In onze omgeving is een heuse babyboom aan de gang. Nichtjes die zwanger worden, vriendinnen die bevallen, heel wat kleintjes die ter wereld komen in een liefdevol gezin. Al hebben wij zelf geen kinderen, ik smelt weg als ik die kleine vingertjes om de mijne voel, als ik die slapende gezichtjes zie of als die kleine oogjes open gaan.
Onder het genot van een tasje thee en met doopsuiker in het vooruitzicht is zo’n babybezoek altijd weer gezellig. Maar het allerleukste vind ik toch het cadeautje dat ik meeneem.
Niets leukers dan zelfgemaakte cadeautjes: de voorpret wanneer je het juiste stofje zoekt, de rust tijdens het naaien, de tevredenheid als het wordt wat je voor ogen had, het inpakken én het afgeven… Helemaal gelukkig word ik daarvan.
In mijn stoffendoos lag een restje van een leuk Mickey Mouse tricotje (ik kocht het bij De Stoffenknop) waarmee ik al eens eerder zo’n schattig rompertje maakte. Ik veranderde een paar details, zoals de kamsnaps en het zwarte buikzakje, maar voor de rest werd het min of meer hetzelfde pakje.
Voorlopig gebruik ik telkens weer hetzelfde patroontje van Burda Kids. Misschien moet ik daar in de toekomst eens verandering in brengen… Iemand van de mama’s een ideetje?
Tot snel,
Lieve
Girls in Uniform 