Bootcut wordt shortje

Al een tijdje wilde ik aan de slag met mijn oude jeansbroeken. Maar… zelfs al zijn ze te groot, of was er ooit een andere reden om ze opzij te leggen, emotioneel liep ik steeds weer tegen een muur. Want ‘ze zijn toch nog goed, en ga ik ze op die manier niet kapot maken’?

© MOORS M -3975

Maar… ik ben uiteindelijk gezwicht voor mijn creativiteit en nieuwsgierigheid. Die ene bootcutbroek, net iets te los rond mijn heupen, leende zich uitstekend voor een recyclage-werkje. Ik trok naar Toverstof voor een strookje rekbaar kant, en naar Veritas voor opstrijk-attributen, voor ik mijn moed verzamelde, en er de schaar in zette.

Het resultaat overstijgt mijn stoutste verwachtingen. Al jarenlang ben ik op zoek naar het ideale jeansshortje. In de winkels vind je bijna uitsluitend exemplaren tot net onder de bilnaad, of tot op de knie. Geen van de twee modellen flatteert mij, dus kies ik meestal voor een rokje. Maar deze short, die ga ik deze zomer dragen, tot hij van mijn billen valt :-).

© MOORS M -4058

Benieuwd hoe ik het gedaan heb? Lees verder onder de tekst, voor een stap-voor-stap fototutorial.

Wat vind jij ervan? Heb jij zelf ook al eens kledij verknipt tot iets nieuws? Laat het me snel weten, ik ben benieuwd!

© MOORS M -3999

Tot snel,
Lieve

Tutorial

© Lieve Deduytschaever 160925 01
Als je het hebt, neem je een shortje uit de kast, om de lengte af te meten. Heb je dat niet, dan meet je op je been af, waar je kniplijn moet komen.

© Lieve Deduytschaever 160925 02

© Lieve Deduytschaever 160925 03

© Lieve Deduytschaever 160925 04
Aan de hand daarvan, meet je de lengte van binnen- en buitenbeen, en knip je de pijpen eraf.

© Lieve Deduytschaever 160925 05

© Lieve Deduytschaever 160925 06
Meet de omtrek van je broekspijp, en knip de strook kant op lengte. Stik de korte zijden door, goede kant op goede kant.
© Lieve Deduytschaever 160925 10
Speld het kant op je afgeknipte broekspijp, met de naad van het kant op de binnennaad van je broek. De randen afwerken is niet nodig, aangezien de rest van je broek ook een ‘used look’ krijgt. Bovendien zullen de rafels niet snel onder je kantboord uitkomen.

© Lieve Deduytschaever 160925 06 bis

© Lieve Deduytschaever 160925 07
Je kan het kant er met de machine aanstikken met een lange smalle zigzagsteek. Kies een garen in dezelfde kleur, en volg de golvende rand van het kant. Je zal zien, dat het nauwelijks opvalt. Nog mooier is het natuurlijk, als je het onzichtbaar met de hand opnaait.
© Lieve Deduytschaever 160925 08
Fixeer de onderkant van je broek met een klein handsteekje aan het kant. Zo blijft je boord mooi op de plaats, en gaat hij niet opkrullen.

© Lieve Deduytschaever 160925 11

© Lieve Deduytschaever 160925 12
Haal op één van de achterzakken de gele stiksels eruit. Onder de stiksels, is de originele kleur van de stof nog zichtbaar, een leuk accent.

