Naaisels – Pagina 43 – Girls in Uniform

Brillenhoes uit oude jas

Gepubliceerd op 11 juni 201817 maart 2021 door Girls in Uniform2 reacties

… al klopt deze titel niet volledig. In dit hoesje heb ik een beetje ‘gezeurd’, zoals we dat in Gent zeggen. Ik heb er slechts enkele stukjes uit de lederen jas van mijn schoonmoeder in verwerkt. Upcycling, alles behalve volledig…

Maar toch: ik vertik het om zelfs de kleinste stukjes uit die mooie jas weg te gooien. Zulk zacht kwaliteitsleer kan altijd wel eens ergens in genaaid worden. Let maar op, je zal het nog vaker voorbij zien komen.

Brillenhoesjes maakte ik wel vaker, maar ik gebruikte telkens kamsnaps als sluiting. Al is daar helemaal niets mis mee, ik wilde nu toch eens iets anders. Iets wat beter past bij de stijl van mijn mooie tas en van de bijhorende brillenhoes.

De buitenkant bestaat uit skai met lederen stroken uit de jas. De voering is een restje van de gebloemde stof die ik ook in mijn tas verwerkte.

Via k-bas bestelde ik een knijpsysteempje dat ik in geen tijd verwerkte in mijn hoes. Ik gebruikte deze tutorial als leidraad. Nooit gedacht dat het zo simpel zou zijn… Het kostte mij meer tijd de lederen stroken mooi op te naaien, dan de rest van het hoesje in elkaar te steken.

Fijn, als de puzzelstukjes zo mooi in elkaar vallen…

Tot snel,
Lieve

Jas wordt tas

Gepubliceerd op 7 juni 201817 maart 2021 door Girls in Uniform2 reacties

In april toonde ik je het resultaat van een sewchallenge, in de vorm van de Ramona mini hipster. Die tas heeft nog niet vaak de binnenkant van de kast gezien, zo goed past ze bij heel wat van mijn outfits! Wat ik je toen niet vertelde, is dat de tas grotendeels een upcycling project is. Daar ben ik superfier op.

Mijn lieve schoonmoeder verhuisde eind vorig jaar en deed grote kuis in al haar kasten. Deze mooie kalfsleren mantel deed ze mij cadeau onder het motto: “Je ziet maar wat je ermee doet”.

De jas bleef een hele tijd op mijn paspop hangen, want mijn drempelvrees speelde weer op. Ik wilde eerst hét ideale patroontje vinden, voor ik de schaar erin zette. Want zo’n mooie jas verwoesten voor een mislukt probeersel wilde ik echt niet. Ik doorzocht het internet en al mijn patroonboeken, keek en vergeleek, twijfelde en besloot dan weer verder te zoeken. Toch keerde ik telkens terug naar het gratis PDF patroon Ramona van Swoon. Het leek mij echter een beetje klein, dus ging de zoektocht verder.

Tot… Nele van Ooyamade mij volledig uit mijn comfortzone duwde door een vintage element in haar uitdaging te verwerken. Op dat moment viel de puzzel in elkaar en ging ik aan de slag met decovitje en stofschaar. Aan het einde van de rit lag er, naast de lappen leer, een hele stapel andere heerlijkheden op tafel.

Eerlijk is eerlijk: echt grote stukken leer had ik niet en de naden lieten zich niet verstoppen onder de strepen van het voorpand. Dus besloot ik een lap bijpassende skai als basis te nemen voor de tas. Het vintage element werd een coupon van het Stoffen Spektakel. Ook de koperleurige stukjes -verwerkt in de riem- zijn nieuw en kocht ik bij k-bas. Voor de rest is de hele tas gemaakt uit gerecycleerd materiaal.

Het leer van de jas gebruikte ik voor de schuine strepen op het voorpand en voor de riem. In het achterpand verwerkte ik een volledige jaszak, inclusief rits en voering, die ik in een schuine rechthoek in de skai stikte.

