Tag: #girlsinuniformblog

Speldenkussentje van staal

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Speldenkussentjes, je hebt ze in allerlei vormen en maten. Het was mijn eerste naaiprojectje, dat ik maakte met de stof van een oude kussensloop, en ik gebruik het nog steeds…

Maar ik las op het net een DIY-tip om je spelden scherp te houden: vul je kussen met staalwol. Het is ergens wel logisch: telkens als je je speld in je kussentje duwt, vijlt de stalen vulling je speldje bij. Voor mijn fijnere lingerienaalden wou ik nog een apart speldenkussentje maken, da’s de perfecte gelegenheid om die tip uit te testen.

speld5Dus, ik naar de doe-het-zelf-zaak om een bos staalwol (of hoe zeg je dat?), en ik ging aan de slag! Als je dit doet:  er bestaat staalwol waar een bepaalde zeep in zit. Zorg dat je die niet pakt, want dan zitten je  naaldjes en je stofjes vol met vlekken. Gewoon droge staalwol nemen.

Het kussentje maken is niet moeilijk, maar de staalwolvulling maakt het niet zo makkelijk om het overal gelijk op te vullen. Even je tijd voor nemen. Zorg dat je dit doet boven een plastieken zeil of zo, want het stof van dat staalwol krijg je niet zomaar uit je beste tafelkleed.

Het resultaat is een iets bobbeliger kussen, en als je er speldjes in duwt, gaat dat iets moeilijker.

Of het effectief werkt? Logischerwijs wel, en ikzelf ben nog geen enkele stompe naald tegengekomen. Integendeel, ik vloek nog steeds even hard als ik er in eentje grijp…

Kende jij de tip?  Werkt-ie bij jou? Laat het ons weten!

Tot schrijfs,

Margot

Warme knuffeltrui

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Door al het naaiwerk, is mijn brei een beetje in de vergeethoek geraakt. Voor mijn verjaardag, vorig jaar in januari, had ik van een goede vriendin zes bollen wol gekregen, in principe genoeg voor een trui. Het was een dik garen (Katia North – 52 % Scheerwol, 48 % Acryl) in een prachtig petrolblauw. Ik wist meteen wat ik ermee wilde maken: een lekker warme cardigan. In La Maison Victor stond het ideale patroon: de Rosina cardiagan.

rosina-cardigan-foto-lmv

Jammer genoeg waren mijn bolletjes wol van een andere dikte, maar aan de hand van een proeflapje kon ik de stekenverhouding aanpassen, en alles omrekenen. Ik breide een paar rijtjes boordsteek aan de start van elk pand, omdat ik zoiets wat mooier vind qua afwerking, waar het originele patroon meteen van start ging. Met een naald nr 9 ging het breien razendsnel en ik had net voldoende wol voor de hele trui.

Toch was ik niet echt tevreden, want hij leek onafgewerkt. Ik breide dus nog een mooie boordstrook, en zette die aan de rand van de voorpanden en in de hals. Ik ben klaar voor de koude maanden! Wat vinden jullie ervan?

rosina-cardigan-versie-lieve

Tot snel,
Lieve

Sterrentruitjes – to be continued

Gepubliceerd op door Girls in Uniform11 reacties

Blauw is met vlag en wimpel mijn lievelingskleur. Toen ik als jong meisje op de Visitatie zat, vonden mijn klasgenootjes het vreselijk een uniform te moeten dragen. Ik was er blij mee, want ik mocht elke dag blauw dragen! Van blauw word ik blij, en het staat mij ook nog eens heel goed. Je vindt de kleur dan ook overal terug in mijn garderobe.img_5627

Sinds ik zelf mijn kleren maak, grijp ik ook steeds vaker naar een leuke print. Mijn Astertrui werd een sterrentruitje, en ook in mijn home-made pyjama vind je sterretjes terug. Het kan dus toeval zijn, maar op het Stoffenspektakel in Kortijk viel mijn oog meteen op een leuke sweaterstof met… inderdaad… blauwe glittersterretjes! Glitter, sterren én blauw: op mijn lijf geschreven!

