Tijdens een heerlijk naaiweekend met de Lovely Sew Ladies in Malle naaide ik een prachtig bontjasje voor hartsvriendin Katrien. Haar leerde ik kennen toen we als jonge dames naast elkaar aan het zebrapad stonden van Don Bosco Sint-Denijs-Westrem, als twee van de weinige meisjes in een jongensschool. We hebben elkaar nooit meer los gelaten… Het jasje werd nog niet gefotografeerd, maar wat ik je wel al kan laten zien, is de leuke tas die bij het jasje hoort!
Eind oktober was het eindelijk zover: terwijl alle collega’s al lang terug waren van hun welverdiende vakantie, was het onze beurt om het werk een paar weken naar de achtergrond te verschuiven. We kozen voor een retourtje naar de zon: net als in 2017 en 2018 logeerden we in Hotel Baobab in Gran Canaria. En zoals de traditie het vereist: op vakantie vertrekken we met een koffer vol zelfgemaakt!
Hou je vast aan de takken van de bomen, want het is nogal veel…
Na 10 jaar naaien verzamel je toch wel wat precies.
Ken je deze nog? Onze Stinger heeft al de hele wereld afgereisd, want hij heeft het ideale formaat voor handbagage in het vliegtuig. Het toeval wil dat mijn ventje en ik het patroon in 2018 samen uitgewerkt hebben op reis in Gran Canaria. In plaats van iets te gaan drinken of te genieten van de show, werkten wij elke avond vanuit onze kamer aan ons gratis patroon, waarvan er ondertussen al ontelbare exemplaren gemaakt werden. Intussen beginnen onze prototypes een beetje te verslijten… Tijd voor twee nieuwe misschien?
Zonnige oorden vragen niet om veel om het lijf. Een mooie en goed zittende bikini kan echter niet ontbreken! Je zag er al verschillende passeren op de blog maar één van mijn favorietjes blijft toch deze leukerd: de Azure van Designer Stitch.
Lees verder “Ik ga op vakantie en ik neem mee…”
Doorheen deze blog kan je enkele ‘rode draden’ terugvinden. ‘Blauw’ is er zo eentje, want dat is nu eenmaal de kleur van mijn uniform, maar -toevallig of niet- ook mijn lievelingskleur. ‘Patroontesten’ is er ook zo eentje, want dat doe ik heel graag. Maar wat om de zoveel tijd ook wel eens terugkomt, is ‘kant’. De Girls in Uniform gebruiken niet enkel kant voor lingerie, maar we grijpen ook met plezier terug naar kant voor kledij, als accentje of voor een volledig kledingstuk.
Een mooi kantje geeft een chique en gekleed extraatje aan je outfit. Het is een feestelijke stof en je kan de geschulpte rand van de stof gebruiken om je kledingstuk extra mooi af te werken. Wist je trouwens dat kant een typisch Europees modeverschijnsel is? Dat zullen ze in Engeland ook opgemerkt hebben, want bij Minerva vond ik kant in alle mogelijk kleuren en vormen. Ik koos voor de Minerva Core Range Corded Lace Fabric omwille van de mooie kleuren en de prachtige bloemen erin verwerkt. Ik bestelde een metertje, zonder eigenlijk te weten wat ik ermee zou doen.
Fan als ik ben van de Bel’Etoile patronen, grijp ik daar vaak naar terug. Maar ik blijf natuurlijk ook mezelf en dat betekent dat ik een kledingstuk toch vaak nét iets anders wil dan het patroon voorschrijft. De Nia-set is een toppertje. Ik hou van de rechte pijpen van de broek en van de plooitjes in het voorpand. Maar… lees vooral verder!
Omdat de zomer niet echt zomerde vorig jaar, droeg ik veel meer broeken dan het jaar ervoor, toen de ene hittegolf de andere afloste. Toen droeg ik vooral luchtige jurkjes, dit jaar droeg ik truitjes en broeken. Het was friskes! Toch vraagt de zomer om een andere stoffenkeuze dan andere seizoenen. Ik ging dus shoppen bij Stoffen Van Leuven en kwam thuis met een prachtige katoen-viscose mengeling: een donkerblauwe basis en nauwelijks zichtbare strepen, bezaaid met kleurrijke bloemenblaadjes. Ook het lichte katoentje met dots erop kocht ik daar, en zo had ik meteen alles in huis voor de Nia set.
Lees verder “Nia met een twist”
Dat Bel’Etoile op 8 oktober een hele capsule-collectie op de markt bracht, is nog voor weinig mensen een geheim. Dat ik deel uitmaakte van het testteam, dat is misschien minder gekend… De Avabroek mocht ik al een half jaartje vroeger testen, dus die liet ik deze keer aan mij voorbij gaan. Als eerste ging ik aan de slag met de Cora capsule.
Deze zomer planden we een roadtrip langs negen landen, met een langere stop in Istrië, Kroatië. Toen we daar vier jaar geleden aan de kust verbleven, mocht ik telkens snorkelend op zoek gaan naar schelpen voor mijn jongens die toen nog niet zelf konden zwemmen, laat staan duiken. Ondertussen zijn het twee echte waterratten die houden van snorkelen, dus de keuze voor de Kroatische kust met haar glashelder water was snel gemaakt. Snorkelsets met zwemvliezen, handdoeken en gewone waterschoenen moesten allemaal een plaats vinden in onze auto met compacte koffer.
Ik wist al heel snel dat ik zelf een aantal stevige doch soepele reistassen wou maken om de laatste gaatjes in de autokoffer optimaal te gebruiken en al het watermateriaal mee te nemen naar het strand. Ik kocht ettelijke meters stevige canvas in een Zweedse woonwinkel, felle rode ritsen en soepele rode tassenband bij Stoffen Van Leuven in Schellebelle, zonder evenwel over een concreet patroon te beschikken. Het materiaal lag al een paar maanden in mijn naaikamer te blinken en ik vond maar geen geschikt model.
Girls in Uniform 