© Lieve Deduytschaever 160925 13

© Lieve Deduytschaever 160925 16
Strijk de strijkapplicaties, aan de hand van de bijgeleverde handleiding, op één achterzak, en op het muntzakje van de voorzak.
© Lieve Deduytschaever 160925 18
Trek de broek aan, en duid met kleermakerskrijt aan waar je een gaatje in je jeans wil knippen.
© Lieve Deduytschaever 160925 19
Speld een stukje kant aan de binnenkant van je broek, zodat het volledige gat gevuld is, en je langs alle kanten nog een centimeter over hebt.
© Lieve Deduytschaever 160925 20
Stik met een lange smalle zigzag rond het gat, om het kant op z’n plaats te zetten. Het is niet evident, je hebt niet veel plaats, maar met een beetje prutswerk lukt het wel. Het hoeft niet mooi te zijn, want straks zie je er niets meer van.
© Lieve Deduytschaever 160925 21
Gebruik je decovitje, om de randen uit te rafelen tot aan de stiknaad.
© Lieve Deduytschaever 160925 23
Dit is het resultaat, de rest van de verwering zal snel genoeg in de wasmachine gebeuren. Je ziet dus niets meer van de stikrand rond het gat…

© Lieve Deduytschaever 160925 25

© Lieve Deduytschaever 160925 24
En hier is het resultaat!

© MOORS M -4109

Restjes geritst

Restjes… Iedereen heeft ze en iedereen houdt ze bij, want je weet maar nooit. Je zou het toevallig maar eens in de vuilbak hebben gekieperd en de dag erna met een lumineus idee op de proppen komen waarbij je net dat ultieme stukje stof had kunnen gebruiken!

Dus houden we ze maar bij… tot die restjes een grote restjes-stapel wordt waar je niet omheen kan kijken en ze grandioos in de weg komen te liggen.

Ik geef toe, ik heb een grote restjes-manie… Zo recupereer ik alles gaande van stof tot knopen, ritsen, haakjes, clipsen, … Af en toe moet ik alles opnieuw reorganiseren om nog een overzicht te hebben van wat ik nu precies allemaal bijeen heb gespaard en kom ik op die manier leuke verassingen tegen. Met de hulp van pinterest of YouTube wordt al dat gereoganiseer een fijne activiteit en krijgen die restjes beetje bij beetje een doel.

Zodoende maakte ik van de restjes van de poppendraagzak en een gerecupereerde rits uit een versleten kussen een praktisch mini-etui. Juist groot genoeg voor wat schrijfmateriaal en het past perfect in mijn computertas.

Door de felle rode kleur valt hij meteen op in die zwarte zijzak én laat dat nu net de kleuren van de genie zijn! Wie dacht dat ons werkmilieu enkel door camouflage-kleuren wordt beheerst zit er dus naast. Het zit hem ook hier in de details.

computertas

Hoe houden jullie die restjes-stapel onder controle? Wie weet ligt er misschien bij mij wel een restje te wachten op één van jullie rest-projecten, dus deel ze gerust!

 

Gastblogster,

An

Herbruikbare wattenschijfjes

De Girls in Uniform blikken vol verwachting vooruit na4284920-Globe-in-a-recycling-icon-Stock-Photoar juni. Want in de ‘Naaimaand tegen verspilling’ trekken we voluit de kaart van de recyclage. We weten allemaal, dat we de aarde slechts te leen hebben, en dat onze consumptiemaatschappij de aanwezige grondstoffen stilaan uitput. Laten wij nu net zo’n leuke hobby hebben, waarmee we heel makkelijk oude spulletjes een nieuwe bestemming kunnen geven. Daarom bloggen wij in juni een hele maand met de hashtag #naaimaandtegenverspilling. Kriebelt het om mee te doen? Laat het ons weten, wij zijn heel benieuwd!

Net als de meeste vrouwen, gooi ik maandelijks talloze wattenschijfjes de vuilnisbak in. Daar moet toch iets aan te doen zijn? Het ideetje had ik al een paar keer zien passeren op het Internet, en ik was meteen wild enthousiast: herbruikbare wattenschijfjes!

Aangezien ik voor elke ‘poetsbeurt’ twee wattenschijfjes gebruik, baseerde ik mij op deze werkwijze, maar paste ik de vorm aan, zodat mijn creatie twee schijfjes groot werd. Het maakte het bovendien makkelijker om aan het einde van de rit alles mooi weer dicht te naaien, want ik ben niet zo’n held in mooie rondjes stikken 😊.

