Ken je dat? Je hebt een superpatroontje gevonden maar na het afwerken van je patroon spijt van de stofkeuze… Of je twijfelt of je die print nu écht hiervoor moest gebruiken. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben gek op prints. Streepjes, tartan, geometrisch… ik kick erop. Ik ben dan zo verliefd op een tekening dat ik andere belangrijke zaken uit het oog verlies zoals of die kleur wel bij mij past, de rekbaarheid… Soit, je herkent het waarschijnlijk wel. Lees verder “Mary II”
Als Girl in Uniform, hebben we het allemaal al eens gehoord: gij moet een sterke zijn! Alsof het kostuum dat je draagt je spiermassa, moed en doorzettingsvermogen bepaalt… Ik ken veel sterke vrouwen die steeds doorbijten, nooit opgeven, bij tegenslag recht krabbelen en doorgaan waar ze net gevallen zijn. Sommigen dragen een uniform, sommigen niet…. Lees verder “Er waren eens… sterke vrouwen”
Nu de weergoden officieel de tropische temperaturen beu zijn, wordt het stilletjes aan tijd om onze zelfgemaakte garderobe voor te bereiden op een nieuw hoofdstuk: de herfst.
We moeten beginnen aan broeken, topje, kleedjes met lange mouwen… en truien, niet te vergeten! Ik had vorig jaar op een Stoffen Spektakel een coupon gekocht van een fluffy tricot in een prachtig blauw, maar was onzeker wat ik ermee zou doen. Toen Lieve me voorstelde om mee te doen aan de linkparty van Fibre Mood en ik de Erin trui zag, wist ik onmiddellijk in wat ik mijn pluizig stofje wou transformeren. Lees verder “Een pluizige Erin”
Wat doe je toch altijd met die stukjes stof die te groot zijn om weg te gooien en te klein om zelfs maar een Odette t-shirt van te maken? Wel, als je geen stof overhebt voor de mouwen kan je misschien nog wel een topje fabriceren. Zeker als je nog een stukje tricot overhebt van je eerste Aster truitje, veel te mooi om weg te gooien. Lees verder “Pin van de maand: topje met kant”
Het is altijd gevaarlijk om mee te doen met modetrends. Want die trendy broek waar je dit jaar zoveel geld voor hebt neergeteld, kan volgend modeseizoen compleet gedemodeerd lijken en zoooo 2019 zijn. Neem bijvoorbeeld twee trends van 2019: maxi-jurken en strepen. Twee dingen waar ik dol op ben. Toen ik in Fibre Mood de Susan-jurk zag, móest en zou ik hem maken. Met net dezelfde stof als in het magazine. Modehype of niet.
Ik kocht de stof in Marie Karo maar twijfelde toch even. Dat zag er wel een heel dun stofje uit. Maar het dessin was zo mooi dat ik er toch voor ging. We zien wel waar we uitkomen… Lieve, An en Tatiana moesten al grinniken toen ze mijn project zagen: oh jee, streepjes… Lees verder “Susan met een streepje voor”
Waarschijnlijk hebben jullie het ook al eens meegemaakt: je hebt een kwetsuur en plots wordt het pijnlijk duidelijk bij hoeveel van je dagelijkse bewegingen je dat getroffen lichaamsdeel nodig hebt. Ik heb feitelijk nog nooit een kwetsuur gehad aan een lichaamsdeel waarvan ik dacht: “Pfft, dat heb ik toch niet nodig”.
Neem nu mijn laatste avontuur op de fiets, waarbij ik lustig naar mijn werk rijd en plots om de bocht bijna tegen een Brit stoot die aan de foute kant rijdt. Ik ontwijk hem nog net en val half in de planten, maar met mijn elleboog nog op het beton. Kaiiett!! Een landing op beton is niet aan te raden maar dames, hou alsjeblieft je ellebogen ervan weg. Het is een pijnlijk puntje…
Soms kan de tijd niet snel genoeg gaan. Maandenlang keek ik reikhalzend uit naar het naaiweekend begin juni. Niet alleen is twee-en-een halve dagen creatieve me-time iets waar elke naaister naar verlangt, maar ik wist ook: deze keer zijn àl mijn ‘naaivriendinnen’ een heel weekend samen.
