De wonderen van het driegen…

Misschien valt het niet zo op als je mijn tekstjes leest, maar ik ben eigenlijk wat je noemt een ‘luie naaister’. Het voorbereidingswerk neemt de meeste tijd in beslag, maar is net het deel dat ik verafschuw. Ik heb namelijk niet zo veel geduld. Bij mij moet het vooruit gaan!

Mijn vriendin Veerle, een ervaren naaister, zweert bij driegen. Ik kies bijna altijd voor spelden, en dan gebruik ik er zo weinig mogelijk. Menige ervaring met het decovitje heeft er echter toch voor gezorgd dat ik voor mijn jumpsuit de naald ter hand nam.sewing-1092797_1920 En, oh wonder, ik ontdekte de voordelen van een degelijke voorbereiding!

Driegen of rijgen gebruik je om stofdelen aan elkaar vast te maken, zodat ze niet verschuiven tijdens het stikken. Vooral bij soepele stoffen, zoals dunne tricot of viscose, kan dat wel eens mis gaan. Ten tweede is driegen ook heel handig vlak voor de eerste pas. Als je panden aan elkaar gestikt zijn, wordt het een heel werk om de maten nog aan te passen. Je driegdraad trek je er makkelijk uit. Ten derde kan je een gedriegde stof makkelijker plooien en strijken. Vierde voordeel: je hoeft niet te stoppen met stikken om de naalden uit je stof te halen. Eigenlijk win je dus tijd!

Een paar tips:

  • Gebruik een iets dikkere draad in een contrasterende kleur, zodat je hem na het stikken makkelijk kan verwijderen.img_6183
  • Maak grote, losse steken. Trek de draad niet aan, want dan gaat je stof rimpelen of kreuken. Het kan ook makkelijk met de machine. Ik selecteer een grote, rechte steek, maar hecht niet aan begin en einde.
  • Stik net naast je rijgdraad, en niet op dezelfde lijn. Zo stik je de draad niet vast, en kan je hem nadien, jawel, makkelijk weghalen. IMG_5188

Heb je iets aan deze tips? Veel succes met het driegen!
Lieve

Van naald tot draad – Mertens Mercerie in Melle

Er zijn zo van die winkels waar je steeds met veel plezier naartoe gaat. Van zodra ik er voor het eerst een stap binnen zette, was ik fan van Mertens Mercerie, en nog meer van Inge en Nancy, de twee supertoffe dames die de winkel uitbaten.

De zaak startte in 1970 in een klein winkeltje in Gent, en is vandaag één van de grootsten in Oost-Vlaanderen. Als ik er binnen stap, waan ik mij in een sprookjeswereld vol fleurige stoffen, knopen in alle kleuren en maten, elastiek per lopende meter, handige hulpmiddeltjes, paspoppen, naaidozen, linten en biais in alle mogelijke vormen en kleurtjes… Ik neem mij telkens voor de vinger op de knip te houden, want ‘ik heb niets nodig’, maar ik vind er toch steeds dat ene patroon waar ik al lang van droomde, dat handige draadsnijdertje, of dat mooie stofje dat naar mij lag te lonken, en stap er toch weer buiten met een shoppingtas vol heerlijkheden.

En het wordt nog leuker… Enkele malen per jaar nodigen Inge en Nancy een outlet stoffenkraam uit op de parking voor de winkel. Dan kan je naar hartelust snuisteren door rollen prachtige stoffen aan mini-prijsjes. Laat het dit weekend nu nét weer zover zijn! Allen daarheen!!!!

Nancy en Inge zijn niet enkel klantvriendelijk en sympathiek, ze staan ook altijd klaar met raad en daad en vriendelijke woord, zelfs als het druk is. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik met een half afgewerkt stuk, en ten einde raad, de winkel binnenstap. Hoe moest ik dat beleg ook alweer afwerken? Zou ik hier nog een extra drukknopje opnaaien, of werk ik beter met een haakje? Die jurk is veel te groot, waar kan ik ze best innemen? Geen nood, een van de dames weet hoe ik het moet aanpakken. Spelden en hulpmiddeltjes bij de hand, tonen ze het voor, zodat ik thuis verder kan. Logisch toch, dat de naaisters van heinde en ver afzakken naar deze bijzondere plek?

Meer weten? Inge en Nancy zijn erg actief op hun Facebookpagina, en je vindt alle nodige info op hun site.

Heb jij ook zo van die naaiplekjes waar je steeds weer naartoe trekt? Stuur ons een berichtje met de info, dan springen wij er misschien ook eens binnen.

