Categorie: Margot

Stoffen gewichtjes

Gepubliceerd op door Girls in Uniform1 reactie

gewichtjes3

Een van mijn eerste projectjes om te leren stikken, waren stoffen gewichtjes gemaakt uit een kussensloop. Erg handig om patroonbladen plat te leggen en niet meer te laten verschuiven. Een vriendin zag mijn zakjes en was jaloers, dus …maak ik ze gewoon nog eens 🙂

Hoe ga je te werk?

Vier rechthoekjes snijden met een rolmes, twee veters om de zakjes dicht te snoeren, een paar leuke knopen om de zakjes wat op te fleuren, en je vulling natuurlijk. Bij mij waren dat gedroogde boontjes: het heeft wat gewicht, blijft goed houdbaar en het belangrijkste… ik lust het niet. Maar je kunt evengoed linzen, erwten of rijst gebruiken.

gewichtkes1Ik stikte eerst mijn tunneltje voor de rijgveter en naaide daarna de naden aan elkaar. De uiteinden van het tunneltje had ik eerst nog dubbel kunnen stikken zodat de uiteinden niet zouden rafelen. Ik weet niet of ik gewoon lui was of met mijn hoofd er niet bij maar soit, ik heb dat dus niet gedaan. Maar omdat je die rijgveters feitelijk nooit losmaakt, is het zelfs niet nodig.

Nadat ik de zakjes had gevuld, heb ik ze wel dichtgestikt, zo dicht mogelijk bij de vulling om geen boontjes te laten ontsnappen. Als je dan je rijgveter aantrekt, zie je niets meer van dat stiksel.

gewichtjesVoila, een leuke set gewichtjes, om stylish om je papieren tegen te houden en geen gezeul meer met conservenblikken. Nu nog hopen dat die vriendin er tevreden mee is…

Kennen jullie nog handige zelfmaakhulpjes?

Tot schrijfs,

Margot

Slipvrees

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

Een mailtje van een vriendin: “Ik heb een keigoed idee! Ik ga een lingerieworkshop volgen. Waarom doe je niet mee?” Ja, waarom niet, ik naai al een half jaar en lingerie lijkt me leuk. How hard can it be?

Dus schreef ik me in voor een ‘booty camp’ lingerie bij Queen B in Scherpenheuvel. Het opzet: gedurende drie zondagen lingerie maken, en zo de basis leggen om zelf verder te werken en oefenen. En ‘booty camp’ is niet slecht gekozen qua naam: van 10 tot 17 uur begeleidt Sabine Janssen vijf dames in het maken van een slip en beha, en leert ze ons alles over kant en tricot in ondergoedland.

13669043_1153205441366774_7666622206655839065_n

De eerste naaimarathon begon met wat uitleg over de meeste materialen die je gebruikt in lingerie, en het leren maken van twee slips. img_5469Een heupslip (bomma-model en kei comfy), en een lager model. Mijn eerste onderbroekenpoging was niet echt een succes, maar thuis kreeg ik wel de kriebels om het opnieuw en beter te doen.

Ik haalde een leuk tricot-katoentje waarbij je met één meter massa’s slips kan maken, en achter mijn vertrouwde machientje thuis probeerde ik opnieuw. Ik gebruikte zelfs kant om het iets meer pit te geven. Resultaat: twee slips, waarvan eentje met kanten detail, en weer meer zelfvertrouwen.

Eens je de smaak te pakken hebt, wil je meer. Ik heb al heel wat wilde plannen met kant voor heel mijn garderobe, en ben weer helemaal klaar voor mijn tweede bootycamp.

En jullie? Welke vrees hebben al jullie aangepakt?

Tot schrijfs!
Margot

Bib Mechelen: mekka van naaiplezier

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

Het is toch altijd leuk om in een stadje te wonen waar de bibliotheek leeft. Ik heb schitterende jeugdherinneringen aan de bib in mijn dorp, maar met het ouder worden zijn mijn bezoekjes aan de boekentempel steeds zeldzamer geworden. Dat gaat nu veranderen! Want heeft Mechelen een superformule om naaifans aan te trekken.bib3

Je vindt er een creatief hoekje rond naaitechnieken, inspiratieboeken, verschillende naaiboeken met patronen, en het beste: alle benodigdheden om je patronen ter plaatse over te nemen. Er ligt ook nog een stapel naaitijdschriften om je helemaal uit te leven.

