Gestuit op ruit: mijn Mary

Gepubliceerd op door Girls in Uniform10 reacties

Hou jij van prints? Ik wel. Vooral geometrische dessins, ik word er steeds naar toe getrokken.

tartan2Zo ook, toen ik in een stoffenwinkel Den Boom in Lier met mijn moeder rondwandelde, en op een soort tartan stofje stuitte… Instant interesse… wat kan je daarvan maken?

Ik kreeg het stofje cadeau van moederlief (dank je mama!), maar ik had feitelijk nog geen patroon in gedachten. Wel moest het een elegant, beetje retro kledingstuk worden, met lange mouwen en een eenvoudige vorm, want het stofje spreekt voor zichzelf.

Inspiratieloos bleef de lap even in de stoffendoos liggen, en op zoek naar een goed patroon, ging ik bij Marie Karo langs. Na een kop koffie en een lang overleg met Moeder Spruyt en een toevallige klant, kwamen we tot de besluiten:
1. Niet te retro gaan want dan wordt het te stereotiep.
2. De Mary jurk van La Maison Victor zou elegant zijn, zeker als je het wat meer centreert.

 

Ik had me voorgenomen, om de jurk uit zo weinig mogelijk patroondelen te maken. Want, dessins wilt zeggen, dat je de stukken moet matchen. Omdat mijn rits toch in de zijnaad zat, dacht ik slim te zijn, en het rugpand in een stuk te knippen, kwestie dat de lijnen daar al mooi doorlopen. Ook het voorpand maakte ik in minder patroondelen als aangegeven op het patroon. Maar ik wou het centreren. Dus moest ik mijn rugpand toch aanpassen, en innemen om het mooi te krijgen.  Het spelden en bijhorende gevloek was weer niet van de lucht…

Mary heeft een beleg, maar ik wou het lijfje van de jurk ook voeren, en die beiden samen… ik geraakte er niet wijs uit. Lieve haar nuchtere oplossing: haal dat beleg dan weg … Juist.

Met enkel een jurkje te voeren, dacht ik dat ik er wel snel ging zijn,,maar dat was buiten mijn ruimtelijk inzicht gerekend. Want mijn inzicht en de ruimtelijke realiteit hebben wel eens ruzie…om het op zijn zachtst te zeggen… Daarbij heeft Mary een heel leuke kraag uit verschillende stukjes, die ook moesten gevoerd worden.

Soit, ik bespaar je het hele verhaal, maar mijn Mary voeren werd een nachtmerrie.

tartan5Lieve had al een paar keer gevraagd hoe het met mijn tartanjurkje ging, maar ik had steeds het gevoel dat ik meer achteruit ging en lostornde, dan dat ik in elkaar zette.

Maar na nog een paar avondjes de voering beetje bij beetje te verbeteren, en de jurk om te zomen, ben ik wel gecharmeerd door mijn tartanlapje. Met donkere kousen en zwarte schoentjes, is ie af.  Klassiek, maar toch net iets anders. Mijn stijl dus.

Wat vind jij ervan? En werk jij wel eens met ruitjes?

Tot schrijfs,

Margot

 

 

 

 

Sew Challenge deel 2: soepele tuniekjurk

Gepubliceerd op door Girls in Uniform29 reacties

In september 2016 gingen Margot en ik de uitdaging al eens aan, deze maansew-challenge-acceptedd werden Wendy en ik aan elkaar gekoppeld voor de tweede editie van de Sew Challenge, georganiseerd door Davina. Alle deelnemers toverden drie criteria uit de hoed, en daarmee daagden we elkaar uit. Wendy gaf mij deze opdracht: een patroon wat je nog niet maakte, een stofje uit je voorraad en een verwijzing naar je uniform. Slik!

Ik lag er een paar nachten van wakker, want mijn stoffenvoorraad is niet zo uitgebreid, en het stofje dat ik in gedachten had, was noch aan mijn kaki uniform, noch aan mijn blauwe servicedressV8961_05 te koppelen. Ik trok dus mijn stoute schoenen aan, en vroeg aan mijn uitdaagster om haar criteria een beetje aan te passen. Gelukkig begreep ze mij volledig, schrapte ze de uniform-link, en ging ze voor ‘iets chique’. Paste dat toch wel volledig in mijn idee zeker!