Tot snel!
Lieve

Feestelijke jumpsuit

Een van de redenen dat ik gestart ben met naaien, was dat ik heel moeilijk passende kledij vind in de klassieke ketens. Ik ben ‘gezegend’ met een sportief figuur, maar heb weinig vrouwelijke vormen. Een taille kan je bij mij met wat goede wil nog vinden, maar heupen zijn onbestaande. Daarom vallen de meeste kleren aan mijn onderstel te wijd uit. Ik ben dan ook al jaren op zoek naar een leuke jumpsuit, die niet als een patattenzak om mij heen hangt.

De Alex jumpsuit uit het eerste Veritas naaimagazine leek mij ideaal! Alex jumpsuit - Veritas naaimagazine nr 4Elegant en toch een beetje stoer, met een wijdvallende top en een broek die onderaan mooi aan het been aansluit. Ik zag het al helemaal voor mij: gecombineerd met een glittertopje en met zilveren sandaaltjes eronder, zag ik mij deze zomer al furore maken op talloze tuinfeestjes of zelfs op een trouwfeest. Eerder casual zou ik hem dan combineren met een mooi paar sneakers en een sportief topje. Ik koos voor een soepele blauwe viscose, eveneens uit Veritas, en ging vol enthousiasme aan de slag.

Bij het knippen van de stof wist ik het al: viscose is niet mijn vriend! Het is net of de stof een heel eigen leven leidt. Knippen is niet mijn grootste talent, en ik worstelde om de vorm van mijn patroon aan te houden zonder al te grote afwijkingen. Het bleek al meteen bij de top dat ik er niet in geslaagd was perfect te knippen, dus moest ik al mijn handigheid gebruiken om de verschillende delen op elkaar te passen, maar het lukte mij wonderwel. Voor de mouwen en halslijn werkte ik voor het eerst met biaislint, wat in mijn ogen de afwerking toch wat professioneler doen lijken. De schuine rand van het voorpand werkte ik af met een beleg, en ik was stiekem fier op het perfect rechte tegenstiksel.

De broek was echter een heel ander verhaal. Ik werkte de zakken af met paspellint, en gebruikte daarbij een blinderitsvoet. Daardoor zit de paspel heel dicht tegen de vouw van de broeksrand, wat ik persoonlijk wel leuk vind. Ik werkte de zak af met een leuke siersteek. In elkaar stikken ging heel vlot, maar bij de eerste pas zag ik toch een patattenzak voor me. IMG_3253

Toen ik de broek losliet, viel hij als een hoopje stof op mijn voeten. Al hoopte ik dat het mooier zou worden eens de broek en de top aan elkaar hingen, ik besliste toch om de voor- en achter middennaden een centimeter in te nemen. En ja hoor, eens broek en top aan elkaar genaaid, viel het geheel mooi op zijn plaats. Op naar het eerstvolgende feestje!

Schrijf je in een reactie wat je ervan vindt?

Tot snel,
Lieve

Patroon: Alex jumpsuit – Veritas naaimagazine nr 4, of is het 1?
Stof: Viscose – Veritas
Aanpassingen: Alle zijnaden van de top werden met 1 cm ingenomen. Ook de naden voor en achter van de broek werden met 1 cm verminderd. De broekzakken heb ik dicht genaaid, omdat ik het niet mooi vond dat ze open stonden. De drukknop laat ik weg, en ik heb de top volledig dichtgenaaid om openvallen te voorkomen

Luchtige Kyotojurk

Dit jurkje hing al een tijdje in mijn kast, wachtend tot ik erover zou schrijven… Hoog tijd om in mijn pen te kruipen!

Sinds ik mij zeker genoeg voel om -ook buiten de veilige omgeving van de naailes– kleding voor mezelf te naaien, is een onschuldige hobby stilaan uitgegroeid tot een verslaving. Als ik niet aan het naaien ben, surf ik het internet af naar tips & tricks, naar stofjes en patronen. Ik moet nu echt op de rem gaan staan, want ik heb de laatste maanden zowel online als in de bakstenen winkels stofjes gekocht, die nu op mij liggen te wachten. Ik vrees dat mijn kleerkast binnenkort te klein wordt. Herkenbaar?

Dit leuke tricootje van Megan Blue Fabrics lag al een tijdje in de kast, voor ik ermee aan de slag ging. Vele naaisters zijn mij voor gegaan met de Kyotojurk van La Maison Victor, dus ik wist perfect waar ik op moest letten. Daarnaast vind ik de werkbeschrijvingen van LMV heel duidelijk en mooi geïllustreerd. Daardoor ging het eigenlijk allemaal heel vlotjes. Dat mag ook wel eens, niet?