De voering van de tas was ooit de voering van de jas. Ik vond de bruine glanzende stof -gewatteerd en doorstikt- ideaal daarvoor. Doordat ze al gewatteerd was, spaarde ik een heel stuk vlieseline uit. In de voering verwerkte ik het ritsje van een jaszak, maar daarvan verving ik de binnenkant door het vintage stofje.

Top of the bill is de verzonken rits, waarvoor mijn ventje de lange rits van de jas een stuk verkortte. Dankzij het leertje aan de trekker en de kleur van de tandjes past het geheel wonderlijk mooi samen.

Meer info en foto’s van de tas vind je hier.

Wat denk je, is de transformatie geslaagd?

Tot snel,
Lieve

That good old An

Gepubliceerd op 4 juni 201817 maart 2021 door Girls in Uniform5 reacties

Vrijdag trouwde mijn nichtje Janti met de liefde van haar leven. Een paar weken geleden was ik te gast op haar vrijgezellenfeestje in Hasselt. Na een superleuke workshop juwelen maken ging het richting café Mexico voor een gezellig en geanimeerd etentje. Tussen de lekkere hapjes door mocht iedereen een cadeautje geven aan de bruid-in-spé.

Janti is een stijlvolle dame en studeerde in haar iets-jongere-jaren aan de modeacademie. Als ik ooit een stijlicoon zou moeten kiezen werd zij het, zeker weten! Ik ging dan ook niet licht over het cadeautje en overlegde met mijn zus Elke. “Mooie grote oorbellen zijn echt iets voor Janti”, vonden we allebei. Elke wist ook waar ze te vinden: in de Oxfam wereldwinkel. Toepasselijk, want mijn nichtje is een heuse wereldburger. Ze werd geboren in India, reisde de wereld rond en woonde zelfs nog een tijdje in Dubai.

Bleef nog de vraag hoe we die prachtige oorbellen zouden verpakken. Een tijdje geleden was het An tasje van Jace did it! een heuse hype in naailand. Sporadisch zie je er nog wel eens eentje voorbij komen en ik blijf het een leuk cadeautje vinden.

Neuzend door mijn stoffen viel mijn oog op een prachtige blauwe jeans die ik recupereerde uit een oud jeansjasje. Door mijn patroon goed te schikken op de stof gaven de naden net dat beetje extra aan de buitenkant van het An tasje.

Wat verder vond ik de voering van een oude handtas die ik verknipte voor de onderdelen. De binnenkant was gemaakt van iets wat lijkt op zo’n geplastificeerd tafelkleed. De hartjes pasten heel mooi bij de blauwe jeans en ik verwerkte de zakjes van de binnentas in de voering van mijn An tasje. Zo kan Janti het tasje perfect gebruiken als een kleine toilettas, als make-up tasje of als tasje voor de babyspulletjes van het kleintje-op-komst.

Aan het eind van de rit voegde ik nog een veelzeggende boodschap toe aan het cadeautje…

Wat denk je, geslaagd vrijgezellengeschenkje?

Tot snel,
Lieve

Kersenpitrenovatie

Gepubliceerd op 2 juni 201817 maart 2021 door Girls in Uniform4 reacties

In mijn goede voornemens beloofde ik mezelf drie themamaanden na te streven op de blog. April stond volledig in het thema ‘sport’, en deze maand gaan we weer voluit voor onze #naaimaandtegenverspilling. In onze consumptiemaatschappij staan we er, in mijn ogen, niet voldoende bij stil hoeveel van ons afval we eigenlijk zouden kunnen hergebruiken, een ander doel geven, recycleren of repareren.

Al ben ik geen held in retouches omdat ik bang ben meer kapot te maken dan te repareren, toch doe ik het tegenwoordig wel steeds vaker. Mijn ventje is daar blij om, want gescheurde broeken of truien met een gaatje in kunnen nu toch opnieuw gedragen worden. Zelf ben ik dan weer fier dat ik het, ondanks mijn interne weerstand, toch doe.

Dingen een tweede leven geven, daar ben ik dan wel weer heel enthousiast mee bezig. Tijdens onze vorige #naaimaandtegenverspilling toverde ik een tafelkleed om tot shoppingtassen, naaide ik leuke stoffen mandjes voor de badkamer uit een oude jeansbroek, maakte ik een versleten nepleren jasje met een restje kant weer perfect draagbaar (én hip!), en verknipte ik een oud militair hemd tot een handige draagtas. Meer voorbeeldjes vind je hier.

