Auteur: Girls in Uniform

Drie stoere meiden en hun naaimachines... Een superleuke samenwerking tussen drie militairen en een politie-dame!

Feestelijke jumpsuit

Gepubliceerd op door Girls in Uniform5 reacties

Een van de redenen dat ik gestart ben met naaien, was dat ik heel moeilijk passende kledij vind in de klassieke ketens. Ik ben ‘gezegend’ met een sportief figuur, maar heb weinig vrouwelijke vormen. Een taille kan je bij mij met wat goede wil nog vinden, maar heupen zijn onbestaande. Daarom vallen de meeste kleren aan mijn onderstel te wijd uit. Ik ben dan ook al jaren op zoek naar een leuke jumpsuit, die niet als een patattenzak om mij heen hangt.

De Alex jumpsuit uit het eerste Veritas naaimagazine leek mij ideaal! Alex jumpsuit - Veritas naaimagazine nr 4Elegant en toch een beetje stoer, met een wijdvallende top en een broek die onderaan mooi aan het been aansluit. Ik zag het al helemaal voor mij: gecombineerd met een glittertopje en met zilveren sandaaltjes eronder, zag ik mij deze zomer al furore maken op talloze tuinfeestjes of zelfs op een trouwfeest. Eerder casual zou ik hem dan combineren met een mooi paar sneakers en een sportief topje. Ik koos voor een soepele blauwe viscose, eveneens uit Veritas, en ging vol enthousiasme aan de slag.

Bij het knippen van de stof wist ik het al: viscose is niet mijn vriend! Het is net of de stof een heel eigen leven leidt. Knippen is niet mijn grootste talent, en ik worstelde om de vorm van mijn patroon aan te houden zonder al te grote afwijkingen. Het bleek al meteen bij de top dat ik er niet in geslaagd was perfect te knippen, dus moest ik al mijn handigheid gebruiken om de verschillende delen op elkaar te passen, maar het lukte mij wonderwel. Voor de mouwen en halslijn werkte ik voor het eerst met biaislint, wat in mijn ogen de afwerking toch wat professioneler doen lijken. De schuine rand van het voorpand werkte ik af met een beleg, en ik was stiekem fier op het perfect rechte tegenstiksel.

De broek was echter een heel ander verhaal. Ik werkte de zakken af met paspellint, en gebruikte daarbij een blinderitsvoet. Daardoor zit de paspel heel dicht tegen de vouw van de broeksrand, wat ik persoonlijk wel leuk vind. Ik werkte de zak af met een leuke siersteek. In elkaar stikken ging heel vlot, maar bij de eerste pas zag ik toch een patattenzak voor me. IMG_3253

Toen ik de broek losliet, viel hij als een hoopje stof op mijn voeten. Al hoopte ik dat het mooier zou worden eens de broek en de top aan elkaar hingen, ik besliste toch om de voor- en achter middennaden een centimeter in te nemen. En ja hoor, eens broek en top aan elkaar genaaid, viel het geheel mooi op zijn plaats. Op naar het eerstvolgende feestje!

Schrijf je in een reactie wat je ervan vindt?

Tot snel,
Lieve

Patroon: Alex jumpsuit – Veritas naaimagazine nr 4, of is het 1?
Stof: Viscose – Veritas
Aanpassingen: Alle zijnaden van de top werden met 1 cm ingenomen. Ook de naden voor en achter van de broek werden met 1 cm verminderd. De broekzakken heb ik dicht genaaid, omdat ik het niet mooi vond dat ze open stonden. De drukknop laat ik weg, en ik heb de top volledig dichtgenaaid om openvallen te voorkomen

Midi rok: mode onder de knie

Gepubliceerd op door Girls in Uniform8 reacties

Lees verder “Midi rok: mode onder de knie” →

Luchtige Kyotojurk

Gepubliceerd op door Girls in Uniform16 reacties

Dit jurkje hing al een tijdje in mijn kast, wachtend tot ik erover zou schrijven… Hoog tijd om in mijn pen te kruipen!

