Altijd leuk om te mogen testen voor nieuwe designers. Kaur Threads deed een internationele oproep om haar nieuwe tassenpatroontje, de Neo Crossbody Wallet, te testen en kreeg van overal ter wereld respons. Omdat ik nog steeds op zoek was naar een compact en handig tasje voor onze jaarlijkse vakantie, stelde ik mij enthousiast kandidaat. Tot mijn verwondering werd ik weerhouden!
Kennen jullie dat gevoel van een naaidip, waarbij het naaien gedurende een periode moeizamer verloopt? Ik weet zeker dat we er allemaal wel eens last van hebben maar ik had gewoon mààndenlang geen zin om mijn naaimachine boven te halen. Het leek bijna een huishoudelijke taak en ik voelde geen enthousiasme om aan een projectje te beginnen. Het enige wat er in me opkwam was: “Pfff… moet dat?”
Die naaiblues heeft de hele zomer geduurd. Zo lang dat ik me echt zorgen maakte of mijn naaikriebels ooit nog zouden terugkomen. Een naaidagje bij An thuis, bracht hoop maar nog niet steeds het nodige enthousiasme om er weer in te vliegen. Lieve raadde me aan om er gewoon aan te beginnen met een simpel projectje, maar ook dat stelde ik weer uit. Geen zin… tot ik een mailtje kreeg met de vraag of ik mee op naaiweekend wou gaan met de groep ‘Stekt en zwygt’, waar er op de valreep een plaatsje was vrijgekomen. ‘Een weekendje naaien met een bende dames in een vakantiecentrum aan zee… als je dan geen naaikriebels krijgt, ben je beyond repair‘, dacht ik bij mezelf.
Ik hapte toe en stond vrijdagavond gepakt en gezakt in Koksijde, in een grote zaal met snorrende machines en veel rumoer van taterende dames. Jullie kennen het concept van een naaiweekend wel; je installeert je met je spulletjes… en vroemm!
Ik weet niet of het lag aan het weerzien met een paar naaivriendinnen, aan het leren kennen van toffe mensen, het supervriendelijke personeel van het centrum of gewoon aan de hele sfeer, maar vrijdagnacht stak mijn eerste naaisel in elkaar en ik heb het hele weekend getaterd, geschaterd, genoten en jawel… genaaid. Omdat dit een West-Vlaamse naaigroep is, moest ik het exotische accent er wel bijnemen, waarbij ik iets vaker moest vragen wat iemand bedoelde (of gewoon zei) maar zondagmiddag verliepen mijn vervoegingen van ja en nee toch al wat vlotter.
Deze editie had ik ook iets betere resultaten van mijn naaiweekend als de vorige keer (lees: er is niks de vuilnisbak ingekieperd) en ik kreeg nog twee stofjes en een naaiboekje mee naar huis, dus de volgende naaiprojectjes liggen al klaar. Bij deze dan ook nog een dikke merci aan alle dames van het naaiweekend voor de warme sfeer en de knoertgezelligheid, met een dikke pluim voor de organisatoren Dorine en Charlotte. En een extra shout out naar mijn maatje Veronic die met mij de nachtelijke uurtjes van het naaiweekend doorbracht.
Eerlijk: ik vind het nu nog steeds moeilijk om me aan mijn machine te zetten en aan nieuwe dingen te beginnen maar ik heb enorm genoten van het weekendje. Ik zal me in de volgende maanden vooral concentreren op het maken van niet te moeilijke stukken, om mijn broos enthousiasme een beetje te beschermen. Maar het belangrijkste is: we willen weer!
Heb jij veel ervaring met een naaidip? Laat het me weten.
Tot schrijfs,
Margot
DesignerStitch blijft verrassend uit de hoek komen. Deze keer geen stijlvolle rok of sexy jurkje, maar iets waarvan ik nooit wist dat ik het nodig had: een kraagje!
Doordeweeks kleed ik mij meestal vrij eenvoudig. Een trui en een -tegenwoordig vaak zelfgemaakte– broek, een sjaaltje erop en ik ben klaar om de deur uit te gaan. Ik hou van truitjes en cardigans met een V-hals, omdat die een iets eleganter silhouet scheppen, maar ik heb het vaak koud met een blote hals. Mijn man is echter geen fan van mijn sjaaltjes.
Deze zomer verjaarde mijn neefje Lou. Hij vroeg opnieuw een zwarte hoody als cadeau, maar door omstandigheden lukte het mij niet om die op tijd te maken. Als alternatief vroeg hij om bij te leggen voor zijn nieuwe telefoon. Omdat ik niet graag geld geef, besloot ik een ‘creatieve verpakking’ te maken voor die centjes.