Op een dag was ik op bezoek bij mijn ouders en werd mijn blik naar leuk stofje getrokken. Natuurlijk was ik benieuwd wat mijn mama ermee zou maken… Het was bedoeld als nieuwe overtrek van een zwaar verbrand kersenpitkussentje. Het was echter een elastisch stofje en ik denk niet dat elastische stoffen erg warmtebestendig zijn, toch?

Dus stelde ik voor mijn stoffenvoorraad in te duiken en een gloednieuw warmtekussentje te maken met een van mijn katoentjes.

Zo gezegd, zo gedaan… Intussen bijna een jaar geleden stuurde Margot ons een hele doos vol stevige Afrikaanse stofjes. Die lappen waren vaak tot vier meter lang, dus ik heb nog heel wat op reserve. Ik nam de maten van het warmtekussen en maakte op een minuutje of tien een nieuwe hoes, waarbij ik -net als bij het originele model- de hoes in drie compartimenten verdeelde met een stiksel over de halve breedte.

Eens de hoes genaaid dacht ik even snel snel de kersenpitjes over te gieten. Al ‘snel’ lag mijn hele naaikamer vol bolletjes. Ik zag pas het licht toen het eigenlijk al te laat was: de afgeknipte tuit van een plastic fles kan perfect dienen om de pitjes over te gieten. Laat ons zeggen dat ik dus minstens even lang bezig was ze over te brengen, als om de hoes te naaien.

Maar: eind goed, al goed. Dit kleurrijke warmtekussentje is klaar voor een tweede leven!

Tot snel,
Lieve

Asymmetrisch en vrolijk lopen

Gepubliceerd op 31 mei 201817 maart 2021 door Girls in Uniform3 reacties

Na mijn eerste try-out om een topje te maken had ik de smaak te pakken. Deze keer wou ik eens proberen zonder een patroon te werken.

Ik had nog een asymmetrische top liggen die ik niet meer droeg. In plaats van die gewoon in de vuilnisbak te gooien besloot ik hem als basis te gebruiken. Dus even de schaar in mijn oude sportmaatje gezet, en daar lagen twee stukken oud sportgerief als start van mijn nieuwe sporttenue.

Omdat ik merkte dat er toch een groot verschil was tussen de stevigheid van mijn oude sportkledij en mijn lycra, zocht ik een sterke elastische voeringstof om mijn topje te verstevigen. Maar als lycra al moeilijk te vinden is, is elastische voeringstof die vochtregulerend is al helemaal zeldzaam. Plan B dan: de zijkanten en de schouderbanden verstevigen met twee lagen lycra. Omdat ik nog wat felle kleuren had werd mijn t-shirt meten een stuk vrolijker.

Makkelijk gezegd, iets moeilijker gedaan. Vooral de zijkanten van mijn t-shirt symmetrisch afwerken vond ik niet zo simpel. Het vroeg een paar pogingen en behandelingen met het tornmesje voordat ik tevreden was van de krommingen. Om de schouderbandjes nog een beetje in de verf te zetten en te verstevigen, kwam hier ook nog wat fel oranje-roze lycra aan te pas.

Mijn opengeknipt topje had ook een soort ingebouwde sportbeha, maar ik zag het niet zitten om die helemaal na te maken. Een beleg was wel een goede optie, zodat ik toch iets meer steun heb.

Om te testen of mijn nieuwe top wel running proof was, trok ik met Lieve naar een sportterrein in Gent. Eigenlijk zit mijn vrolijk, asymmetrisch lycra-stuk echt wel goed, zelfs om te gaan lopen.

Een volwaardige opvolger voor mijn opengeknipte topje dat nu zielig in de vuilnisbak ligt.