Het patroontje lag uitgetekend voor mij klaar. De Burda Young 7678 passeerde hier al de revue. Ik hou van de vleermuismouwen, van de lengte, tot net op mijn billen (want ik gruwel van een blote rug!) en van de manier waarop het losjes rond mijn bovenlichaam valt. Het leuke aan nimg_5709aaien is: je kan eindeloos variëren met een patroon, en zelfs bij de derde versie is het toch weer iets totaal anders! Zo werkte ik bijvoorbeeld de halsboord deze keer anders af. Ik gebruikte geen boordstof, en daardoor stond de kraag nogal recht omhoog. Ik plooide de hoekjes van de halsboord om, zodat het in de verte nu een beetje lijkt op een enveloppehals…

Sweaters zijn weer in, en daar ben ik superblij om. Wil ik deze trui iets gekleder dragen, dan combineer ik hem met een jeansjasje, een leuk sjaaltje en hakken. Ga ik voor een sportievere look, dan kies ik voor de ‘naakte’ versie op een jeans en met sneakers. Ben ik de trui ooit beu, dan ga ik er gewoon lekker mee sporten. Dit kan niet missen!

Heb jij ook zo’n patroon waarmee je eindeloos kan variëren? Een kledingstuk dat je zo graag draagt, dat je er talloze versies van maakt?

Tot snel!
Lieve

 

Onze nieuwjaarsbrief…

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

2016 heeft zijn kar gekeerd,
en nog snel het nieuwe jaar geïntroduceerd.
Maar voor we daaraan beginnen,
moeten we nog even bezinnen…

Over… wat had je gedacht?
Wat 2016 ons heeft gebracht,
aan stoffen, projectjes en dromen,
en welke er nog nog op ons afkomen.

Voor goede voornemens loopt het in januari helemaal storm,
daarom ook deze nieuwjaarsbrief van de Girls In Uniform.

moors-m-6u6a44532017 moet een jaar van monstertjes worden. Allerlei zaken waarvan een klein stemmetje in mijn hoofd zegt: “Dat kan jij toch niet maken, dat mislukt gegarandeerd!”. Zulke monstertjes, zoals allerlei zakken, cirkelrokken en kindermantels, wil ik leren tackelen in 2017. Ik wil vooral het monstertje van warhoofdigheid de nek omwringen, en meer gefocust werken. Ah ja, en liefst nog al mijn projectjes met plezier maken. Als ik dat alles kan, dan zal 2017 al wel om zijn, zekers?

moors-m-6u6a44462016 zal voor mij het jaar blijven, dat drie meiden in uniform elkaar vonden in een gedeelde passie. Ik zie Tatiana, Margot en mezelf nog in de tuin zitten, lachend en grappend, vol ideetjes om van deze blog een ‘hit’ te maken. Het trio klikte wonderwel in elkaar. Sindsdien is elke vergadering, fotoshoot of brainstorm voluit genieten. Mijn voornemens voor 2017? Mijn naaitechnieken blijven verbeteren (want ja, ik heb nog veel te leren), maar vooral: massa’s leuke dingen beleven met die twee prachtige meiden!

moors-m-6u6a44492016 stond in het teken van ontdekken, zowel op naaivlak als op blogvlak. Wat konden we zelf al en hoe konden we elkaar inspireren? Zouden we ook anderen kunnen meenemen in onze naaiavonturen? Ik vind dat we alvast tevreden mogen terugkijken naar onze ontdekkingstocht! Bedankt aan mijn immer geduldige mede-avonturiers Margot en Lieve! Mijn uitdaging voor 2017 is heel eenvoudig: ik ga dit jaar naaien op bestelling. Ik heb in de kerstperiode aan elk van mijn familieleden gevraagd om op een kaartje te noteren welk kledingstuk ze heel graag op maat willen krijgen.De teller staat ondertussen op negen stuks dus ik weet wat gedaan. Uiteraard zal ik af en toe de hulp moeten inroepen van de andere Girls In Uniform, wat ongetwijfeld weer tot heel veel plezier zal leiden!!

