Van zodra ik de eerste pentekening van de Heron zag, was ik verkocht. De dames achter Blou weten altijd precies wat ik mooi vind, en ik ben er dan ook altijd als de kippen bij om mij kandidaat te stellen voor de testgroep. Mijn eerste Heron werd meteen mijn favoriete truitje!
Alleen… ik kan het niet laten patroontjes een beetje naar mijn humeur en zin van dat moment aan te passen. Ik maak dan ook zelden iets exact zoals de ontwerper het bedoelde.
Toen ik een prachtige oudroze velours zag staan op de site van Studio Sanne had ik een ander doel voor ogen. Maar mijn eerste Heron smaakte naar meer en de roze velvet lag naar mij te lonken.
Wat een leuk stofje: vanuit elke hoek ziet het er anders uit, de kleuren veranderen, er verschijnen vormen die je niet eerder zag, de accenten verleggen zich… Het maakte mij wel een beetje bang voor het resultaat, want vraagt zo’n stof nu om een strak of een los model?
De stof heeft een heel leuke rand en een prachtige gladde binnenkant, wat mij deed fantaseren over de mogelijkheden.
Laat de Heron zich nu perfect lenen voor dat soort improvisatie!
Ik verving de paspel uit het originele ontwerp door de rand van de stof en liet die terugkomen in de mouwboord. Om het geheel niet té druk te maken, verving ik de pofmouwen door een recht model. Soms is te veel ook echt te veel, toch?
Voor eenieder die aan de slag wil met velours een goede raad: gebruik nooit binnenkant op binnenkant! De bovenkant van dit truitje is namelijk gedubbeld en de gladde binnenkanten leiden echt hun eigen leven.
Vreselijk lastig om te naaien (honderden speldjes en nog schuiven!), maar ook eens alle stukken aan elkaar, blijft het bovenstuk schuiven.
Over het eindresultaat zijn de meningen verdeeld. De testgroep van Blou was niet eensgezind, en ook Sanne was niet zeker wat ze ervan moest vinden… Maar ik ben overtuigd en dus ging ik met mijn ventje (die niet bij de fans van het truitje hoort) op stap voor een fotoshoot.
Dit is dus een heuse test voor mij… wat vinden jullie ervan? Is het draagbaar of stop ik het beter weg in een donker hoekje van mijn kleerkast?
Tot snel,
Lieve
PS: Nog tot morgen krijg je 15% korting bij aankoop van dit heerlijke patroontje!
Gelukkig slaap ik niet naakt en loop ik ook zelden in mijn evakostuum door het huis. Toch schaam ik mij af en toe als ik ongewassen, met mijn haar in ongekamde strengen en in mijn slaapkledij de voordeur open maak. Waarschijnlijk is de postbode wel wat meer gewend, maar op zo’n moment komt mijn ijdelheid toch in opstand.
De oplossing? ‘Sociaal aanvaardbare thuiskledij’ waarin ik ook kan slapen. Een echte pyjama ziet er meestal uit als een pyjama, dus dat was voor mij geen optie. Ik besloot aan de slag te gaan met twee leuke patroontjes die ik al eerder maakte, en die voor de gelegenheid aan te passen.
Ik heb al eens verteld dat 
Van 
Ik knipte mjin tartan onderrok schuin van draad, zodat de stof zich goed rond je benen wikkelt. Ik bevestigde eerst de onderrok en knipte dan een groot stuk grijze stof weg. Slik. Nog de randjes omzomen en tataa, daar is mijn onderrok.
Ook het beleg, dat gedeeltelijk zichtbaar is bij Harriet, maakte ik in tartan.
Girls in Uniform 