Tot schrijfs,
Margot

Run baby, run baby, run baby, run baby, run…

Gepubliceerd op 28 mei 201817 maart 2021 door Girls in Uniform5 reacties

Bij het schrijven van de tekst bleef dit liedje in mijn hoofd spoken. De titel van de post was dan ook snel gekozen. Perfect voor mijn tweede loopoutfit in deze sportmaand.

Op het Stoffen Spektakel kocht ik een dunne, soepele, glanzende grijze lycra. De bedoeling was deze samen met de zwarte en de blauwe in een outfit te verwerken. Mijn plan viel in duigen en ineens zat ik met anderhalve meter grijze lycra, waarmee ik eigenlijk niets kon doen.

Bij het naaien is Pinterest steeds een bron van inspiratie. Op zoek naar leuke sportitems vond ik een patroontje van een running belt, waarvoor de lycra perfect kon dienen. Ik kocht bij Toverstof blauwe fold-over elastiek en bij De Stoffenknop een bijpassende blauwe tricot. De rits vond ik in mijn voorraadkast. Op een luie Paaszondag werd het project realiteit.

De sportriem is elastisch en kan ik makkelijk over mijn heupen trekken. Toch sluit hij perfect aan rond mijn middel, zodat hij niet afzakt of naar boven kruipt. Het zakje op de rug biedt voldoende plaats voor mijn smartphone en huissleutel, en hindert mij niet bij het lopen. Zelfs mijn sportieve schoonvader vond het interessant en bestelde meteen een zwarte versie.

Maar… nu had ik zo’n mooie sportriem… die nérgens bij paste. Zo kunnen we ook niet buiten komen hé! Gelukkig had ik meer dan genoeg lycra en wilde ik de Stream legging nog wel eens opnieuw maken met extra schuine lijnen en mooie hoeken. Ook van de blauwe tricot had ik nog voldoende. Zo gezegd, zo gedaan.

Een legging en een riem maken nog geen outfit, dus brak ik mijn hoofd over een origineel bijpassend bovenstuk. De Harriets van Margot en Tatiana gaven mij inspiratie voor een leuke top.

Ik hertekende het patroon van het lijfje zodat het wat langer werd, iets breder naar onder toe, en zorgde dat broek, running belt en top samen passen dankzij een blauw beleg aan de hals.

Het idee vond ik leuk, maar alweer ging het mis in de uitvoering. De dunne lycra trekt tegen op plaatsen waar ik het niet verwachtte, zoals aan de mouwtjes en aan de naad middenvoor. Zelfs mijn stoomstrijkijzer kan die problemen niet oplossen. De top verhuisde meteen na de fotoshoot naar de kledingcontainer voor het goede doel.

Ik moet dus op zoek naar een ander bovenstuk voor de broek, maar dat is voor een andere keer… Deze poging gaf mij wél zin om zelf eens zo’n mooie Harriet jurk te maken.

Tot snel,
Lieve

Sweater met sterren

Gepubliceerd op 21 mei 201817 maart 2021 door Girls in Uniform3 reacties

Ik loop graag. Met muziek in mijn oren of goed gezelschap dat me wat vooruit trekt zonder Usain Bolt te willen kopiëren… ik vind het zalig. Thuis loop ik meestal in de fitness, minstens een keertje in de week. Elke zondag spring ik op de fiets en rijd ik mijn loopband tegemoet. Met het Belgische weer kan dat ritje van een paar kilometer wel tegenvallen, zeker nadat je al tien kilometer achter de kiezen hebt. Een goede sweater met kap kon ik dus wel gebruiken. Ideaal om in onze sportmaand snel even in elkaar te flansen.

Hoewel, snel…

Ik nam het Veritaspatroon Esther en besloot de korte versie zonder zakken te maken. Een leuk sweaterstofje had ik nog van mijn eerste blogmeet van Davina liggen, en dat gewoon smeekte om daarvoor gebruikt te worden. Alleen… het was wat dunnetjes en zou me op mijn fietstochtje weinig warmte of bescherming tegen de wind bieden. Dan maar voeren, hoewel ik afwerking met voering niet makkelijk vind. Een zachte grijze fleece en wat boordstof van Nostex zouden me zeker warmer houden.