Ik verknipte een oude handdoek voor onderkant en vulling, en gebruikte de laatste restjes van mijn sterrensweater binnestebuiten voor een zachte bovenkant. Op die manier heb ik een wollige kant om mijn ogen te ontshminken, en een iets hardere kant om de rest van mijn gezicht elke dag lichtjes te scrubben.

© Lieve Deduytschaever 170511 16

Aangezien ik voor mijn job geregeld ergens anders slaap, maakte ik meteen een handig opbergzakje op maat van de wattenschijfjes. Dat paste net uit het allerlaatste restje van mijn sweater. Zo kunnen de wattenschijfjes in stijl mee op reis!

© Lieve Deduytschaever 170511 24

Heb je zelf zo’n praktisch recyclage-ideetje? Of blog je met ons mee onder #naaimaandtegenverspilling? Geef ons een seintje, wij staan te popelen om jouw ideetje eens uit te proberen!

Tot snel,
Lieve

Let’s sti©k together – een race tegen de tijd

Onder leiding van Marjolein, naait een groepje blogsters elke maand op dezelfde dag rond een thema of een aantal criteria.

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_nVorige maand heb ik forfait moeten geven, dus wilde ik in mei zeker een tandje bijsteken. Maar… ook hier lukte het mij bijna niet. De criteria van deze maand waren dan ook niet van de poes:

– Dit is Belgisch
– werken met restjes/recycleren
– a touch of bling

Ik wilde zo graag nog eens iets voor mezelf naaien, maar hoe doe je dat met restjes? Ik koop mijn stofjes meestal niet zo ruim, dat ik na het werkstuk nog een meter over heb… Het duurde dus een tijdje voor ik het licht zag.

© MOORS M - 6U6A2760

Dat gebeurde pas, toen ik bij Mertens Mercerie een couponnetje tricot zag liggen, waar ik meteen verliefd op werd. Niet groot genoeg voor een kleedje, dus ik had niet meteen inspiratie, maar ik wist wel: het lag dan niet in mijn eigen kast, maar het laatste stukje van een rol stof, die niet meer binnen komt in de winkel, is ook een restje hé! Ik besloot een gevoerd zomers rokje te maken. En die voering… jawel, daar had ik wél nog een restje van, dat groot genoeg was. Twee maal hoera!

A touch of bling was meteen in orde, toen ik bij de Stoffenknop een glitterelastiek vond, die perfect bij mijn tricootje paste. Hupsakee… Geen patroon, gewoon de volledige stofbreedte van stof én voering rimpelen en aan een elastiek zetten. Omzomen, klaar.

Aangezien ik zelf een Belgische ben, en bij uitbreiding mijn rokje dus ook, zou de derde voorwaarde automatisch ingevuld zijn. Maar zo makkelijk wilde ik het mezelf ook niet maken. In mijn kast vond ik niet meteen een topje of t-shirt dat perfect bij mijn rokje paste, dus ging ik mee met de hype van het moment: de Odette van het – jawel! – Belgische tijdschrift La Maison Victor. Het leuke zijde-achtige stofje vond ik alweer bij de Stoffenknop in Merelbeke.

© MOORS M - 6U6A2770

Naar aloude gewoonte, maakte ik er weer mijn eigen versie van. Om te beginnen, verlengde ik de top met vijf centimeter, en tailleerde ik hem een beetje. Ik sukkelde wat met de omslagboord, die nogal stijf rechtop bleef staan, dus stikte ik die vast, en stak ik er een brede elastiek door. Het geeft een beetje een pofmouwtjes-effect, maar dat maakt het net extra feestelijk. De halsboord liet ik achterwege, ik sloeg de rand twee keer naar binnen, en stikte door op een centimeter.

