Een glitter Aster

Eind vorig jaar deed ik opnieuw mee aan Let’s Sti©k Together. We selecteerden drie stofjes uit onze voorraad en onze medeblogsters kozen er eentje uit voor een party-outfit.

@Hanne Decock 180327 03

Ik slaagde jammer genoeg niet in de uitdaging, want mijn stofje leende zich niet voor de outfit in mijn hoofd. Al had ik er wel alles aan gedaan om te slagen, want ik kocht bij de Stoffenknop een prachtige bijpassende sweaterstof in een heerlijk blauw-paars met een subtiel glittertje. Heel feestelijk dus!

@Hanne Decock 180327 01

Maar niet getreurd: mijn party-outfit (in een ander stofje dan gekozen) werd toch een succes. Al wist ik niet meer wat ik aan moest met de glittersweater. Weer eentje in mijn voorraadkast laten verdwijnen? Neen, daar doe ik niet aan mee!

@Hanne Decock 180327 10

Mijn eerste idee, nog zo’n leuke Fenna maken, werd een flop. Ik vond namelijk heel moeilijk kleuren en stoffen die pasten bij mijn blauwe sweater. Ik vond echter bij de Stoffenknop een superleuk tricootje, blauw met sterren, dat langs beide kanten bruikbaar is. De zilveren achterkant leende zich perfect voor de boordjes van een truitje.

@Hanne Decock 180327 17

Ik zwichtte opnieuw voor de grote La Maison Victor klassieker: de Aster trui.

@Hanne Decock 180327 05

Zeg nu zelf… naar gelang de stof die je ervoor gebruikt, leent deze trui zich toch voor elke mogelijke gelegenheid? Mijn sterrentruitje is eerder sportief. Mijn Aster in een gebreide stof is de ideale trui voor een winters uitje, zeker in combinatie met het sjaaltje dat ik erbij maakte. Zelfs voor een geklede pyjama is de Aster geschikt…

@Hanne Decock 180327 16

En deze glitterversie, daar kan ik gerust mee naar een feestje. Ik heb zelfs een zilveren sjaaltje dat er perfect bij past!

@Hanne Decock 180327 11

Wat denk jij van deze feestelijke versie?

@Hanne Decock 180327 04

Tot snel,
Lieve

PS: Voor de foto’s ging ik opnieuw op stap met Hanne. Zij stelde zelfs haar fotogenieke huisje ter beschikking als decor en voerde mij op die manier terug naar mijn jeugd, waar ik veel met muziek bezig was en bergen boeken las.

@Hanne Decock 180327 07

Bedankt Hanne, het is steeds weer superfijn samenwerken met jou!

Mijn lieve Louisa

Voor 90% ben ik een selfish sewer: de trouwste klant van mijn naaprojectjes ben ikzelf. Maar na een tijd wordt je kleerkast wat te klein en begin je toch uit te kijken naar andere modellen om te delen in je naaiwoede.
IMG_20180402_102217962Toen ik bij Stitch and Co het patroon zag liggen van dat schattige Louisa jasje van Compagnie M, kreeg ik het idee om ons petekindje eens te verwennen met een schattige jas. De Louisa coat heeft een leuke retro uitstraling, maar je maakt hem zo modern of retro als je zelf wilt.

Els verzekerde me dat het patroon goed te doen was, dus nodigde ik ons petekindje en haar mama uit om bij Stitch and Co de stof te komen uitkiezen.

Blijkbaar heeft Elise een zeer goede smaak, want ze koos een klassevolle geweven stof met een subtiel glittertje in. (Nvdr: Die dame gaat later geld opdoen als ze gaat shoppen, oog voor mode zit er nu al in…)

Als voering kocht ik roze bontstof en dito voering voor de mouwen. Een roestroze glitterpaspeltje uit Veritas maakte het geheel af.

Mijn kleine uitstap naar Mali zorgde ervoor dat de Louisa coat wat vertraging opliep. Gelukkig had ik de patroondelen nog niet geknipt, dus na mijn terugkeer toog ik aan het werk… met twee maten groter dan ik initieel voor Elise had gepland.

