Tag: #rits

Himalaya – eentje voor mezelf?

Gepubliceerd op door Girls in Uniform10 reacties

Aangezien ik intussen zó veel tassen heb, maak ik tegenwoordig geregeld tassen als cadeautje voor de mensen die ik graag zie. De Himalaya Handbag maakte ik al eens voor mijn all-time vriendin Katrien en meteen daarna voor mijn mama als moederdagcadeautje. Omdat ik telkens verliefd werd op die tassen, maakte ik nu een derde voor mezelf.

Tot mijn grote scha en schande ontdekte ik deze zomer dat ik een immense voorraad tassenmaterialen heb, maar dat ik toch nooit alles in huis heb voor de tas die ik voor ogen heb. Voor deze tas heb ik dus mijn uiterste best gedaan om uit mijn voorraad te werken… al moest ik toch weer een paar dingen aanschaffen. Herkenbaar?

De Himalaya is zo’n leuke tas om te naaien! Dat wil zeggen: alles tot de laatste loodjes is volop genieten. De puzzelstukjes in elkaar zien passen, de stiksels naadloos laten overlopen, de kleuren in elkaar zien smelten… Tijdens het naaien zing ik vaak uit volle borst mee met de muziek op de achtergrond. Pas als ik stop met zingen, weet je dat er stront aan de knikker is. Toen ik de binnen- en buitentas in elkaar zette en daarna de rand moest doorstikken, stopte ik met zingen. Geen makkie, die laatste loodjes. Maar ook dat gesukkel is dubbel en dik de moeite waard, want bekijk die tas eens!

Lees verder “Himalaya – eentje voor mezelf?” →

Yoshi aan de top

Gepubliceerd op door Girls in Uniform2 reacties

Al vanaf haar eerste (gratis) patroontje ben ik fan van Sandeep, de ontwerpster van Kaur Threads en maak ik deel uit van haar testersteam. Ook haar jongste telg, de Yoshi Sling, mocht ik testen. Ik zag dat het goed was!

Yoshi is een rugzakje dat je kan dragen als slingbag of als gewone rugzak met twee schouderbanden. Aangezien ik het enkel als rugzak zal dragen, besloot ik twee schouderbanden te maken. Ik paste het patroon ook in die zin aan. Wil je graag wisselen tussen de slingbag en de rugzak, dan volg je gewoon de beschrijving van Sandeep. Zij naait aan beide zijden van de tassenband musketonhaken, die ze vastzet aan drie D-ringen: eentje bovenaan en twee aan de zijkanten onderaan.

Omdat ik niet wilde wisselen tussen beide functies en dus al die musketonhaken eigenlijk niet nodig heb, besloot ik het patroon te hacken en de tassenband onderaan vast te maken aan twee rechthoekige passanten. Bovenaan behield ik de bevestiging met musketonhaken, zoals beschreven in de handleiding. De musketons hebben nu geen echte functie meer, maar ik vind het mooi zo. De tassenband werkte ik af met een stukje kunstleer en twee rivetten. Stevig, stijlvol en functioneel.

Lees verder “Yoshi aan de top” →

Gelekt en gestreken

Gepubliceerd op door Girls in Uniform4 reacties

Weergave van mijn blog op de site van Knipmode.

Broek nummer 2 uit Knipmode 8/23 trok meteen mijn aandacht deze maand. Wat een statement-kledingstuk! Die broek zegt: “Hier ben ik, ik sta er en mij krijg je niet klein”. Zo’n symbolische pantalon kan ik wel gebruiken, dus ik ging ermee aan de slag.

Van A La Ville mocht ik naaien met een mengeling van cupro en linnen. Cuprois een hoogwaardig natuurproduct met een zijdeachtige touch. De combinatie met linnen zorgt ervoor dat de stof heel snel droogt en de antibacteriële eigenschappen van linnen overneemt. Het is een lichte, luchtige stof en dus perfect voor op warme dagen. Ik twijfelde een beetje of de stof wel zwaar genoeg was voor zo’n volumineuze broek, maar besloot het erop te wagen.

