Ik geef het grif toe: ik ben een ijdeltuit. Zonder make-up ga ik zelden de deur uit en ik beslis meestal de avond voordien al wat ik de volgende dag ga aandoen, want anders sta ik te lang te twijfelen voor de spiegel. Ik besteed aandacht aan mijn kapsel, nagels en juwelen, en mijn handtas en schoenen zijn afgestemd op de kleuren van mijn kledij. Het zal niet altijd even goed lukken, maar ik doe toch mijn best om alles samen te laten passen.
Dat ik fan ben van de Blou patronen, is algemeen geweten. In mijn kast hangen een Celeste, een Maya, twee Cobalts en twee Herons.
Dat het nu wat stiller is op het Blou front, heeft alles te maken met de professionele activiteiten van de twee dames achter de schermen. Druk op het werk, minder tijd om te ontwerpen. In afwachting van hun nieuwe patroontjes, ging ik nogmaals aan de slag met de Heron.
Op zich heb ik nog niets moeten veranderen aan het patroon, want mijn truien zitten perfect. Maar ik ben een echte koukakker en in de winter zie je mij dan ook constant rondlopen met sjaaltjes of hoge kragen. Ik besloot de Heron te hacken om hem winterproof te maken. Lees verder “Een winterse Heron hack”
De laatste jaren was Let’s Sti(c)k Together een vaste waarde in blogland. Marjolein verenigde ons en daagde ons met haar leuke thema’s telkens weer uit om voorbij onze grenzen te gaan. Nu Marjolein beslist heeft zich meer toe te spitsen op haar gezin, neemt Sonja het van haar over. Haar eerste thema is helemaal mijn ding: “Januari is een dure maand. Trek de broeksriem aan en maak iets met spulletjes die je al in huis hebt”.
Lees verder “Let’s Sti(c)k Together – in januari halen we de broeksriem aan”
Er is een nieuw naaiblad op de markt en dat zal je geweten hebben! Begin februari ligt de derde editie in de winkel en het belooft een toppertje te worden. Het eerste magazine liet ik aan me voorbij gaan. Fibre Mood leek mij een beetje alternatief en ik heb het altijd moeilijk met veranderingen. Ik had mijn vaste naaitijdschriften en PDF ontwerpers, en daar bleef het eigenlijk bij.
Voor de lancering van het tweede magazine werd ik echter aangeschreven door het team achter de schermen van Fibre Mood met de vraag of ik zin had om mee te werken aan de promocampagne voor de SewAlong van de Bertha. De rest is geschiedenis… Lees verder “Secret Sewciety Dag Fibre Mood”
De grootmoeder van Michael is Cheyenne indiaanse. Bomma Blauwe Wolk herontdekte op latere leeftijd haar roots en gaf die cultuur mee aan haar familie. Voor haar kleinkinderen is ze Bomma Indiaan en haar nakomelingen zijn fier op het indiaanse bloed dat door hun aderen vloeit.
Toen Michael’s nichtje Karen beviel van haar zoon Léan kregen we een heel leuk geboortekaartje thuis gestuurd. Het gaf mij en mijn ventje inspiratie voor een passend geboortecadeautje. Lees verder “Opnieuw een klein indiaantje”
In mijn goede voornemens van vorig jaar kon je lezen dat ik vaker wilde samenkomen met de Girls in Uniform. Ik faalde jammerlijk in dat voornemen, maar besloot dit jaar nog harder mijn best te doen. Dankzij de testersronde voor onze Stinger leerde ik Katrien kennen, die toevallig ook workshops gaf. Op de eerste zaterdag van het nieuwe jaar verzamelden de Girls dus bij mijn thuis voor een workshop onder haar deskundige leiding!
