plezier zal leiden!!
moest trekken aan de stof, om alles mooi te laten aansluiten. Het fotokatoen rekte haast niet, dus daar moest ik af en toe heel creatief zijn om het op te lossen. Ik stikte rij per rij, op een centimeter van de rand, aan elkaar. Van zodra twee rijen klaar waren, streek ik de randen open, en stikte ik de rijen aan elkaar. Zo groeide de plaid gestaag.
Tot snel,
“Het was de nacht voor Kerstmis en alles was stil…”
Het resultaat staat aan de kersboom. Het is schitterend, hoe we alledrie, met een identiek patroon, drie compleet verschillende Eva’s tevoorschijn toverden. De stofkeuze gaf al een enorm verschil; de donkerblauwe versie kan je stoerder dragen met een paar laarzen. De rode jurk is leuk op een feestje, en Lieve koos voor een glanzende stof, ideaal voor formele gelegenheden. Eva laat zich op vele manieren vertalen naar een leuke jurk.