Sinds ik mij zeker genoeg voel om -ook buiten de veilige omgeving van de naailes– kleding voor mezelf te naaien, is een onschuldige hobby stilaan uitgegroeid tot een verslaving. Als ik niet aan het naaien ben, surf ik het internet af naar tips & tricks, naar stofjes en patronen. Ik moet nu echt op de rem gaan staan, want ik heb de laatste maanden zowel online als in de bakstenen winkels stofjes gekocht, die nu op mij liggen te wachten. Ik vrees dat mijn kleerkast binnenkort te klein wordt. Herkenbaar?

Dit leuke tricootje van Megan Blue Fabrics lag al een tijdje in de kast, voor ik ermee aan de slag ging. Vele naaisters zijn mij voor gegaan met de Kyotojurk van La Maison Victor, dus ik wist perfect waar ik op moest letten. Daarnaast vind ik de werkbeschrijvingen van LMV heel duidelijk en mooi geïllustreerd. Daardoor ging het eigenlijk allemaal heel vlotjes. Dat mag ook wel eens, niet?

6U6A36206U6A3618

Ik had nog nooit met biaislint gewerkt, en was dus huiverachtig om de rug ermee af te werken. Ik knipte twee cm extra, zoomde de rugpanden om en doorstikte ze met mijn tweelingnaald. Omdat ik niet wilde dat de rug te ver open viel, koos ik er ook voor de naad in een beweging deels dicht te stikken. De roklengte was bij mij perfect volgens het patroon, en ook voor die zoom gebruikte ik een tricot tweelingnaald.

6U6A3623

Het eindresultaat is een licht en luchtig jurkje voor het tussenseizoen, dat ik zowel feestelijk als doordeweeks kan dragen.

Groetjes! Lieve

Patroon: Kyoto jurk van La Maison Victor – editie Jan-Feb 16
Stof: Mega Blue Fabrics
Aanpassingen: Omzomen rugpanden, half dicht stikken rugnaad

Mijn Pfaff 150 op rapport

Gepubliceerd op door Girls in Uniform10 reacties

Een gesprek tussen naaisters mondt vaak uit in een vergelijking van hun werkpaardjes en waarom ze dat merk hebben gekocht.

Omdat de vraag : “Hoe tevreden ben jij van je naaimachine?” vaak terugkomt, hier het rapport van mijn naaimaatje. Eventjes voorstellen: mijn Pfaff Select 150 – nickname Marie – is een mechanische naaimachine van twee jaar oud, met een zwaardere motor en een boventransport. pfaff1

Ikzelf heb het hele proces voor de aankoop van een naaimachine niet moeten doorlopen. De mijne stond thuis eenzaam weg te kwijnen en ik hoorde dat Pfaff best wel een goed merk was.

Zoals gezegd is Marie van het mechanische type. Dat wilt zeggen dat ik zelf nog zit te knoeien om mijn onderdraad op te halen. Mechanisch wil ook zeggen dat Marie steeds doet wat ik haar vraag… En niets meer. Achteruit stikken? Ja, zolang ik de knop indruk en geen steek langer. Haal ik mijn voet van de pedaal, stopt ze direct met whatever ze bezig is

Pfaff2Moderne machines maken eerst hun steek af en stikken automatisch x steken naar achter. Niet ons Marie. Ik vind die simpele mechaniek super. Het doet precies wat ik vraag en niets meer. Lekker simpel. Misschien toch een militair kantje?

Ik heb nu een paar keer op verplaatsing genaaid en eens met andere machines kunnen werken. En ik moet toegeven: computergestuurde modellen hebben zeker hun voordelen. Geen  onderdraad meer moeten ophalen, zou ik niet erg vinden bijvoorbeeld. Of iets meer communicatie als er iets niet klopt. Modernere machines geven een foutmelding. Marie zegt niets maar loopt vast, maakt een akelig geluid of vreet mijn stof op. Ook duidelijk dat er iets mis is maar too little, too late.