© MOORS M - 1 IMG_4117

Et voilà, mijn zomerse outfit is klaar! Bedankt Marjolein, voor de uitdaging. Zonder jou was ik nooit uit mijn pijp gekomen 😊. Door al die hoofdbrekers, ben ik trouwens maar nét op tijd klaar geraakt… Een heuse race tegen de tijd!

© MOORS M - 6U6A2755

Oh ja, mijn chique Odette staat trouwens ook heel mooi op mijn bleke jeans, die ook niet zomaar met gelijk welke kleur te combineren valt. Twee vliegen in één klap dus.© MOORS M - 6U6A2737

Wat vind jij? Ben ik geslaagd in de opdracht?

© MOORS M - 6U6A2740

Wil je weten, wat de andere blogsters ervan gemaakt hebben? Surf dan snel naar:
Flaflinko – Stokstaartje doet het zo – Stoffenspulletjes – Naadjes en Draadjes – Yabelle en co – Just Just10 – Noxeema – Mimaloki – Frullemieke – Vlijtig Liesje Knutselt – Naaiz – Just Delphine – ViTess – Wollebol by Eefje – Mamasa Sewing – Wilwarin Made With Love – Lilliepawillie – BlogRevolution – Voor Milo – Mamadammeke – Woohoo by Davina

Tot snel,
Lieve

PS: Alweer een toffe fotoshoot met een fantastische fotograaf, Michael Moors! Wat ben ik een bofferd met zo’n getalenteerd ventje…

© MOORS M - 6U6A2735

Leesbeestjes kussen

De leesmicrobe is een vreemd beestje. Als kind ontdekte ik dat al die lettertjes samen een magische wereld voor me openden, vol spannende avonturen en verhalen over verre landen waar ik tot op heden enkel in mijn dromen zou geraken. Ik kon uren verdwijnen in een hoekje van ons huis met een spannend boek. Mijn lievelingsplek was mijn bed, waar ik tot grote wanhoop van mijn moeder ook ’s avonds na bedtijd met de zaklamp onder het dekbed, snakkend naar zuurstof, mijn boeken uitlas omdat ik niet wou wachten tot een nieuwe dag.

Stiekem hoopte ik dat mijn zoontjes deze microbe zouden overerven…. En ja hoor, mijn oudste zoontje is ondertussen een echte boekenverslinder, elke 2 weken moet de voorraad bibliotheekboeken worden aangevuld. Mijn jongste zoontje heeft net leren lezen  en geniet ervan om woorden en zinnen te ontdekken maar vindt het vooral zalig om voorgelezen te worden.

IMG_0716

Omdat mei de maand voor en door moeders is, maakte ik voor hen een cadeautje als moeder aka leesbeestje. Ze kregen van mij allebei een leeskussen cadeau, naar een patroon van handmade Mieke. Mieke maakte een fantastische tutorial met heel veel foto’s en een duidelijke uitleg. Enkel de blinde rits naast de paspel invoegen bleek een huzarenstukje. Bij mijn eerste exemplaar stikte ik te dicht bij de tandjes van de rits waardoor ik deze niet meer open kreeg. Gelukkig kon ik beroep doen op mijn favoriet naai-instrument, het decovitje. Als eyecatcher gebruikte ik een echt vintagestofje, een badkamergordijn van mijn ouders uit de jaren 70 met pauwtjes erop. De gerecupereerde zoom van het pauwtjesgordijn werd een hengsel.

Mijn mama is ook een leesbeestje en via het stofje wordt ook een stukje van de leestraditie in mijn familie doorgegeven aan haar kleinzoontjes. En geef toe, zouden deze kussens jullie ook niet aanzetten tot lezen?

Tot schrijfs,

Tatiana

Er was eens… een iets groter indiaantje

Sinds mijn neefje Mathias geboren is, werd Thomas ineens grote broer. Ik had nog wat stof over van het rompertje, en flanste voor hem een leuk t-shirt in elkaar.

