Categorie: Naaisels

Een feestelijk glitterjurkje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

Een meisje is nooit te oud om lekker uit de bol te gaan… Al ga ik stilaan richting de veertig, bij de juiste beat gaan alle remmen los. Toen ik deze superleuke tricot met pailletten van Droomstoffen thuis geleverd kreeg, wist ik meteen wat ik ermee wilde maken: een hip feestjurkje! Zeg nu zelf, als je dit stofje ziet, wordt je toch meteen goedgezind? Ik alvast wel!

img_6243

Onder de pailletten zat een prachtige, streelzachte, petrolkleurige tricot verstopt. Een volledig kleedje glitterde mij net iets té heftig, dus ging ik aan de slag met mijn decovitje. Het kostte mij wat tijd, en het hele huis lag vol glitter, maar het resultaat maakte alle moeite meer dan goed. Nu kon ik de boordjes van mijn jurk laten contrasteren met het lijfje. Lees verder “Een feestelijk glitterjurkje” →

Creatief met restjes

Gepubliceerd op door Girls in Uniform2 reacties

Stofjes… je hebt er nooit genoeg… Ik probeer altijd zo profijtig mogelijk te knippen, in de hoop dat ik nog een stukje over hem om later iets leuks te maken. Maar, naast mijn steeds groeiende stoffenvoorraad, heb ik ook plastic zakken vol restjes die niet groot genoeg zijn om nog kleding te maken voor een volwassene.

Wat kan je daar dan nog mee doen? Helemaal in de kerstsfeer, kreeg ik ineens een ideetje… Waarom de restjes niet verknippen om cadeautjes in te verpakken? Waar ik hem ooit vandaan gehaald heb, daar heb ik geen idee van, maar ik had ergens diep onder in de kast nog een grote, zachte, halfdoorzichtige, witte, papier-stofachtige zak liggen. Zo eentje waar ze ook dure handtassen in verpakken, weet je wel?

De zak knipte ik op maat van mijn cadeautje, naaide de zijkanten opnieuw dicht, en zoomde de rand om. Ik zocht mijn meest kerst-achtige stofjes, kleurig of met glittertjes, en knipte er sterren van. Een aandachtige lezeres herkent er meteen de stof van mijn Kyotojurk in, of de Abby… Die sterren naaide ik met een dichte zigzagsteek op de zak. Ergens had ik nog een doosje gekleurde kam snaps liggen, en die gebruikte ik om de zak te sluiten.

Een middagje lekker creatief zijn, dat kan toch zo’n deugd doen. En al vrees ik dat de verpakking de eeuwigheid niet zal trotseren, ik hoop dat ze toch opvalt onder de kerstboom.

Tot snel,

Lieve

Stijlvol voeden in het openbaar

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Al ben ik zelf geen moeder, ik hoorde van heel wat vriendinnen, dat ze zich wat ongemakkelijk voelen, wanneer ze buitenshuis hun baby aan de borst leggen. Je hebt geen privacy en het is een beetje gênant: de mensen kijken vanuit hun ooghoeken naar je (“kunnen ze mijn borst zien???”), en soms krijg je vervelende reacties. Al bekijkt niet elke mama het op die manier. Mijn beste vriendin -mama van mijn neefje- ziet het zo: “Ik vind het heel natuurlijk. Maar de maatschappij kijkt daar anders naar, zoals je vaak leest in de krant. Ik kende dé manier om aanstoot te vermijden, en aan te tonen dat voeden ook op een serene manier kan, zonder er veel tam tam rond te maken”.

En daarvoor kwam ze gelukkig naar mij toe… Toen ze mij vroeg om een borstvoedingssjaal te maken, moest ik er geen twee keer nadenken. We trokken gezellig samen naar Mertens Mercerie, en kozen er twee stevige tricootjes uit. Zo’n sjaal is eigenlijk wel makkelijk gemaakt: de lengtemaat komt overeen met de stofbreedte, en ik maakte de sjaals 80 cm breed. Eerst zoomde ik de lange kant om, en ik naaide de korte uiteinden met de goede kanten aan elkaar. Omdat de sjaal te groot is om nog eens te voeren (wat een pak stof heb je dan rond je nek hangen!!!), zorgde ik voor een extra brede naadwaarde, die ik nog eens omplooide en vaststikte, zodat er geen rafelranden zichtbaar zijn.

img_7119

Het resultaat: twee cirkelsjaals die mijn vriendinnetje gewoon rond de hals kan dragen, maar die ze in de breedte over haar zoontje kan draperen, als hij aan de borst ligt. Tijdens het fotograferen zat ik er met mijn neus op, en ik heb nergens een spoortje bloot gezien. Mijn vriendin vertelde: “Toen ik deze zomer met mijn drie zonen naar de speeltuin ging, moest ik niet naar huis om de kleinste te voeden. Zelfs de twee grootsten merkten er niets van. Wat een luxe!”