Pfaff4Toch ben ik erg tevreden met mijn naaimaatje. Het boventransport helpt mij de laagjes stof beter te bedwingen dus dat vind ik wel makkelijk. Je kan het ook afzetten. Verder heb alle basissteken (recht, stretch, zigzag, overlock, knoopsgat, tweelingnaad). Die laatste opties vind ik een must  voor elke naaimachine (hoewel mijn eerste knoopsgat nog gemaakt moet worden -shame on me!).

Fantasievolle afwerkingen zijn niet Marie haar ding. Ze kent wel een paar siersteekjes maar het blijft erg basic.  Er zat wel een set speciale voetjes bij voor kralen, decoratieve steken maar die heb ik nog niet geprobeerd. Blijkbaar houden we beiden niet zo van franjes.Pfaff3

Het is volgens mij een vrij stille machine  – ik heb mijn man nog niet horen klagen als ik in de living werk- maar Marie is geen lichtgewicht. Ze weegt 7.1 kg en dat maakt ermee rondsleuren niet aangenaam. Ander minpuntje: de harde cover heeft geen apart vakje voor het pedaal. Lijkt een detail maar ik zag een hoe een collega bij het inpakken haar pedaal in een apart vakje stopte en ik was stik☺jaloers.

Maar in het algemeen: ben ik er tevreden van? Zeker en vast. Een heel degelijke dame, recht door stof, zonder veel tierelantijntjes maar super om al je technieken aan te leren.

En jij? Wat vind jij super aan je naaimachine?

Tot schrijfs,

Margot

Het monster dat tricot heet

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Had ik al eens verteld dat ik niet van strijken hou? Met lange werkdagen, een huishouden-van-twee en té veel hobby’s, staat die activiteit zowat op de laatste plaats in mijn prioriteitenlijst. Het zal je dus niet verbazen dat ik zeldeiron-1565445_1920n of nooit met katoen of linnen werk. Dat moet je namelijk na het wassen weer mooi in vorm strijken. In de praktijk eindigt het kledingstuk vaak op de strijkstapel, om pas weer boven te komen als ik eens veel tijd en goesting heb om de onoverzichtelijke hoop strijk weg te werken.

Van zodra ik een heel klein beetje kon naaien, ging ik dus aan de slag met tricot. Hoe zalig dat je een jurk, top of bloesje gewoon op de kapstok te drogen kan hangen, om het dan weer aan te doen. Toch was ik wel wat wantrouwig. Bij heel wat naaiende vriendinnen hoorde ik namelijk een grote afkeer van rekbare stoffen. Lees verder “Het monster dat tricot heet” →

Abby jurk met een twist

Gepubliceerd op door Girls in Uniform14 reacties

Op mijn eerste Stoffenspektakel kocht ik een couponnetje waarvan ik dacht een midi rok te maken. Dikke teleurstelling toen ik er aan wou beginnen, en de afmetingen niet klopten. Maar het stofje vroeg er gewoon om getransformeerd te worden in een fifties jurk met plooitjes net over de knie.

IMG_4918

In het Veritas naaimagazine kwam de Abby-jurk nog het dichtste bij mijn ideeën. Maar ik zag het niet zitten om een elastiek te gebruiken in een fifties kleedje, dus het werd een rits  Ik besloot het rokgedeelte flink te verbreden, zodat ik er plooitjes in kon leggen, en het te verlengen, zodat het zeker over de knie kwam, en ik voldoende ruimte had om een mooie zoom te maken. Het topje en de rok naaide ik gewoon aan elkaar.