IMG_9065

Eens het patroon getekend, was het op twee uur klaar, extreem snel voor mijn normen. Wat heb ik bij zulke snel-klaar projectjes toch een plezier van mijn overlockmachine! Ik koos voor donkerblauwe boordstof, en maakte de afwerking iets specialer, door aan de armsgaten, halsopening en boord onderaan een grote zigzag te gebruiken.

Al blijf ik voorlopig onzeker, om dingen voor anderen te naaien, Thomas was er blij mee, en dat verwarmt mijn tante-hart!

Maak jij wel eens spulletjes voor anderen? Ben je dan ook altijd zo nerveus om het af te geven?

Tot snel,
Lieve

Mama’s Leonie

Moederdag is net als Valentijn. Al zouden we, in een ideale wereld, elke dag onze mama in de bloemetjes mogen zetten, toch doen we een keer per jaar, begin mei, extra moeite. Die dag is het feest voor alle moeders, behalve voor die in Antwerpen 😉

Mijn mama is een stijlvolle, kokette dame, en tasjes heeft ze nooit te veel in haar kast, al denkt mijn papa daar anders over 😊. Toen mama en ik een maandje geleden samen gingen lunchen, had ik dus ‘Mijn tas’ van Elisanna & Fynn onder de arm. We doorbladerden samen het mooie boek en mama zwichtte voor de Leonie, al wilde ze toch liever een iets © Lieve Deduytschaever 060525kleiner reismodelletje. Geen probleem, ons Lieve zag het helemaal zitten, en na een gezamenlijk bezoekje aan Mertens Mercerie, was ik er klaar voor.

Had ik het toch wat onderschat? Ik vrees van wel… Rekenen is niet mijn grootste talent, en het hertekenen van het patroon in de juiste verhouding, nam toch wat tijd in beslag. Ik betwijfelde of alles aan het eind van de rit wel in elkaar zou passen. Lees verder “Mama’s Leonie” →

Er was eens… een klein Indiaantje

Mijn man en zijn familie hebben Indiaanse roots. De bomma kwam als klein meisje met haar moeder van Amerika naar Europa, en uiteindelijk stichtte ze hier haar kroostrijke gezin, waarin mijn schoonmoeder opgroeide. Voor mijn ventje, zowel als voor zijn broer, zijn die roots erg belangrijk. Toen mijn neefje een jaar werd, ging ik op zoek naar een geschikt geschenk. Van de blogmeisjes van Droomstoffen, kreeg ik een tijdje geleden een prachtige grijzige tricot cadeau, met daarop pijl en boog, tipi en verentooi. Ideaal!

IMG_7894

Patroontje 9384 van Burda Kids had ik al een tijdje liggen, en in een mum van tijd had ik maatje 86 van IMG_7911 - kopierompertje B uitgetekend. De beschrijving deed mij vrezen, dat het niet zo’n makkelijk projectje zou worden. Iets dergelijks had ik nog nooit gemaakt, en bij het doorlezen, fronste ik meer dan eens mijn wenkbrauwen. Nu moet ik toegeven, dat ik niet zo’n held ben in beschrijvingen lezen. Maar zoals zo vaak, lukte het wel, eens ik eraan begon.

Boordje hier, drukknopje daar… vier uur later lag er een rompertje naar mij te gluren. Het was leuk om te doen, al is het resultaat niet zonder de nodige schoonheidsfoutjes, zoals je wellicht op de foto’s kan zien.

Al bij al, ben ik wel blij met het resultaat. De drukknoopjes zitten waar ze moeten zitten, de tricot past prachtig bij de boordstof, en het Indiaantje erin… tja, die is wél perfect (al wilde het model jammer genoeg niet meewerken, en kan ik dat dus niet bewijzen)!