Ik koos de retro versie met een tulip kraag en paspels op de rug en op de zakken. De kap besloot ik weg te laten en als sluiting koos ik voor een rits, zodat ze die knopen niet allemaal moet los doen.

De beschrijving van de Louisa was vrij duidelijk te volgen, hoewel ik bij de zakken en de ritsflap toch wel even in mijn haar heb zitten krabben. Maar wat een leuk resultaat; meisjesachtig, retro en apart. Een klein bloempje met een knoop gaf nog een laatste pittig detail.
IMG_20180402_102604401_HDRTen huize Elise was iedereen enthousiast, inclusief onze kleine dame. Het jasje is duidelijk nog een klein beetje te groot voor haar, maar tegen het najaar heeft ze waarschijnlijk weer haar volgende groeistuip gehad, en komt dat in orde.

Mijn Louisa is geen winterjas (hoewel je er wel voor kan opteren om er nog een winterversie van te maken), maar het zal zeker niet de laatste keer zijn dat ik dit manteltje maak. Mijn petekind is ook een meisje, dus het volgende ‘slachtoffer’ is al gevonden.

 

Ook al eens een Louisa gemaakt? En ook zo tevreden van?

Tot schrijfs,

Margot

Gezakt voor Sew Challenge? Vast en zeker!

Beste Kim,

Logo sewchallengeWe kennen elkaar niet persoonlijk. Hoogstens een paar uitwisselingen via de chat, maar toch hebben wij elkaar het leven gedurende een paar weken wat moeilijker gemaakt door onze sew challenge. Davina koppelde ons aan elkaar en de drie voorwaarden die je me gaf waren even slikken.

De eerste voorwaarde: volwassen man. Shit (#pardonmyfrench). Nog nooit waren mijn naaislachtoffers van het mannelijke geslacht. Mijn man is een Pietje Precies en mijn naaisels zijn nog niet van de ongelofelijke afwerking dat ik er hem een plezier mee doe. Laat staan dat ik hem ermee op foto te krijg voor op internet.

Tweede voorwaarde: een Belgisch patroon. Ik heb niet het flauwste idee welke patronen welke nationaliteit dragen dus hoopte ik dat La Maison Victor me uit de nood zou helpen.

Derde criterium: zakken. Je hebt waarschijnlijk mijn avonturen met paspelzakken gelezen bij de bomberjack van Veritas, waar ik zwoer nooit meer een paspelzak te maken. Ik ben al blij dat je het algemeen op zakken hield en niet begon te specificeren.

“Lukt dat?” vroeg je in je berichtje. “Ze weet inderdaad wel een challenge te kiezen”, dacht ik. Maar da’s ook de bedoeling dus en avant!

IMG_20180405_141928668Mijn plan? Broerlief inschakelen: hij is dakwerker en heeft nooit warme truien te veel. Dus toen ik hem voorstelde om hem een hoodie te maken, zag hij dat direct zitten.

Maar… er moet ook een kraag aan zitten want op een dak waait de wind extra hard. “En zakken, zus. Veel zakken. Ook eentje op mijn rug”.  Huh?

wp-15229421772892012151159.jpgIk besloot de Belgische Wout hoodie van LMV te maken. Mijn stoffen vond ik tijdens het supergezellig uitje met de girls op het stoffenspektakel en ik voerde de binnenkant van de Wout met grijze fleece. De boordstof haalde ik bij Stitch en Co. Omdat broer veel lagen kledij draagt tegen de kou voerde ik de mouwen met een iets gladdere stof, ook van Stitch en Co.

De Wout in elkaar zetten viel wel mee, hoewel ik veel heb zitten vloeken met die boordstof… Recht stikken met drie dikke lagen stof; mijn naaimachine is er echt geen fan van.wp-15229420909471371716151.jpg

Jouw vraag om zakken te maken, Kim, was dus ideaal voor de extra zak op broerlief’s rug. “Makkelijk om extra materiaal mee te nemen op het dak”, vertelde hij me.