Omdat het de eerste keer was dat ik met plooitjes werkte, maakte ik dankbaar gebruik van de paspop waarop mijn avondkleed staat. De plooitjes regelmatig en gelijk verdelen is even prutsen en testen, maar als je er de tijd voor neemt, ben je achteraf dankbaar. Omdat mijn stofje niet rekt, moest ik zorgen dat de nepen in de top perfect passen. Opnieuw komt mijn paspop hier goed van pas. Wat extra naadwaarde voorzien, voorkomt ook veel gevloek.  abby2

Het kleedje moest wel gevoerd worden, mijn eerste voering! Ik klungelde hier wat mee, want ik wist niet zeker of je de voering in stukken moest toevoegen of eerst de voering in elkaar steekt en dan toevoegt (t’is dus het laatste). Maar als je de voering met de goede kant op de goede kant van de stof stikt, naar binnen duwt en platstrijkt, zijn je hals en mouwen direct mooi afgewerkt.abby3

Nog een rits erin, en ik kon de zoom afmaken. Ik moet toegeven,  de eerste keer dat mijn jurkproject op de pop hing, twijfelde ik toch, want leek niets te worden. Maar met afgewerkte plooitjes, een dunne rode band en een rits is-ie toch leuk geworden om de stad in te trekken of naar een feestje te gaan. Een fifties twist, zonder te overdrijven.

Wat denk jij ervan?

Tot schrijfs,
Margot

Patroon: Abby jurk van Veritas

Stof: couponnetje van Stoffenspektakel (weet ni meer welke winkel)
Aanpassingen: langere rits, verbreed om plooitjes toe te voegen en verlengd

Mijn eerste jeanske

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Het allereerste project in de starterscursus van Boho Atelier was een omkeerbare tas. We zijn nu een jaartje verder, maar die tas gebruik ik bijna dagelijks. Ik had meteen de smaak te pakken, en kocht een paar leuke jeansstofjes om het project nog eens te herhalen. Nooit had ik gedacht dat ik zo snel zou overstappen op kledij… Mijn tassenambitie werd aan de kant gezet en sindsdien lag dit mooie zwarte jeanslapje een beetje verloren tussen de hoop.IMG_5109

In La Maison Victor maart-april 2016 stond de leuke Holly rok, die meteen mijn hart stal. Maar was ik wel al klaar om jeanskleding te beginnen naaien? Ik nam patroon en stofje voor de zekerheid mee naar de naailes, en onder de deskundige begeleiding van naaiwonder Katrien, werd het project stap voor stap tastbaar. Nooit eerder maakte ik een rokje met zoveel patroonstukken, of stikte ik zo veel met een tweelingnaald.

De beschrijvingen in La Maison Victor zijn heel duidelijk geïllustreerd, en het ging allemaal redelijk vlotjes. Toch was ik blij dat ik het niet alleen moest aanpakken. Ik heb namelijk weinig vrouwelijke rondingen, en de rok moest op een paar plaatsen ingenomen worden. Bovendien was ik om de een of andere reden erg onzeker.

De rok is niet perfect. Ik vind de tailleband een nogal stijf rechtop staan, en de knop trekt de voorkant een beetje scheef, maar ik draag hem trots als een gieter! Dit project is voor herhaling vatbaar.

IMG_5177IMG_5175IMG_5180

Wat vind jij ervan? Heb je zelf al eens met jeans gewerkt? Laat het ons weten, wij zijn benieuwd!

Tot snel,
Lieve

Patroon: Holly rok – La Maison Victor
Stof: Jeans – Mertens Mercerie
Aanpassingen : versmald aan de zijkanten en lichtjes ingenomen midden achteraan, zoom drie cm verlengd

Toffe sterrentruitjes

Gepubliceerd op door Girls in Uniform18 reacties

Het was een tijdje geleden een heuse hype in naailand; de Astertrui van La Maison Victor. Ik kon haast niet achterblijven, al hink ik toch een eindje achterop. Dit leuke sterrentricootje van Droomstoffen leende zich perfect voor een sportief truitje, ideaal voor de frissere zomeravonden op een terrasje.