6U6A36206U6A3618

Ik had nog nooit met biaislint gewerkt, en was dus huiverachtig om de rug ermee af te werken. Ik knipte twee cm extra, zoomde de rugpanden om en doorstikte ze met mijn tweelingnaald. Omdat ik niet wilde dat de rug te ver open viel, koos ik er ook voor de naad in een beweging deels dicht te stikken. De roklengte was bij mij perfect volgens het patroon, en ook voor die zoom gebruikte ik een tricot tweelingnaald.

6U6A3623

Het eindresultaat is een licht en luchtig jurkje voor het tussenseizoen, dat ik zowel feestelijk als doordeweeks kan dragen.

Groetjes! Lieve

Patroon: Kyoto jurk van La Maison Victor – editie Jan-Feb 16
Stof: Mega Blue Fabrics
Aanpassingen: Omzomen rugpanden, half dicht stikken rugnaad

Het monster dat tricot heet

Had ik al eens verteld dat ik niet van strijken hou? Met lange werkdagen, een huishouden-van-twee en té veel hobby’s, staat die activiteit zowat op de laatste plaats in mijn prioriteitenlijst. Het zal je dus niet verbazen dat ik zeldeiron-1565445_1920n of nooit met katoen of linnen werk. Dat moet je namelijk na het wassen weer mooi in vorm strijken. In de praktijk eindigt het kledingstuk vaak op de strijkstapel, om pas weer boven te komen als ik eens veel tijd en goesting heb om de onoverzichtelijke hoop strijk weg te werken.

Van zodra ik een heel klein beetje kon naaien, ging ik dus aan de slag met tricot. Hoe zalig dat je een jurk, top of bloesje gewoon op de kapstok te drogen kan hangen, om het dan weer aan te doen. Toch was ik wel wat wantrouwig. Bij heel wat naaiende vriendinnen hoorde ik namelijk een grote afkeer van rekbare stoffen. Lees verder “Het monster dat tricot heet” →

Mijn eerste jeanske

Het allereerste project in de starterscursus van Boho Atelier was een omkeerbare tas. We zijn nu een jaartje verder, maar die tas gebruik ik bijna dagelijks. Ik had meteen de smaak te pakken, en kocht een paar leuke jeansstofjes om het project nog eens te herhalen. Nooit had ik gedacht dat ik zo snel zou overstappen op kledij… Mijn tassenambitie werd aan de kant gezet en sindsdien lag dit mooie zwarte jeanslapje een beetje verloren tussen de hoop.IMG_5109

In La Maison Victor maart-april 2016 stond de leuke Holly rok, die meteen mijn hart stal. Maar was ik wel al klaar om jeanskleding te beginnen naaien? Ik nam patroon en stofje voor de zekerheid mee naar de naailes, en onder de deskundige begeleiding van naaiwonder Katrien, werd het project stap voor stap tastbaar. Nooit eerder maakte ik een rokje met zoveel patroonstukken, of stikte ik zo veel met een tweelingnaald.

De beschrijvingen in La Maison Victor zijn heel duidelijk geïllustreerd, en het ging allemaal redelijk vlotjes. Toch was ik blij dat ik het niet alleen moest aanpakken. Ik heb namelijk weinig vrouwelijke rondingen, en de rok moest op een paar plaatsen ingenomen worden. Bovendien was ik om de een of andere reden erg onzeker.

De rok is niet perfect. Ik vind de tailleband een nogal stijf rechtop staan, en de knop trekt de voorkant een beetje scheef, maar ik draag hem trots als een gieter! Dit project is voor herhaling vatbaar.

IMG_5177IMG_5175IMG_5180

Wat vind jij ervan? Heb je zelf al eens met jeans gewerkt? Laat het ons weten, wij zijn benieuwd!

Tot snel,
Lieve

Patroon: Holly rok – La Maison Victor
Stof: Jeans – Mertens Mercerie
Aanpassingen : versmald aan de zijkanten en lichtjes ingenomen midden achteraan, zoom drie cm verlengd

Toffe sterrentruitjes

Het was een tijdje geleden een heuse hype in naailand; de Astertrui van La Maison Victor. Ik kon haast niet achterblijven, al hink ik toch een eindje achterop. Dit leuke sterrentricootje van Droomstoffen leende zich perfect voor een sportief truitje, ideaal voor de frissere zomeravonden op een terrasje.