Wat een mooi, intiem tafereeltje is dit toch! Borstvoeden, het natuurlijkste in de hele wereld. Ik ben zo dankbaar dat ik er getuige van mocht zijn, en dat ik dit met jou mag delen.img_7099

Tot snel,
Lieve

Jumpsuit Iris

Gepubliceerd op door Girls in Uniform11 reacties

Ik ben al jaren op zoek naar een jumpsuit.  Niet zo’n flodderig ding, in een druk patroon, met een koordje aan het middel… Een elegante versie graag. De meeste modellen waar ik naar neig, staan in de winkeletalage met een kaartje met drie cijfers voor de komma waarvan de eerste meestal begint met vier of hoger…

iris1Maar de jumpsuit Iris van La Maison Victor viel me direct op. Het is opgevat als een culotte met gigabrede pijpen tot aan je kuiten. Mijn eerste reactie toen ik de foto zag, was: “Hemeltje, wordt dit mode?”

Maar Iris heeft haar sterke kanten; namelijk een simpele elegante lijn en een platte buik.  Dus als we die gigapijpen wat versmallen en verlengen, dan komt  je toch op iets leuks uit?

iris3

Opdat Iris mooi zou vallen, moet de stof iets zwaarder zijn. Dus koos ik voor de een donkerblauwe punto di roma.  (Sorry Lieve, dat ik dezelfde kleur nam als jouw jumpsuit, maar hij was zo leuk).

Een jumpsuit leek me moeilijk, omdat er een broek aan zit. (Ik ben niet goed met broeken.) Maar met wat hulp tijdens de naailessen, kreeg ik zelfs het gedubbelde lijfje goed. Mijn collega-naaisters overtuigden me, dat een zilveren paspel aan de voorkant van het lijfje dat tikkeltje extra gaf. En wat ben ik blij dat ik naar die dames geluisterd heb.

iris4De brede pijpen van mijn Iris vond ik ‘lichtelijk overdreven’, dus die heb ik van een dikke 32 cm teruggebracht naar een meer normale 21 cm breedte.

Dat versmallen was nog niet zo simpel. Online  las ik, dat je een broek niet meer dan 1 cm kan innemen, anders klopt het patroon niet meer. (Daar heb ik dus niet naar geluisterd.) Verder hoorde ik, dat je je voorpand niet evenveel mag versmallen als je achterkant … en het klopt dat het niet simpel is om veel te versmallen, zonder je model naar de filistijnen te helpen.

Te zorgen dat mijn stof nog steeds mooi recht viel, heeft me veel speldpogingen gekost. Mijn hele zondag was eraan!

Maar nu heb ik mijn eerste jumpsuit. Leuk met een jasje erboven, of topje met mouwen eronder. De culotte à la Margot.

En jij, ben jij fan van de culotte?

Tot schrijfs,
Margot

Een lekkere vleermuistrui

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Een paar keer per jaar staat er een outlet stoffenkraampje op de parking van Mertens Mercerie in Melle, en daar kan je prachtige koopjes doen. Een tijdje geleden tikte ik er een supermooi gebreid stofje op de kop. Ik had niet meteen een patroon voor ogen, maar dat ik er een los truitje mee wilde maken, dat was wel zeker.

Het Burda Young patroon 7678 leende zich perfect voor dit doel. Ik begon gezwind te knippen, en leerde burda7678al snel dat je een fijn en luchtig gebreid stofje best goed overlockt voor je verder gaat met naaien. De stof heeft de neiging om aan de randen te rafelen en zelfs ladders te trekken. Zoiets nadien oplossen, is haast onmogelijk. Ik heb geen overlockmachine, maar gebruik de overlocksteek op mijn machine, en dat werkt perfect.