FullSizeRender (2)

Het stofje is van een iets zwaardere kwaliteit, waardoor noch de naaimachine, noch ik moeite had het te verwerken. De ideale stof voor naaistertjes die, net als ik ooit, huiverachtig staan tegenover tricot.

Ik las in talloze blogs dat de Astertrui een heel eenvoudig patroontje is. Na het knippen in een uurtje gefikst. Niet zo voor mij… Ik moest de halsboord een keer of drie terug losmaken, en omdat ik geen boordstof gebruikte, maar gewone tricot, moest ik de andere boorden wat langer maken. Opnieuw knippen dus. Gelukkig had ik ook gelezen dat de trui erg kort valt, en had ik hem dus acht centimeter verlengd. En ja hoor, na een halve dag gevloek en gepruts, past het truitje perfect. Deze krijgt zeker nog een broertje of zusje!

Met de rest van de stof maakte ik mijn eerste jongens T-shirt ooit! Met zijn stroblonde haar en heldere blauwe ogen doet mijn neefje Lou de sterren op het tricot verbleken… Hij was zo blij met zijn shirt, dat hij het niet meer wilde uitdoen, ook al paste het niet bij zijn broek. Lou in de wolken, ikke gelukkig!

IMG_5312IMG_5307IMG_5309

Vind jij het kunnen, zo’n sterrenstofje voor een volwassen vrouw? Heb je zelf al eens iets gemaakt met een ‘kinderstofje’? Laat het me weten, ik ben benieuwd!

Tot snel!
Lieve

Pyjamamonsters

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Rondslingerende of verdwaalde pyjama’s, ik vermoed dat bijna iedereen er wel eens mee geconfronteerd wordt. Mijn oudste zoontje maakt er zelfs een nationale sport van. Mijn vriendin Karen vond hiervoor op Pinterest de ideale oplossing: pyjamamonsters van spoonflower!  We sloten een deal, Karen kocht een set voor haar en mijn kids en ik naaide in ruil de diertjes aan elkaar. Ik maakte me wel zorgen hoe ik die monsters ooit deftig zou kunnen naaien, het zag er toch vrij ingewikkeld uit!

Mijn zorgen waren gelukkig snel over zodra ik het pakje in handen kreeg. De monsters worden immers aangeleverd op een voorgedrukte canvasstof. Het enige wat je zelf nog moet doen is mooi langs de naden knippen en vervolgens stikken. Aan de oortjes bevestig je een strookje velcro om het geheel een mooi plaatsje te geven in de badkamer of de slaapkamer. Als extraatje kan je ook nog een bijhorende knuffel naaien. De kids van Karen raken ondertussen hun pyjama nooit meer kwijt, nu nog tijd vinden om ook mijn jongens van deze lieve monsters te voorzien!

IMG_0397

Heb jij misschien leuke projectjes die je met mij wil delen?

Tot schrijfs,
Tatiana

Top tien naaimachien

Gepubliceerd op door Girls in UniformEen reactie plaatsen

Een vraag die je veel leest: wat is een goede naaimachine? Wel, verwacht hier geen kristalhelder antwoord, want ik heb enkel ervaring met één merk, en heb geen plannen om in de nabije toekomst nieuwe investeringen te doen. Mijn  Pfaff 150 is nog maar twee jaar oud, werkt perfect en moet nog minstens twee decennia mee, thank you very much.