Het systeem is simpel: wil je een inspiratie- of naaiboek zonder patroon doorneuzen, dan kan je dat gewoon als boek uitlenen zoals elk ander romannetje. Is het een boek met patronen, dan vraag je gewoon aan de balie of ze je het patroon even geven, en neem je rustig het patroon over aan één van de grote tafels. Die boeken mogen de bib niet verlaten. Maar je basismateriaal zoals kalkpapier, lintmeter, latjes en potloden zijn aanwezig.  De naaitijdschriften kan je wel uitlenen, als het niet het meest recente nummer is, en de patronen vraag je beneden aan de inkom gewoon mee.bib4

De dame aan de balie was super sympathiek en vertelde me trots dat er een paar van haar collega’s zelf naaien en wat ideeën hadden aangedragen. Dat zie je, want de belangrijkste boeken rond technieken en patronen vind je terug: Handboek Naaitechnieken, Little Black Dress, Jurken van La Maison Victor, Mijn Tas, Zo Geknipt, boeken voor kinderkleding en nog een heleboel anderen.

bib1Verder kon ik er nog heel wat edities van Knippie, Burda en van La Maison Victor doorbladeren. Geen twijfel meer of ik een bepaald boek met leuke patronen moet kopen. Ik doe het gewoon niet en kom ze in alle rust lekker overtekenen. Ik heb vandaag al eens zitten neuzen in het boek Little Black Dress en yep, daar liggen al heel wat toekomstige projectjes op mij te wachten.

Dus Bib Mechelen, verheug u op een nieuwe enthousiaste klant! Misschien is dit wel een ideetje voor andere grote dorpen en steden? Ik ben alvast blij dat ik in Mechelen woon.

Tot schrijfs,

Margot

Mijn maatje Sofie

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Naaien doe je nooit alleen: je kondigt je project aan, vraagt om raad tijdens je maakproces, snauwt naasten af bij problemen,  stoeft met je creatie… yep, er zijn veel mensen betrokken bij het naaiproces.

maatje-sofie2Een stille partner aan mijn zijde is mijn maatje Sofie, de paspop. Initieel gekocht om een avondkleed op te hangen zodat dat mooie ding niet wegkwijnt, weggepropt in de kast.

Maar regelmatig verwisselt Sofie haar galaoutfit voor wat lappen stof, wordt ze volgespeld en wordt er uren met haar gedraaid en geprutst. Nee, Sofie heeft het niet makkelijk, maar ze klaagt nooit.

Een paspop met jouw maten is eigenlijk onontbeerlijk. Op een pop zie je of je de stukken mouw aan het samenspelden bent, in plaats van aan een jaspand.  Als je niet gezegend bent met veel ruimtelijk inzicht, is het uitproberen op een pop erg belangrijk om grote blunders te voorkomen.

maatjesofie3Sofie is wel gemaakt uit isomo dus ik vrees dat over een jaartje, ze wel schade gaat ondervinden van al die speldjes. Ik denk er ook aan om ooit zo’n verstelbare paspop te kopen, zodat je al je lichaamsmaten helemaal kunt nabootsen.

Nu is dat niet het geval:  mijn rug is breder dan die van Sofie, en mijn breedste punt komt niet overeen met haar taille. Dat is dus wel belangrijk te onthouden: ” ’t Is niet omdat het Sofie past, dat ik er ook in geraak.”

Met een verstelbare paspop kan je ook andere personen hun maten beter nabootsen (mochten er ooit mensen zo moedig zijn om mij naaiprojecten toe te vertrouwen).

maatje-sofie5

Maar de aankoop is nog niet aan de orde,  mijn naaimaatje is nog lang niet afgeschreven.

Ik heb trouwens geen idee hoe ik dat ooit aan Sofie zou moeten uitleggen….