FullSizeRender (2)

Het stofje is van een iets zwaardere kwaliteit, waardoor noch de naaimachine, noch ik moeite had het te verwerken. De ideale stof voor naaistertjes die, net als ik ooit, huiverachtig staan tegenover tricot.

Ik las in talloze blogs dat de Astertrui een heel eenvoudig patroontje is. Na het knippen in een uurtje gefikst. Niet zo voor mij… Ik moest de halsboord een keer of drie terug losmaken, en omdat ik geen boordstof gebruikte, maar gewone tricot, moest ik de andere boorden wat langer maken. Opnieuw knippen dus. Gelukkig had ik ook gelezen dat de trui erg kort valt, en had ik hem dus acht centimeter verlengd. En ja hoor, na een halve dag gevloek en gepruts, past het truitje perfect. Deze krijgt zeker nog een broertje of zusje!

Met de rest van de stof maakte ik mijn eerste jongens T-shirt ooit! Met zijn stroblonde haar en heldere blauwe ogen doet mijn neefje Lou de sterren op het tricot verbleken… Hij was zo blij met zijn shirt, dat hij het niet meer wilde uitdoen, ook al paste het niet bij zijn broek. Lou in de wolken, ikke gelukkig!

IMG_5312IMG_5307IMG_5309

Vind jij het kunnen, zo’n sterrenstofje voor een volwassen vrouw? Heb je zelf al eens iets gemaakt met een ‘kinderstofje’? Laat het me weten, ik ben benieuwd!

Tot snel!
Lieve

Liever lui, toch moe

Soms kan ik mezelf wel om de oren slaan! In theorie weet ik intussen wel al iets over naaien, maar in de praktijk durf ik wel eens heel domme dingen doen. Zo ook deze keer. Ik zei nog tegen Margot: “Misschien kunnen we onze lezers de tip meegeven, om vormband te gebruiken”.

IMG_5029

“Vormband?”, vroeg mijn vriendinnetje. Vormband is een dunne band plakvlies, die je gebruikt bij tricot, opdat de vorm van je hals- en armuitsnijding niet zou veranderen. Tricot heeft wel eens de neiging om uit te rekken bij het dragen, of om meteen al bij het stikken te lobberen. “Nooit vergeten”, zei ik nog tegen Margot, “anders dikke miserie”.

Hoe komt het dan, dat ik mijn stoffen geknipt, klaar om te naaien, toch denk: “Pffff, mijn strijkplank en -ijzer uithalen is me toch te lastig, het zal zo ook wel gaan”. Al snel bleek het niet te gaan, maar toch volhardde ik in de boosheid, want “het zal wel goedkomen”. Laat ik je nu zeggen: dat komt NIET goed!

De hele hals- en armafwerking was uitgerokken, mijn beleg (dat ik ook niet verstevigd had met vlieseline, ah ja…) kwam langs alle kanten naar boven, en de hele bovenkant van de jurk leek wel drie maten te groot. Uithalen, raadde de hele naaigemeenschap op Facebook mij aan. Tja, laat dat nu net geen optie zijn. De witte draad van de tricotsteek was nauwelijks te onderscheiden van de stof. Uithalen was voor mij een zekerheid dat ik de stof kapot zou trekken. Ik moest dus creatief zijn en een lapmiddeltje vinden.

IMG_5702

Vooraan de jurk was het snel opgelost. Twee plooitjes in de hals, en er was niets meer te zien van de problemen. Achteraan kon ik vrij makkelijk de diepe V-hals dichtstikken, tot de rek ook daar acceptabel werd. Maar die mouwen, wat moest ik daarmee? Een tunneltje en een elastiek brachten redding. Zo was de jurk toch draagbaar. Oef!

Moraal van het verhaal: liever lui, toch moe!

Haal jij soms ook zo’n stommiteiten uit? Deel je ze met ons?

Tot snel,

Lieve

De zomer in een jurkje

We hadden in juli hele mooie dagen vol zonneschijn, al is augustus een beetje kwakkelend begonnen voor we deze week weer het zonnetje zagen. Maar de zon scheen toen ik bedacht wat ik met dit leuke tricootje van Droomstoffen kon maken. In een hete periode vol brandende zon, dacht ik enkel aan blote armen en benen.