Als iemand begint met naaien, kan een goedlopende machine wel het verschil maken tussen er plezier in te hebben of dat ding na de zoveelste storing door het raam te kieperen. Dus op dat vlak klopt het spreekwoord: if you pay peanuts, you get monkeys.

toptiennaaimachine3

Ben je niet zeker  of het naaivirus iets voor jou is, lijkt het me beter om een tweedehandse machine van een deftig merk te kopen of te lenen, dan een goedkoop ding van 60 euro aan te schaffen. Een vriendin gaf bijna de brui aan naaien, na de zoveelste frustratie met een goedkope versie van 65 euro. Een deftige naaimachine gaf haar weer plezier in haar hobby, en zeg nu zelf, daar doen we het toch voor… Ik wil niet iedereen naar de speciaalzaak jagen om een dure machine te kopen, maar voor je bezwijkt voor een speciale actie van 70 euro, vraag je de volgende zaken af:

  • Wat wil je met dat ding doen? Eens occasioneel een katoenen rokje of kussensloop maken? Dan moet je niet investeren in een zware machine met een robuuste motor. Wil je ook met zwaardere stoffen zoals jeans of leder werken (vb. handtassen maken) dan heb je toch een motor nodig met iets meer pk…
  • Wat moet het kunnen? Wil je enkel stikken? Of vind je siertstiksels en borduursteken wel mooi?
  • Heb je al een type in je hoofd? Kijk rond op Internet of stap een speciaalzaak binnen (ja, toch!) en vraag of dat de machine in je gedachten de zaken kan die jij wilt. Tweelingnaald, zigzaggen, goed knoopsgat maken, welke siersteken staan er op? Staan er op Youtube misschien goede tutorials over het merk, of kent niemand op heel Internet die naam? Ask your best friend Google wat andermans ervaringen zijn.
  • Wat krijg je erbij? Welke voetjes of opties krijg je erbij, wat kan je erbij kopen. En belangrijker nog: ben je er iets mee?
  • Wat is de service na verkoop? Die zal in een speciaalzaak uitgebreider zijn dan afrekenen aan de kassa en het ticketje meegeven. Soms geven ze bijkomende lessen om je machine te leren kennen of is het eerste onderhoud gratis.
  • Hoe zit het met onderhoud? Ook een naaimachine heeft wel eens TLC nodig in de vorm van pluisjes wegvegen, oliën en een onderhoud om de zoveel… euh meters naaien. Kan je de machine openvijzen en kunnen er zaken vervangen worden? Of is het hele ding dichtgelijmd en is de diagnose steeds: koop maar een ander?
  • Welke opties heeft het? Zoals je bij een auto eerst beslist of je metaalkleur wilt en ingebouwde tv achteraan, moet je dat voor een naaimachine ook eens nadenken over het volgende:
    • Moet het sierstiksels of borduursteken hebben? Wil je er letters mee borduren?
    • Is het geluid een issue? Ga je in dezelfde kamer naaien als manlief die naar de voetbal kijkt? Dan misschien eentje die minder muziek maakt. Let ook op het trillen, zodat hij tijdens het naaien niet spontaan van de tafel danst.
    • Wil je boventransport? Wel makkelijk om rechter te stikken en de lagen beter op elkaar te houden.Bij sommige types kan je dat boventransportvoetje apart kopen.
    • Zijn knoopsgaten belangrijk?
    • Moet je hem vaak verplaatsen of heeft hij zijn eigen plekje? Kan je hem makkelijk tillen en is er een vakje voor je pedaal?
    • Wil je de snelheid van je naaimachine kunnen instellen? Wel eens handig als je moeilijke projectjes plant.
  • Een belangrijke vraag: wat is je budget? Ik vind in een speciaalzaak naaimachines van meer dan 1200 euro – en nee, dat stikt niet met gouddraad- maar ook van 200 euro. Daartussen heb je een grote keuze.toptiennaaimachien
  • Is het budget niet je  beste vriend? Zoek naar tweedehandsmodellen op Internet. Sommige speciaalzaken bieden ook gebruikte naaimachines aan, en waarschijnlijk zijn ze goed onderhouden. Of misschien staat bij je familie ergens zo’n ding te verstoffen op zolder. Die oudjes blijven het goed doen.

Dit waren al de tips die ik kon verzamelen van meer ervaren naaisters. Waar letten jullie op bij de aankoop van een machine? En welke opties vinden jullie belangrijk? Laat het ons weten.

Tot schrijfs,
Margot