Zoals je hier kon lezen, trokken wij met kerst naampjes. Ieder mocht een cadeautje geven aan een familielid. Al vond ik het leuk op zoek te gaan naar het ideale cadeautje voor Frank, het bracht ook de nodige stress met zich mee. Want ik ken Frank niet zo goed, en ben geen mens van de makkelijk uitweg (lees: bonnen of geld).
Na een eerste poging met de schoudertas was ik een tijdlang zo teleurgesteld dat ik toch zou zwichten voor een bon van de een of andere winkelketen. Zo jammer vond ik dat. Tot ik met vriendin Veerle aan tafel zat. Ook zij maakt altijd veel werk van haar gepersonaliseerde geschenken, en zij had een geweldig idee: “Iedereen gaat vroeg of laat wel eens naar de sportschool of op reis. Waarom maak je geen toiletzak?”
Tatiana had al eens twee leuke exemplaren gemaakt… dat ik daar niet eerder aan dacht! Ik had nog een lapje stof van de schoudertas over, perfect voor de buitenkant. Aan de binnenkant van de stof zit een laagje coating. Zelf heb ik graag een waterdichte toilettas, want je weet nooit welk flesje er lekt in je reistas. De stoffenkeuze was dus snel gemaakt.
Aan het eind van de rit lag er een heel mannelijke toiletzak naar mij te gluren…. Vooraan maakte ik een dubbel paspelzakje, en aan de binnenkant een zakje op de voering. Binnenin stak ik wat reisspulletjes, zoals borstel en tandpasta, een scheermesje, wattenstokjes en een paar leuke flesjes handzeep, douchelotion en shampoo. Om toch aan zijn initiële vraag te voldoen, voegde ik alsnog een waardebon toe. Hij blij, en ik ook!
Wat denk je, zou jij dit graag cadeau krijgen?
Tot snel,
Lieve
Tot snel,
Een prachtige stof, heel geschikt voor een topje, maar jammer genoeg had ik niet genoeg voor een hele o
Er is maar één manier om er achter te komen, en dat is het eens testen. Ik heb snel mijn Marie van onder het stof gehaald, en het patroon van mijn eerste jurk erbij genomen. Gezien ons kikkerlandje vrij killig is, vooral na half jaar tropische temperaturen, wou ik nog een paar warme winterjurkjes produceren.
In mijn stoffendoos vond ik nog een geweven couponnetje van 
Om toch nog een accentje te hebben in mijn Megan jurk, gebruikte ik een truc die ik van Lieve pikte 🙂 . De achterkant van de geweven stof heeft een mooie grijstint, dus als je die mouwen een beetje deftig omstikt, heb je onmiddellijk mooi afgewerkte mouwen met een leuk detail.
Besluit is dat ik het naaien niet verleerd ben. Integendeel, ik geniet er nog steeds van en heb weer heel wat ideetjes in mijn hoofd voor mijn volgende projecten. Lesson learned: een naaistop van zes maanden is geen ramp. De goesting blijft en eenmaal je de pedaal indrukt, ga je automatisch verder. Net zoals fietsen.
Girls in Uniform 