De kraag stikte ik rond de kap zodat die zeker niet zou afwaaien.  De rits heb ik er twee keer moeten inzetten omdat ik zag dat de voorpanden niet mooi gelijnd waren.  Het was niet de eerste keer dat ik dat grapje meemaakte, dus ik besloot me er niet aan te laten kennen en de rits gewoon terug los te maken. Maar ook dat ging best vlot.

IMG_20180405_182615015Toen ik broer zijn paascadeautje ging afgeven was hij superenthousiast. Lekker warm, veel zakken en een kraag. “Zo ga je er nog moeten maken, zus. Kan hij tegen vonken en is ie waterdicht?” Euh nee…

We spraken af dat hij deze hoodie aan strenge tests op het dak zou onderwerpen.

Wat er beter kan, wordt dan bij de volgende Wout aangepast.  Ik kreeg drie dagen geleden nog een hele enthousiaste dakwerker aan de lijn dat hij super tevreden was en de volgende bestelling werd al geplaatst. Nu nog fleece vinden die stevig, warm, vuurvast en waterdicht is. Iemand ideeën?IMG_20180405_182250176

Ik hoop, lieve Kim, dat je deze challenge als geslaagd ziet. Broer en ik vonden het alvast super om te doen. Ik was er zelf nooit opgekomen, dus bedankt.!

Ik zag laatst het resultaat van mijn challenge: wat jij  had gemaakt met mijn drie voorwaarden: selfish sewing, stofje dat je al hebt en een tas.  Een schitterend resultaat.  Ik hoop in ieder geval dat je het even leuk vond als ik.

Warme groeten van een broer en zus.

Margot

Snelle briletui – Part II

Vorige zomer maakte ik ‘in opdracht van’ mijn lieve schoonmoeder een aantal hoesjes om haar leesbrillen te beschermen in een overvolle handtas. De ideale restjesverwerking!

Foto Indebuurt.nl

Een tijdje geleden gingen mijn ventje en ik drie heerlijk gezellige dagen met zijn ouders op stap in Nederland. We bezochten er onder andere het kleine, propvolle stoffen- en fourniturenwinkeltje Schwitzner in Amersfoort. Gewend aan ruime stoffenwinkels vol licht was ik nogal overdonderd door zoveel spullen op die kleine oppervlakte (foto’s van Internet). Michael wist gelukkig exact waar ik op dat moment nood aan had, en hij spoorde de nodige fournituren voor mij op.

Tijdens het rondneuzen vertelde Yvonne mij dat haar vriendinnen zo’n gewatteerde brillenhoes ook wel handig vinden, en vroeg ze me of ik er nog eens een aantal wilde maken als cadeautje. We vonden in het winkeltje de ideale kleurrijke katoentjes voor het project.

©Lieve Deduytschaever 180113 06

Aan de hand van mijn tutorial en de tips van Margot om kamsnaps aan te brengen waren deze vrolijke exemplaren op geen tijd een feit. Nu maar hopen dat de vriendinnen er blij mee zijn!

Wat denk je, zou jij dit een leuk cadeautje vinden?

Tot snel,
Lieve

Sewchallenge – Buiten mijn comfortzone… Hoezo?

Deelnemen aan een sewchallenge heeft wel wat voordelen. Davina koppelt telkens twee deelnemers aan elkaar, die dan drie voorwaarden moeten bedenken voor hun counterpart. Dat zorgt ervoor dat je verder kijkt dan je neus lang is, en dat je -haast zonder dat je het merkt- je grenzen verlegt. In februari daagde Delphine mij in die zin uit dat ik meteen een van mijn goede voornemens inloste.

Logo sewchallenge

Nu koppelde Davina mij aan Nele van OOYAmade, een veelbelovende nieuwkomer in blogland. Zij wist mij op een gevoelig plekje te raken, want meteen haar eerste criterium viel mijlenver uit mijn comfortzone.

  1. vintage
  2. nieuw (voor jou)
  3. combinatie van minstens drie stofjes

Vintage… Ik kan genieten van een aflevering van ‘Groeten uit 1975!’ op VTM, maar ik zou dat bloemetjesbehang nooit in mijn living willen, en oker is allesbehalve mijn lievelingskleur. Nele had mij dus meteen doorzien…

©Lieve Deduytschaever 180321 04

Eerlijk? In eerste instantie wist ik niet welke kant het uit zou gaan en wilde ik vragen dat ene criterium te veranderen. Maar na (zoals wel vaker) een mini-brainstormsessie met Margot zag ik het al beter zitten.