Het stofje kan ik moeilijk benoemen. Aan de binnenkant voelt het een beetje aan als een superzacht zeemvelletje, en aan de buitenkant lijkt het wat op leer. Het valt heel soepel, en vroeg er gewoon om, een jurk te worden. Vorig jaar had ik, tijdens de solden bij Mertens Mercerie, een paar prachtige patronen van Vogue gekocht voor een prikje, en de tuniekjurk V8961 leek wel gemaakt voor dat stofje. Of was het omgekeerd? Hoedanook, dit was the match from heaven!

V8961_a

Very easy, stond er op de enveloppe, dus ging ik vol goede moed aan de slag. Jammer genoeg begon mijn stofje al meteen tegen te spartelen, en moest ik de elastieken in de mouw, na een blunder, ook opnieuw innaaien. Ik was dus al een paar uren zoet met het bovenstukje… het leek mij nogal wijd, maar ik hoopte dat het aan het einde van de rit wel zou meevallen. Eigenlijk had ik beter moeten weten, want het patroon start pas bij maatje 8 (38 Europese maat), en ik ben een beetje fijner. Ik versmalde alvast de mouw aan de ondernaad, zodat ze mooi aansluit.

Volgens de beschrijving, moest ik met een beleg werken. Maar, eens ik het vastgestikt had, bleek de stof zo dun, dat de vorm van het beleg zichtbaar was op de rug. Een andere optie drong zich dus op… Ik vouwde de halsrand twee keer een halve centimeter naar binnen, stikte ze door met een tricotsteek, en zo was het meer naar mijn zin. Een beetje diep nu,  die decolleté, maar bon… mijn man hoor ik toch niet klagen.

De rok liet zich heel makkelijk afwerken, ware het niet… dat ik het achterpand vergat te knippen, en stof te weinig had, om het op de stofvouw te knippen. Ik heb achteraan dus een naad, maar wie niet weet, niet deert hé… Elastiek erin, omzomen, en klaar is kees! De witte benen op de foto, moet je er maar bijnemen, want de stof kleeft nogal aan mijn nylons. Het wordt dus een lente- en zomerjurkje! Mijn ventje, Michael Moors, 79fa4998e0ac325ad66983b7d1e57994wist het jurkje weer prachtig in beeld te brengen… wat een geluk heb ik toch, met zo’n topfotograaf bij de hand!

© Moors M - IMG_3615

Toch miste ik nog iets… het bovenstukje leek mij echt véél te wijd, en de elastiek hield de jurk niet helemaal goed op z’n plaats. Gelukkig had ik ergens nog een bijpassende glitterelastiek liggen, en daar naaide ik een aansluitende riem van. Nog had ik niet hét gevoel… Dus naaide ik een rugplooi in het verlengde van de roknaad, en nam ik de zijpanden nog wat in. Nu klopte het plaatje ineens! Feestelijk schoentje erbij en voilà: chique, stofje uit mijn voorraad én patroon dat ik nog nooit maakte. In orde, Wendy?

© Moors M - IMG_3623© Moors M - IMG_3542

Tot snel!
Lieve

PS1: Voor de schoenliefhebbers… Deze kocht ik vorig jaar bij Modespot, en ik zie net dat ze nu in afslag staan 🙂

PS2: Het volledige overzicht van alle deelneemsters vind je hier! Ik ben alvast benieuwd naar de rest van de creaties, want dit zijn toch niet de eerste de beste naaisters!

groep 1: van 1/3 tot en met 5/3:
– Naaiz!
– Juffrouw Kersjes
– B-naais
– Woohoo
– Inspinration
– Flaflinko

groep 2: van 6/3 tot en met 12/3
– Seamsnormal
– Lucky Mie
–  Sewlisi
– 196
– Wensjewat
– Tantefee
– crea-vie
– Bij oogappelSien
– Naaisgerief
– Lilliepawillie

groep 3: van 13/3 tot en met 19/3
–  Girlsinuniformblog
– Noxeema
– Momfie
– Naadjesendraadjes
– Biesmies
– Mijn leven met 4 helden
– De zussen
– C’est Saar
– c’art-o-line
– Molemiekes naaiblog

groep 4: van 20/3 tot en met 26/3
– 128
– patat en kroket
– made by Caro
– carreaukes
– Hutsepruts
– Bel’Etoile
– Dieuwke & Sietse
– Cas en Nina
– Mimaloki
– Sewblondes

groep 5: van 27/3 tot en met 31/3
– Bellevi
– just Delphine
– Sewbel
– Mama creatief
– De zussen
– Vlijtig Liesje knutselt
– Creative Catoo
– Pieke Wieke
– Voor Milo
– Sewblondes