Ik heb lang getwijfeld of ik de boordstof en de rits in het roze zou doen. Ik ben wel een meisje maar het leek me iets te Barbie-achtig. Om toch een klein roze detail te hebben deed ik de sierstiksels op mijn schouders en aan de rits met een roze garen. Een klein Barbie-gehalte dus…

Hoewel de voering het ding lekker warm maakt, vloekte ik wel bij het afwerken, want die voering netjes op de boordstof omplooien en stikken is niet simpel. Ik had gelukkig al wat training gehad met de hoodie voor broerlief dus ik was best tevreden over het resultaat. Totdat ik het ding eens aandeed en zag dat het als een zak rond mijn lijf hing. De nuchtere opmerking van manlief: “Daar mag toch wat ingenomen worden” was voldoende om het tornmesje weer boven te halen. Ik heb uit beide zijden zes centimeter uitgehaald, wat natuurlijk weer aanpassingen vroeg aan de boordstof.

Je kan je al inbeelden hoe lang ik heb zitten werken om die vest wat te ont-zakken. Nu ben ik er tevreden mee: een vrolijk jasje met mini-barbiegehalte en een warme voering, die me waarschijnlijk beter gaat dienen in de winter als nu in het voorjaar.

De koude wind gaat me op de fiets niet meer kunnen deren in mijn zelfgemaakte Esther. Maar die kilometers op de loopband… die blijven pijnlijk, vooral de laatsten.

Tot schrijfs,
Margot

Jesi sporttrui

Gepubliceerd op 17 mei 201817 maart 2021 door Girls in Uniform11 reacties

Sporten doe ik het liefste in stijl. Ik ben een heuse koukleum. Zelfs als ik intensief sport, krijg ik het zelden te warm. Van zodra ik weer stilval, heb ik het koud. Een leuke sweater komt dus zowel bij de opwarming als bij de cool down goed van pas.

Ik had begin dit jaar een leuk sweaterstofje gekocht bij Studio Sanne, en gebruikte dezelfde boord (van De Stoffenknop) als bij mijn glitter Aster. Een beetje glamour in sportkledij kan nooit kwaad, toch?

Van mijn zus kreeg ik ‘I love sweaters’ cadeau. Laat het nu typisch ik zijn… maar ik vond de mannen- en kinderpatronen veel leuker dan die voor de vrouwen. De Jesi meisjessweater leek mij wel tof. Vooral de aparte kraag en de leuke paspelzakken spraken mij aan.

De maattabel vertelde mij dat ik in kindermaatje 170 pas, dus ik besloot het erop te wagen. Ik nam de Aster van LMV erbij als referentie, deed er in de lengte 7 cm bij en ook de mouwen verlengde ik een stukje.

Margot had mij gewaarschuwd dat een paspelzak een heuse uitdaging was. Kwam er nog eens bij dat het patroon mij wel heel breed leek. Ik durfde het er dus niet op te wagen de zakken er in te stikken als eerste stap. Ik vreesde al dat de aanpassing in de lengte niet de enige zou zijn.

Ik besloot de hele trui eerst in elkaar te steken en pas op het einde de zakken erin te stikken. Het zou mij iets minder bewegingsvrijheid geven, maar zo ben ik tenminste zeker dat de zakken op de juiste plek zitten.

Gelukkig pakte ik het op die manier aan! De trui hing echt als een zak rond mijn lijf. Ik besloot hem wat te versmallen en te tailleren, en maakte ook de mouwen minder breed.

De asymetrische kraag vond ik niet zo mooi, dus ik verschoof alles zodat de overslag middenvoor zit. Ik zette ze er ook licht rekkend in, zoals boordstof, waardoor de kraag wat meer aansluit dan in het originele ontwerp.

De koordjes die ik erin wilde steken liet ik weg: mijn ventje was geen fan en ik zou de grote kraag toch omplooien. Daardoor had ik nogal weinig plaats voor de touwtjes en het zou er misschien een beetje vreemd uitzien.