©Lieve Deduytschaever 180321 16

Op het Stoffen Spektakel scoorde ik de perfecte lap ruwe skai en een coupon vintage bloemetjesviscose. De rest van de attributen recupereerde ik uit een kalfsleren jas van mijn schoonmoeder.

 

Vintage doet mij denken aan koperkleurige stukjes waar ik anders straal voorbij loop… ook die voegde ik dus toe aan mijn tas. Een bestelling bij k-bas later lagen alle elementen klaar voor de ideale tas-met-vintage-detail.

©Lieve Deduytschaever 180321 22

Het gratis PDF patroon Ramona mini hipster van Swoon lag al een tijdje naar mij te lonken en kreeg eindelijk een bestemming. De combinatie van de bijzondere vorm met de kleuren van skai en leer, plus het gebruik van een gewatteerde glanzend donkerbruine voeringstof gaven mij al een zeker vintage gevoel.

©Lieve Deduytschaever 180321 31

Om alle twijfelaars (ja Margot, jou dus!) over de streep te trekken, voegde ik er nog een opgestikte binnenzak en een gevoerd ritszakje in de bloemetjesstof aan toe.

©Lieve Deduytschaever 180321 13.jpg

Telkens weer vergeet ik hoeveel werk er in zo’n tas kruipt. In dit geval had mijn machine het ook nog eens moeilijk met het doorstikken van al die lagen leer. Niet simpel dus…

©Lieve Deduytschaever 180321 23

Het resultaat is een leuke tas geworden die heel goed past bij de vele bruintinten die ik geregeld in mijn outfit verwerk, zoals die van laarzen, een riem, jas of (zelfgemaakte) jurk. Ze zal niet vaak de binnenkant van mijn kast zien.

@Michael Moors 180321 01

In mijn ogen is de tas niet mini, maar mocht ik ze nog eens maken, dan zou ik wel een rechtere uitvoering maken. Nu is de opening ter hoogte van de verzonken rits nogal smal, terwijl het best een diepe tas is.

©Lieve Deduytschaever 180321 05

Eens kijken, klopt het plaatje nu?

  1. de stoffenkeuze geeft het geheel een vintage look, met een extra duidelijke verwijzing in de tas verstopt.
  2. het patroon had ik nog nooit gebruikt en was dus nieuw voor mij, en ik had ook nog nooit met leer gewerkt. Dubbel nieuw!
  3. als ik de optelsom maak, kom ik aan 1: skai 2: leer 3: gewatteerde voeringstof 4: gewone voeringstof en 5: gebloemde viscose. Meer dan drie, als ik goed kan rekenen…

Jep, het plaatje klopt! Hopelijk is Nele tevreden…

©Lieve Deduytschaever 180321 25

Wat vind jij ervan?

@Michael Moors 180321 04

Tot snel,
Lieve

De andere creaties in deze ronde van de blogchallenge kan je bewonderen bij
Tamara van Lunatiek  – Anja van Asiwsiw
Anke van Stoffenspulletjes  – Sonja van Sewingalacarte

Lady in red

Op een stralende winterdag overtuigde Lieve mij om in een park in mijn buurt te poseren in mijn favoriete rode Harriet-jurk. Ook al was de buitentemperatuur een frisse 3 graden, dankzij haar vakkundige instructies konden we deze leuke fotosessie afronden voor onze vingers en tenen blauw uitsloegen.

©Lieve Deduytschaever 180221 11

Deze Harriet-jurk heeft een lange ontstaansgeschiedenis.

©Lieve Deduytschaever 180221 17

Eind 2016 werd ik instant verliefd op het patroon in LMV: de mooie kraag, de verfijnde stiksels… Ik zocht een mooie roodkleurige jersey bij Toverstof en ging vol goede moed aan de slag tijdens de open ateliers van Boho. Mijn eerste euvel was het aanpassen van het patroon. Driekwart- in plaats van korte mouwen en mijn heupmaat als referentie terwijl mijn bovenmaat een kledingsmaat kleiner is.