Bertero: stof in een harnas

Gepubliceerd op door Girls in Uniform3 reacties

Wat als je een stofje wilt bewerken, dat zo fragiel is, dat je denkt dat het uit elkaar valt als je het vastpakt? Wel, dan verstevig je dat gewoon door er interlining op te strijken. Bertero is zo een interlining van Italiaanse makelij, die je gewoon, net als vlieseline, op de slechte kant van de stof strijkt.

Cote 100%Het zorgt ervoor, dat je stof niet uitrekt, rafelt of vervormt, net als vlieseline. Het grootste verschil is, dat het je stof niet stijver maakt. Het is gewoon een zachte stof, je die je erover plakt met je strijkijzer. De stof is handelbaarder, en een groot voordeel: het is ook makkelijker om je patroondelen uit te knippen, als je ze met Bertero hebt behandeld.

Je kan de interlining gewoon ook terug verwijderen, als je voorzichtig trekt. Of er in laten, het ziet er gewoon uit als een witte geweven structuur.

Ik ben alvast fan maar je vindt het niet overal. Ik kocht het om mijn Jacky jasje te verstevigen bij Marie Karo in Mechelen.

Heb jij het al eens gebruikt? Laat het me weten wat je ervan vindt.

Tot schrijfs,

Margot

Jacky Jasje

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Iedereen heeft wel een stijlicoon waar ze naar opkijkt. Bij mij staat Jackie Kennedy hoog op het lijstje. Haar jurken en jasjes… zalig! Het was dan ook normaal, dat het patroon Jacky van La Maison Victor me onmiddellijk aansprak.

Bij Marie Karo vond ik een jaar geleden een Chanel stofje waarbij er lintjes door de stof geweven zijn. Ik wist: dit wordt mijn Jacky. Het stofje was snel gekocht, maar lag uiteindelijk een jaar in mijn stoffendoos, voordat ik de schroom overwon om er ook effectief aan te beginnen. Zoals iedereen die een mooi stofje koopt, beginnen de twijfels te knagen voordat je je schaar er durft in te zetten. Is dit wel een goed patroon? Kan ik de technieken wel, heb ik alles goed uitgeknipt? Vooral omdat mijn materiaal ruw geweven is, was ik bang dat het uit elkaar zou vallen als ik het bewerkte. Of dat mijn naaivoetje tussen de linten en draden zou blijven haken.

Cote 100%

Moeder Spruyt van Marie Karo gaf me een gouden tip: met grof geweven stof werken, is een makkie als je er Bertero over strijkt. Dat doen we dus. Een uurtje op mijn knieën op de tegelvloer, met mijn strijkijzer naast me en voila, een veel makkelijker te verwerken stofje.

De Jackie is een makkelijk patroontje, maar ik maakte wel een uitschuiver, omdat ik dacht dat je de mouwen moest inknippen, terwijl je er eigenlijk gewoon een neep in moest zetten. Ik vergat ook bijna mijn beleg met vlieseline te beplakken, maar kon dat op de laatste minuut rechtzetten.

Het resultaat is een jasje dat je met vanalles kan combineren. Het is niet getailleerd, maar de zijpanden zorgen voor een vrouwelijke vorm. Het mooiste aan een grof geweven stof, is dat de randen van je jasje wat rafelen. Ik heb de randjes wel gezigzagd met een lichtroze garen, zodat het niet opvalt. Anders zouden de rafels na een tijdje niet meer modieus maar armoedig aandoen.