Dikke kus, en de allerbeste wensen van de Girls In Uniform

PS: Alweer bedankt aan huisfotograaf Michael Moors voor de prachtige foto’s!

Dieu le veut… het nachthemd voor mannen

Gepubliceerd op door Girls in Uniform2 reacties

Ooit al eens van een nachthemd voor mannen gehoord? Ik heb in mijn familie twee mannen rondlopen die ’s nachts liever met een nachthemd slapen dan een pyjama aan te trekken. Eigenlijk is dit niet zo vreemd, nachthemden voor heren bestonden reeds sinds de 14e eeuw, maar zijn eigenlijk sinds het midden van de 20e eeuw stilletjes in onbruik geraakt.  De eerste nachthemden waren lange, witte, zijden hemden, die ook onder de kostuums overdag werden gedragen. De hygiënische normen waren duidelijke niet dezelfde als vandaag 🙂 . In meer puriteinse tijden had het nachthemd een opening, al dan niet voorzien van een opschrift, zodat echtgenoten het liefdesspel konden bedrijven ,zonder te veel van elkaars intieme delen vrij te geven. Eén van de beroemde opschriften die men geborduurd op de antieke nachthemden kan terugvinden, is ‘Dieu le veut’.

dieu-le-veut

Maar terug naar het heden… Mijn stiefvader van 82 jaar zweert bij nachthemden, maar houdt niet van de saaie kleuren en stoffen waarin deze gemaakt zijn. Dat vond ik pas een leuke uitdaging! De patronen voor nachthemden liggen helaas niet dik bezaaid. Ik tornde dus een versleten nachthemd helemaal uit elkaar, na de coupe bestudeerd te hebben, om vervolgens een nieuw patroon te tekenen, en te gebruiken op een leuke stof, gevonden in de uitverkoop van Samira in Gent. Ik maakte voor het eerst met de naaimachine ook mooie knoopsgaten in een contrasterend garen, en werkte het geheel af met een bies in dezelfde kleur. In de zijnaad verwerkte ik mijn naamlabel ‘Noucha’s pride’. En of ik trots was op deze creatie! In mijn onwetendheid was ik echter vergeten de maten van mijn stiefvader op te meten, en kwam ik achteraf tot de conclusie dat de armen te lang waren, en het buikgedeelte wat te breed. Deze Kerst heeft mijn stiefvader mij een nieuw nachthemd gevraagd… deze keer liefst op maat.

Quilten voor beginners

Gepubliceerd op door Girls in Uniform9 reacties

Een hobby als naaien is niet enkel creatief en ontspannend, je kan ook heel persoonlijke cadeautjes maken. Op ‘Naaien voor Vriendinnen’, een facebookgroep, vond ik de inspiratie voor het ideale kerstcadeau voor mijn hartsvriendin.

Bij Ikea spotte ik de ideale katoentjes voor een gepersonaliseerde quilt. Ik kocht online printbaar katoen en ging aan de slag. Mijn ventje ontwierp het patroon, zocht mooie spreuken en printte de foto’s in perfecte vierkantjes van 12*12 cm. Met snijmat en rolmes sneed ik  208 vierkantjes. Leve het rolmes, want met de schaar was het mij waarschijnlijk heel wat zwaarder gevallen. Tot zover het voorbereidende werk…

Ik legde de stapel tijdelijk opzij, want ik had mega veel drempelvrees om eraan te beginnen. Als je een kleedje naait, steekt het niet op een milimetertje of twee, maar hier moest alles perfect recht gestikt worden, en de lijnen moesten mooi in elkaar overlopen. Toch wel spannend.

Inderdaad, het was geen makkelijk werkstuk… Een halve millimeter afwijken van de lijn, zorgde er al voor dat ik extra img_6843moest trekken aan de stof, om alles mooi te laten aansluiten. Het fotokatoen rekte haast niet, dus daar moest ik af en toe heel creatief zijn om het op te lossen. Ik stikte rij per rij, op een centimeter van de rand, aan elkaar. Van zodra twee rijen klaar waren, streek ik de randen open, en stikte ik de rijen aan elkaar. Zo groeide de plaid gestaag.