Tot schrijfs,

Margot

Patronen overtekenen op puinzakken

Gepubliceerd op door Girls in Uniform11 reacties

Ook zo aan het sukkelen met het overtekenen van je patroon op papier? Zie je niet meer welke lijn naar waar loopt?

wp-1474829489678.jpgOm die visuele spaghetti iets duidelijker te maken, kan je doorzichtig plastiek gebruiken.

Een praktisch en goedkoop voorbeeld zijn de puinzakken uit de Action. Groot genoeg als je ze open knipt, en je ziet door al de lijnen je patroon weer.

wp-1474829519666.jpg

 

Je tekent gewoon met een balpen of een permanente stift. Bovendien glijdt je schaar erdoor als door boter. En het plastic is veel sterker als doorsnee patroonpapier.

wp-1474829506452.jpgLet op: in de winkel liggen ze niet bij de andere vuilzakken maar in de doe-het-zelf-afdeling.

Nuttige tip? Wat gebruik jij als alternatief voor het kalkpapier? 

Tot schrijfs,

Margot

  

Naaiboek Love at First Stitch

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Hoe begin je met naaien? Je kan natuurlijk naailessen volgen, maar omdat ik niet zeker was of naaien iets zou worden, begon ik in mijn uppie… via Internet en met het boek ‘Love at First Stitch’.

Startend met hoe je een naaimachine inrijgt en het voorzichtig maken van je eerste steken op een lapje, naar steeds moeilijkere zaken. Altijd stap voor stap uitgelegd met veel foto’s. Op het einde van een projectje krijg je tips om je kledingstuk te personaliseren.

lovefirststitch3

Door de duidelijke uitleg, het enthousiasme en de aanmoedigingen van de schrijfster Tilly Walnes wordt je zelfvertrouwen groter met elk nieuw stuk.

Als je het boek dichtslaat, heb je o.a. twee rokjes, twee kleedjes, een blouse en een pyjamabroek als uitbreiding voor je garderobe, en ken je toch al aardig wat basistechnieken. Het boek ademt vintage, zowel in lay-out als in de stijl van de stukken, maar jij kiest met je stoffen hoever je hierin wilt meegaan.

lovefirststitch2De patronen staan op aparte grote patroonbladen, wat ook wel leuk is. Als beginner ben je namelijk nog niet klaar voor een visuele spaghetti van lijnen, omdat er zes patronen op een blad staan. Het was wél even aanpassen toen ik een ‘echt’ patroon voor mijn neus kreeg.

Conclusie: ‘Love at First Stitch’ is een naaiboek perfect voor de beginner, leuk geschreven, met duidelijke uitleg en leuke projectjes. En vooral, het geeft je enkel meer zin om je naaikunsten verder te ontdekken.

Tot schrijfs,

Margot

De bomberjacket uit Veritas naaimagazine

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

Als je voor de naailes een projectje kiest, maak je best maximaal gebruik van de persoonlijke begeleiding en kies je iets way boven je kennis. De bomberjacket uit het Veritasmagazine kreeg vier knoopjes qua moeilijkheid… Uitstekend! Een licht jasje met paspelzakken dat je ook binnenstebuiten kan dragen.

bomber1

Omdat de print me zo aansprak, kopieerde ik de jack uit het magazine, maar de foto’s toonden niet echt hoe het jasje zou zitten. Het enige wat ik checkte, was de lengte van mijn rugpand met mijn rug, om te controleren of het jasje niet te lang of te kort werd.

Mijn eerste keer met viscose werken… ik ben wel fan. Een soepele en lichte stof die niet synthetisch aanvoelt.  Alleen heeft het de neiging weg te wandelden als je de stof op elkaar of op een gladde tafel legt. Maar tip van de week: spuit er wat stijfsel op en het ding blijft mooi liggen.

bomber2

Mijn leerkracht Yasmine waarschuwde me dat ik minstens één hele les van drie uur aan de paspelzakken zou zitten. Komaan, aan zo’n twee zakjes? Dat kan niet! En inderdaad.. het waren geen drie uur dat ik eraan zat te prutsen maar zes…

Op zich is een zak niet moeilijk, maar als je er nog een mooie brede paspel op wilt zetten, heb je daar veel tijd voor nodig. De tutorial paspelzakken in het Veritas magazine is beknopt voor een beginner, en het gewoon uitvoeren wat Yasmine zei, leverde me wel vier paspelzakken op, maar weinig inzicht. Ze raadde me aan het eerst te doen met patroonpapier, voordat ik me nog eens aan zo’n zak zou wagen (niet dat ik dat snel van plan ben maar je weet nooit). Ik nam de paspel in dezelfde kleur als mijn print, maar achteraf leek de brede band van de paspel in de andere kleur wel leuker.