Cote 100%
Cote 100%

Om het af te maken, naaide ik er het donkerblauwe lint op, langs de mouwen en de voorpanden. Met de hand (eerste keer dat ik iets met de hand naai en ben er vrij trots op). Om te zorgen dat die uiteinden niet begonnen te rafelen, schroeide ik ze dicht met een aansteker.  Mijn restjes stof vond ik te mooi om weg te doen, maar ze zijn te klein om er nog iets van te maken. Bij Marie Karo liet ik er sierknoopjes mee maken, om mijn mouwen nog wat te pimpen.

Weer een nieuwe aanwinst in mijn zelfmaak-garderobe. Dit wordt een favorietje. Hoe kan het ook anders… het is een Jacky.

Met dank aan mijn fotografe van dienst, Laura de La Colline

Tot schrijfs,

Margot

(S)Toffe servetten

Gepubliceerd op door Girls in Uniform2 reacties

stoffen-servetten1Een paar maand geleden zag ik op de markt van Mechelen een witte stof met reliëf. De verkoper verzekerde me dat het 1m50 breed was. Ik dacht: “Even omzomen en we hebben weer een tafellaken waar we op kunnen smossen”.  Maar… mijn tafel bleek net geen 1m30 breed, en de stofbreedte was maar 140 cm. Heel zielig om te zien, hoe de stof net over de tafelranden ligt, dus dat catalogeren we maar onder Miskoop. Maar wat doe je dan met meer dan 2 m stof?

Waarom gewoon geen stoffen servetten maken? Het is een mooi werkje voor beginners, en je hebt er nog jaren plezier van, want stoffen servetten geven iets extra’s aan een gedekte tafel.

Ik had op de Pinterestborden van Lieve deze pin gevonden, zodat je je hoekjes proper kunt afwerken. Aangezien mijn twee meter stof meer dan voldoende zou zijn om eventuele miskleunen weg te gooien, ben ik aan mijn bandwerk begonnen.

Mijn simpele stappenplan:

  • Knip of snij vierkanten van 42 op 42 cm (dan kan je de stof twee keer 1 cm omplooien). Aangezien het rechte stukken waren, kon ik mijn rolmes en snijmat nog eens bovenhalen, en het geeft wel een veel mooiere snijresultaat (ik kan niet recht knippen).
  • Omdat zo’n stof geweven is, is randen zigzaggen wel nodig .
  • Knip de hoekjes af.
  • Vouw de hoekrand nog een dikke cm om.
  • Vouw de rest van de randen ook een cm om, pers je servetten en stik ze vast.
  • Vouw nu alle randen weer een cm om en zorg dat je hoeken mooi op elkaar liggen.
  • Pers de randen weer en stik vast.

stoffen-servetten5Voila, strijk je resultaat nog even, knip alle draadjes af, en geniet bij je volgende etentje van je stoffen snoetenpoetsers bij je volgende etentje. Smakelijk!

Tot schrijfs,

Margot

De Steph jurk, een beetje anders…

Gepubliceerd op door Girls in Uniform8 reacties

Na het succes van mijn warme trui jurk, wilde ik deze winter graag vaker een jurkje dragen. Toevallig had ik het ideale blauw-wit geblokte tricotje liggen, een cadeautje van Droomstoffen. Eigenlijk dacht ik hetzelfde Burdapatroon te gebruiken als mijn sweater met kant, maar aangezien die met raglanmouwen is, paste mijn patroon net niet op mijn lap stof. Gelukkig stond er in de laatste La Maison Victor wel een exemplaar dat kon dienen: de Steph jurk.

Het tricootje was nogal dun voor de winter, dus koos ik voor een mooie witte voering in een lichtrekbare stof. De jurk en de voering zaten relatief snel in elkaar, maar de twee netjes in elkaar steken, dat was een ander paar mouwen ;-). Al weken voordien lag ik ervan wakker…

p1080347

Ik maakte eerst de rolkraag (gelukkig merkte ik hier opnieuw op, dat ik geen standaardhoofd heb, want het kon er weer niet door!!!), zette de korte randen aan elkaar, plooide de goede kant naar buiten, en streek de onderste centimeter naar binnen. Daar stak ik de rand van de voering tussen, zodat de afwerking aan de hals heel mooi werd. Ook de mouwen lukten vrij goed. Ik vouwde een hoekje van de voering om de naad van de ingezette mouw, en trok het geheel naar buiten. Rondom rond stikken, en ze zat er proper in.

