Deze maand waagde ik mij al aan een sweater en een t-shirt met kant, en aan een kanten kokerrok… Nooit gedacht dat ik naaien met kant zo leuk zou vinden. Je kan alles net iétsje chiquer maken, en van zodra er een glimpje kant in je outfit zit, ben je toch wat opgekleed.
Ik vond het zo leuk, dat ik pinterest afzocht naar inspiratie, om de restjes van die prachtige
lap kant te verwerken. Mijn oog viel op een felgele clutch-met-strik, waar ik normaal met een grote boog omheen zou surfen. Maar… ik had ergens nog een restje donkere jeans liggen, en een katoentje dat beschilderd is met een kanttekening, waar ik ooit mijn allereerste omkeerbare tas mee maakte. De puzzel viel in elkaar, en ik ging aan de slag.
De tutorial is mooi geïllustreerd met foto’s, en loodst je stap voor stap door het hele proces. Als je je hoofd erbij houdt, kan er niets misgaan. Als, je lees het goed… want ik slaagde er in het handvat er aan de verkeerde kant te naaien, waardoor mijn mooie strik helemaal scheef trok. Niet in de stemming om het tasje terug helemaal uit elkaar te halen, heb ik de strik een stukje los geknipt, en met de hand opnieuw vastgezet. Geen mens die het ziet, al voel ik mij wel wat schuldig om mijn gemakzucht.
Het resultaat is ontzettend schattig, en past perfect bij mijn chique kokerrok. Het tasje mocht meteen mee op fotoshoot in het Kasteel van Zwijnaarde (dankjewel alweer voor de prachtige foto’s, Michael Moors). Bij de eerstvolgende gelegenheid, mag mijn strikje zeker en vast mee naar een feestje!

Wat vind jij? Schattig en chique, of te kitscherig?
Tot snel,
Lieve






Het plan: een leuk kanten topje, met een stofje uit in het Atelier van


voriete Burda-patroontje, nummer 7678






Aangezien het elastische kant is, gebruikte ik een tricotsteek om mijn kantbandje vast te zetten. Om de uiteinden van het kant iets makkelijker aan elkaar vast te zetten, plooide ik het steeds een halve cm om, om toch iets meer stof te hebben bij het vaststikken.


in het voorjaar zag ik een bericht op de blog van Droomstoffen verschijnen. Het vestje dat Yvette droeg, heeft meteen mijn hart gestolen. Ik bestelde dus de grijze glitterstof en haalde 





aaien is: je kan eindeloos variëren met een patroon, en zelfs bij de derde versie is het toch weer iets totaal anders! Zo werkte ik bijvoorbeeld de halsboord deze keer anders af. Ik gebruikte geen boordstof, en daardoor stond de kraag nogal recht omhoog. Ik plooide de hoekjes van de halsboord om, zodat het in de verte nu een beetje lijkt op een enveloppehals…