Eens de patroondelen uit de stof geknipt, merkte ik echter op dat de trui wel heel erg doorschijnend zou worden. De stof is fijn en nogal los gebreid, dus je kan er dwars door zien. Voeren dus! Maar dat stond natuurlijk niet beschreven bij het patroon. Als niet-zo-ervaren naaister stof genoeg voor een paar slapeloze nachten. Hoe voer je een trui, zodat de binnenkant mooi afgewerkt is? Uiteindelijk vond ik mijn inspiratie hier. Na deze aha-erlebnis, ging het naaien heel wat vlotter.

Ongelofelijk hoeveel je al doende leert. Ik maak ontzettend veel fouten… een kleine onoplettendheid is dikwijls al genoeg voor uren uithaalplezier. In deze stof was de draad zo moeilijk te zien, dat uithalen bijna onmogelijk was. Op een bepaald moment had ik het achterpand er achterstevoren ingezet, wat een kleurverschil gaf met het voorpand. Er zat niets anders op dan de zijnaden los te knippen. Gelukkig is dit een los model en had ik nog wat reserve…

img_5076img_5075

Opnieuw een hindernissenparcours, maar ik ben heel blij met het eindresultaat.

Wat vind jij ervan?

Tot snel!
Lieve

Aanpassingen aan het patroon: Ik maakte de mouwen langer, zodat de trui ook in het tussenseizoen draagbaar is, en de band onderaan is breder dan het originele patroon. Ik voerde de trui.

Superzachte trui-jurk

Gepubliceerd op door Girls in Uniform27 reacties

Een gezamenlijke hobby zorgt voor een aparte band. Zo ook met de blogsters die af en toe voor Droomstoffen bloggen. We kennen elkaar niet, zien enkel elkaars creaties passeren op de facebookgroep. Toch stonden de meiden er, onder leiding van Yvette, als één blok, om mij een hart onder de riem te steken. Ik was overdonderd door hun attenties, en door de stoffen die ze speciaal voor mij selecteerden.

Deze prachtige grijs-blauwe gebreide stof vroeg er gewoon om omgetoverd te worden tot een zachte trui-jurk voor koelere dagen. De Elsa trui, een gratis PDF-patroon, verlengde ik tot net boven de knie. De boordjes aan de polsen en onderaan de trui liet ik weg, omdat ze niet echt iets bijdroegen aan de jurk. De startmaat 36 was voor mij een flink stuk te groot, afschuinen-schouderdus ik versmalde de mouwen met drie, en het lijfje met vier centimeter langs elke kant. Ook de leuke sjaalkraag moest eraan geloven: de ronding van de schouder schuinde ik een beetje af, want het leek wel een harnas… Het naaien ging haast vanzelf, want het is een heel eenvoudig patroon.

Even was het paniek, want ik trok tijdens het stikken een draadje uit de stof, waardoor er een ontsierende streep op mijn achterste staat, die ik met de beste wil van de wereld niet kan camoufleren of herstellen. Maar ik draag de jurk met een lederen bruine riem, en daardoor is het foutje meestal onzichtbaar. Oef!

Droomstoffenmeisjes, ik hoop dat jullie blij zijn met het resultaat. Nog eens bedankt voor de morele steun, en de mooie stofjes!

p1080095bis2

Wat ik je nog even wilde meegeven… img_7086Blijkbaar heb ik een ‘koninklijke stijl’, want op deze foto (slechte copie uit een tijdschrift) draagt koningin Mathilde bijna exact dezelfde jurk :-)!

Wat vinden jullie ervan?

Tot snel,
Lieve

Terugblik op mijn allereerste naaiprojectje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform12 reacties

Iets meer dan een jaartje geleden startte ik met naailessen bij Boho Atelier in Gent. Als ik eraan terugdenk, voel ik nog steeds de stress van die eerste rit naar Boho. Ik wist totaal niet wat mij te wachten stond, maar had in mijn handtas twee leuke stofjes voor een omkeerbare tas, en ik huppelde vol verwachtingen en enthousiasme de klas binnen.

Het warme onthaal door Katrien stelde mij op mijn gemak, en na een korte intro gingen we meteen van start met ons eerste projectje. Intussen sleep ik de tas al een jaar van hot naar her, en toen ik begin oktober op reis was in Turkije, kon ik het niet laten ze voor de lens te halen.