Lees verder “Gelekt en gestreken” →

Lil’Stinger – een patroontje van Girls in Uniform

Gepubliceerd op door Girls in Uniform7 reacties

Meer dan twee jaar geleden voelde ik de het kriebelen om een crossbody tas te ontwerpen. Niet zomaar eentje, maar een klein broertje voor de Stinger. Eentje met dezelfde look and feel als zijn grote broer. Al maakte ik zelf al een hele familie Lil’Stingers en werd hij uitgebreid getest, ergens onderweg kwam het leven er tussen. Het patroon bleef onafgewerkt liggen. Hoog tijd om de handleiding terug van onder het stof te halen!

In de ‘Stinger hulplijn groep‘ werd geregeld gepolst of het nieuwe patroontje ooit het daglicht nog zou zien. Omdat het een ongeïllustreerde handleiding is, was ik niet zo happig om de Lil’Stinger de wereld in te sturen. Maar na de zoveelste vraag besloot ik er toch iets mee te doen. In juni verzamelde ik een 30-tal dames in de Stinger groep op Facebook en startte ik een huiswerkgroep op. De naaisters kregen de handleiding en ik loodste hen online stap voor stap door het naaiproces, richting een geslaagde Lil’Stinger. Bij elk afgewerkt exemplaar maakte ik een vreugdedansje. Wat is hij mooi, die kleine Lil’! Het enthousiasme van de dames overtuigde mij om de Lil’Stinger ook hier te delen.

Lees verder “Lil’Stinger – een patroontje van Girls in Uniform” →

Roxy rocks

Gepubliceerd op door Girls in Uniform7 reacties

Een tijdje geleden ontdekte ik stommelings dat Serial Bagmakers geen internationale webshop is, maar een winkel van lokale bodem. Anne verzendt haar ‘premium hardware‘ vanuit het Antwerpse Mortsel, stel je voor! Eens ik dat had begrepen, kon ik niet anders dan deze derde Belgische speler op de ‘tassenmaterialenmarkt’ onder de loupe te nemen.

Anne had blijkbaar al van Girls in Uniform gehoord, en bij mijn eerste bestelling sloot ze een stukje Mora kunstleer en één van haar papieren patronen bij als kennismaking, een leuke verrassing. Dat blauw mijn lievelingskleur is, had ze gehoord van Hannelore (tas.de.botee). Lazuli blauw, heet de kleur, een mooi middenblauw doorspekt met een zweempje zwart. Het kunstleer is zacht en soepel, met een katoenen achterkant, een hele fijne kwaliteit om mee te werken voor tassen.

Lees verder “Roxy rocks” →

99% op maat

Gepubliceerd op door Girls in Uniform9 reacties

Intussen enkele maanden geleden nam ik deel aan de workshop ‘Pattern alternaternations – broek’ van The Fashion Basement bij Toverstof in Destelbergen. Ik wilde al heel lang meer weten over broekenpatronen, en onder de deskundige begeleiding van Tamara tekende ik die dag een basisbroek op maat. Mijn eerste broek was nog niet volledig wat ik wilde, mijn tweede is het nét niet helemaal!

Bij Minerva vond ik een mooie broekenstof, ‘Minerva Core Range Wool Touch Stretch Woven Suiting Fabric‘. De stof, een polyester-viscosemix is geweven maar met 10% stretch, wat ik wel aangenaam vind voor een broek. Ik koos voor effen zwart, omdat ik nog geen zwarte broek in mijn garderobe had. De stof valt soepel en voelt heel zacht aan, perfect voor een geklede versie van mijn basisbroek.

Lees verder “99% op maat” →

Een Rikka voor Elke

Gepubliceerd op door Girls in Uniform14 reacties

De collectie door mij gemaakte tassen en tasjes van mijn zus barst intussen bijna uit haar voegen. Voor zowat elke verjaar- of kerstdag vraag ik haar waar ik haar mee kan plezieren. Tot mijn grote vreugde vraagt ze vaak een maaksel van mijn hand. Zo ook voor haar verjaardag deze zomer…

Tijdens uitstapjes draagt Elke altijd een heuptasje bij zich. Haar exemplaar was al een aantal jaren oud en aan vervanging toe. Voor het voorbeeld dat ze mij toonde, kon ik niet meteen een bestaand patroon bedenken. Ik toonde eerst de heuptasjes die ik eerder al maakte voor mezelf, Wolf en papa, maar het was niet exact wat ze zocht. Voor mezelf wilde ik al een tijdje de Rikka van Hansedelli maken, maar Elke twijfelde of dat het wel was. Ook de Walkynette van Katrienette passeerde de revue, maar die vonden we allebei nogal groot om te gaan wandelen. Dus zocht ik verder…