Zakken naaide ik niet in de jurk. Ik zie het nut echt niet in, van zakken in een kleedje. Het ziet er alleen enorm onflatteus uit, als je met je handen in je zakken staat. Militaire brainwash? Het kan zeker! Daarnaast versmalde ik de jurk een heel stuk. Ik hou toch net iets meer van een jurkje met een taille erin, in plaats van die wijde gevalletjes. Van de lengte haalde ik toch een dikke 10 centimeter af, zodat ze net boven de knie valt. Voeg een lederen riem en mooie laarzen toe, en klaar is mijn winteroutfit!

Op een zonnige winterdag trok ik met mijn statief naar het park, voor een hele lange selfie-sessie. De toevallige passant trok grote ogen, en zelfs mijn buurvrouw jogde langs. Toch wel makkelijker, om met een fotograaf op stap te gaan. Maar bon, het is me gelukt, denk ik.

p1080371bis

Wat vind jij ervan?

Tot snel,

Lieve

Kant in Vlaanderen – een liefdesgeschiedenis

Gepubliceerd op door Girls in Uniform1 reactie

In een ver verleden deed ik een vakantiejob in een bekende kantwinkel op de Gentse Korenlei. Ik had niet echt een voorliefde voor kant maar ik kon wel uren kijken naar het prachtige oude kanten doopkleed in de etalage. Aangezien geduld niet mijn grootste deugd is, stond ik vol bewondering voor de persoon die zich aan dit prachtige stuk had gewaagd. Hetzelfde gevoel overvalt me trouwens telkens weer wanneer ik oude portretschilderijen van de 16e en 17e eeuw bekijk. De mooie kanten kragen en mouwen vallen meteen op. Soms lijkt het wel alsof ze niet groot genoeg kunnen zijn, alsof het meteen ook een statussymbool is van de rijkdom van de afgebeelde geestelijke of wereldse gezagdragers.

Queen Elisabeth I
Kanten das voor heren (17e eeuw)
kanten doopkleed – Museum Rotterdam

En hoewel kant doorheen de eeuwen ook onderhevig is geweest aan trends, zien we dat het bij ons nog steeds populair is. Mijn mede-blogsters Lieve en Margot hebben dat tijdens de maand van kant zeker bewezen.

Maar waar komt de originele kant vandaan? Niemand weet precies waar en wanneer de kant werd uitgevonden. Verschillende bronnen verwijzen naar het ontstaan van naaldkant en kloskant in de loop van de 15e Eeuw waarbij twee regio’s, (Frans-)Vlaanderen en Italië,  vechten om de eer.

Je leest het al, er bestaan dus twee verschillende manuele kanttechnieken. Naaldkant wordt gemaakt met naald en draad volgens een vast patroon. Dit patroon wordt getekend op een achtergrond die achteraf verwijderd wordt zodat enkel een stukje open kant over blijft. Kloskant ontstaat door een set klosbobijntjes aan een draad die onderling gedraaid worden en vervolgens vastgezet worden met naalden op een kussen. Wanneer het stukje is afgewerkt dan worden de naaldjes verwijderd en blijft er enkel een mooi stukje kant over.

kantklostechniek
naaldkant
kloskant in tafelkleed

Aangezien het maken van een stukje kant zeer arbeidsintensief was, kon enkel de hogere klasse zich deze veroorloven. In de 16e en 17e Eeuw  was kant een aantrekkelijke investering. Het kon van het ene op het andere kledingstuk geplaatst worden, het was duurzaam en de overdracht binnen de familie werd soms zelfs testamentair vastgelegd. In Vlaanderen en Italië waren het vooral kloosterordes die gespecialiseerd waren in het maken van kant, maar door de grote vraag naar kant werden overal in Europa nieuwe kantscholen opgericht. De belangrijkste centra bleven echter in Vlaanderen en Italië.