Al maak ik nog zoveel jurken, broeken of topjes, mijn eerste naaiwerkje zal toch bijzonder blijven. Het was de geboorte van een nieuwe passie, en de tas zal de hele wereld nog mogen afreizen, voor ik ze weggooi. Als dat er ooit van komt…

Wat was jullie allereerste naaiwerkje? Heb je daar ook zo’n bijzonder gevoel bij?

Tot snel,

Lieve

Een Aster voor een kieken

Gepubliceerd op door Girls in Uniform12 reacties

Het is altijd leuk om met iemand te kunnen chatten over de vooruitgang  van je naaisel. Laatst stuurde ik een foto van een kip naar Lieve, toen ik aan mijn eerste Aster-trui werkte. De boodschap was: ik ben een kieken!

aster5

De bekende Astertrui is berucht om haar korte middel en mouwtjes, en haar vrij recht model. Mijn plan was: de mouwen en het lijfje verlengen en  centreren en wat te versmallen door mijn naadwaarde gewoon weg te laten. Alles ging betrekkelijk goed, tot ik mijn eerste mouw had gestikt en het aantrok: niet te geloven: te smalaan de armen …Ik kon er net mijn bovenarmpje doorkrijgen, maar comfortabel was het niet. Blijkbaar was de naadwaarde van mijn mouwen weglaten een heel slecht idee…

Nochtans had ik de trui op een bestaande trui gelegd om te zien of ik goed zat. Maar ik had geen rekening gehouden met het feit dat de ene tricotstof veel meer rekt dan de andere. En de zwart-witte tricot die ik bij Marie Karo uit Mechelen had gekocht, was veel minder rekbaar. Kortom, ik was een kieken.

Creatief zijn, betekent dat je oplossingen vindt voor je flaters. Maar naast het feit dat stretchsteken al enorm moeilijk uit te halen zijn, zag ik mijn stiksels niet tussen de tricot. Voor een mouwtje van een halve meter heb ik een meer dan een uur zitten uithalen, om zo weinig mogelijk het gebreide weefsel niet kapot te trekken. Ik heb blijkbaar meer geduld dan ik dacht.

astzer2Maar dan, wat doe ik ermee? Heel de mouw eraf halen, zag ik niet zitten. Dus ofwel moest ik nog drastisch afvallen ofwel zette ik er een stuk tussen. Het laatste dan maar…  Door een beetje spaarzaam mijn tricots te knippen had ik van beiden nog een mooie rechthoek over, dus kon ik makkelijk twee stroken van 5 cm knippen. Ik dacht er even aan om een zwarte strook bovenaan te plaatsen, maar dan moest ik nog meer losmaken. Niet dus!

Dus stroken van dezelfde stof ertussen steken, en mijn probleem was opgelost. Dan vrolijk verderwerken en de boordstof aan de mouwen en het lijfje bevestigen maar… weeral probleem. De boordstof voor mijn lijfje was niet breed genoeg, waarschijnlijk hier weeral te enthousiast versmald… Hetzelfde verhaaltje van herknippen, en op het moment dat ik dacht dat ik er was, stikte ik eerst nog de boordstof met de naden aan de buitenkant. Ik moet echt stoppen met de tv aan te zetten als ik aan het naaien ben. Het is met mijn aandachtsspanne geen goede combinatie…

aster3aster4

Maar na al die kip-avonturen ben ik toch erg blij met mijn eerste Aster. Mijn eerste herfstoutfit! En nu weet ik ook waarom iedereen zo enthousiast is over dit model van La Maison Victor.

Hopelijk kan ik mijn volgende projectje met minder getorn afwerken… dit is alvast eentje om te onthouden voor het Grote Blunderboek.

Tot schrijfs,

Margot

Patroon: Aster trui uit magazine La Maison Victor, editie maart-april 2016

Stof : tricot en zwarte elastische tricot uit Marie Karo Mechelen

Lingerieles 2: beha in kant

Gepubliceerd op door Girls in Uniform8 reacties

Mijn tweede naailes bij Queen B  in Scherpenheuvel, om lingerie te leren maken. We zijn klaar voor het zware werk: een beha. Sabine waarschuwde ons dat dit niet zo makkelijk werd als een slip, en begon eerst met wat theorie.