De Audrey jurk uit het eerste Veritas naaimagazine leende zich perfect voor mijn doel: elegant, een tikkeltje sexy en vooral zomers voor de dag komen. Aan de pasvorm moest ik niet veel veranderen. Dankzij de borstnepen en figuurnaden voor en achter, past de jurk als een handschoen. Omdat ik met tricot werkte, liet ik de rits achterwege, maar de split vond ik wel een elegant detail, dus die behield ik. Volgens het patroon kwam het kleedje tot halverwege mijn kuiten, maar daarvoor voel ik mij toch nog nét te jong, dus ik kortte het in tot vlak boven de knie.

In tegenstelling tot de werkbeschrijving, besloot ik het beleg helemaal aan het einde af te werken. Alles ging verdacht vlot… tot mijn beleg volledig vastgestikt was. Daarover lees je alles in onze volgende post. Uiteindelijk kwam het toch nog goed, al moest ik een paar kunstgrepen toepassen en werd het waarschijnlijk een totaal andere jurk dan de ontwerpers bij Veritas voor ogen hadden. Een uniek stuk, dat wél!

Bij het patroon gaven ze trouwens volgende tip: “Draag onder deze nauwsluitende jurk figuurcorrigerend ondergoed”, iets waar ik eerst om lachte. Maar de combinatie van wit tricot met de aansluitende pasvorm, zorgt er toch voor dat elke vrouw, welke ook haar lichaamsvormen, een beetje ‘steun’ kan gebruiken. Mooi meegenomen: het zorgt ervoor dat ik toch nét iets zelfverzekerder over straat loop…

Laat je weten wat je ervan vindt? Ik ben benieuwd…

Tot snel!
Lieve

Een zwierige Eden

Soms denk ik dat ik een beetje stoffenverslaafd ben… Bij Droomstoffen bestelde ik een zware, donkerblauwe tricot met een subtiel glittertje. Ik had nog geen idee wat ik ermee wilde maken, dus kocht ik twee meter, want daar kan je alle kanten mee op. Toen ik nog eens door mijn collectie La Maison Victor tijdschriften bladerde, viel mijn oog op de elegante Eden jurk. Het is een tijdloos model met een prachtige open rug. Stijlvol, tijdloos en elegant… dat etiket had ik ook op de tricot gekleefd. De match was snel gemaakt.

De beschrijving laat zich vlot lezen, en de stof is door zijn gewicht makkelijk te verwerken. Ondanks dat ik mijn dagje niet had, ging het naaien verder supervlot, en ik betrapte mezelf op de gedachte: “Over een uurtje of twee is de jurk klaar”. Foutje! Ik strandde bij het beleg. Hoe ik de beschrijving ook las en herlas, ik geraakte er niet wijs uit. De jurk werd dus zo goed mogelijk afgewerkt, en opzij gelegd tot ik iemand vond die mij uit de nood kon helpen. Gelukkig moest ik toevallig in mijn favoriete stoffenwinkel zijn, Mertens Mercerie in Melle. Inge had haar eigen idee over de afwerking van het beleg, en samen vonden we uiteindelijk hoe het in de beschrijving bedoeld was. Oef, ik kon weer verder!

Vraag jij je ook af hoe het moet? Kijk hier voor de stap-voor-stap beschrijving:

  1. Speld het beleg vast aan de schoudernaden, goede kant op goede kant, maar speld nog NIET verder op de halsnaad.
  2. Plooi de overslag opnieuw open. Speld en stik het kleine stukje middenachter vast.
  3. Plooi de overslag terug naar de goede kant, op het knipje
  4. Speld vanuit de schoudernaden naar middenachter. Stik het volledige beleg.
    IMG_2814
  5. Knip de hoekjes schuin af en dun de naadwaarde uit.
  6. Strijk beleg en naadwaarde naar boven, en stik langs de kant van het beleg. Zo valt het straks mooi naar binnen, en zie je geen naad aan de voorkant.IMG_2818
  7. Plooi het beleg naar binnen.

Ik besloot met een dubbelzijdige naadband het beleg vast te lijmen op de jurk, maar je kan het beleg ook met een paar steekjes vastzetten aan de schoudernaad.IMG_2819

Om het geheel extra feestelijk te maken, kocht ik een prachtige sierband, die ik met de hand op de hals- en rugrand naaide. Nog toon- op toon knoopjes op de rug, dwars door alle lagen stof vastgezet, en de jurk is af!

IMG_3345IMG_3348

Mijn eerste stap-voor-stap plannetje… Voor mij duidelijk, maar vind jij dat ook? Ik lees het graag in de reacties!

Tot snel,
Lieve

Stof: Droomstoffen
Sierband: Mertens Mercerie
Patroon: Eden jurk – La Maison Victor Nov-Dec 15