Koning Lodewijk de veertiende, de zonnekoning, kocht zoveel kant in het buitenland dat zijn minister van financiën besloot om zelf een kantcentrum op te richten in Frankrijk en zo te verhinderen dat er teveel geld naar het buitenland vloeide. Hoewel moeilijk te onderscheiden voor leken zoals ik, heeft elke school zijn eigen stijl en wordt de kant dus genoemd naar de plaats van herkomst (Brugse kant, Mechelse kant, Venetiaanse kant, Aleçon kant, Chantilly kant,….), de gebruikte techniek of het specifieke patroon (duchesse kant, ontwikkeld ter ere van de hertogin Marie-Henriette, later de vrouw van Leopold II). Aan het begin van de  18e eeuw vierde de extravagantie hoogtij en kant werd zelfs verwerkt in de enorme kapsels van de hofdames.

De Franse revolutie maakte echter een einde aan de vraag naar kant en deed de Franse kantnijverheid instorten. Met de opkomst van de industrie in de 19e eeuw, ontstond tenslotte de machinaal geweven kant. Kant werd plots een product dat voor iedereen toegankelijk werd. Toen de Britse Queen Victoria bovendien besloot in een met kant beklede bruidsjurk te huwen, werd dit bijna de standaard voor elk huwelijk. Want geef toe, elke vrouw wil zich toch een romantische prinses voelen op die speciale dag…..

queen_victoria

Vlaanderen is één van de weinige regio’s ter wereld waar de manuele kantnijverheid heeft stand gehouden. Dankzij de uitzonderlijke skills van de maaksters en de kwaliteit van onze vlasdraad is onze kant nog steeds heel erg gegeerd. Iets waar we terecht fier mogen op zijn. En ja, vanaf nu wijs ik met heel veel plezier alle geïnteresseerde toeristen de weg naar de Gentse kantwinkel!

liefs,

Tatiana

PS: wil je meer te weten komen, bezoek dan eens volgende websites

https://owlcation.com/humanities/History-of-Lace-Making

http://www.enjoylace.com/nl/geschiedenis-van-de-kant.html

Schattige clutch

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Deze maand waagde ik mij al aan een sweater en een t-shirt met kant, en aan een kanten kokerrok… Nooit gedacht dat ik naaien met kant zo leuk zou vinden. Je kan alles net iétsje chiquer maken, en van zodra er een glimpje kant in je outfit zit, ben je toch wat opgekleed.

Ik vond het zo leuk, dat ik pinterest afzocht naar inspiratie, om de restjes van die prachtige origineellap kant te verwerken. Mijn oog viel op een felgele clutch-met-strik, waar ik normaal met een grote boog omheen zou surfen. Maar… ik had ergens nog een restje donkere jeans liggen, en een katoentje dat beschilderd is met een kanttekening, waar ik ooit mijn allereerste omkeerbare tas mee maakte. De puzzel viel in elkaar, en ik ging aan de slag.

De tutorial is mooi geïllustreerd met foto’s, en loodst je stap voor stap door het hele proces. Als je je hoofd erbij houdt, kan er niets misgaan. Als, je lees het goed… want ik slaagde er in het handvat er aan de verkeerde kant te naaien, waardoor mijn mooie strik helemaal scheef trok. Niet in de stemming om het tasje terug helemaal uit elkaar te halen, heb ik de strik een stukje los geknipt, en met de hand opnieuw vastgezet. Geen mens die het ziet, al voel ik mij wel wat schuldig om mijn gemakzucht.

Het resultaat is ontzettend schattig, en past perfect bij mijn chique kokerrok. Het tasje mocht meteen mee op fotoshoot in het Kasteel van Zwijnaarde (dankjewel alweer voor de prachtige foto’s, Michael Moors). Bij de eerstvolgende gelegenheid, mag mijn strikje zeker en vast mee naar een feestje!

moors-m-6u6a7425_1

Wat vind jij? Schattig en chique, of te kitscherig?