We geraakten er niet uit, maar mijn ‘goesting’ om voor mezelf een leuke Rikka te maken was wel aangewakkerd. Dus legde ik het project voor mijn zusje even opzij en ging aan de slag met twee prachtige kunstleren van bij Toverstof: een witte met een kabelmotief, en eentje met roze dotjes. Die combineerde ik met een rits van Ateljee Caro, roze fournituren, tassenband en een roze sluiting van ZipperZoo. De voering kwam dan weer van De Stoffenknop. Ja, ik dook dus mijn voorraad in…

Lees verder “Een Rikka voor Elke” →

My cosy Cosynette

Gepubliceerd op door Girls in UniformEen reactie plaatsen

Sinds ik samen met de Girls een atelier heb gevolgd bij Katrienette voor de Blanche, is mijn koudwatervrees voor het naaien van tassen verdwenen. Katrien is meester in het bevattelijk uitleggen van de verschillende stappen die je als naaister moet doorlopen om tot een fantastisch eindresultaat te komen. Bij haar eigen patronen past ze net dezelfde principes toe waardoor het een plezier is om deze te naaien. 

Toen ze in 2020 een crossbody tas uitbracht, de Cosynette, hoefde ik niet lang te twijfelen. Als fan van crossbody tassen kon ik niet achterblijven. Ik bestelde vol goede moed een Cosynette stoffenpakket bij Ateljee Caro in een prachtig camelkleurig imitatieleer om die zomer te kunnen pronken met een mooie handtas. Het universum had echter andere plannen met mij. Een covidcrisis en een opleiding later kwam er eindelijk wat meer vrije tijd in zicht. Tijdens een naaiweekend met de Girls bij Framalo vond ik na drie jaar eindelijk de tijd om aan de cosynette te beginnen… Geduld is een mooie deugd 😊.

Lees verder “My cosy Cosynette” →

Himalaya – een cadeautje voor mama

Gepubliceerd op door Girls in Uniform13 reacties

Eerlijk is eerlijk… mijn mama is niet alleen een trouwe volger van Girls in Uniform, ze is ook altijd degene die “ja” zegt als ik vraag of ze iets handgemaakt wil als cadeautje. Intussen heeft ze al een hele collectie tassen, jasjes en kleedjes van mijn hand en heeft ze een haast grenzeloos vertrouwen in mijn ‘naaiskills’. Dat verdient een bloemetje!

Een paar weken voor moederdag stelde ik haar opnieuw de vraag: wil jij graag een zelfgemaakt cadeautje. Ze had nog een tas nodig om kleine spulletjes mee te nemen op uitstap. Een soort shopper dus, maar niet heel groot. Liefst eentje die ze ook open kon gebruiken, maar een rits mocht zeker. Omdat ik net de Himalaya test achter de rug had, toonde ik haar mijn groene versie, waar ze heel enthousiast op reageerde. Ik kon meteen opnieuw aan de slag!

Lees verder “Himalaya – een cadeautje voor mama” →

Takisha, klein maar dapper!

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

Op zoek naar een middengrote handtas, die binnenin een stuk groter is dan ze aan de buitenkant lijkt? Dan is het nieuwe patroon van Kaur Threads echt iets voor jou. De Takisha is elegant, vrouwelijk en stijlvol maar toch compact en vindt nergens in tassenland haar gelijke.

Telkens weer neem ik mij voor iets minder enthousiast op een tassentest te springen, want ik heb intussen zoveel tassen, dat ik ze echt in mijn kast moet persen. Toen designer Sandeep van Kaur Threads mij vroeg om de Takisha te testen, wilde ik in eerste instantie weigeren… Maar ik klikte het bericht keer op keer weer open en besloot toen: “Als ik alles in huis heb, ga ik ervoor”. Uiteindelijk moest ik nog wat fournituren kopen bij ZipperZoo, maar je raadt het, ik was al overstag gegaan.

Lees verder “Takisha, klein maar dapper!” →