Aan goede patronen heeft een naaister altijd nood. In mijn kast vind je dan ook een mengeling van losse- en PDF patronen, naast een hele rij naaitijdschriften. Ik naai nu zo’n twee-en-een-half jaar, en schrik ervan hoeveel ik er al verzamelde. Tijd om de tijdschriften eens kritisch te bekijken.
In mijn reeks naaitijdschriften zit ook een enkel My Image magazine. Het was mij nog nooit opgevallen, tot schoonzusje Laura het mij cadeau deed voor mijn verjaardag. Op het eerste gezicht beviel My Image mij wel, al ben ik er nog niet in geslaagd er effectief iets uit te maken. Op de cover staat wel een kleedje dat mij heel erg aanspreekt, dus wie weet…
De foto’s en vormgeving zijn ook heel mooi gedaan. Op elke bladzijde staat duidelijk aangegeven welke jurk in beeld gebracht werd, en meestal ook welke stoffen ze ervoor gebruikten.
De maten lopen tussen 34 en 52, dus ik vermoed dat de meeste vrouwen zich hier wel kunnen in vinden. Jammer genoeg is niet elk kleedje uitgetekend in alle maten, wat wel vervelend is als je nét op dat jurkje valt, dat er niet in jouw maat is.
Wat ik persoonlijk erg vervelend vind, is dat er drie modelletjes in het boekje staan die je enkel via een PDF vanaf de website in huis kunt halen. Laat daar nu net een jurk en een vestje bij zijn die ik supertof vind en wilde maken. Al heb ik dit tijdschrift niet zelf betaald (dankjewel Laura!), ik heb toch geen zin om nog extra te betalen voor de print van een PDF-patroon. Ofwel kies je voor een tijdschrift of gedrukt patroon, ofwel voor een digitaal patroon. Maar de mix? Neen, daar ben ik niet zo voor.
Het magazine is geschreven in niet minder dan vijf talen: Nederlands, Engels, Duits, Frans en Spaans. Handig als je anderstalig bent in Vlaanderen of Nederland, maar daardoor is het soms wel even zoeken naar de beschrijving in je eigen taal. Ik vraag mij ook af, of ze de beschrijvingen niet extra kort gemaakt hebben, om genoeg plaats te hebben voor al die talen. Ik vind ze namelijk soms een beetje beknopt, zeker voor beginnende naaisters. Dat wordt wel deels goedgemaakt door de fototutorials die bij heel wat modellen terug te vinden zijn.
De patroonbladen zijn erg overzichtelijk en de lijnen zijn makkelijk over te nemen. Het leuke is dat je niet in het boekje moet zoeken of er al dan niet naadwaarde bij geknipt moet worden, want dat staat heel groot bovenaan je patroonblad.
Kortom: een leuk tijdschrift, dat ik zeker nog eens zal doorbladeren in de krantenwinkel. Maar tot ik er effectief iets uit gemaakt heb, hou ik het bij dit ene!
In deze reeks passeerden La Maison Victor, Burda Style, Knippie en het Veritas tijdschrift al de revue. Wil je onze mening daarover kennen? Herlees dan zeker onze reviews!
Wat vind jij van My Image? Kan je ons nog andere tijdschriften aanraden? Laat het ons weten, wij zijn benieuwd!
Tot snel,
Lieve
Gelukkig slaap ik niet naakt en loop ik ook zelden in mijn evakostuum door het huis. Toch schaam ik mij af en toe als ik ongewassen, met mijn haar in ongekamde strengen en in mijn slaapkledij de voordeur open maak. Waarschijnlijk is de postbode wel wat meer gewend, maar op zo’n moment komt mijn ijdelheid toch in opstand.
De oplossing? ‘Sociaal aanvaardbare thuiskledij’ waarin ik ook kan slapen. Een echte pyjama ziet er meestal uit als een pyjama, dus dat was voor mij geen optie. Ik besloot aan de slag te gaan met twee leuke patroontjes die ik al eerder maakte, en die voor de gelegenheid aan te passen.
Een effen stofje is erg dankbaar om te naaien. Geen gedoe met tekeningen die op hun kop staan, of gepruts met een verschillende voor-en achterkant. Bij effen stofjes maakt dat allemaal niet uit. Maar prints… dat is een andere paar mouwen. Daar moet je op een heleboel dingen letten, zeker als je werkt met geometrische prints.
Girls in Uniform 