Tot snel,

Lieve

Chique kokerrok

Gepubliceerd op door Girls in Uniform9 reacties

Rekbaar kant… je kan er letterlijk alle kanten mee uit! Kant ademt romantiek en elegantie uit, en al ben ik eerder een jeansmeisje, ik hou er ook wel eens van, bij de juiste gelegenheid, damesachtig uit de hoek te komen. Een rok zorgt in dat geval meteen voor een ultra vrouwelijke look.

moors-m-6u6a7378

Welk figuur je ook hebt, er is één kledingstuk waar je altijd mee scoort: de kokerrok. De hoge taille en de elegante lengte tot onder de knie verlengen je postuur, het aansluitende model zet je vrouwelijke vormen extra in de verf. Zo’n rok is zowel elegant, als verhuld sexy. Toch twijfelde ik even over de lengte. Meestal blijf ik een stukje boven de knie. Met de leeftijd zijn mijn rokken iets langer geworden, maar hoe langer de rok, hoe korter mijn beentjes. Ik liet de keuze dus aan mijn ventje, en hij ging voluit voor de extra lengte.

moors-m-6u6a7423

Het model was snel gekozen. De Kristy rok van La Maison Victor  is ideaal voor rekbare stoffen. Ik haalde nog wat extra rekbaar kant, een brede elastiek, en een prachtige glanzende voering, ook rekbaar, bij Mertens Mercerie. Omdat het kant doorzichtig is, voerde ik de rok, en ik koos er dus voor, een elastiek in de tailleband te zetten. Een paar uur later was de rok een feit. Ik moet zeggen… Ik herkende mezelf bijna niet. Dat silhouet leek in de verste verte niet op het mijne. Ik had ineens een taille, en heupen!

moors-m-6u6a7399_1

Zo’n mooie rok vroeg om een bijzondere locatie voor de fotoshoot met mijn ventje. De eigenaars waren zo lief ons foto’s te laten nemen in en rond het Kasteel van Zwijnaarde . Ik voelde mij even een heuse prinses, of een filmster op de rode loper…

moors-m-6u6a7474_1

Wat vind jij? Mijn stijl, of niet meer doen?

Tot snel,
Lieve

Kant on top

Gepubliceerd op door Girls in Uniform7 reacties

Bijna 14 februari; Valentijnsdag… en aangezien we hier toch in de kantmaand zitten, dacht ik: “Laat ik mezelf voor manlief eens in een kanten verpakking steken”.

kanttop5Het plan: een leuk kanten topje, met een stofje uit in het Atelier van Queen B. Daar had ik het hele pakketje gekocht, dus stof, picotelastiek en schouderbandjes. Makkelijk dat je daar zelf niet meer achter moet zoeken. De kant is een mooi koninginnenblauw. Ik ben niet zo voor zwart, dus deze kleur maakt me instant vrolijk.

Voor mijn kanten topje had ik het patroon wel, maar ik vond de werkbeschrijving niet. Maar er zijn maar vier patroonstukken aaneen te zetten, dus dat moedt me nog wel lukken. Ik moest alleen maar zorgen, dat ik mijn elastieken er goed aan zet, zodat ze niet te hard spannen. Daar vond ik een goed truukje voor:

  • Neem voor je elastiek 90% van de stoflengte, zodat je wat spanning op de stof krijgt.
  • Markeer je elastiek, door ze op te delen in vier gelijke delen, en doe hetzelfde met je stof (ik gebruik er speldjes voor).
  • Zet dan beide merkpunten op elkaar, en je bent zeker dat je je elastiek overal goed hebt verdeeld.
  • Als je daarna je elastiek met een stretchsteek vastzet, moet je zorgen dat je steeds evenveel  spanning hebt. Zorg dus dat je steeds even hard aan je stof trekt.

Het verder ineenzetten van mijn topje ging snel, maar ik vond dat er iets ontbrak. En aangezien ik  al ervaring had met kanten randjes, dacht ik: hier zetten we gewoon een zwart elastisch kantbandje aan”. Bij Nostex haalde ik 60 cm kant, en knipte het in de breedte in twee, door de tekening te volgen. Nog even vastzetten en hoppa, de afwerking is al veel beter. Ik wil er nog wel een bijpassend broekje bijmaken, om er helemaal een kanten outfit van te maken. Ik heb zelfs nog want kant over… maar dat is waarschijnlijk voor volgende Valentijn, aangezien ik nog geen patroontje heb.

kanntop10

De aan-foto’s krijgen jullie niet te zien…  jullie zullen me op mijn woord moeten geloven, als ik zeg dat mijn topje werd goedgekeurd door manlief…

Hebben jullie een kanten cadeautje voor je partner? Laat het me weten.

Veel Valentijsgroetjes,
Margot