Een tijdje geleden daagde Margot ons uit vanuit het verre Mali… Ze stuurde een doos vol ‘lekkers’ naar ons toe, en droeg ons op per girl twee stuks te maken uit de prachtige Afrikaanse stoffen.
In het begin zat ik nogal met de handen in het haar. Het zijn hele stevige katoentjes, en ik naai zelden met geweven stoffen. Maar na de brillenhoesjes die ik maakte voor mijn schoonmoeder, had ik de smaak te pakken. De foto’s voor de blog bewaar ik op een externe harde schijf, die overal mee naartoe gaat. Een glanzend exemplaar, dat intussen vol krassen staat. Daarom bedacht ik, dat ik de schijf maar beter goed zou beschermen, en het idee was geboren.
Uit mijn stapeltje stoffen koos ik het minst evidente exemplaar. Stoffen waarbij ik rekening moest houden met de print, mijdde ik tot nu toe als de pest. Maar ik moest er toch ooit eens mee aan de slag, dus waarom nu niet? Recht bleek op geen enkele plek recht in dit katoentje, dus de uitdaging was nog nét iets groter. Het werd een heel gepuzzel om de patronen op de juiste plek te knippen, en de print dan nog overeen te laten komen. Soms schuift er wel eens een streepje op, terwijl dat net eronder wél overeen komt… Maar het is me vrij goed gelukt, en ik ben heel tevreden met het resultaat.
Handig, dit zakje, vooral omdat ik het bijhorende kabeltje meteen een eigen vakje gegeven heb. Deze neem ik van nu af aan vol vertrouwen overal mee naartoe!
Zelf aan de slag? Scroll dan vooral verder voor de foto tutorial…
Tot snel,
Lieve
Tutorial voor een harde schijf van 12,5*7,5 cm
Strijk vlieseline op de voorkant van de klep en op de buitenstoffen van het hoesje. Het voorvak moet niet verstevigd worden.
Stuur je ons een foto van jouw creatie? Ik ben benieuwd!
Bovendien moest ik leren werken met een rolzoomvoetje, want volants en onderkant zijn afgewerkt met een fijn zoompje. Ook de afwerking van de mouwtjes was nieuw voor mij. Het resultaat 
Ergens onderweg trok Margot voor enkele maanden haar 
Zo’n drietal jaar geleden verdiepten Margot en ik ons in de militaire staftechnieken. Door dat intensief jaar samen studeren, pakten Margot en ik de draad weer op… wat een tijdje later ook letterlijk gebeurde! Wat voor mij als een voorzichtige probeersel begon, maakte Margot tot een aanstekelijke naaiblogster, die geen uitdaging uit de weg gaat en haar geduld zwaar op de proef stelt, onder andere met 
Voor al onze naaiperikelen kende ik Tatiana niet. Ik ontmoette haar voor het eerst op het terras van Lieve, toen we onze wilde blogplannen voor de eerste keer bespraken. Sindsdien heb ik die spontane meid met haar aanstekelijke lach en haar Gents accent beter leren kennen. De jonge mama naait graag voor haar kinderen en is niet bang voor een uitdaging, als de kroost weer met een gekke naaivraag komt. Mijn favorietjes van Tatiana zijn ongetwijfeld de 
Ik leerde Lieve kennen tijdens de lessen in
Maar een pakje met wat? Ah, stofjes natuurlijk, en daar hebben ze er in Mali veel van. Ik kijk al maanden mijn ogen uit, hoe elegant de Afrikaanse dames hier gekleed lopen. Lange rokken of strakke kleedjes met de meest drukke en fleurige prints… ze staan er schitterend mee. Yep, de trots en fierheid van een Afrikaanse vrouw, we kunnen er soms nog iets van leren. Ik voel me altijd een boerin in mijn militaire, niet-getailleerde woestijnkloffie met bottines. Niet echt de meest elegante kledij.
