Altijd leuk om er met de Girls in Uniform op uit te trekken. Jammer genoeg is het nog nooit gelukt, met z’n allen iets uit te spoken, maar Margot en ik naaiden al eens voor het goede doel, Tatiana en ik volgende samen naailes, en nu trokken An en ik naar de Kempen, voor een weekendlange naaimarathon.
Onder leiding van Pia en Sofie, trokken we naar het Vormingscentrum in Malle. Ik vertrok met bibberende knietjes e
n traantjes in de ogen (jawel!), want vijftig kakelende vrouwen en minstens evenveel ratelende machines in één grote ruimte, dat leek mij toch een beetje te veel van het goede. Maar de combinatie van de prachtige locatie in het groen, en de toffe bende madammen, zorgden voor een aangenaam en ontspannend weekendje.
Het gezelschap was dan ook uitmuntend, ook in mijn nabije omgeving. Het was de eerste maal, dat ik met An op stap ging, aangezien ik haar enkel kende via mijn lieve vriendinnetje Margot. Bleek het gelukkig supergoed te klikken tussen ons. An is een beetje een losbol, en daarnaast heel zorgzaam, intelligent en lief. Jaja, ons Margot heeft een goede smaak!
Ook mijn naaivriendinnetje Liesbet was van de partij. Wat een lieve, slimme, creatieve meid is dat! Aangezien zij al van kleins af aan naait, kon zij An en mij ook nog eens heel wat leren.
Ons kleine groepje klikte wonderwel in elkaar. We deden dan ook meer dan enkel naaien… Zo stonden onze tetters geen seconde stil, en gingen we ook op uitstap naar Miss Anaïs in Kasterlee. Van de eigenares kregen alle deelnemers een bon voor 20% korting in haar uiterst charmante winkeltje. Dat konden we toch niet laten liggen!
Naaien in groep heeft, behalve de gezelligheid, ook nog andere voordelen. Wanneer ik naai voor mezelf, heb ik telkens heel wat aanpassingswerk. Ik huppel dus vrolijk in mijn ondergoed van naaimachine naar spiegel. In Malle was dat een beetje anders… onder andere omdat ik denk, dat mijn medenaaisters mij niet zo graag in mijn lingerie zien rondlopen. Gelukkig waren Liesbet en An nooit ver uit de buurt, om dingen op mijn lichaam af te spelden. Wat een luxe!
Op zaterdag stond er een heerlijke Shiatsu massage op het programma, en daarnaast hadden Pia en Sofie ook heel wat werk gestoken in de zoektocht naar sponsors. Voor elke deelneemster stond er een prachtige goodybag klaar, vol leuke fournituren, kortingsbonnen, boekjes, stofjes, garen… Daarnaast organiseerden ze ook een tombola, en was ik één van de gelukkige winnaressen van een extra cadeautje.
Je leest het al: het was een weekendje vol plezier, gelach en gezelligheid. Het staat alvast met stip voor volgend jaar in mijn agenda. Hopelijk zijn Tatiana en Margot dan ook van de partij. Ga je met me mee?
Tot snel,
Lieve
Meer info over The Sewies: Het Malle Naaiweekend vind je op de facebookpagina, of kan je verkrijgen bij Sofie en Pia.
ar juni. Want in de ‘Naaimaand tegen verspilling’ trekken we voluit de kaart van de recyclage. We weten allemaal, dat we de aarde slechts te leen hebben, en dat onze consumptiemaatschappij de aanwezige grondstoffen stilaan uitput. Laten wij nu net zo’n leuke hobby hebben, waarmee we heel makkelijk oude spulletjes een nieuwe bestemming kunnen geven. Daarom bloggen wij in juni een hele maand met de hashtag #naaimaandtegenverspilling. Kriebelt het om mee te doen? Laat het ons weten, wij zijn heel benieuwd!
Vorige maand heb ik forfait moeten geven, dus wilde ik in mei zeker een tandje bijsteken. Maar… ook hier lukte het mij bijna niet. De criteria van deze maand waren dan ook niet van de poes:
cht ik vooral, omdat er patronen bij zitten. Ik hou niet zo van patronen, die ik volledig zelf moet uittekenen. Daarom was ik in eerste instantie een beetje in de war… Ik vond maar een patroonblad, met maar een patroondeel van de Leonie. Een berichtje op ‘
kleiner reismodelletje. Geen probleem, ons Lieve zag het helemaal zitten, en na een gezamenlijk bezoekje aan Mertens Mercerie, was ik er klaar voor.
rompertje B uitgetekend. De beschrijving deed mij vrezen, dat het niet zo’n makkelijk projectje zou worden. Iets dergelijks had ik nog nooit gemaakt, en bij het doorlezen, fronste ik meer dan eens mijn wenkbrauwen. Nu moet ik toegeven, dat ik niet zo’n held ben in beschrijvingen lezen. Maar zoals zo vaak, lukte het wel, eens ik eraan begon.
Girls in Uniform 