©Lieve Deduytschaever 180221 13

De tweede uitdaging was het inzetten van de rits. De stof was zo rekbaar dat ik het twee keer opnieuw moest inzetten. De derde uitdaging was het omzomen met een tweelingnaald… Na twee sessies van drie uur vlijtig naaien stond ik in een veel te ruime, vormloze jurk voor de spiegel. De moed zakte me in de schoenen.

©Lieve Deduytschaever 180221 08

Gelukkig kreeg ik hulp van Katrien bij het inspelden van mijn jurk tot een iets vrouwelijker model. De laatste kaap was het omzomen met een tweelingnaald… Helaas werd die laatste kaap nooit genomen en verdween de Harriet-jurk zowat een volledig jaar in mijn kleerkast.

©Lieve Deduytschaever 180221 06

Tot ik eind vorig jaar naar een feestje moest en uit pure noodzaak deze ‘onafgewerkte’ jurk aandeed. Ik kreeg zoveel positieve reacties dat ik helemaal niet meer dacht aan mijn koudwatervrees voor de tweelingnaald.

©Lieve Deduytschaever 180221 01

De jurk is ondertussen in haar imperfectie al ettelijke keren aan de buitenwereld getoond en komt nu eindelijk na bijna anderhalf jaar, dankzij de overtuigingskracht van Lieve, ook op onze blog.

©Lieve Deduytschaever 180221 04

Hebben jullie ook zo’n favoriet stuk met een lange ontstaansgeschiedenis, laat het mij weten. Het doet deugd te weten dat je niet alleen zit met je naaitwijfels…

©Lieve Deduytschaever 180221 18

Veel liefs en tot schrijfs,
Tatiana

Een flessenjasje

Steeds vaker wil ik iets zelfgemaakts cadeau doen, of een geschenk toch minstens personaliseren door er iets aan toe te voegen van eigen hand. Met kerst liep ik voor het eerst tegen de vraag op: wat maak je voor een man?  Ik maakte een mooie mannelijke tas die toch niet ideaal bleek te zijn, en koos daarna voor een toiletzak, die in goede aarde viel.

Vrienden gaven een feestjeen we wilden niet met lege handen aankomen. Gezien de goede smaak van de man des huizes, een heuse kenner op vlak van wijnen en champagne, trokken we naar de wijnhandel voor een cadeautje. Je kan niets mis doen met een goede fles bubbels, toch?

©Lieve Deduytschaever 180119 06

Maar Lieve zou Lieve niet zijn… als ze het niet last-minute in haar hoofd kreeg dat ze een cadeautje zoveel liever geeft als het in stijl verpakt is. Lees: in een zelfgemaakte verpakking, wat dacht je? Ik vond op Pinterest het ideale patroontje en dook mijn stoffendoos in.

Een stukje stof van de toiletzak matchte perfect met de Ikea stof die ik gebruikte voor een tas. Enkel voor de onderkant van de geschenkverpakking moest ik een beetje zoeken. Een tijdje geleden bestelde ik drie stukjes kurkleer in Portugal, maar tot nu toe durfde ik er nog niet in te knippen. Tijd dat ik mijn stoute schoenen aantrok en ermee aan de slag ging.

©Lieve Deduytschaever 180119 10

De rest is geschiedenis. In geen tijd zat de flesverpakking in elkaar en het kurkleer verwerkte heel makkelijk. Het formaat bleek iets geschikter voor een rechte fles wijn dan voor champagne-met-een-dikke-buik, maar met wat wringen paste het jasje perfect.

©Lieve Deduytschaever 180119 11

Wat denk je, dit maakt het cadeautje toch af, niet?

©Lieve Deduytschaever 180119 08

Tot snel,
Lieve

Een twijfelaartje

Van zodra ik de eerste pentekening van de Heron zag, was ik verkocht. De dames achter Blou weten altijd precies wat ik mooi vind, en ik ben er dan ook altijd als de kippen bij om mij kandidaat te stellen voor de testgroep. Mijn eerste Heron werd meteen mijn favoriete truitje!