Het hele ding in elkaar zetten viel mee, hoewel je wel met vier mouwen zit te prutsen. Yasmine moest wel vijf keer verhinderen dat ik het voorpand aan een mouw zou naaien, en toen ik het thuis verder afwerkte, heb ik het wel geflikt. Les: zet het ding op een paspop, speld en check voor je begint te stikken.

Na de paspelzakkenhindernis, ging de rits vlot. Om het slotje van de ritssluiting langs beide kanten te gebruiken, knip je het bolletje van de rits eraf en zet je hem erop.bomber4

De verstevigde kraag kreeg ik er vrij snel op, maar achteraf gezien had ik beter een stijvere vlieseline gekozen. Nu hangt de kraag wat slap, alsof ie te weinig water heeft gekregen.

bomber5De boordzoom werd een zaak apart. Ik stond waarschijnlijk als laatste in de rij toen ze ruimtelijk inzicht uitdeelden, dus een boordzoom langs beide naar binnen naaien… ik kraakte mijn hersenen en wimpelde koppig alle aangeboden hulp van de girls weg… ik moest dit zelf uitvogelen. Voor de boord aan mouwen leg je gewoon de goede kanten op elkaar en stik je vast. Voor de boord onderaan, meet je eerst hoe breed je de onderkant wilt, zodat je jasje nog wat kan poffen.  Vooral de zijkant vergt wat gepruts. Ik kwam niet toe met het voorgeschreven pakje boordzoom, en het kostte me drie avonden spelden en proberen om dit resultaat te krijgen.

Mijn eerste bomberjacket ever… Toegegeven, het  valt wat breed, en staat me beter als ik hem open draag, maar wat een leuk ding! Ik word nog steeds vrolijk van de print, en moe als ik aan alle frustraties en schoonheidsfoutjes terugdenk. Maar ik leerde weer heel wat zaken en… (n)ooit meer paspelzakken!

Tot schrijfs,

Margot

 

Mega Megan

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

megan1Iedereen herinnert zich nog het stofje waarmee je je eerste draagbare kledingstuk maakte. Bij mij was het een soort mint-groen. Maar wat ik me beter herinnerde, was mijn  eerste duurdere stofje. Geen simpele katoentjes meer, maar iets waar je meer voor betaalt en waar je iets speciaals mee wilt maken.

Het was in mijn boek van Love at First Stitch dat ik de Meganjurk zag, en ik kon niet wachten om het ding te maken: simpel model met figuur- en plooinaden, en leuke korte mouwtjes. De kleur was direct beslist: iets roze, maar geen kauwgumtint. In Nostex van Mechelen zag ik een geweven, oud-roze stof die me direct aansprak, maar ook allerlei alarmbellen deed afgaan: zoiets duur voor mijn tweede kledingstuk… Zag ik het weer niet te groots? En geweven stof – is dat makkelijk los te tornen? Maar de verkoopster zag de foto in het boek en flapte er uit: “Dat zou echt wel perfect zijn”. Ja, wat moet je dan als beginneling nog zeggen?

megan2Voor mij had de jurk veel nieuwe technieken. Eigenlijk; een jurk maken was gewoon nieuw. En wat zei ik ook alweer over lostornen van geweven stoffen? Juist…  Dus om mijn stofstress wat te verminderen, maakte ik voor de eerste keer een toile met baalkatoen. De rok in katoen heb ik niet afgemaakt, maar het bovenste gedeelte inrijgen, de mouwen inzetten, je plooi- en figuurnaden overtekenen, daarna aanpassen (en uit miserie weer naar je eerste ontwerp terugkeren)… Yep, mijn toile was een goed idee.

megan3Met iets meer zelfvertrouwen ben ik aan het echte werk begonnen. Het moeilijkste was de figuurnaden van je top mooi laten overlopen in de nepen van de rok. En zorgen dat je niet teveel moet lostornen… want dat was niet te doen.

