Een tijdje geleden zag ik op Facebook bij Lindsay een prachtig jurkje passeren. In het stofje zag ik meteen een jurk voor mezelf. Lees verder “Mijn Arizona Genova”
Categorie: Lieve
Wat een Lux!
Voor een keertje ben ik er, dankzij Isabel van Bel’Etoile, eens snel bij. Begin augustus passeerde er op Facebook een nieuw jurkpatroontje en ik was meteen verkocht: de Lux Dress. Lees verder “Wat een Lux!”
(In)gewikkeld… maar niet echt
Wat heb ik eigenlijk écht te kort in mijn kleerkast? Tops en t-shirtjes. En wat maakt ik haast nooit? Juist: tops en t-shirts. Geen idee hoe dat komt, maar vanaf nu breng ik daar verandering in!
Na de afwerking van mijn It’s a fits wikkeljurkje had ik nog een mooie lap stof over.
Meestal gaat zoiets in mijn stoffendoos met restjes, om dan pas terug boven water te komen als ik op zoek ben naar kleine stukjes stof.
Niet in dit geval. Ik vond mijn jurk zo mooi, dat ik meteen de volgende dag opnieuw met het patroon aan de slag ging. Het resultaat haalde de blog nog niet, dus daar moest ik dringend iets aan doen!
Met de lengte van mijn stofoverschot had ik net genoeg om een wikkeltop te maken, gebaseerd op het jurkje. Veel heb ik er eigenlijk niet aan veranderd… enkel vanaf de taille moest ik een stukje versmallen, zodat het shirt mooi op mijn heupen valt.
Ik koos voor een versie zonder mouwtjes, en tekende aan armsgaten en halslijn twee centimeter bij, zodat ik twee keer een centimeter kon omvouwen. Het randje stikte ik door met een tricotzigzag. Ook de zoom werkte ik op die manier af.
Een topje dat heel mooi staat op een jeans of op een recht rokje… en ook daarmee ging ik aan de slag. Ik pimpte een jeansrokje dat al een tijdje werkeloos in de kast hing wegens onzedelijk kort.
De zoom haalde ik uit en de rand overlockte ik. Op de lijnen van de oude zoom (die anders verkleurd waren dan de rest van de rok) naaide ik een strook rekbaar kant. Die gebruikte ik ook tijdens de vorige #naaimaandtegenverspilling om een jeansshortje af te werken.
Nog niet lang genoeg om mee te gaan werken, is dit rokje nu ideaal voor zonnige vrije dagen!
Wat vind je van mijn patroonhack en rokje? Mogen ze gezien worden?
Tot snel,
Lieve
PS: de foto’s zijn het resultaat van een leuke pauze tijdens het Malle naaiweekend van The Sewies… Bedankt fotografe Margot en ‘commentator-en-kledijgoedlegger’ An!
Schoon slaapgerief is ook niet lelijk
Vorig jaar daagde Margot ons uit om leuke dingen te naaien met stoffen die ze uit Mali opstuurde. Ik maakte onder andere een luchtige ‘Afrikaanse’ City Gym Short van Pearl Soho. De stof viel nogal stijf en ik dacht toen dat de short nog leuker zou zijn in een soepeler stofje. Vandaag kan ik je zeggen: er bestaat iets als té soepel voor zo’n klein en vrij aansluitend shortje!
Er zijn zo van die dagen dat alles mis loopt. Ik kocht bij De Stoffenknop een mooie viscose tricot om er een top uit te maken die ik dan bij een lange rok zou dragen. Omdat het dezer dagen lekker warm is, koos ik voor een soort Marcelleke zonder mouwen, de Tamarillo top. De stof is waarschijnlijk ideaal voor een los en soepelvallende top, maar al van in het begin bleek dat de stof niet zo mooi was in een aansluitend model. Ik kreeg de bandjes ook maar niet goed. Na een paar uur gepruts besloot ik het op te geven en uit de top plus de rest van mijn stof een City Gym short te maken voor deze zomer. Lekker licht en luchtig, kan niet missen!
Bij de eerste pas wist ik al dat ik in die short -zelfs in geval van nood- vanzeleven nooit op straat zal lopen. Letterlijk elk bultje en plooitje tekent af in de viscose. Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek… al was het maar, omdat ik de combinatie van de fold over elastic (gevonden bij Mertens Mercerie) met de viscose zo mooi vind. Ik werkte de short dus koppig af. Als je hem zo ziet liggen, is er ook helemaal niets mis mee. Alleen ben ik geen twintig meer…
Tijdens deze hete zomer slaap ik meestal in een slipje en een top. Aangezien niemand mij ‘s nachts ziet rondlopen, kan deze short perfect dienen om in te slapen. Ik heb zelfs een bijpassend (gekocht) topje liggen… Zo is mijn harde werk van vandaag dan toch niet voor niets geweest.
