In mijn ogen zijn handgemaakte cadeautjes meestal de beste… Elke gelegenheid die ik krijg om zelf een cadeau te maken, grijp ik dan ook gretig aan. Voor kerst hadden we dit jaar opnieuw naampjes getrokken. Mijn ventje mocht een geschenk uitzoeken voor mijn vader, die aangaf dat hij wel een leuke ‘sporttas’ kon gebruiken. Mijn ouders logeren voor hun werk geregeld in een B&B, de tas zou daarvoor dienen. En ja hoor, mijn ventje vond het goed dat ik de tas maakte. Joepie!
Handtassen… heeft een vrouw er ooit genoeg? Mijn hoofd zegt ja, maar toen ik de nieuwe Syracuse van De Stoffengalerij zag passeren, zei mijn hart: go for it! Ik besloot ze te maken als cadeautje voor een heel bijzonder iemand.
De tas is vrij ‘simpel’ van vorm, en daardoor tijdloos en elegant. Ik koos voor de eenvoudigste versie met een magnetische sluiting in de klep, een ritsje in rug en een vaste riem, maar het patroon voorziet verschillende opties. Zo kan je onder de klep de tas ook sluiten met een rits. Daarnaast kan je kiezen voor een tussenschot in de tas en voor een schuine colorblock-streep in de klep of ze afwerken met paspel. De riem maak je volgens het patroon trouwens aanpasbaar…
Eind vorig jaar volgden gastblogster An en ik een workshop bij de Belgische tassenkoningin Katrienette. Die dag maakte ik mijn eerste Marichel Hobo van RLR Creations en ik werd er meteen verliefd op. Dat er een tweede exemplaar zou volgen, dat was wel zeker…
Tassen maken, het blijft zelfs na talloze exemplaren zo ontzettend plezant! Ik heb dan ook een niet-verwaarloosbare voorraad tassenmaterialen in huis. Leer, kurkleer, kunstleer, ritsen, fournituren… gelukkig heb ik nu een prachtig atelier met veel kastruimte, anders had ik écht een probleem.
Voor grote tassen heb je veel materiaal nodig. Maar na het knippen van zo’n grote lap blijf je zitten met resten die te mooi zijn om weg te gooien. Heb jij ook zo’n stapel restjes die intussen groter is dan je ‘officiële voorraad’? Ben je dus, net als ik, een beetje verslaafd aan tassen maken, en wil je aan de slag met de resten, dan zijn de gratis patroontjes van Girls in Uniform, ‘A Girl’s Cube‘ en ‘A Girl’s Pencil Case‘, ideaal!
De Corona-pandemie en de bijhorende semi-lockdown heeft voor heel wat mensen de wereld op z’n kop gezet. Van het ene op het andere moment vielen voor de tassenkoningin Katrienette alle workshops weg. Maar Katrien zou Katrien niet zijn als ze in haar lot zou berusten… Eindelijk had ze tijd om een van haar ideeën in realiteit om te zetten. Maak kennis met het allereerste (en zeker niet het laatste) Katrienette tassenpatroon: de Cosynette.
Lees verder “Nieuw in tassenland: de Cosynette van Katrienette!”
Dat ik een fan ben van zelfgemaakte cadeautjes, weet je natuurlijk al heel lang… Geen enkele gelegenheid om een gepersonaliseerd geschenk te geven, laat ik passeren. En wie kan je beter een plezier doen dan je mama? Moederdag is dus dé gelegenheid bij uitstek om haar eens in de euh… tassen te zetten.
De STINGER is zo stilaan een eigennaam geworden… en niet zonder reden! Ook ik was onmiddellijk verkocht na de verschijning van het gratis patroon van Lieve & Michael. En geef toe… ik kon toch niet achterblijven. Net zoals Tatiana vond ik niet zo gauw de tijd om eraan te beginnen…
Er zijn zo van die patroontje die je al heel lang liggen hebt, maar waar je om de één of andere reden niet toe komt. Je hebt geen tijd, het patroon ligt niet binnen oog- en handbereik of je denkt dat het te moeilijk is.
De Geo-Bag van Patty Doo, nochtans een gratis patroon, is er zo eentje. Ik had het patroon minstens twee jaar geleden afgedrukt, maar toen ik eraan wilde beginnen bleek mijn Duits zwaar ontoereikend te zijn. Ik legde het opzij, maar bleef bewonderend kijken naar de exemplaren die ik op de social media zag passeren.
Toen ik de exemplaren van Katrienette zag, werd ik in een oogopslag verliefd op deze prachtige Marichel Hobo schoudertas! Omdat er toch wat nieuwe technieken gebruikt werden en er heel wat ‘ijzerwerk’ in de tas zit, trok ik naar Zoersel om in de prachtige woning van Katrien een dagje te workshoppen.
Katrien is niet voor niets de ‘koningin van de tassen’. We werden er onthaald als koningen, in de watten gelegd van de eerste koffie ’s morgens tot het laatste taartje als vieruurtje. Tussen de snoepjes, chocolaatjes en de lunch in werkten we natuurlijk ook naarstig aan onze tassen, steeds met de deskundige uitleg en bijsturing van Katrien.
Camouflage… voor heel wat militairen is het dagelijkse kost. Margot draagt het een stuk vaker dan ik, maar het maakt onmiskenbaar deel uit van ons uniform. Een bevriend blogster lachte na mijn vorige Jozefientjes dat deze gecamoufleerde tassen, gemaakt uit afgedankte uniformen, intussen de rode draad van onze blog vormen en eigenlijk vond ik dat wel een leuk compliment.
Girls in Uniform 