Eerst bladerde ik door mijn patronen, maar een klein ritstasje leek mij niet echt jongensachtig. Omdat ik tegenwoordig een grote fan ben van Hansedelli, ging ik daar op zoek naar een toffe portefeuille. De mannenportefeuille Mr Ryks is perfect voor het doel dat ik voor ogen had. Een portefeuille met genoeg vakjes voor kaarten, centen en biljetten, die je compact opvouwt zodat hij in een jongensbroekzak past.
Omdat ik mijn Hanna jurk zo graag draag en ik het stofje zo mooi vind, koesterde ik het metertje dat ik nog over had. In de hoop dat het een mooie zomer zou worden, haalde ik het een paar maand geleden toch weer boven om er iets mee te maken. Dat het een rokje zou worden, stond als een paal boven water. Maar welke rok dan???
Toen ik het stofje voor de spiegel gewoon eens rond mijn heupen wikkelde, vond ik dat meteen mooi vallen. Waarom zou ik niet gewoon zelf iets creëren? Op die manier moest ik mijn ontelbare boekjes niet doorbladeren om het perfecte patroon te vinden. Zo gezegd, zo gedaan…
Al een hele tijd geleden vroeg mijn nichtje Marijke me om haar feestjurk te maken voor de communie van haar zoon. Ze volgt Girls in Uniform van dichtbij en wist perfect wat ze wilde: de Brenda jurk van Designer Stitch met een wijde rok en pofmouwen.
Omdat we elkaar, onder andere door Corona, al een hele tijd niet hadden gezien, bespraken we de jurk grotendeels online. Marijke was zo enthousiast dat ze zelf op zoek ging naar een geschikt stofje. Ze stuurde mij telkens haar ideetjes door, en ik bekeek dan of de stof geschikt was. Uiteindelijk viel haar oog op deze prachtige koningsblauwe scuba crêpe van Textielstad.
Toen mijn ventje aan het begin van de zomer opperde dat hij weer een nieuwe short nodig had, eentje met diepe zakken voor zijn gsm, maakte ik een vreugdedansje. Het duurde een tijdje voor ik voor Michael mocht naaien, maar intussen draagt hij in de winter drie warme thuisbroeken van mijn hand en in de zomer drie Louis shorts. Al was het makkelijk geweest nog eens dezelfde short te maken, aangezien mijn laatste Louis dicht bij de perfectie aanleunde, ik besloot toch op zoek te gaan naar een ander patroontje.
Toevallig of niet stond er in de Knip 7 van juli 2021 een short die helemaal was wat ik zocht. Michael gaf zijn fiat en ik ging op zoek naar een geschikt stofje. Blijkbaar was het moeilijk iets te vinden in de winkels waar ik normaal gezien mijn stoffen shop. Misschien is het maar een idee, maar de collectie mannenstoffen lijkt mij niet zo groot…
Fan als ik ben van Fran Vanseveren en haar werk, kon ik niet wachten om haar nieuwste boek ‘I love rokjes en broeken‘ in huis te halen. Het boek bevat 15 modellen die telkens gaan van maatje 92 tot XXL. Het leuke is ook dat je in het boek patronen vindt voor het hele gezin. Jongen, meisje, man of vrouw: in dit leuke naslagwerk vind je voor elk wat wils. Ook ik zag in één oogopslag heel wat leuks voor mezelf en voor mijn ventje. Als eerste koos ik voor de comfy Kira broek.
De Kira broek maak je uit katoen, lichte jeans, linnen of viscose. Ik had echter een leuke broekenstof met een klein beetje elasticiteit liggen die ik al een hele tijd wilde gebruiken. Al raadt Fran het gebruik van elastische stoffen af, ik hoopte dat het wel zou meevallen.
Eindelijk, de nieuwe Fibre Mood was er met een patroonscoop voor ons. Onder de Girls begonnen de serieuze gesprekken over wie wat deze keer zou maken. Toch een kleedje of een topje? Wie wil zich wagen aan een broek? Ik moet toegeven dat ik niet zoveel kleedjes meer draag dus nu is het bij mij allemaal bovenstukken wat de klok slaat. De mouwen van de Clemence top waren een detail waar ik steeds op terugkwam. Doen of niet?
Al heb ik intussen veel te veel mooie jurken in mijn kleerkast hangen, eentje meer kan er altijd bij! De nieuwe ‘Monique Jumpsuit en Dress‘ van Designer Stitch was eerst enkel een prachtige jumpsuit, maar de designer voegde er nadien gelukkig nog een wijde rok aan toe. Daar had ik wel oren naar!
De Monique maak je met een broek, short of rok, met vlindermouwen of met ‘bishop sleeves’. Daarnaast kan je de rok en de broek ook maken in verschillende lengtes. Keuze genoeg dus om er helemaal je eigen ding van te maken. Tel daarbij de mooie en discrete V-hals (geen inkijk, dames!) en de band rond je middel, en dan kan het niet meer mis gaan.
Girls in Uniform 