Heb jij dat ook wel eens, dat er op bepaalde dagen écht niets deftigs vanonder je naaimachine komt? Wat doen jullie daar dan mee?
Tot snel,
Lieve
Bikini weather – Let’s Sti(c)k Together
Intussen weten jullie dat ik zelden een editie van Let’s Sti(c)k Together oversla. Met een hele rits blogsters rond hetzelfde thema werken is steeds een bron van inspiratie.
Vorig jaar rond deze tijd blogden we over zon, zee, strand, deze keer draait alles rond vakantie. Voor de meesten zijn de zomermaanden hét moment om te herbronnen en al ga ik zelf pas later in het jaar op vakantie, ik geniet met volle teugen van het mooie weer en van de ontspannen sfeer die vakantiegangers meebrengen als ze terug aan het werk gaan.
Hoe ik deze uitdaging zou aanpakken, daar moest ik niet lang over nadenken. In mei ging ik, na een lange burn-out en een paar maand deeltijds, opnieuw fulltime aan het werk. Net in die eerste week zag ik een testersoproep van Petite Stitchery & Co. Kelly had een leuke bikini ontworpen en zocht mensen die het patroontje wilden uittesten. Ik vergat even dat zo’n fulltime herstart toch wel zwaar zou wegen en tekende enthousiast in voor de test. Lees verder “Bikini weather – Let’s Sti(c)k Together”
Babygerief
De voorbije maanden maakte Hanne een paar keer leuke foto’s voor de blog. Zo gingen we voor het eerst op stap naar het Parkbos, daarna naar Ikea en uiteindelijk zelfs naar haar huisje.
Al deed ze de shoots met plezier en heeft ze er nooit om gevraagd, ik wilde toch graag iets doen in ruil voor haar werk. Tijdens een fotoshoot vertrouwde ze mij toe dat ze zwanger was van haar eerste kindje en sindsdien kan ze het echt niet meer verstoppen, dus daarin zocht ik mijn inspiratie voor een wederdienst.
Rompertjes maakte ik al een paar keer als cadeautje, maar ik wilde deze keer iets met meer body. Een van mijn eerste zelfgemaakte cadeautjes was een verzorgtas voor mijn schoonzusje en vriendin. Mijn neefje is intussen dik twee jaar en de tas wordt nog steeds overal mee naartoe gesleept. Een verzorgtas zou het dus worden!
Omdat ik niet zo graag twee keer hetzelfde maak, ging ik op zoek naar nieuw patroontje. De Stella Weekender van Swoon Patterns leek mij de ideale basis voor de tas: ruim met heel wat aparte zakjes aan de buitenkant.
Nadat ik gepolst had naar Hanne’s smaak, koos ik voor een zwart-wit combinatie. De canvas stoffen en contrasterende zilveren paspel vond ik bij De Stoffenknop en ik ging vol enthousiasme aan de slag.
Had ik het geweten… was ik er waarschijnlijk nooit aan begonnen. Het werd een serieus hindernissenparcours. Swoon handleidingen en patronen zijn prachtig uitgewerkt, dus daarop kan ik het niet steken. Het is echter een stuk met heel veel patroondelen, die allemaal ook nog eens verstevigd moeten worden. De voorbereiding is dus niet van de poes, en door de versteviging zijn alle handelingen net iets stroever.
Bovendien wordt de tas afgewerkt met paspel, wat het aantal stoflagen nog opdrijft. Mijn machientje ging er vrij vlot door, maar ik vond het toch moeilijk al die lagen mooi op hun plaats te houden. Meer dan eens moest ik mijn decovitje te hulp roepen.
Ik kocht daarnaast ook de verkeerde rits (met dikke tandjes in plastiek), waardoor ik de voorgeschreven techniek niet kon gebruiken. Door die misstap werd het veel moeilijker om de tas in elkaar te steken en zat ik aan het einde van mijn eerste naaidag met de handen in het haar. Mijn 3D-inzicht is nog vrij beperkt en ik kon mij de weg naar het einddoel niet meer voorstellen. Al weet ik dat ik het altijd wel tot een goed einde breng, ik lig toch wakker van zo’n dingen.
Gelukkig bestaat er een uitgebreide online naaicommunity en wilde Katrien – expert tassen maken – nog diezelfde avond uitgebreid met mij brainstormen over een mogelijke oplossing. Ik kon dus rustig gaan slapen, met dank aan die fantastische madam!