© Moors M - 6U6A5458

Alleen… ik kan het niet laten patroontjes een beetje naar mijn humeur en zin van dat moment aan te passen. Ik maak dan ook zelden iets exact zoals de ontwerper het bedoelde.

© Moors M - 6U6A5408.jpg

Toen ik een prachtige oudroze velours zag staan op de site van Studio Sanne had ik een ander doel voor ogen. Maar mijn eerste Heron smaakte naar meer en de roze velvet lag naar mij te lonken.

Wat een leuk stofje: vanuit elke hoek ziet het er anders uit, de kleuren veranderen, er verschijnen vormen die je niet eerder zag, de accenten verleggen zich… Het maakte mij wel een beetje bang voor het resultaat, want vraagt zo’n stof nu om een strak of een los model?

© Moors M - 6U6A5448.jpg

De stof heeft een heel leuke rand en een prachtige gladde binnenkant, wat mij deed fantaseren over de mogelijkheden.

© Moors M - IMG_6809.jpg

Laat de Heron zich nu perfect lenen voor dat soort improvisatie!

© Moors M - 6U6A5427.jpg

Ik verving de paspel uit het originele ontwerp door de rand van de stof en liet die terugkomen in de mouwboord. Om het geheel niet té druk te maken, verving ik de pofmouwen door een recht model. Soms is te veel ook echt te veel, toch?

© Moors M - IMG_6814

Voor eenieder die aan de slag wil met velours een goede raad: gebruik nooit binnenkant op binnenkant! De bovenkant van dit truitje is namelijk gedubbeld en de gladde binnenkanten leiden echt hun eigen leven.

Vreselijk lastig om te naaien (honderden speldjes en nog schuiven!), maar ook eens alle stukken aan elkaar, blijft het bovenstuk schuiven.

© Moors M - 6U6A5496

Over het eindresultaat zijn de meningen verdeeld. De testgroep van Blou was niet eensgezind, en ook Sanne was niet zeker wat ze ervan moest vinden… Maar ik ben overtuigd en dus ging ik met mijn ventje (die niet bij de fans van het truitje hoort) op stap voor een fotoshoot.

© Moors M - 6U6A5380.jpg

Dit is dus een heuse test voor mij… wat vinden jullie ervan? Is het draagbaar of stop ik het beter weg in een donker hoekje van mijn kleerkast?

© Moors M - 6U6A5437.jpg

Tot snel,
Lieve

PS: Nog tot morgen krijg je 15% korting bij aankoop van dit heerlijke patroontje!

Getest en goedgekeurd: Heron van Blou

Als blogger krijg ik af en toe de kans nieuwe patroontjes te testen. Spannend telkens weer, want je weet niet in hoeverre het patroon al afgewerkt is. Het zou dus kunnen dat je er werk, tijd en stof insteekt, en het patroontje helemaal niet uitvalt zoals het zou moeten. De bedoeling is dan ook dat je meedenkt in het proces, en zowel de beschrijving als het patroon met een kritisch oog bekijkt, zodat het patroon en de beschrijving perfect in orde zijn van zodra het in verkoop gaat. Meestal verschilt de testversie dus nog wat van het uiteindelijke resultaat.

27369132_10156191172043453_9124928209405416516_o

Het is nu de derde keer dat ik mag testen voor Blou, een jong bedrijfje met twee dynamische en creatieve drijvende krachten: An en Catherine. Hun eerste patroontje was de Cobalt, waarvan ik meteen twee versies naaide. Daarna volgde de Maya-jurk, waar ik een leuke herfstversie van maakte.

© Moors M - 6U6A5357.jpg

Nu is het dus tijd voor hun tweede truitje: de Heron. Mijn ervaring leert me dat de dames heel goed voorbereid aan de testfase beginnen. Ik maakte mij dus helemaal geen zorgen….

Overzicht mogelijkheden

De Heron is een aansluitend, getailleerd model met boothals en met tal van mogelijkheden om je trui te personaliseren, zoals een contrasterende pas met of zonder rushes, of een rugsplit met een knoopje.