Met drie drukke agenda’s lukt het de Girls in Uniform niet zo vaak om elkaar te zien. Een hele dag samen op stap is een grote uitzondering. Het SewBees naaiweekend was een unieke gelegenheid om het dagelijkse leven buiten spel te zetten en samen ten volle te genieten van onze hobby. Dat onze gastblogster An erbij was, alsook mijn vriendin Liesbet, was helemaal uitzonderlijk. De puzzel viel mooi in elkaar. Lees verder “The SewBees: het Malle naaiweekend… en het verhaal van een unieke vriendschap”
Peinzend voor je kast staan met die vraag: wat zal ik eens aantrekken? Toegegeven, op het werk is dat makkelijk: kaki of legergroen. Maar in het weekend doorzoek ook ik mijn garderobe. Wat me opviel, was dat er bij mijn hemden nog geen enkele zelfgemaakte versie hing. Daar moest ik toch eens iets aan doen…
Toen Lieve en ik een paar maanden geleden naar de opening gingen van dubbel:punt, sprak ik daar met een jongedame die zo’n leuke Elsa blouse van La Maison Victor droeg, dat mijn vingers direct jeukten om er ook mee aan de slag te gaan. Toevallig lag er daar het perfecte hemdstofje: een zachte viscose met ruit en een subtiel glittertje. Verkocht! Lees verder “Elsa blouse”
Never change a winning team. Met andere woorden, als je een patroon leuk vindt, maak het dan in alle stoffen en kleurtjes die in je opkomen. We schrijven hier regelmatig hoe enthousiast we zijn over een patroontje en hoe er nog veel uitvoeringen van zullen volgen.
Maar als ik dan nadenk over mijn volgende naaiproject, dan begin ik steeds te twijfelen. Ga ik dat patroontje echt nog eens gebruiken? Zou iets nieuws niet leuker zijn? Zou ik er niet meer van leren want dit patroontje ken ik al… Zo ga ik meestal toch weer op zoek naar iets nieuws om uit te proberen.
Er zijn natuurlijk uitzonderingen. De Aster bijvoorbeeld zal voor mij een gouwe ouwe worden. Net zoals het wikkeltruitje Sofia van LMV, met lange mouwen, sportief of chique. Een zalige allrounder. Mijn eerste versie maakte ik in een grijze velours maar ik verkies toch iets meer kleur.
Kijk jij ook wel eens naar zo’n serie waarin ze een huis van een hamsteraar gaan opruimen? Kamers volgestouwd met dozen en stapels spullen. Waar enkel een vrije plaats om te werken of te slapen is, en elke andere vrije ruimte ingepalmd is door zakken met spullen waarvan een mens denkt: dat heb je toch niet nodig? Maar waarvan de hamsteraar halsstarrig weigert afscheid van te nemen, want het kàn nog wel eens van pas komen…
Ik zit hoofdschuddend naar zulke series te kijken maar ik stel mezelf wel eens de vraag of naaisters niet hetzelfde patroon vertonen. Zijn wij ook geen hamsteraars? Ik weet niet hoe jouw naaiplek eruit ziet bij een groot project, maar de mijne is meer een slagveld dan een bureau. Ik weigerde laatst een stuk voeringsstof ter grootte van een zakdoek in de vuilnisbak te gooien, want dat was net genoeg als voering voor een ‘A Girl’s Cube‘, die nog op mijn planning staat. En als iemand je vraagt of je de naaispulletjes van een oudtante wilt hebben, zeg jij dan ook enthousiast: “Oh ja graag!” Lees verder “Zijn wij hamsters?”
Girls in Uniform 