Altijd leuk als de Girls afspreken. Naaien voor een goed doel, een stoffenuitstapje… als het maar met naaien te maken heeft en gezellig wordt. Voor ons laatste uitje besloten we onze eerste stappen te zetten in het tassen maken. Nu ja, eerste stappen… ik had al eens een etui gemaakt en testte de Stinger mee uit. En Lieve… Lieve maakte al genoeg tassen om een eigen boetiek te beginnen. Maar An en Tatiana waren onbekend in tassenland. Een Katrienette’s workshop Blanche, een schattige barrel bag met (kurk)lederen details, zou daar verandering in brengen.
De Blanche is een populair model van Swoon. De workshop duurt een hele dag en vraagt wel wat voorbereiding. We kregen op voorhand het patroon en de tutorial om ons huiswerk te doen. We trokken dus met onze voorbereide lapjes naar Oost-Vlaanderen, waar Katrien, de koningin van kurkleer, rivetten en verstevigingen, ons door alle stappen zou loodsen.
Nog voor Mijn Tas 2 uit was, stond ik al te popelen om met het boek aan de slag te gaan. Dat het op mijn wenslijstje voor Kerst kwam, dat was een zekerheid. Alleen had ik mijn geduld overschat, of mijn ongeduld onderschat, het is maar hoe je het bekijkt.
Toen ik mijn petekind Wolf vroeg wat hij wilde voor Kerst, zei hij zonder aarzelen: een rugzak. Op zoek naar het perfecte patroontje kwam ik uit bij de Oscar II, een rugzak uit het boek dat ik zou krijgen voor Kerst. Damn. Wat nu? Wolf op zijn kerstcadeau laten wachten tot een stuk in het nieuwe jaar? Neen, dat kon ik niet over mijn hart krijgen. Lees verder “Oscar en de Wolf”
Zo’n dertig jaar geleden gingen mijn ouders op reis naar Tunesië. Als jong meisje leek wel alsof mama en papa naar het paradijs gevlogen waren… Ze kwamen terug naar huis met exotische geschenkjes voor mij en mijn zusje (die kameeltjes moeten nog ergens op zolder in een doos zitten) en papa kocht er voor zichzelf een mooie lederen jas. Ik weet nog hoe bewonderend ik keek naar mijn knappe papa in zijn prachtige jas.
Toen ik deze zomer de stand van mijn zus op de rommelmarkt bezocht, zag ik de jas aan het kledingrek hangen. Het model was gedateerd en mijn papa droeg hem al jaren niet meer… Maar het leer was nog in perfecte staat en toen ik aan mijn mama vroeg of ik er iets uit mocht maken voor haar kerst, was ze meteen enthousiast.
We gingen samen op zoek naar een mooi tassenmodel en mama’s oog viel op de Annette van Swoon. De tas is groot genoeg om mama’s organiser in op te bergen en heeft een tijdloze look. Ideaal voor het camelkleurige leer van papa’s jas. Bij Toverstof vonden we de ideale synthetische kunstleer in combinatie met het leer en ook de ritsen kocht ik daar. De koperkleurige fournituren komen van k-bas. De jas haalde ik volledig uit elkaar, en zo kon ik net genoeg leer verzamelen voor de zijkanten en handvaten van de tas. Lees verder “Een kerstgeschenk uit de geschiedenis van ons gezin”
Net als mijn eigen mama, passeerde mijn schoonmoeder Yvonne al geregeld op onze blog. Die twee mama’s zijn erg belangrijk in mijn leven, steunen mij door dik en dun, en zijn trouwe fans van mijn naai- en schrijfwerk. Met kerst wil ik hen dan ook eens extra ‘in de bloemetjes’ zetten. Wat ik voor mijn mama maakte, zie je hier binnenkort verschijnen.
Een tijdje geleden toonde ik jullie twee ritstasjes. Mijn schoonmama vond ze heel leuk en ik besloot eentje te maken dat bij haar bruine handtas past. De combinatie van natuur kurkleer-met-zilver en een warm bruin kurkleer, samen met bruine ritsen, leek mij ideaal. Voor de voering gebruikte ik een restje bruin katoen. Lees verder “Cadeautjes uit het hart”