Tot snel,
Lieve

Mini-mama met karakter

Mijn jongste dochter is zot van poppen… en dat is zelfs een understatement. Haar patrimonium aan poppenspullen is dan ook al behoorlijk omvangrijk.

We hadden ooit gedacht dat die babyspullen maar tijdelijk zouden zijn… niets is minder waar met een mini-mama in huis. Ze gooit dan ook alles in de strijd, zoals het een échte mama betaamt, om haar pop van al het nodige te voorzien. Overal waar we heen gaan moet wel die buggy of die maxi-cosy mee.

Toen ik toevallig in het boekje ‘zo geknipt!’ aan het bladeren was, twijfelde ik dan ook geen seconde bij het zien van een patroon voor een poppendraagzak. Een super idee dat ons veel diepgaande discussies met dochterlief zouden kunnen uitsparen, want ja, wie blijft er altijd zitten met al dat poppengerief als ze er de brui aan geeft…

Ik ging dan ook onmiddellijk van start. Alle patronen worden bij het boek bijgeleverd. Ik had genoeg stof thuisliggen en gebruikte lanyards voor de riempjes zodat ze goed verstelbaar en sterk zouden zijn. Ik heb er ook een siersteekje op gestikt om het wat op te fleuren.

De rust is voor even teruggekeerd nu mini-mama kan meegroeien met haar draagzak. Maar haar kennende vind ze ook daar binnenkort wel weer iets op.

Heeft iemand nog praktische ideetjes om die mini-mama’s een stapje voor te zijn?

Gastblogster An

Snelle kussensloop

De jongens van mijn zus zijn helemaal gek op een langwerpig Piet Piraat kussen. Ze slapen er elke nacht op, maar omdat de sloop er niet af kan, moet mijn zus telkens weer het hele kussen in de wasmachine steken. Toen wij er laatst op bezoek waren, vertelde ze me, dat ze het kussen naar de kringloopwinkel zou brengen… “Waarom maken we geen leuke sloop?” vroeg ik haar, en zo ging het ook.

Raar maar waar, een kussensloop maakte ik nog nooit. Ik moest er dus even over nadenken… Bij Pieke Wieke vond ik een superleuk tricootje, waarmee ik aan de slag ging. Tricot voor een sloop? Inderdaad… ook voor mij was het een gok. Maar het stofje had een hoog aaibaarheidsgehalte, dus ik moest het wel proberen.

Omdat het een heel rekbare, dunne tricot is, nam ik exact de afmetingen van het kussen, van naad tot naad gemeten, over de bolling van het kussen heen.

_JPG

Ik knipte een voor- en een achterpand in die afmetingen, plus een flapje van 15 cm in de breedte van het kussen. Achteraf gezien, mocht die flap nog een stukje langer zijn, maar bon, zo werkt het dus ook, alleen komt het kussen nu alleen af en toe eens door de gleuf piepen… 25 cm zou ideaal geweest zijn. Jaja, ik leer al doende heel veel bij!

IMG_8141

Voor- en achterflap naaide ik aan elkaar, goede kant op goede kant, aan een korte zijde. Aan de vrije kant van de voorflap, naaide ik op dezelfde manier het lapje van 15 cm. Beide uiteinden  plooide ik twee keer om, en stikte ik door met een tricotsteek.

IMG_8145

Daarna plooide ik de twee achterflappen met de goede kant tegen de voorflap, met het korte eind bovenop, en naaide alles dicht, rondom rond, met de overlockmachine.

IMG_8144

Binnenstebuiten draaien, en klaar! De sloop past als een handschoen. Ik gaf mijn zusje de raad, hem over het kussen te trekken als een kousenbroek: eerst oprollen, en dan geleidelijk aan terug uitrollen. Zo is er het minste kans dat de kussensloop uit vorm geraakt.

IMG_8150

Mijn neefje Lou was alvast in de wolken…

Tot snel,
Lieve