“Het was de nacht voor Kerstmis en alles was stil…”
Zo begint één van de meest bekende kerstgedichtjes ooit. Ons Girls-kerstverhaal klinkt net iets anders: het was de maand voor Kerstmis en alles was rustig… tot… Lieve met het idee kwam: “Laten we alle drie dezelfde jurk maken en met het resultaat onze kerstshoot doen”. Ha ja leuk, maar drie keer dezelfde jurk, gaat dat niet saai zijn?
We waagden het erop, en spraken af de Evajurk te maken, een leuke asymmetrische tricotjurk met een watervalkraag. Gezien de plooitjes in het midden, kozen we stofjes zonder print, maar voor de rest deed elke Girl haar zin met de stof.
Het resultaat staat aan de kersboom. Het is schitterend, hoe we alledrie, met een identiek patroon, drie compleet verschillende Eva’s tevoorschijn toverden. De stofkeuze gaf al een enorm verschil; de donkerblauwe versie kan je stoerder dragen met een paar laarzen. De rode jurk is leuk op een feestje, en Lieve koos voor een glanzende stof, ideaal voor formele gelegenheden. Eva laat zich op vele manieren vertalen naar een leuke jurk.
Blijkbaar bezitten de Girls ook een apart taalgevoel, want hoewel we dezelfde beschrijving volgden, interpreteerden we ze elk anders. De watervalkraag van Lieve en Tatiana is uit één stuk, terwijl ik twee delen aan elkaar naaide, en ook de plooitjes aan de buikstreek en de rug zijn anders uitgevoerd.
Die kleine verschillen en accenten, dat maakt ons zo’n leuk trio. Je patroon als richtlijn gebruiken, om er toch, met je eigen stijl en keuzes, een compleet andere draai aan te geven. Om dan samen een glas te drinken, cadeautjes uit te wisselen, en elkaars creaties te bewonderen en ervaringen te delen. Daar gaat het bij ons drietjes om: samen naaiavonturen beleven, en er vooral veel plezier in hebben.
We hopen dat jullie diezelfde nieuwsgierigheid, spanning, fierheid, maar vooral plezier aan jullie naaisels beleven.
Met dank aan Michael Moors voor de leuke shoot!
Alvast allemaal een vrolijk Kerstfeest gewenst!
De Girls In Uniform
Ik weet niet of jullie dat ook hebben maar ik vrees altijd dat ik op een dag op droog zaad ga zitten. Niet met stofjes (stel je voor!) maar van ideeën. Dat je op een dag gewoon inspiratieloos door al je boekjes bladert en denkt: “ik zal dat dan maar maken zeker?”
Zodat die pin, die al maanden op mijn bord staat, weer dat tikkeltje extra geeft aan mijn volgende creatie.
Eigenares Els startte Stitch and Co twee jaar geleden op, samen met haar moeder en nichtje. Na jaren te hebben gewerkt in het modegebeuren en de stoffenwereld, besloot ze haar droomproject op te bouwen. Je kan er stoffen en fournituren kopen, maar de winkel is ook een naaicafé, waar je zowel de naai- als lockmachines kunt gebruiken. Niet alleen zijn er regelmatig workshops, de winkel wordt ook druk bezocht door naaisters die even wat raad nodig hebben. Ik heb het er eigenlijk nog nooit leeg geweten.
Achter in de winkel staan de tafels met machinerie. Els gebruikt, net als ik, Pfaff Selection, dus ik voelde me er onmiddellijk op mijn gemak. De Bernina lock was voor mij de eerste kennismaking met een lockmachine. Na mijn eerste les heb ik thuis dan ook luid aangekondigd dat ik een lockmachine nodig heb. Als tip kan dat tellen…
Maar de jumpsuit 
De brede pijpen van mijn Iris vond ik ‘lichtelijk overdreven’, dus die heb ik van een dikke 32 cm teruggebracht naar een meer normale 21 cm breedte.
al snel dat je een fijn en luchtig gebreid stofje best goed overlockt voor je verder gaat met naaien. De stof heeft de neiging om aan de randen te rafelen en zelfs ladders te trekken. Zoiets nadien oplossen, is haast onmogelijk. Ik heb geen overlockmachine, maar gebruik de overlocksteek op mijn machine, en dat werkt perfect.