© Moors M - IMG_6799.jpg

Eyecatchers zijn de opvallende pofmouwtjes, maar je kan er nog heel wat leuke details aan toevoegen, zodat geen enkel truitje lijkt op dat van een andere naaister.

© Moors M - IMG_6775© Moors M - IMG_6791

Kies je voor een model in een of meerdere kleuren? Met of zonder paspel? Split achteraan of liever niet? Een wijde boothals of toch liever iets smaller dankzij de kleine schouderstukjes? Met de Heron kan je alle kanten uit.

© Moors M - 6U6A5309

Welke optie je ook kiest: de rijkelijk geïllustreerde handleiding loodst je er vlotjes doorheen. Ook beginnende naaisters kunnen er dus mee aan de slag, hoe leuk is dat?

© Moors M - 6U6A5308

Van mijn muntkleurige Cobalt had ik nog een metertje stof liggen. Meer dan genoeg om te gebruken in een tweekleurige Heron. Ik besloot geen enkele uitdaging uit de weg te gaan. Bovenstuk en mouwen maakte ik in een iets donkerder groene gebreide viscose en tussen de verschillende kleuren werkte ik (bij gebrek aan de juiste kleur paspel) met een donkerblauwe rekbare glitterbiais, die ik liet terugkomen in de mouwen.

© Moors M - IMG_6758.jpg

Alle stofjes kocht ik bij de Stoffenknop, waar ik ook samen met Chantal de ‘combinatieknoop’ doorhakte. Want je weet nooit écht hoe iets gaat uitdraaien, toch?

© Moors M - 6U6A5321.jpg

Nog voor de trui afgewerkt was, had ik mijn hart al verloren aan dit model. Ik hou van de pasvorm die ervoor zorgt dat mijn beperkte vrouwelijke vormen er op hun voordeligst uitkomen.

© Moors M - 6U6A5263.jpg

Ik ben fan van de lange mouwen en van het leuke glittertje in stof en paspel. De kleuren staan mij heel goed en roepen een instant lente-gevoel op.

© Moors M - 6U6A5363

Bovendien past hij perfect bij de Kristy rok die ik eerder maakte bij de Cobalt. Maar ook op een donkerblauwe jeans schittert de Heron.

© Moors M - 6U6A5289

Wil je zelf ook aan de slag met dit fantastische patroon? Surf dan als de bliksem naar de shop van Blou. Nog tot en met dinsdag koop je de Heron met 15% korting!

Tot snel,
Lieve

The postman never rings twice – part II

Je hangt op een luie ochtend op ‘t gemakske rond in huis en hebt geen zin om te douchen of om je aan te kleden. Tot je plots de deurbel hoort en je ineens beseft: ‘ik sta hier in mijn pyjama’! Herkenbaar?

Donald Duck postbodeGelukkig slaap ik niet naakt en loop ik ook zelden in mijn evakostuum door het huis. Toch schaam ik mij af en toe als ik ongewassen, met mijn haar in ongekamde strengen en in mijn slaapkledij de voordeur open maak. Waarschijnlijk is de postbode wel wat meer gewend, maar op zo’n moment komt mijn ijdelheid toch in opstand.

-¬ Moors M - Studiosessie-052De oplossing? ‘Sociaal aanvaardbare thuiskledij’ waarin ik ook kan slapen. Een echte pyjama ziet er meestal uit als een pyjama, dus dat was voor mij geen optie. Ik besloot aan de slag te gaan met twee leuke patroontjes die ik al eerder maakte, en die voor de gelegenheid aan te passen.

Het bovenstuk was snel beslist. De Aster van La Maison Victor zag je hier al verschillende keren passeren, in versies van mijzelf en van Margot. De trui is intussen een klassieker geworden en leent zich in mijn ogen ook perfect als ‘pyjamavest’. Ik verlengde het lijf met acht centimeter en liet de mouwboordjes lekker lang over mijn handen vallen. Het iets dikkere tricootje kocht ik tijdens de wintersolden bij de Stoffenknop en ik besloot de boorden af te stemmen op de broek. De onderkant van het truitje zoomde ik om met een tweelingnaald.

-¬ Moors M - Studiosessie-058 Lees verder “The postman never rings twice – part II”