De tas telt heel wat afzonderlijke vakjes aan de buitenkant, wat ze geschikt maakt als verzorgtas: twee grote cargozakken op de voorkant plus een breed ritsvak; twee grote vakken achteraan en twee steekzakken op de zijkant. Kan tellen, toch?
Maar ik vind een tas pas handig als er ook binnenin verschillende vakjes zitten. Naast de twee brede vakken, die ik ruimer maakte door met een elastiek te werken, maakte ik ook een klein vakje-met-klep voor de fopspeen en een cargozak voor de papfles of voor een bus talkpoeder.
Hopelijk is de mama (want ze is intussen bevallen van een prachtig meisje) tevreden met haar cadeautje. Het is met heel veel liefde gemaakt en met plezier gegeven. Hanne, nog eens bedankt voor je mooie foto’s en veel succes met je bloedeigen creatie!
Wat denk jij, zou jij zo’n tas graag cadeau krijgen?
Groetjes,
Lieve
PS: De attributen voor de foto’s mocht ik lenen van mijn schoonzus-en-vriendin Annelies, waardoor ik mama-gaat-naar-het-park kon spelen in mijn eigen tuin… Dankjewel Annelies, voor je steun steeds weer aan mijn blogverhaal!
Stoffen met hopen – Modecoupon
Zelf zou ik nooit zomaar heen gereden zijn, maar mijn vriendin Annelies wilde haar stoffenhorizon wat uitbreiden en nam mij op sleeptouw richting Modecoupon in Sint-Niklaas. Ik zit momenteel midden in een ‘stoffenstop’, waarbij ik probeer zoveel mogelijk stoffen uit mijn voorraad te verwerken, en had dus niets nodig. Maar tegen een gezellige ochtend snuisteren in leuke stofjes zeg ik natuurlijk niet neen.
Mijn mond viel open toen ik het ‘warenhuis’ binnenstapte. Een stoffen- en fourniturenwinkel met zo’n grote oppervlakte had ik nog nooit gezien, vandaar de benaming. Alle stoffen liggen er overzichtelijk per stofsoort uitgestald op meters- en meterslange rekken, zo ver als je kan kijken. Een heel team dames en ook een paar heren staan klaar om de klant van dienst te zijn, en om de hopen stofrollen op de toonbank terug op hun plaats te leggen, eens de stof gesneden is.
Je kan het zo gek niet verzinnen… Op zoek naar fleurige carnavalstoffen, naar stevige canvas voor bemeubeling, naar vulling voor je stoelkussens of naar skai en kunstleer? Tafelzeil of satijn, lurex of omkeerbare pailletten in tientallen kleuren… Honderden stofsoorten liggen naar je te lonken, in tientallen stijlen. Jong en kleurrijk of stijlvol en sober? Alles vind je er. Ook alle mogelijk kleurtjes lint, elastiek, paspel, knopen, flok- en flexfolie kan je er vinden.
Het lijkt wel het walhalla van de stoffen, maar na een tijdje kreeg ik toch het gevoel dat ik door het bos de bomen niet meer zag. Het gevoel dat ik te veel keuze had, en wat ik ook zou kiezen, ik zou nog heel wat moois mislopen. Eigenlijk kreeg ik er wel een beetje stress van…
Aan het eind van de rit ben ik heel blij dat ik deze winkel heb leren kennen. Als ik eens zin heb om te shoppen voor een paar projecten tegelijk, staat dit adresje zeker in mijn GPS! Maar in dit geval wandelde ik er, heel braaf, buiten met slechts één stofje dat perfect matcht met de andere stoffen voor een tas die ik ga maken.
Ken jij nog zo’n leuke adresjes?
Tot snel,
Lieve
Getest en goedgekeurd: de Celeste van Blou
Na het Cobalt truitje, de Maya-jurk en de Heron sweater rolde er alweer een pareltje van de tekentafel van het team van Catherine en An, en ik was superblij dat ik opnieuw mocht testen.
De Celeste is een stijlvolle jurk waarmee je alle kanten uit kan. Je kan kiezen tussen een model met wijde of kokerrok, met of zonder mouwen. Ook met de ruguitsnijding kan je verschillende kanten uit: sexy diep of iets minder uitgesneden… Zo maak je vier verschillende jurken met het patroon.
Zoals we het gewend zijn van Blou is de pasvorm perfect. Ik hou van het matensysteem. Geen gepruts met confectiematen, je kiest puur op basis van je maten, genummerd vanaf 1 tot en met 7.