Aan het einde van de rit lag er een hele pak stof op mijn schoot en op de tafel. Wetende dat ik meestal enkel kleedjes voor mezelf maak, vond ik dat toch wel een vreemde ervaring. Toen ik de fleece aan het voorpand stikte, werd het lekker warm op mijn schoot. Jullie zullen mij wel gek verklaren, maar ik voelde mij even een échte naaister ;-).

Het kostte mij heel wat tijd, maar ik ben toch superblij met het resultaat. Hopelijk voelt mijn vriendin zich geliefd en beschermd door haar dierbaren als ze in de zetel onder het dekentje kruipt…

Kerst is nu voorbij, maar er zijn altijd gelegenheden genoeg om je creativiteit te delen. Hebben jullie nog leuke tips voor persoonlijke cadeautjes? Ik hoor het graag!

img_6875Tot snel,
Lieve

Een mooi kerstverhaal

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

moors-m-6u6a4410“Het was de nacht voor Kerstmis en alles was stil…”

Zo begint één van de meest bekende kerstgedichtjes ooit. Ons Girls-kerstverhaal klinkt net iets anders: het was de maand voor Kerstmis en alles was rustig… tot… Lieve met het idee kwam: “Laten we alle drie dezelfde jurk maken en met het resultaat onze kerstshoot doen”. Ha ja leuk, maar drie keer dezelfde jurk, gaat dat niet saai zijn?

We waagden het erop, en spraken af de Evajurk te maken, een leuke asymmetrische tricotjurk met een watervalkraag. Gezien de plooitjes in het midden, kozen we stofjes zonder print, maar voor de rest deed elke Girl haar zin met de stof.

moors-m-6u6a4398Het resultaat staat aan de kersboom. Het is schitterend, hoe we alledrie, met een identiek patroon, drie compleet verschillende Eva’s tevoorschijn toverden. De stofkeuze gaf al een enorm verschil; de donkerblauwe versie kan je stoerder dragen met een paar laarzen. De rode jurk is leuk op een feestje, en Lieve koos voor een glanzende stof, ideaal voor formele gelegenheden. Eva laat zich op vele manieren vertalen naar een leuke jurk.

Blijkbaar bezitten de Girls ook een apart taalgevoel, want hoewel we dezelfde beschrijving volgden, interpreteerden we ze elk anders. De watervalkraag van Lieve en Tatiana is uit één stuk, terwijl ik twee delen aan elkaar naaide, en ook de plooitjes aan de buikstreek en de rug zijn anders uitgevoerd.

Die kleine verschillen en accenten, dat maakt ons zo’n leuk trio. Je patroon als richtlijn gebruiken, om er toch, met je eigen stijl en keuzes, een compleet andere draai aan te geven. Om dan samen een glas te drinken, cadeautjes uit te wisselen, en elkaars creaties te bewonderen en ervaringen te delen. Daar gaat het bij ons drietjes om: samen naaiavonturen beleven, en er vooral veel plezier in hebben.

moors-m-6u6a4467

We hopen dat jullie diezelfde nieuwsgierigheid, spanning, fierheid, maar vooral plezier aan jullie naaisels beleven.

Met dank aan Michael Moors voor de leuke shoot!img_7353

Alvast allemaal een vrolijk Kerstfeest gewenst!

De Girls In Uniform

Een feestelijk glitterjurkje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

Een meisje is nooit te oud om lekker uit de bol te gaan… Al ga ik stilaan richting de veertig, bij de juiste beat gaan alle remmen los. Toen ik deze superleuke tricot met pailletten van Droomstoffen thuis geleverd kreeg, wist ik meteen wat ik ermee wilde maken: een hip feestjurkje! Zeg nu zelf, als je dit stofje ziet, wordt je toch meteen goedgezind? Ik alvast wel!

img_6243

Onder de pailletten zat een prachtige, streelzachte, petrolkleurige tricot verstopt. Een volledig kleedje glitterde mij net iets té heftig, dus ging ik aan de slag met mijn decovitje. Het kostte mij wat tijd, en het hele huis lag vol glitter, maar het resultaat maakte alle moeite meer dan goed. Nu kon ik de boordjes van mijn jurk laten contrasteren met het lijfje. Lees verder “Een feestelijk glitterjurkje” →