De laatste stap was de meest beangstigende. Toen de trui volledig klaar was, moest ik erin gaan knippen om de paspelzakken te maken. Gaat het op dat moment mis, dan kan ik het hele kledingstuk weggooien… Ik bespaarde deze keer dus niet op proeflapjes en probeerde het vier keer met twee verschillende technieken voor ik op de trui aan het werk ging. Bleek dat nog eens tien keer moeilijker te zijn wegens gebrek aan ‘werkruimte’. Maar ik bracht het gelukkig tot een acceptabel einde.

Wat denk je, kan ik hiermee stijlvol naar de gym?

Tot snel,
Lieve

Relax sporten in stijl

Gepubliceerd op 14 mei 201817 maart 2021 door Girls in Uniform8 reacties

Tijdens mijn burn-out van vorig jaar zette ik voorzichtig de eerste stapjes in een heel ontspannende vorm van sporten: yoga.

Een intensieve work-out was (en is) nog niet voor mij weggelegd, en al vraagt yoga ook best wat inspanning, de combinatie van bewegen en ademhalingstechnieken bracht mij de broodnodige rust in beweging.

Al ben ik eerder fan van aansluitende (sport)kledij, bij een yogasessie draag je best heel comfortabele, zachte kledij die je niet hindert in je bewegingen. Op het Stoffen Spektakel ging ik dus op zoek naar lycra voor een lange wijde broek. Lees verder “Relax sporten in stijl” →

Let the show begin!

Gepubliceerd op 12 mei 201817 maart 2021 door Girls in Uniform4 reacties

In een leven lang, lang geleden, toen ik nog een tiener was, ging ik geregeld babysitten bij de drie kinderen van vrienden van mijn ouders. Thomas, Matthias en Sarah waren schatten, maar makkelijk hebben ze het mij nooit gemaakt ;-).

Hun mama Nicole en ik zijn intussen ook al een hele tijd bevriend, en zij is een trouwe volger van onze blog. Toen ze mij vroeg of ik haar kon helpen met een project voor showkoor Enchanté, twijfelde ik dan ook geen seconde.

Het doel? Achtentwintig (jaja, acht-en-twintig!) gevoerde-cirkelrokjes-met-elastiek maken voor de zangeressen.

“Dat fiksen we wel op een dagje”, dacht de optimiste in mij. Maar na de eerste naaidag hadden we slechts een drietal rokjes klaar, plus evenveel onderrokken.

Meters stof plooien, 28 onderrokken en 28 cirkelrokjes knippen plus in elkaar stikken, 28 elastieken door tunnels rijgen… Het was een beetje zoeken hoe we het best zouden aanpakken en er kwam toch wel wat meer bij kijken als gedacht.

Ook al ging het niet zo snel als ik in mijn optimisme gedacht had, het was toch super gezellig, dat samen naaien. Ook mama kwam ons een paar uurtjes versterken, en het was een gekwetter van jewelste.

Na twee stikdagen zag mijn machine rood van de inspanning… Of zou het toch van de rode verf geweest zijn? Maar geen ramp, een doekje met ether herstelde de schade en Nicole zorgde met een hapje, een drankje en een leuke attentie goed voor de innerlijke mens.

Twee dagen ging ik naaien in Sint-Amandsberg, maar Nicole knipte en naaide nog veeeeeeeeel langer in haar eentje.

Chapeau, wat Nicole voor het koor klaarspeelde, want aan het einde van de rit stonden 28 meisjes in rode rokjes op het podium. En fier dat ik was, omdat ik hieraan mocht meehelpen!

Tot snel,
Lieve

	Cuba Libre – d… op Esmée van Tas.de.botee
	Ms Ms op Run baby, run baby, run baby,…
	Chique jasje van bon… op Naaien met kunstbont – t…
	Chique jasje van bon… op Bonte tas – een res…
	Girls in Uniform op Naaien met kunstbont – t…

	Cuba Libre – d… op Esmée van Tas.de.botee
	Ms Ms op Run baby, run baby, run baby,…
	Chique jasje van bon… op Naaien met kunstbont – t…
	Chique jasje van bon… op Bonte tas – een res…
	Girls in Uniform op Naaien met kunstbont – t…

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op

Deel dit op