Mijn meme’s Jacky
Begin april werd mijn grootmoeder -92 jaar jong- ziek en begon ze aan haar laatste reis. Al begreep iedereen dat het tijd was, dat ons memeetje terugkeek op een lang leven vol geluk -maar ook met veel verdriet- en dat ze blij was dat ze nu mocht gaan… toch was het afscheid heel erg zwaar.
Als oudste kleinkind heb ik een leven vol mooie herinneringen aan mijn meme. Haar liefde voor mij, voor heel haar familie, haar glinsterende ogen, haar deugnieterij, haar levensvreugde, die zal ik altijd bij mij dragen. Al zag ik ze niet zo vaak meer de laatste jaren, nu ze er niet meer is, mis ik haar vreselijk.
Net als de rest van de familie mocht ik in haar huisje gaan kijken wat ik als herinnering aan haar wilde meenemen. In de zetel lag een beige-met-bruin Ikea dekentje. Het leek mij de perfecte basis voor een trui of een vestje, dus ik nam het mee naar huis.
Het dekentje was grof geweven en heel soepel. Ik besloot een Jacky vestje van La Maison Victor te maken, maar vond het wel nogal slap en doorzichtig voor dat doel. Een voering zou het wat meer body geven en ook de afwerking zou mooier zijn. Ik ben namelijk niet zo’n fan van een beleg…
Bij De Stoffenknop vond ik een leuke viscose-tricot die, ondanks de stijlbreuk, toch perfect bij het dekentje paste. Ik kocht meteen wat extra, want het leek mij leuk het vestje te combineren met een jurk. Het pailettenlint voor de afwerking van de randen kocht ik bij Mertens Mercerie.
Op zich is het Jacky vestje heel makkelijk te maken. Het patroon is niet ingewikkeld en de beschrijving van LMV is uitgebreid. Ik moest wel even nadenken hoe ik de voering zou aanpakken, maar met wat opzoekingswerk bleek ook dat niet zo moeilijk. Ik nam twee centimeter in aan de rugnaad omdat het vestje toch wat losjes om mijn lijf hing, maar voor de rest was de pasvorm heel goed.
Het naaien was wel vrij emotioneel… Naast mijn naaimachine staat een foto en het rouwkaartje van mijn meme. Bovendien beeldde ik mij in dat haar geur nog in het dekentje hing, ook al had ik het gewassen. Ik was bang het mis zou gaan met het jasje en ik zo het dekentje zou verpesten. Maar gelukkig liep alles min of meer zoals het moest.
Alleen bleek mijn eerste idee juist: het dekentje is niet zo geschikt voor een vestje. Zelfs met voering valt het te slap. Ik had het volledig moeten verstevigen… Ik ging dus op zoek naar een leuk haakje, zodat ik het vestje dicht kan doen en het niet zo vormeloos open valt. Mertens Mercerie heeft een groot assortiment leuke sluitinkjes en daar vond ik mijn gading.
Met de rest van de viscose maakte ik de Lina jurk van La Maison Victor. Ik twijfelde of het wel een goed model was voor mij, omdat het nogal recht leek en ik zo al vrij weinig vrouwelijke vormen heb. Maar wie niet waagt…
Dit wordt deze zomer zeker en vast mijn lievelingsjurkje! De combinatie van de print en de stofkwaliteit maken het een uit-de-wasmachine-op-de-kapstok-en-weer-aan jurk.
Ook de combinatie met de Jacky vest werkt, al ben ik misschien eerder fan van een combinatie vest-top-broek.
Wat denken jullie?
Lieve meme, het verdriet om je vertrek zal nog heel lang blijven nazinderen… Maar dankzij de gesprekken over jou met de familie, dankzij jouw nalatenschap in zoveel kleine dingen, zal je altijd dicht bij mij blijven. Ik hou van jou, memeetje… met heel mijn hart.
Tot snel,
Lieve
Operatie recyclage – the sequal
In de vorige #naaimaandtegenverspilling zagen jullie al mijn eerste gecamoufleerde schoudertas passeren. De Jozefien uit ‘Mijn Tas’ is het ideale model voor een gevlekte draagtas, voor dames in uniform die ook graag wat spulletjes meezeulen.
Het bleef niet onopgemerkt bij mijn collega’s, en een tijdje geleden vroeg Claudia mij er eentje voor haar te maken. Aangezien zij in Saffraanberg werkt en ik in Evere, stuurde ze haar versleten hemdvest op met de post. Lees verder “Operatie recyclage – the sequal”
Girls in Uniform 