Krokodillentranen

Gepubliceerd op door Girls in Uniform18 reacties

Wanneer ik een kledingstuk voor mezelf maak, draag ik dat toch altijd wat voorzichtiger dan iets uit de winkel. Ik was dat leuke jurkje of die zelfgemaakte rok op een lage temperatuur, en draai het binnenstebuiten, of steek het in een wasnetje. Vaak was ik het kledingstuk zelfs met de hand. Wanneer er dan toch iets misgaat, vind ik het dan ook een ramp. Herkenbaar?

Ik weet het, er zijn veel ergere dingen in de wereld dan een afgewassen shirtje, maar de emoties die bij zo’n naaiwerkje komen kijken, zijn toch niet te onderschatten. Ik maak elk shirt, elk kleedje en iedere rok met een gedrevenheid en toewijding, alsof mijn leven ervan afhangt. Het is telkens een zware opdracht voor mij om iets opnieuw te doen of uit elkaar te halen,  want het risico op falen wordt dan met de minuut groter, maar omdat ik wil dat alles perfect past, waag ik mij er toch aan. Wanneer andere naaisters van de daken schreeuwen dat zo’n Aster truitje op een uurtje in elkaar zit, werk ik er toch wel ettelijke uren langer aan, omdat ik nog niet zo geroutineerd ben, en door gebrek aan ervaring soms domme fouten maak. Wanneer zo’n uniek stuk dan na een keertje wassen afgebleekt, gekrompen of vol pluis uit de machine komt, breekt er een stukje van mijn broze hart.

Bij een van mijn eerdere werkjes, een PAM-top uit La Maison Victor, was ik apetrots op de afwerking. Ik had er uren op gezwoegd, voor het eerst met een tweelingnaald gewerkt, en mijn zoompjes waren net zo mooi als ik in gedachten had. Na de tweede keer wassen, was de stof echter zo fel afgewassen en verkleurd, dat de top niet meer draagbaar was. Toen ik hem in de vuilbak moest gooien, biggelden er toch een paar traantjes over mijn wangen…

sad-98450

Heb jij ook zo’n mooie stukken, die je naar een paar keer dragen jammer genoeg in de vuilbak moest gooien? Wat doet dat met je?

Tot snel!
Lieve

Creatief met restjes

Gepubliceerd op door Girls in Uniform2 reacties

Stofjes… je hebt er nooit genoeg… Ik probeer altijd zo profijtig mogelijk te knippen, in de hoop dat ik nog een stukje over hem om later iets leuks te maken. Maar, naast mijn steeds groeiende stoffenvoorraad, heb ik ook plastic zakken vol restjes die niet groot genoeg zijn om nog kleding te maken voor een volwassene.

Wat kan je daar dan nog mee doen? Helemaal in de kerstsfeer, kreeg ik ineens een ideetje… Waarom de restjes niet verknippen om cadeautjes in te verpakken? Waar ik hem ooit vandaan gehaald heb, daar heb ik geen idee van, maar ik had ergens diep onder in de kast nog een grote, zachte, halfdoorzichtige, witte, papier-stofachtige zak liggen. Zo eentje waar ze ook dure handtassen in verpakken, weet je wel?

De zak knipte ik op maat van mijn cadeautje, naaide de zijkanten opnieuw dicht, en zoomde de rand om. Ik zocht mijn meest kerst-achtige stofjes, kleurig of met glittertjes, en knipte er sterren van. Een aandachtige lezeres herkent er meteen de stof van mijn Kyotojurk in, of de Abby… Die sterren naaide ik met een dichte zigzagsteek op de zak. Ergens had ik nog een doosje gekleurde kam snaps liggen, en die gebruikte ik om de zak te sluiten.

Een middagje lekker creatief zijn, dat kan toch zo’n deugd doen. En al vrees ik dat de verpakking de eeuwigheid niet zal trotseren, ik hoop dat ze toch opvalt onder de kerstboom.

Tot snel,

Lieve