Een heleboel uitleg rond soorten kant (rekbare kant , welke kantzijde de meeste rekwaarde heeft, rekening houden met de tekening die gespiegeld moet terugkeren in de cups), het gebruik van charmeuse en tule, picot elastiek en de zaagtandsteek.  Kan je nog volgen?img_5446

Soit, er zit dus een technisch kantje aan het hele maakproces van een beha. Gelukkig krijgen we van Sabine een gedetailleerde werkbeschrijving, en een uitgetekend patroon voor elke dame, zodat we met onze persoonlijk project kunnen starten. Omdat de patroondelen voor een beha uit lycra en kant niet helemaal overeenkomen, moeten we als groep kiezen. We besluiten om voor een exemplaar uit kant te gaan. De materialen krijgen we allemaal in mooi pakketje, tot de strikjes voor op de beha toe. Gelukkig, want ik zie mezelf nog niet alle stoffenwinkel afschuimen op zoek naar charmeuse, rekbare kant en goede kwaliteit picotelastiek. Bij Sabine ben ik zeker dat het goede kwaliteit is.

img_5454

Het vraagt de tweede en het overgrote deel van mijn derde naaidag om tot een beha te komen. Gelukkig is het gezellig naaien met vijf dames, en wordt er naast naaien ook voldoende gebabbeld, onder het genot van koekjes en nootjes.

Hoewel Sabine ons begeleidt bij elke stap, weet ik niet goed waar ik mee bezig ben. Het is pas als je de meeste patroondeeltjes aan elkaar zet, dat je langzamerhand ziet wat je gemaakt hebt. Tot er daar plots een beha voor je ligt. Terwijl ik met verbazing naar dat zwarte ding zit te kijken, merkt Sabine lachend op: “Ja Margot, je hebt echt een beha gemaakt. Ga hem maar eens passen”. Hij zit supercomfortabel. Als je het stiksel in detail zou bekijken, merk je snel de foutjes en de scheve lijnen op. Maar hey, ik ben een beginner hé…img_5440

Mijn beha is niet perfect, maar ik weet nu hoe het moet. Net zoals met alles dat je naait, is het nu een kwestie van oefenen en proberen. Ik heb weer iets leren te maken, waarvan ik dacht dat ik het nooit zou kunnen. img_5487

Veel respect voor Sabine die van haar hobby haar beroep maakte en schitterende dingen weet te maken met kant en lycra. Ik zit daar nog lang niet, maar heb weer wat drempelvrees overwonnen.

Tot schrijfs,

Margot

Een heerlijke ‘Droomstoffen’jurk

Gepubliceerd op door Girls in Uniform18 reacties

Yvette van Droomstoffen en haar blogsters verrasten mij met een prachtige Hilco tricot, en de boodschap: “Maak er maar een luxueuze jurk voor jezelf van”. Ik stond perplex, en toen de eerste emotie achter de rug was, ging ik op zoek naar het ideale patroontje voor dit pareltje. Het was niet evident, want een bedrukte stof als deze spreekt voor zichzelf, en heeft dus geen ingewikkelde patronen nodig. Ik vond wat ik zocht in de Knip van november ‘15: een jurk met boothals, raglanmouwen en een mooi detail op de rug.

p1070818bis

De binnenkant van de stof was zo mooi, dat ik even twijfelde die als goede kant te gebruiken. Maar dan verloor ik het reliëf-effect. Ik besloot twee centimeter bij te tekenen aan hals, armen en zoom, en plooide de stof naar buiten voor de afwerking. Zo lijkt het een beetje alsof de jurk met biais is afgewerkt. Ik zette de randen vast met een applicatiesteek, zodat ik geen doorlopende stikrand had. De elastiek in het rugpand stelde mij even voor problemen, maar bij de derde poging zat hij zoals het zijn moest. Al bij al een makkelijk parcours.

Het jurkje is erg soepel en draagt heel comfortabel. Het ging dus meteen mijn valies in en mee op vakantie naar Turkije, waar het ideaal was voor de frissere zomernachten (want 26 graden, brrrrr 😉 ). Het decor leende zich uitstekend voor een romantische fotoshoot bij zonsopgang.

p1070822bis

Bedankt, lieve Droomstofblogsters, voor dit prachtige geschenk. Ik zal het koesteren en nog heel vaak dragen!

p1070862bis

Tot snel,
Lieve

p1070846bis