Ik kreeg wel de goede raad altijd uit te kijken met ringen, want blijven haken achter de stof is een groot risico.  Maar ik ben zo trots op het resultaat.

Mijn Meganjurkje… om zoveel redenen, een megasucces.

Tot schrijfs,

Margot

Sew challenge: jurk op aanvraag

Gepubliceerd op door Girls in Uniform27 reacties

sew-challenge1Een maand geleden deden Lieve en ik mee aan een blogmeet annex sew challenge (lees: Lieve schreef ons in en ik ging mee). Ik had nog nooit van het ene noch het andere gehoord, dus weeral een nieuwe uitdaging. De blogmeet bleek een leuke ontmoeting met andere dames die over naaien blogden. We zaten daar maar liefst met vijfentwintig dames gezellig te tateren. Nooit gedacht dat er zoveel naaiblogs waren, ik moet dringend bijlezen…

Dan de sew challenge: ik krijg van iemand drie criteria om een kledingstuk te naaien en ik geef op mijn beurt een andere naaifervente drie zaken waaraan haar kledingstuk moet voldoen. Tegen een bepaalde datum moet je over je resultaat bloggen, uiteraard.

Van Miranda, van de blog Inspinration, moest mijn kledingstuk aan de volgende eisen voldoen: een jurkje (perfect, ik wou er net nog eentje maken), voor alledaags gebruik (oh nog beter!!) en ten derde: met minstens een techniek waar je wat tegenop ziet (hmm oke…).sew-challenge7

Een jurkje voor alle dagen, maar dan wel in een winterstofje uit Nostex en een patroon dat je ook met laarzen kan dragen. Het silhouette van de Audrey Jurk, waar Lieve zich eerder ook al aan waagde, uit het Veritas magazine leek geschikt.

sew-challenge2Nu nog die moeilijke techniek… ik ging enerzijds voor een blinde rits (niet echt moeilijk, gewoon rottig) en anderzijds een gedurfde print: een dikke katoen met geometrisch dessin, zodat het puzzelen werd om alle lijnen mooi te laten doorlopen.

Gepuzzel werd het: eerst en vooral zorgen dat je alle delen op dezelfde hoogte uitknipt, zodat de print aan beide schouders doorloopt. Dan moeten de neepjes en de naden ook aan beide kanten gelijk vallen, en dat is niet simpel. Gelukkig bestaat de Audrey jurk maar uit drie delen, dus moet je niet veel patroondelen laten doorlopen.

sew-challenge6De rits er inzetten bleek weer moeilijker. Blinde ritsen zijn nooit mijn vrienden geweest; ik slaag er nog steeds niet in die in één keer goed te stikken. Nu moest ik niet alleen zorgen dat die rits goed zat, maar ook dat de print van beide rugpanden mooi doorliep. Stress…

Na de vierde poging heb ik me neergelegd bij 95% nauwkeurigheid. Enfin, ook de derde criteria had ik netjes opgevolgd.

Normaal gezien moet je de bovenstukken nog verstevigen met een beleg, maar twee lagen van die dikke stof, plus de stikranden? De dame van de stoffenwinkel raadde me het vriendelijk af, en suggereerde dat ik in de plaats een volledige voering zou maken. Ik ben blij dat ik naar haar geluisterd heb.

sew-challenge-8De voering was wat moeilijker af te werken aan de armen, waarschijnlijk omdat ik verkeerd begonnen was. Maar nu ben ik helemaal op de hoogte hoe het moet, én hoe je het kunt oplossen.

Mijn eerste winterjurkje is een feit, hoewel de fotoshoot bij tropische temperaturen gebeurde. Maar hij past super met een paar zwarte laarzen en een zwart jasje, hoewel ie iets korter uitviel als verwacht. Dus Miranda, ben ik geslaagd in de uitdaging?

Tot schrijfs,

Margot

 

Midi rok: mode onder de knie

Gepubliceerd op door Girls in Uniform8 reacties

Lees verder “Midi rok: mode onder de knie” →