Ken je dat? Je hebt een superpatroontje gevonden maar na het afwerken van je patroon spijt van de stofkeuze… Of je twijfelt of je die print nu écht hiervoor moest gebruiken. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben gek op prints. Streepjes, tartan, geometrisch… ik kick erop. Ik ben dan zo verliefd op een tekening dat ik andere belangrijke zaken uit het oog verlies zoals of die kleur wel bij mij past, de rekbaarheid… Soit, je herkent het waarschijnlijk wel. Lees verder “Mary II”
Sinds ik het Frankie & Faye patroontje van WISJ Designs mocht testen, was ik verkocht. Het was dus logisch dat ik er opnieuw mee aan de slag zou gaan. Ik hackte de Faye voor mezelf en gaf een Frankie cadeau aan mijn papa. Heuptasjes zijn hip en dat was ook Claire niet ontgaan. Zij is een gepensioneerde militair en wilde graag een tastbare herinnering aan haar dienstjaren.
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan… Claire’s driejarige kleinzoon is ‘zot van het leger’ en oma wilde hem graag een militaire souvenir geven, gemaakt uit een van haar hemdvesten. Ze wilde ook graag iets voor zichzelf.
Mijn zus verjaarde half augustus en dat kon ik niet onopgemerkt voorbij laten gaan. De Alice die ik haar cadeau deed, passeerde al eerder op de blog. Die gaf ik haar eigenlijk een paar weken te vroeg. Ze vertrok namelijk op reis en ik zag haar al langs rustieke paadjes en historische lanen flaneren met haar tas. Bovendien heb ik weinig geduld en popelde ik om haar cadeautje af te geven.
Natuurlijk kon ik niet met lege handen aankomen op haar verjaardagsfeestje. Ik had nog wat materialen over van de Alice waar ik mee aan de slag kon. De tas is prachtig, daar kan ik niet omheen, maar door de vorm is er weinig ruimte om vakjes en ritsen te verwerken in het patroon.
De aanhouder wint, derde keer, goede keer, driemaal is scheepsrecht… Geen idee hoe ik het nog anders formuleren kan, maar wat ben ik blij met de derde Louis die onder mijn machine vandaan rolde.
Een broek vind ik niet zo makkelijk te maken. Voor mezelf slaag ik er meestal in, met heel wat passen en aanpassen, om tot een mooi eindresultaat te komen. Ik heb de gewoonte om haast bij elke stap in het proces een kledingstuk te passen, zodat ik er niet pas aan het einde achter kom dat iets te groot, te klein of niet goed passend is. Mijn ventje is echter niet zo’n geduldige passer… Mijn eerste versie was mooi, maar eigenlijk een maatje te groot. Toch kloeg Michael niet en droeg hij de short trouw de hele zomer lang.
Lees verder “De Louis short van LMV: derde keer, goede keer! “
Dat de Girls in Uniform graag nieuwe dingen ontdekken moet ik jullie niet meer vertellen. Omdat onze naaiskills ondertussen voldoende vergevorderd zijn, wagen we ons graag aan een nieuwe uitdaging: lingerie naaien. Hoe kunnen we dat beter leren dan onder het deskundige oog van de Lingerie Academie?
Op een zonnige zaterdag in september trokken de Girls in Uniform met volle moed naar het zalige naaiatelier van Pia, de inspirator en bezige bijenkoningin van de SewBees en het gezelligste naaiweekend van Vlaanderen. We zouden er samen een mooie BH te leren naaien onder begeleiding van Lies van De Lingerie Academie. We werden onmiddellijk geconfronteerd met keuzestress: Cybelle, Diana of Aurora? Elk BH-patroon zag er even mooi uit. Gelukkig hielp Lies ons kiezen op basis van onze pasmaten en voorkeuren. Toen kwam voor mij pas de echte uitdaging: stofjes kiezen. Gelukkig had Lies prachtige kant-en-klare setjes mee met alle benodigdheden, zodat elke Girl wel iets naar haar smaak vond. Ik besloot uit mijn comfortzone te treden en ‘nude’ te kiezen in de plaats van rood voor het Cybelle-patroon.
Als Girl in Uniform, hebben we het allemaal al eens gehoord: gij moet een sterke zijn! Alsof het kostuum dat je draagt je spiermassa, moed en doorzettingsvermogen bepaalt… Ik ken veel sterke vrouwen die steeds doorbijten, nooit opgeven, bij tegenslag recht krabbelen en doorgaan waar ze net gevallen zijn. Sommigen dragen een uniform, sommigen niet…. Lees verder “Er waren eens… sterke vrouwen”
Nog tijdens de test voor de Allie Wrap Skirt was Anne op zoek naar testers voor een nieuwe jurk. Ik stelde mij kandidaat en -al was ik niet zeker dat ik mocht testen- kocht al een prachtige viscose-tricot met blauwe bloemen in de laatste solden van Stoffen Van Leuven. Zo graag wilde ik deze jurk maken!
De Camelia is dan ook helemaal mijn ding. Het is een elegante overslagjurk met plooien in de taille, waarvan de asymmetrische zoom net op kniehoogte valt. De jurk heeft een heel mooi, sexy decolleté waardoor ik even twijfelde om mij kandidaat te stellen voor de test, maar bij de juiste gelegenheid kan een beetje inkijk best, niet? Ik maakte een vreugdedansje toen Anne mij liet weten dat ik de mouwloze versie mocht testen.
Lees verder “Getest en goedgekeurd: de Camelia Dress van Designer Stitch”
Een hele tijd geleden, op het eerste naaiweekend waar ik ooit aan deelnam, lag er een prachtig voile stofje op de ‘weggeeftafel’. Geen idee wie de schenkster was, maar ik was meteen weg van de print en de textuur van de stof. Wat ik ermee zou maken, daar had ik geen idee van. Maar met meer dan anderhalve meter zou ik wel iets passends vinden…
Toen ik dit jaar op naaiweekend vertrok met de SewBees vond ik het hoog tijd om de voile terug boven te halen. Mijn roze Hanna, een patroontje uit La Maison Victor, droeg ik nog niet zo vaak. Ik strijk niet graag en viscose kreukt meer dan me lief is. Toch ben ik nog steeds fan van de pasvorm en droomde ik al een tijdje van een strijkvrije versie van de jurk. Ik trok dus naar Mertens Mercerie in Melle voor een bijpassende voering en knipte alle patroondelen van een nieuwe Hanna voor ik op weekend vertrok.
Toen mijn nicht een tijdje geleden bij mij langskwam voor de laatste pas van haar prachtige lange Lux, liet ze vallen dat ze graag een tas van mijn hand zou hebben. Aangezien tassen maken intussen zowat mijn guilty pleasure geworden is, zei ik natuurlijk volmondig ja. Ze bladerde door ‘Mijn Tas’ en ‘Mijn Tas 2’ en koos zonder aarzelen voor de Leonie uit het eerste boek.
Intussen twee jaar geleden maakte ik al eens een verkleinde versie voor mijn mama. Marijke wilde echter liever een wat grotere tas. Geen probleem… ik bestelde een prachtig blauw kunstleer en alle fournituren bij K-Bas en combineerde dat met een restje crêpe van Marijke’s feestjurk. Voor de voering vond ik het ideale katoentje bij Ikea. Leg die stof naast de eyecatcher van de tas en het lijken wel dag en nacht van hetzelfde thema. Daar word ik zo blij van…
Girls in Uniform 